2 Samuel 14

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Seruya dencɛ Yohabu nana a kɔrɔsi k’a ye ko Abusalɔn lɔgɔ bɛ masacɛ ra tuun.
1 Ora, Joabe, filho de Zeruia, percebeu que o coração do rei estava inclinado a Absalão.
2 A ka mɔgɔ dɔ ci ka taga muso dɔ wele Tekoha dugu kɔnɔ; o muso tun ka cegu. A k’a fɔ muso ye ko: «Sangafaniw don i yɛrɛ ra, ka i yɛrɛ kɛ i n’a fɔ mɔgɔ le sara i fɛ; i kana turu kasadiman mun. I ye i yɛrɛ kɛ i ko mɔgɔ min bɛ a ta su kasira kabini wagatijan.
2 E enviou Joabe a Tecoa, e trouxe de lá uma mulher sábia, e disse a ela: Rogo-te, finge-te ser uma pranteadora, e veste-te da tua indumentária de prantos, e não te unjas com azeite, mas sê como uma mulher que há muito pranteia pelo morto;
3 I ye taga masacɛ fɛ o cogo ra, ka taga nin kumaw fɔ a ye.»
3 e achega-te ao rei, e fala-lhe deste modo. Assim, Joabe colocou as palavras na boca da mulher.
4 Ayiwa, Tekohakamuso tagara kuma masacɛ fɛ. A tagara se minkɛ, a k’a kinbiri gban masacɛ kɔrɔ, k’a ɲa biri dugu ma, k’a fɔ masacɛ ye ko: «E, masacɛ, sabari ka ɲa ne ma!»
4 E quando a mulher de Tecoa falou ao rei, ela caiu sobre a sua face no chão, e fez reverência, e disse: Socorro, ó rei!
5 Masacɛ ko: «Mun le kɛra?» A ko: «E, masacɛ, ne ye muso dɔ le ye, min bɔnɔna a cɛ ra; ne cɛ sara.
5 E o rei disse a ela: O que te aflige? E ela respondeu: Na verdade sou viúva e o meu marido está morto.
6 Dencɛ fla le tun bɛ i ta jɔnmuso fɛ; o fla kɛrɛra kongo ra, k’a sɔrɔ mɔgɔ si tun tɛ yi ka o faran ka bɔ ɲɔgɔn na. Kelen k’a tɔɲɔgɔn bugɔ fɔ ka faga.
6 E a tua criada tinha dois filhos, e os dois lutaram entre si no campo, e não houve ninguém para apartá-los, mas um feriu o outro, e o matou.
7 A kɛra ten minkɛ, an ta somɔgɔw bɛɛ wurira ne kama, ko min k’a balemacɛ faga ko ne ye o di, olugu b’a faga, k’a balemacɛ hakɛ bɔ a ra; k’a sɔrɔ ni o kɛra, o tuma ale min ye cɛntabaga ye, o bɛna ale fana faga ka bɔ yi. Ayiwa, ni o kɛra, o tuma takamiden kelen min tora ne ta gba ra, o bɛna o le faga ten. O tuma ra ne cɛ tɔgɔ bɛna tunu, duruja si tɛna to a kɔ tuun dugukolo kɔ kan.»
7 E eis que a família toda se levantou contra a tua criada, e disseram: Entrega aquele que matou o seu irmão, para que possamos matá-lo, pela vida do seu irmão a quem ele matou; e destruiremos também o herdeiro; e assim eles extinguirão o meu carvão que restou, e não deixarão para o meu marido nem nome, nem remanescente sobre a terra.
8 Masacɛ ka muso jaabi ko: «Taga so! Ne bɛna cira bla i ta mɔgɔw ma ka i ta ko ɲanabɔ.»
8 E o rei disse à mulher: Vai para a tua casa, e darei ordem acerca de ti.
9 Nka Tekohakamuso k’a fɔ masacɛ ye tuun ko: «E, ne matigicɛ masacɛ, ni ko o ko ka bɔ nin ko ra, o kojugu kunko ye ben ne ni ne ta mɔgɔw kan; masacɛ ni a ta jamana ɲamɔgɔw si kana jaraki.»
9 E a mulher de Tecoa disse ao rei: Meu senhor, ó rei, a iniquidade seja sobre mim, e sobre a casa de meu pai; e seja inocente o rei e o seu trono.
10 Masacɛ ko: «Ni mɔgɔ o mɔgɔ ka kuma dɔ fɔ i ma nin ko ra, i ye na ni o tigi ye ne fɛ yan; ni o kɛra, o tigi tɛna a ɲɔgɔn wɛrɛ fɔ tuun.»
10 E o rei disse: Qualquer um que disser qualquer coisa para ti, traz-mo a mim, e ele não tocará mais em ti.
11 Muso ko: «Masacɛ, layiri ta ne ye Matigi Ala, i ta Ala tɔgɔ ra, janko ne dencɛ kelen min tora, hakɛbɔbaga kana na o faga, ka dɔ wɛrɛ fara ne ta tɔɔrɔ kan.» Masacɛ ko: «Ne bɛ kari Matigi Ala ɲanaman tɔgɔ ra, ko hali i dencɛ kunsigiden kelen tɛna ben dugu ma.»
11 Então, ela disse: Rogo-te, que o rei se lembre do SENHOR teu Deus, para que não toleres que os vingadores do sangue destruam mais, para que não destruam o meu filho. E ele disse: Como o SENHOR vive, não há de cair nem sequer um cabelo do teu filho ao chão.
12 Muso ko tuun ko: «Sabari k’a to i ta jɔnmuso ye fɛn kelen fɔ ne matigicɛ masacɛ ye tuun!» Masacɛ ko: «A fɔ!»
12 Então, a mulher disse: Permite que a tua criada, rogo-te, fale uma palavra ao meu senhor, o rei. E ele disse: Prossegue.
13 Muso ko: «Mun kosɔn ele ka nin ko ɲɔgɔn kɛ Ala ta mɔgɔw ra? Sabu ka kaɲa ni masacɛ yɛrɛ ta kuma ye sisan, masacɛ k’a ye ko ale yɛrɛ fana jarakinin lo; sabu a dencɛ min borira, a t’a fɛ ka o wele ka na so.
13 E a mulher disse: Por que, então, pensaste tal coisa contra o povo de Deus? Porque o rei fala, de fato, tal coisa como alguém que é culpado, posto que o rei não recolhe novamente à casa o seu banido.
14 An bɛɛ ka kan ka sa, sigiya tɛ o ra, i n’a fɔ ji min bɔnna dugu ma, o tɛ se ka cɛ tuun. Nka Ala tɛ mɔgɔ nin bɔ a ra gbansan. A ta miiriya ra, mɔgɔ min gbɛnna, o tigi man kan ka to a kelen na yi.
14 Porquanto havemos de morrer, e somos como água derramada no chão, a qual não pode mais ser recolhida; nem Deus respeita pessoa alguma; mas elabora meios para que o seu banido não seja expulso dele.
15 Ayiwa, ne nana nin kuma lase ne matigicɛ masacɛ ma, sabu ne siranna mɔgɔw le ɲa. O kosɔn i ta jɔnmuso ko: ‹Ne bɛna kuma masacɛ fɛ; a bɛ se ka kɛ ko masacɛ bɛna sɔn a ta jɔnmuso ta ladiri ma.
15 Portanto, agora que vim falar desta coisa ao meu senhor, o rei, é porque o povo me fez temerosa; e a tua criada disse: Quero falar agora com o rei; pode ser que o rei atenda a petição da sua criada.
16 A bɛ se ka kɛ ko masacɛ bɛna sɔn k’a ta jɔnmuso bɔsi ka bɔ nin cɛ boro, cɛ min b’a fɛ ka ne ni ne dencɛ bɛɛ faga ka bɔ nin jamana ra, Ala ka nin jamana min di an ma.
16 Porque o rei ouvirá, para livrar a sua criada da mão do homem que destruiria a mim e o meu filho conjuntamente, retirando-nos da herança de Deus.
17 Ne kɔni tun b’a miirira ko ne matigicɛ masacɛ ta kuma bɛna ne jusu suma, sabu ne matigicɛ masacɛ bɛ i ko Ala ta mɛlɛkɛ, a bɛ koɲuman ni kojugu lɔn ka bɔ ɲɔgɔn na. I Matigi Ala ye kɛ ni i ye.› »
17 Então, a tua criada disse: A palavra do meu senhor, o rei, agora será consoladora; porque como um anjo de Deus, assim é o meu senhor, o rei, para discernir o bem do mal; portanto o SENHOR teu Deus será contigo.
18 Masacɛ ka muso jaabi ko: «Ne bɛna i ɲininka ko dɔ ra, nka i kana foyi dogo ne ma.» Muso ko: «Ne matigicɛ masacɛ ye kuma.»
18 Então, o rei respondeu e disse à mulher: Não ocultes de mim, rogo-te, a coisa que te perguntarei. E a mulher disse: Que o meu senhor, o rei, agora fale.
19 Masacɛ ko: «A fɔ Yohabu sen tɛ ni ele ye nin ko bɛɛ ra wa?» Muso ko: «E, ne matigicɛ masacɛ, ka can fɔ, i ka min fɔ, ne tɛ se ka o sɔsɔ. Can lo, i ta baaraden Yohabu le ka ne ci nin na; ale le ka nin kumaw bɛɛ don i ta jɔnmuso da ra fana.
19 E o rei disse: Não está a mão de Joabe contigo em tudo isto? E a mulher respondeu, e disse: Como vive a tua alma, meu senhor, o rei, ninguém pode virar à direita ou à esquerda daquilo que o meu senhor, o rei, fala; porque o teu servo Joabe, ele me mandou, e colocou todas estas palavras na boca da tua criada;
20 I ta baaraden Yohabu k’a kɛ nin cogo ra, janko ka masacɛ ta miiriya yɛlɛma nin ko ra. Nka ne matigicɛ ye hakiritigi le ye i ko Ala ta mɛlɛkɛ; ko o ko bɛ kɛ dugukolo kan, i bɛ o bɛɛ faamu.»
20 para ter esta forma de conversa o teu servo Joabe fez esta coisa; e o meu senhor é sábio, segundo a sabedoria de um anjo de Deus, para conhecer todas as coisas que estão na terra.
21 Masacɛ ka Yohabu wele k’a fɔ a ye ko: «A flɛ, i ka min fɔ cɔ, ne bɛna a kɛ ten le. Taga Abusalɔn ta ka na ni a ye.»
21 E o rei disse a Joabe: Eis que, agora, fiz esta coisa; vai, portanto, traz-me de volta o jovem Absalão.
22 Yohabu k’a kinbiri gban masacɛ kɔrɔ, k’a ɲa biri dugu ma, ka masacɛ fo, k’a fɔ ko: «E, ne matigicɛ masacɛ, i ta baaraden k’a lɔn bi ko ale ko ka di i ye, sabu i ta baaraden ka min fɔ, i sɔnna o ma.»
22 E Joabe caiu ao chão sobre a sua face, e se curvou, e agradeceu ao rei; e Joabe disse: Hoje o teu servo sabe que tenho achado graça à tua vista, meu senhor, ó rei, por ter o rei atendido à petição do seu servo.
23 O kɔ, Yohabu wurira ka taga Gesuri, ka taga Abusalɔn ta ka na ni a ye Zeruzalɛmu.
23 Então Joabe se levantou e foi até Gesur, e trouxe Absalão a Jerusalém.
24 Nka masacɛ ko: «Abusalɔn ye to a ta so kɔnɔ yi, ne ɲa kana la a kan!» A kɛra ten, Abusalɔn fana tora a ta so kɔnɔ yi, a ma taga masacɛ fɛ.
24 E o rei disse: Que ele torne à sua própria casa, e que não veja a minha face. Assim, Absalão retornou à sua própria casa, e não viu a face do rei.
25 Izirayɛli jamana bɛɛ kɔnɔ cɛ si tun tɛ yi, min tun bɛ Abusalɔn bɔ cɛɲa ra; mɔgɔ bɛɛ tun bɛ a ta cɛɲa le lakari. K’a ta a sentɛgɛ ra ka taga a bla fɔ a kunkolo cɛmancɛ ra, fiyɛn tun tɛ a fari yɔrɔ si le ra.
25 Porém, em todo o Israel não havia nenhum a ser tão elogiado como Absalão pela sua beleza; desde a sola do pé até a coroa da sua cabeça não havia mácula alguma nele.
26 San o san, san laban na, a tun bɛ a kunsigi tigɛ, sabu a kunsigi tun bɛ caya ka gbiriya a kun na ka tɛmɛ. Ni a tun k’a kunsigi tigɛ, a tun bɛ a kunsigi suma k’a gbiriya lɔn; a kunsigi gbiriya tun bɛ kɛ fɔ kilo fla ni tarancɛ, ka kaɲa ni masaso ta jateda ye.
26 E quando ele raspava a sua cabeça, (porquanto, a cada fim de ano ele a raspava; e como o cabelo lhe pesava, por isso ele o cortava), ele pesava os cabelos da sua cabeça como duzentos shekels segundo o peso do rei.
27 Abusalɔn tun ka dencɛ saba le sɔrɔ, ani denmuso kelen, min tɔgɔ tun ye ko Tamari. O kɛra muso ɲumanba ye.
27 E a Absalão nasceram três filhos, e uma filha, cujo nome era Tamar; ela era uma mulher de formosa aparência.
28 Abusalɔn ka san fla le kɛ Zeruzalɛmu, a ɲa ma se ka la masacɛ kan.
28 Assim, Absalão habitou dois anos completos em Jerusalém, e não viu a face do rei.
29 Lon dɔ, a ka Yohabu wele, ko a bɛ a ci masacɛ fɛ. Nka Yohabu ma sɔn ka na. A k’a wele a siɲaga flanan na; Yohabu ma na.
29 Portanto, Absalão enviou a Joabe, para enviá-lo ao rei; mas ele não quis vir até ele; e, quando ele enviou, novamente, pela segunda vez, ele não quis vir.
30 O ra, Abusalɔn k’a fɔ a ta baaradenw ye ko: «Aw y’a flɛ, Yohabu ta foro le bɛ ne ta kɔrɔ; siman b’a ra. Aw ye taga tasuma don a ra.» Abusalɔn ta baaradenw tagara tasuma don foro ra.
30 Portanto, ele disse aos seus servos: Vede, o campo de Joabe fica perto do meu, ele tem ali cevada; ide e ateai-lhe fogo. E os servos de Absalão atearam fogo ao campo.
31 Yohabu wurira ka taga Abusalɔn kɔ, a ta so kɔnɔ. A ko Abusalɔn ma ko: «Mun na i ta baaradenw tagara tasuma don ne ta foro ra?»
31 Então Joabe se levantou e veio a Absalão, até a sua casa, e lhe disse: Por que os teus servos atearam fogo ao meu campo?
32 Abusalɔn ka Yohabu jaabi ko: «A flɛ, ne ka mɔgɔ ci ka taga a fɔ i ye ko i ye na yan ne bɛna i ci masacɛ fɛ, i ye taga a fɔ a ye ko mun na a ka ne wele ka bɔ Gesuri ka na ni ne ye yan? Nka ele ma na. Hali ni ne tun tora Gesuri, o belen tun ka fisa ni nin ye. Ne kɔni b’a fɛ sisan ka masacɛ ye. Ni ne ka kojugu le kɛ, o tuma a ye ne faga.»
32 E Absalão respondeu a Joabe: Eis que enviei a ti, dizendo: Vem aqui para que eu possa te enviar ao rei para dizer: Por que vim de Gesur? Teria sido bom para mim ter permanecido lá; agora, portanto, deixa que eu veja a face do rei; e se houver alguma iniquidade em mim, que ele me mate.
33 Yohabu tagara masacɛ fɛ ka taga o kuma lase a ma. Masacɛ ka Abusalɔn wele; Abusalɔn nana a kinbiri gban k’a ɲa biri dugu ma masacɛ kɔrɔ. Masacɛ k’a boro fla mini a ma ni kanuya ye.
33 Então Joabe veio até o rei e lhe disse: E quando ele chamou Absalão, ele veio ao rei, e se curvou com sua face até o chão perante o rei; e o rei beijou Absalão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.