2 Samuel 15
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA
1 Ayiwa, o kow kɔ fɛ, Abusalɔn ka sowotoro kelen ɲini, ani sow, ani cɛ bilooru; ni a tun bɛ taga yɔrɔ dɔ ra, o cɛw le tun bɛ to ka bori a ta sowotoro ɲa fɛ ka taga.
1 Depois disto, Absalão fez aparelhar para si um carro e cavalos e cinquenta homens que corressem adiante dele.
2 Abusalɔn tun bɛ to ka wuri sɔgɔmada joona fɛ ka taga lɔ dugu donda sira kɛrɛ fɛ. Ni a tun ka mɔgɔ dɔ ye a bɛ nana ni ko dɔ ye masacɛ fɛ ko a bɛ na o kiti tigɛ, Abusalɔn bɛ o tigi wele, k’a fɔ a ye ko: «Ele bɔra dugu juman le ra?» Ni o tigi tun k’a ta gba tɔgɔ fɔ a ye,
2 Levantando-se Absalão pela manhã, parava à entrada da porta; e a todo homem que tinha alguma demanda para vir ao rei a juízo, o chamava Absalão a si e lhe dizia: De que cidade és tu? Ele respondia: De tal tribo de Israel é teu servo.
3 Abusalɔn tun b’a fɔ a ye ko: «I ta ka di nin ko ra, jo bɛ i fɛ; nka ni i ka taga ni nin ko ye masacɛ fɛ, mɔgɔ si tɛna i lamɛn!»
3 Então, Absalão lhe dizia: Olha, a tua causa é boa e reta, porém não tens quem te ouça da parte do rei.
4 O kɔ, Abusalɔn tun b’a fɔ ko: «Ni ne le tun kɛra nin jamana kititigɛbaga ye kɔni, ni ko dɔ tun ka don mɔgɔ dɔ ni dɔ cɛ, walama ni o tun ka mɔgɔ o mɔgɔ tɔɲɔ ko dɔ ra, o tigi tun bɛna na ne fɛ, ne tun bɛna a ta ko ɲanabɔ a ye ka ɲa.»
4 Dizia mais Absalão: Ah! Quem me dera ser juiz na terra, para que viesse a mim todo homem que tivesse demanda ou questão, para que lhe fizesse justiça!
5 Ayiwa, ni mɔgɔ dɔ fana tun ka na, ko a bɛna a kinbiri gban Abusalɔn kɔrɔ k’a bonya, a tun bɛ a boro lɔ o tigi ye, ka o tigi mina k’a boro mini a ma.
5 Também, quando alguém se chegava para inclinar-se diante dele, ele estendia a mão, pegava-o e o beijava.
6 A kɛra ten, Izirayɛlimɔgɔ minw bɛɛ tun bɛ to ka na masacɛ fɛ, janko masacɛ ye o ta kiti tigɛ o ye, Abusalɔn tun bɛ o le fɔ olugu bɛɛ ye. O cogo ra, Abusalɔn ka Izirayɛlimɔgɔw nɛgɛ ka o kun yɛlɛma.
6 Desta maneira fazia Absalão a todo o Israel que vinha ao rei para juízo e, assim, ele furtava o coração dos homens de Israel.
7 San naani tɛmɛnin kɔ, lon dɔ Abusalɔn ko masacɛ ma ko: «Ne tun ka dajuru dɔ ta Matigi Ala fɛ; a to ne ye taga Heburɔn ka taga o dajuru dafa;
7 Ao cabo de quatro anos, disse Absalão ao rei: Deixa-me ir a Hebrom cumprir o voto que fiz ao Senhor .
8 sabu ka ne to Gesuri, Siri jamana ra, i ta baaraden tun ka dajuru dɔ le ta. Ne tun ko: ‹Ni Matigi Ala ka ne kɔsegi Zeruzalɛmu tuun, ne bɛna taga saraka bɔ a ye k’a bato Heburɔn.› »
8 Porque, morando em Gesur, na Síria, fez o teu servo um voto, dizendo: Se o Senhor me fizer tornar a Jerusalém, prestarei culto ao Senhor .
9 Masacɛ k’a jaabi ko: «Taga hɛra ra!» Abusalɔn wurira ka taga Heburɔn.
9 Então, lhe disse o rei: Vai-te em paz. Levantou-se, pois, e foi para Hebrom.
10 O kɔ, Abusalɔn ka mɔgɔ dɔw ci dogo ra Izirayɛli maraw bɛɛ ra, ko o ye taga a fɔ mɔgɔw ye ko: «Ni aw ka na burufiyɛkan mɛn tuma o tuma, aw y’a fɔ ko: ‹Abusalɔn le kɛra masacɛ ye Heburɔn!› »
10 Enviou Absalão emissários secretos por todas as tribos de Israel, dizendo: Quando ouvirdes o som das trombetas, direis: Absalão é rei em Hebrom!
11 Cɛ kɛmɛ fla le tun bɔra Zeruzalɛmu ka taga ni Abusalɔn ye. O tun ka olugu wele le ten ko o ye taga, o fana wurira ka taga; miiriya wɛrɛ tun tɛ o kɔnɔ, sabu o tun ma foyi lɔn a ko ra.
11 De Jerusalém foram com Absalão duzentos homens convidados, porém iam na sua simplicidade, porque nada sabiam daquele negócio.
12 Ayiwa, ka Abusalɔn to sarakabɔ ra, a ka mɔgɔ ci ka taga Gilo dugu kɔnɔ, ka taga Gilokacɛ Ahitofɛli wele ko a ye na. Ale le tun ye masacɛ Dawuda ladibaga ye. O kɛra minkɛ, Abusalɔn ka jɛn min siri Dawuda kama, o ko baraka bonyara kosɛbɛ. Abusalɔn nɔfɛmɔgɔw ka kɛ caya ye ka taga a fɛ.
12 Também Absalão mandou vir Aitofel, o gilonita, do conselho de Davi, da sua cidade de Gilo; enquanto ele oferecia os seus sacrifícios, tornou-se poderosa a conspirata, e crescia em número o povo que tomava o partido de Absalão.
13 Ciraden dɔ le nana a fɔ Dawuda ye ko: «Izirayɛlimɔgɔw yɛlɛmana ka tugu Abusalɔn kɔ dɛ!»
13 Então, veio um mensageiro a Davi, dizendo: Todo o povo de Israel segue decididamente a Absalão.
14 Dawuda ta jamana ɲamɔgɔ minw bɛɛ tun bɛ ni a ye Zeruzalɛmu, a k’a fɔ olugu bɛɛ ye ko: «Aw ye wuri an ye bori, ni o tɛ, an tɛna se ka bɔsi Abusalɔn boro. Aw ye teliya an ye taga, ni o tɛ, o bɛna kun an na, ka kojugu lase an ma, ka dugumɔgɔw faga ni kɛrɛkɛmuru ye.»
14 Disse, pois, Davi a todos os seus homens que estavam com ele em Jerusalém: Levantai-vos, e fujamos, porque não poderemos salvar-nos de Absalão. Dai-vos pressa a sair, para que não nos alcance de súbito, lance sobre nós algum mal e fira a cidade a fio de espada.
15 A ta jamana ɲamɔgɔw k’a fɔ a ye ko: «Ni an matigicɛ masacɛ ka fɛn o fɛn fɔ, an bɛ sɔn o ma, sabu an ye i ta baaradenw le ye.»
15 Então, os homens do rei lhe disseram: Eis aqui os teus servos, para tudo quanto determinar o rei, nosso senhor.
16 Masacɛ bɔra ka sira mina a sen na; a ta somɔgɔw bɛɛ bɔra ka gban a kɔ. A tun ka jɔnmuso minw kɛ a musow ye, a ka o musow ra tan to a kɔ, ka masaso kɔrɔsi.
16 Saiu o rei, e todos os de sua casa o seguiram; deixou, porém, o rei dez concubinas, para cuidarem da casa.
17 Masacɛ bɔra ni dugumɔgɔw bɛɛ ye a kɔ. O tagara se dugu bon laban ma minkɛ, o lɔra yi.
17 Tendo, pois, saído o rei com todo o povo após ele, pararam na última casa.
18 A ta jamana ɲamɔgɔw bɛɛ tun bɛ tagamana a kɔrɔ, ani Keretikaw ni Peletikaw bɛɛ; Gatika cɛ kɛmɛ wɔɔrɔ minw tun bɔra Gati ka gban a kɔ, olugu tagamana ka tɛmɛ masacɛ ɲa kɔrɔ.
18 Todos os seus homens passaram ao pé dele; também toda a guarda real e todos os geteus, seiscentos homens que o seguiram de Gate, passaram adiante do rei.
19 Masacɛ k’a fɔ Gatikacɛ Itayi ye ko: «Mun na ele fana b’a fɛ ka gban an kɔ? Sekɔ, i ye taga to ni masacɛkura ye; sabu ele ye lonan le ye; i bɔra fɔ yɔrɔjan i ta jamana ra le ka na yan.
19 Disse, pois, o rei a Itai, o geteu: Por que irias também tu conosco? Volta e fica-te com quem vier a ser o rei, porque és estrangeiro e desterrado de tua pátria.
20 Ele nana kunu dɔrɔn le an kɔrɔ; bi ne tɛ se k’a to i ye taga yaala ni ne ye yɔrɔw ɲa fɛ, k’a sɔrɔ ne yɛrɛ ma an tagayɔrɔ kelen lɔn. Sekɔ ni i balemaw ye. Matigi Ala ye koɲuman kɛ i ye, ka to a ta kankelentigiya ra ni i ye.»
20 Chegaste ontem, e já te levaria eu, hoje, conosco a vaguear, quando eu mesmo não sei para onde vou? Volta, pois, e faze voltar a teus irmãos contigo. E contigo sejam misericórdia e fidelidade.
21 Itayi ka masacɛ jaabi ko: «Ne bɛ kari Matigi Ala ɲanaman tɔgɔ ra, ani ele yɛrɛ kosɔn, ko ni ne matigicɛ masacɛ ka taga yɔrɔ o yɔrɔ, i ta baaraden fana bɛna taga o yɔrɔ le ra; ni i bɛ faga, ne fana bɛ faga; ni i bɛ baro le, ne fana bɛ baro.»
21 Respondeu, porém, Itai ao rei: Tão certo como vive o Senhor , e como vive o rei, meu senhor, no lugar em que estiver o rei, meu senhor, seja para morte seja para vida, lá estará também o teu servo.
22 Dawuda ko Itayi ma ko: «O tuma, tɛmɛ an ye taga!» Gatikacɛ Itayi tɛmɛna ka bla Dawuda ɲa ni a ta mɔgɔw bɛɛ ye, ani den minw bɛɛ tun bɛ ni a ye.
22 Então, disse Davi a Itai: Vai e passa adiante. Assim, passou Itai, o geteu, e todos os seus homens, e todas as crianças que estavam com ele.
23 Mɔgɔw ka Dawuda nɔfɛjama tɛmɛtɔ ye minkɛ, o bɛɛ ka kɛ kasi ye ka mankanba ci. Masacɛ tagara Sedɔrɔn kɔ tigɛ; jama bɛɛ tugura a kɔ, o ka kongokolon sira ta.
23 Toda a terra chorava em alta voz; e todo o povo e também o rei passaram o ribeiro de Cedrom, seguindo o caminho do deserto.
24 Sarakalasebaga Sadɔki fana tun bɛ yi; Levi ta mɔgɔ minw bɛɛ tun bɛ ni ale ye, olugu tun ka Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu* ta. O tagara Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu sigi; sarakalasebaga Abiyatari ka kɛ saraka bɔ ye, fɔ ka taga a to jama bɛɛ ye bɔ dugu kɔnɔ.
24 Eis que Abiatar subiu, e também Zadoque, e com este todos os levitas que levavam a arca da Aliança de Deus; puseram ali a arca de Deus, até que todo o povo acabou de sair da cidade.
25 Masacɛ k’a fɔ Sadɔki ye ko: «Sekɔ ni Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu ye dugu kɔnɔ. Ni Matigi Ala sɔnna ka baraka don ne ra, a bɛna a to ne ye sekɔ yan tuun, ka a to ne ye a ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu ni a ta yɔrɔ saninman* ye tuun.
25 Então, disse o rei a Zadoque: Torna a levar a arca de Deus à cidade. Se achar eu graça aos olhos do Senhor , ele me fará voltar para lá e me deixará ver assim a arca como a sua habitação.
26 Nka ni Matigi Ala ko ne ma ko: ‹Ne tɛ ele fɛ tuun›, o tuma ne flɛ nin ye, ni min ka diya a ye, a ye o kɛ!»
26 Se ele, porém, disser: Não tenho prazer em ti, eis-me aqui; faça de mim como melhor lhe parecer.
27 Masacɛ k’a fɔ sarakalasebaga Sadɔki ye tuun ko: «A flɛ, aw ye sekɔ ɲasuma ra dugu kɔnɔ, aw ni aw dencɛ fla: i dencɛ Ayimazi, ani Abiyatari dencɛ Yonatan.
27 Disse mais o rei a Zadoque, o sacerdote: Ó vidente, tu e Abiatar, voltai em paz para a cidade, e convosco também vossos dois filhos, Aimaás, teu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28 Ne bɛna taga mɛɛn kongokolon kɛnɛgbɛyɔrɔw ra, fɔ ne ye na kibaroya dɔw mɛn ka bɔ aw fɛ.»
28 Olhai que me demorarei nos vaus do deserto até que me venham informações vossas.
29 A kɛra ten, Sadɔki ni Abiyatari sekɔra ni Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu ye Zeruzalɛmu, ka taga to yi.
29 Zadoque, pois, e Abiatar levaram a arca de Deus para Jerusalém e lá ficaram.
30 Dawuda tun bɛ yɛlɛnna oliviyesunw kuru kan, a kasitɔ; a tun k’a kun datugu, a sennakolon tun lo fana. Jama min tun bɛ a kɔ, olugu fana tun ka o kun datugu; o yɛlɛntɔ tun bɛ kasira fana.
30 Seguiu Davi pela encosta das Oliveiras, subindo e chorando; tinha a cabeça coberta e caminhava descalço; todo o povo que ia com ele, de cabeça coberta, subiu chorando.
31 Dɔ nana a fɔ Dawuda ye ko: «Ahitofɛli fana bɛ ni Abusalɔn jɛnɲɔgɔnw ye!» Dawuda ka Ala daari k’a fɔ ko: «E, Matigi Ala, a to Ahitofɛli ta ladiri bɛɛ ye kɛ kuma gbansan ye! A si kana lɔyɔrɔ sɔrɔ!»
31 Então, fizeram saber a Davi, dizendo: Aitofel está entre os que conspiram com Absalão. Pelo que disse Davi: Ó Senhor , peço-te que transtornes em loucura o conselho de Aitofel.
32 Dawuda tagara se kuru kuncɛ ma, mɔgɔw bɛ deri ka Ala bato yɔrɔ min na. A sera yi minkɛ dɔrɔn, a ka Arikikacɛ Husayi sɔrɔ yi, a bɛ a kɔnɔna; Husayi ta derege tun farannin lo, buguri bɛ a kun na.
32 Ao chegar Davi ao cimo, onde se costuma adorar a Deus, eis que Husai, o arquita, veio encontrar-se com ele, de manto rasgado e terra sobre a cabeça.
33 Dawuda k’a fɔ a ye ko: «Ni i ka gban ne kɔ, i bɛna kɛ ne fɛ doni le ye!
33 Disse-lhe Davi: Se fores comigo, ser-me-ás pesado.
34 Nka ni i ka sekɔ dugu kɔnɔ ka taga a fɔ Abusalɔn ye ko: ‹Masacɛ, ne bɛna kɛ i ta baaraden ye; ne tun ye i facɛ ta baaraden le ye fɔlɔfɔlɔ, nka sisan ne bɛna kɛ ele ta baaraden le ye.› Ayiwa, ni i ka o kɛ, o tuma Ahitofɛli bɛna ladiri minw di Abusalɔn ma ne kama, i bɛna kɛ sababu ye ka o ladiriw cɛn, janko ka ne sutara.
34 Porém, se voltares para a cidade e disseres a Absalão: Eu serei, ó rei, teu servo, como fui, dantes, servo de teu pai, assim, agora, serei teu servo, dissipar-me-ás, então, o conselho de Aitofel.
35 Sarakalasebagaw Sadɔki ni Abiyatari, olugu fana bɛna kɛ ni i ye yi; ni i ka na fɛn o fɛn mɛn masacɛ Abusalɔn ta so kɔnɔ, i ye na o fɔ olugu ye.
35 Tens lá contigo Zadoque e Abiatar, sacerdotes. Todas as coisas, pois, que ouvires da casa do rei farás saber a esses sacerdotes.
36 I n’a fɔ olugu dencɛ fla bɛ o kɔrɔ yi, Sadɔki dencɛ Ayimazi, ani Abiyatari dencɛ Yonatan, ni aw ka na fɛn o fɛn mɛn, aw ye o fɔ olugu ye, o bɛna na a lase ne ma yan.»
36 Lá estão com eles seus dois filhos, Aimaás, filho de Zadoque, e Jônatas, filho de Abiatar; por meio deles, me mandareis notícias de todas as coisas que ouvirdes.
37 Dawuda tericɛ Husayi sekɔra ka taga Zeruzalɛmu; o wagati le ra, Abusalɔn fana tun bɛ donna Zeruzalɛmu.
37 Husai, pois, amigo de Davi, veio para a cidade, e Absalão entrou em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.