2 Samuel 11
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 Ayiwa, o sanyɛlɛma ra, wagati min masacɛw tun bɛ deri ka taga kɛrɛ ra, Dawuda ka Yohabu ni a ta kɛrɛkɛkuntigiw, ni Izirayɛli kɛrɛkɛcɛw bɛɛ bla ka taga kɛrɛ ra; o tagara Amɔnkaw halaki, ka Raba dugu lamini. Nka Dawuda yɛrɛ tun tora Zeruzalɛmu.
1 Decorrido um ano, no tempo em que os reis costumam sair para a guerra, Davi enviou Joabe, seus oficiais e todo o Israel. Eles destruíram os filhos de Amom e sitiaram a cidade de Rabá. Mas Davi ficou em Jerusalém.
2 Ayiwa, lon dɔ wulada fɛ, Dawuda wurira ka bɔ a ta layɔrɔ ra, ka taga tagamatagama a ta masaso kunna. A tora yi le ka muso dɔ kotɔ ye; o muso tun cɛ ka ɲi kosɛbɛ.
2 Uma tarde, Davi se levantou do seu leito e andava passeando no terraço do palácio real. Dali viu uma mulher que estava tomando banho; ela era muito bonita.
3 Dawuda ka mɔgɔ ci ka taga ɲininkari kɛ muso ko ra. O nana a fɔ a ye ko Eliyamu denmuso lo, ko Hɛtikacɛ Huri ta muso Baseba lo.
3 Davi mandou perguntar quem era. Disseram-lhe: — É Bate-Seba, filha de Eliã e mulher de Urias, o heteu.
4 Dawuda ka mɔgɔ dɔw ci ka taga muso wele ka na. Muso nana Dawuda fɛ; Dawuda jɛnna ni a ye. O kɔ, a sekɔra ka taga a ta so. O y’a sɔrɔ muso tun bɔninkura lo a ta landa ra.
4 Então Davi mandou mensageiros que a trouxessem; ela veio, e ele se deitou com ela. Ora, Bate-Seba tinha acabado de se purificar da impureza da menstruação. Depois, ela voltou para casa.
5 Ayiwa, muso nana kɔnɔ ta; a ka mɔgɔ ci ka taga a fɔ Dawuda ye ko ale kɔnɔman lo.
5 A mulher concebeu e mandou dizer a Davi: — Estou grávida.
6 Ayiwa, Dawuda ka mɔgɔ ci ka taga a fɔ Yohabu ye ko: «Hɛtikacɛ Huri bla ka na yan!» Yohabu ka Huri bla ka taga Dawuda fɛ.
6 Então Davi enviou mensageiros a Joabe, dizendo: — Mande-me Urias, o heteu. E Joabe mandou Urias a Davi.
7 Huri tagara Dawuda fɛ. Dawuda k’a ɲininka Yohabu ta ko ra, ani kɛrɛkɛden tɔw ta ko ra, ani kɛrɛ yɛrɛ ko ra.
7 Quando Urias chegou, Davi perguntou como estava Joabe, como se achava o povo e como ia a guerra.
8 O kɔ, Dawuda k’a fɔ Huri ye ko: «Taga i ta so, i ye taga nɛnɛkiri dɔɔnin.» Huri bɔra masacɛ ta so minkɛ dɔrɔn, masacɛ ka bonya dɔ bla ka taga o di a ma.
8 Depois, Davi disse a Urias: — Vá para casa e descanse. Urias saiu do palácio real, e logo saiu atrás dele um presente do rei.
9 Nka Huri lara masacɛ ta so donda ra, ni a matigicɛ ta baaraden tɔw ye. A ma sɔn ka taga a ta so.
9 Porém Urias dormiu junto ao portão do palácio, com todos os servos do seu senhor, e não foi para casa.
10 O tagara a fɔ Dawuda ye ko Huri ma sɔn ka taga a ta so. Dawuda ka Huri wele k’a fɔ a ye ko: «O tuma ele ma bɔ tagama le ra wa? Mun na i ma taga i ta so?»
10 Relataram isso a Davi, dizendo: — Urias não foi para casa. Então Davi disse a Urias: — Você não vem de uma viagem? Por que não foi para casa?
11 Huri ka Dawuda jaabi ko: «Jɛnɲɔgɔnya kɛsu, ani Izirayɛli mara ni Zuda mara ta kɛrɛkɛdenw bɛɛ bɛ sira gbataw le kɔrɔ; ne matigicɛ Yohabu ni a ta kɛrɛkɛkuntigiw bɛɛ bɛ sira kongo kɔnɔ yi. Ne bɛna olugu to yi, ka na ne ta so, ka na domuni kɛ, ka min, ka la ni ne ta muso ye cogo di? Can yɛrɛ ra, ne kɔni tɛ se ka o ko ɲɔgɔn kɛ le fiyewu!»
11 Urias respondeu: — A arca, Israel e Judá ficam em tendas. Joabe, meu senhor, e os servos de meu senhor estão acampados ao ar livre. Como poderia eu ir para casa, comer e beber e me deitar com a minha mulher? Juro pela vida do rei que não faria tal coisa.
12 Dawuda k’a fɔ Huri ye tuun ko: «O tuma bi ni sini kɛ yan; o kɔ, ne bɛna i bla ka taga.» Huri ka o lon ni o lon dugusagbɛ kɛ Zeruzalɛmu.
12 Então Davi disse a Urias: — Fique aqui ainda hoje. Amanhã eu o mandarei de volta. E Urias ficou em Jerusalém aquele dia e o seguinte.
13 Dawuda ka Huri wele domuni na a ta so; a k’a to Huri ka duvɛn min fɔ ka ɲanamini. Nka su fɛ, Huri tagara la ni masacɛ ta baaradenw le ye, a ma sɔn ka taga a ta so.
13 Davi o convidou para comer e beber com ele, e o embebedou. À tarde, Urias saiu e foi deitar-se no seu leito, na companhia dos servos de seu senhor. Ele não foi para casa.
14 O dugusagbɛ sɔgɔma, Dawuda ka sɛbɛ dɔ kɛ k’a di Huri ma, ko a ye taga a di Yohabu ma.
14 Pela manhã, Davi escreveu uma carta a Joabe e a mandou por Urias.
15 A k’a fɔ o sɛbɛ kɔnɔ ko: «Ni kɛrɛ wurira, aw ye Huri bla kɛrɛ jugumanyɔrɔ ra; o kɔ, bɛɛ ye bɔ a kɔrɔ k’a kelen to yi, janko o ye a faga.»
15 Na carta escreveu o seguinte: “Ponham Urias na linha de frente, onde o combate for mais intenso. Depois deixem-no sozinho, para que seja ferido e morra.”
16 O nana taga dugu lamini minkɛ, Yohabu ka kɛ dugu kɔrɔsi ye; o juguw ta kɛrɛkɛcɛfariw tun bɛ dugu yɔrɔ min na cɔ, a ka Huri bla ka taga o yɔrɔ le ra.
16 Tendo sitiado a cidade, Joabe pôs Urias no lugar onde sabia que estavam homens valentes.
17 O dugu kɛrɛkɛdenw nana bɔ ka na Yohabu ta kɛrɛkɛdenw kɛrɛ. O ka Izirayɛlimɔgɔ dɔw faga, ka Dawuda ta kɛrɛkɛkuntigi dɔw fana faga. O ka Hɛtikacɛ Huri fana faga.
17 Os homens da cidade saíram e lutaram contra Joabe. Alguns dos oficiais de Davi foram mortos; e morreu também Urias, o heteu.
18 Ko o ko kɛra kɛrɛ ra o lon na, Yohabu ka mɔgɔ dɔ ci ka taga o bɛɛ lase Dawuda ma.
18 Então Joabe enviou notícias a Davi, informando tudo o que havia acontecido na batalha.
19 A k’a fɔ ciraden ye ko: «Ko minw kɛra kɛrɛ ra, ni i tagara o bɛɛ fɔ masacɛ ye ka ban tuma min na,
19 Deu ordem ao mensageiro, dizendo: — Quando você terminar de contar ao rei os acontecimentos desta batalha,
20 ni i k’a ye ko masacɛ dimina, k’a fɔ ko: ‹Mun na aw gbarara dugu ra ko aw bɛ o kɛrɛ? Aw m’a lɔn ko o mɔgɔw bɛ to o ta dugu kogo kunna ka kalan bon wa?
20 é possível que ele fique indignado e pergunte: “Por que vocês chegaram assim perto da cidade para lutar? Não sabiam que eles iriam atirar da muralha?
21 Mun le ka Yerubesɛti dencɛ Abimelɛki faga Tebɛsi? Muso dɔ le ma to dugu kogo kunna ka wugusikaba dɔ firi k’a ben a kun na wa? O le ma kɛ a fagasababu ye wa? Mun na aw gbarara dugu ra?›
21 Quem matou Abimeleque, filho de Jerubesete? Não foi uma mulher que, do alto da muralha, lançou sobre ele uma pedra de moinho e o matou, em Tebes? Por que vocês chegaram tão perto da muralha?” Então você dirá: — Também morreu o seu servo Urias, o heteu.
22 Ciraden tagara ka taga se minkɛ, o tuma Yohabu k’a ci kun min na, a ka o bɛɛ fɔ Dawuda ye.
22 O mensageiro partiu e, chegando, contou a Davi tudo o que Joabe lhe havia mandado dizer.
23 A k’a fɔ Dawuda ye ko: «O mɔgɔw sera an na. O tun bɔra ka na an kama kongo kɔnɔ; anw ka o gbɛn ka taga se fɔ o ta dugu donda ra.
23 O mensageiro disse a Davi: — Na verdade, aqueles homens eram mais fortes do que nós e saíram para lutar contra nós em campo aberto. Mas nós fomos contra eles, até a entrada do portão.
24 Nka kalanbonbagaw tora o ta dugu kogo kunna ka i ta mɔgɔw bon ni kalan ye, ka masacɛ ta kɛrɛkuntigi dɔw faga. Hali i ta baaraden Hɛtikacɛ Huri fana fagara.»
24 Então os flecheiros, do alto da muralha, atiraram contra os servos do rei, e alguns deles foram mortos. Também morreu o seu servo Urias, o heteu.
25 Dawuda ka ciraden jaabi ko: «Taga a fɔ Yohabu ye ko o kana kɛ a fɛ baasi ye; ko sabu kɛrɛ ra kɔni, kɛrɛkɛmuru bɛ fagari kɛ fan bɛɛ le ra. A fɔ a ye ko a belen ye dugu kɛrɛ ni baraka ye, fɔ k’a ben. Taga o fɔ a ye k’a ja gbɛlɛya.»
25 Davi respondeu ao mensageiro: — Diga a Joabe que não encare isso como um mal, porque a espada devora tanto este como aquele. Que ele intensifique o seu ataque à cidade até conquistá-la. Quanto a você, encoraje Joabe.
26 Ayiwa, Huri ta muso nana a mɛn ko a cɛ Huri sara minkɛ, a k’a cɛ su kasi.
26 Quando a mulher de Urias soube que o seu marido era morto, ela chorou por ele.
27 Sanga nana ban tuma min na, Dawuda ka mɔgɔ ci ka taga muso ta ka na ni a ye a ta so. A kɛra a muso ye; a nana dencɛ kelen woro Dawuda fɛ.
27 Passado o luto, Davi mandou buscá-la e a trouxe para o palácio. Ela se tornou sua mulher e lhe deu um filho. Porém isto que Davi tinha feito pareceu mau aos olhos do Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.