2 Samuel 11

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ayiwa, o sanyɛlɛma ra, wagati min masacɛw tun bɛ deri ka taga kɛrɛ ra, Dawuda ka Yohabu ni a ta kɛrɛkɛkuntigiw, ni Izirayɛli kɛrɛkɛcɛw bɛɛ bla ka taga kɛrɛ ra; o tagara Amɔnkaw halaki, ka Raba dugu lamini. Nka Dawuda yɛrɛ tun tora Zeruzalɛmu.
1 E aconteceu que, tendo decorrido um ano, no tempo em que os reis saem à guerra, enviou Davi a Joabe, e com ele os seus servos, e a todo o Israel; e eles destruíram os filhos de Amom, e cercaram a Rabá; porém Davi ficou em Jerusalém.
2 Ayiwa, lon dɔ wulada fɛ, Dawuda wurira ka bɔ a ta layɔrɔ ra, ka taga tagamatagama a ta masaso kunna. A tora yi le ka muso dɔ kotɔ ye; o muso tun cɛ ka ɲi kosɛbɛ.
2 E aconteceu que numa tarde Davi se levantou do seu leito, e andava passeando no terraço da casa real, e viu do terraço a uma mulher que se estava lavando; e era esta mulher mui formosa à vista.
3 Dawuda ka mɔgɔ ci ka taga ɲininkari kɛ muso ko ra. O nana a fɔ a ye ko Eliyamu denmuso lo, ko Hɛtikacɛ Huri ta muso Baseba lo.
3 E mandou Davi indagar quem era aquela mulher; e disseram: Porventura não é esta Bate-Seba, filha de Eliã, mulher de Urias, o heteu?
4 Dawuda ka mɔgɔ dɔw ci ka taga muso wele ka na. Muso nana Dawuda fɛ; Dawuda jɛnna ni a ye. O kɔ, a sekɔra ka taga a ta so. O y’a sɔrɔ muso tun bɔninkura lo a ta landa ra.
4 Então enviou Davi mensageiros, e mandou trazê-la; e ela veio, e ele se deitou com ela (pois já estava purificada da sua imundícia); então voltou ela para sua casa.
5 Ayiwa, muso nana kɔnɔ ta; a ka mɔgɔ ci ka taga a fɔ Dawuda ye ko ale kɔnɔman lo.
5 E a mulher concebeu; e mandou dizer a Davi: Estou grávida.
6 Ayiwa, Dawuda ka mɔgɔ ci ka taga a fɔ Yohabu ye ko: «Hɛtikacɛ Huri bla ka na yan!» Yohabu ka Huri bla ka taga Dawuda fɛ.
6 Então Davi mandou dizer a Joabe: Envia-me Urias, o heteu. E Joabe enviou Urias a Davi.
7 Huri tagara Dawuda fɛ. Dawuda k’a ɲininka Yohabu ta ko ra, ani kɛrɛkɛden tɔw ta ko ra, ani kɛrɛ yɛrɛ ko ra.
7 Vindo, pois, Urias a ele, perguntou Davi como passava Joabe, e como estava o povo, e como ia a guerra.
8 O kɔ, Dawuda k’a fɔ Huri ye ko: «Taga i ta so, i ye taga nɛnɛkiri dɔɔnin.» Huri bɔra masacɛ ta so minkɛ dɔrɔn, masacɛ ka bonya dɔ bla ka taga o di a ma.
8 Depois disse Davi a Urias: Desce à tua casa, e lava os teus pés. E, saindo Urias da casa real, logo lhe foi mandado um presente da mesa do rei.
9 Nka Huri lara masacɛ ta so donda ra, ni a matigicɛ ta baaraden tɔw ye. A ma sɔn ka taga a ta so.
9 Porém Urias se deitou à porta da casa real, com todos os servos do seu senhor; e não desceu à sua casa.
10 O tagara a fɔ Dawuda ye ko Huri ma sɔn ka taga a ta so. Dawuda ka Huri wele k’a fɔ a ye ko: «O tuma ele ma bɔ tagama le ra wa? Mun na i ma taga i ta so?»
10 E fizeram saber isto a Davi, dizendo: Urias não desceu a sua casa. Então disse Davi à Urias: Não vens tu duma jornada? Por que não desceste à tua casa?
11 Huri ka Dawuda jaabi ko: «Jɛnɲɔgɔnya kɛsu, ani Izirayɛli mara ni Zuda mara ta kɛrɛkɛdenw bɛɛ bɛ sira gbataw le kɔrɔ; ne matigicɛ Yohabu ni a ta kɛrɛkɛkuntigiw bɛɛ bɛ sira kongo kɔnɔ yi. Ne bɛna olugu to yi, ka na ne ta so, ka na domuni kɛ, ka min, ka la ni ne ta muso ye cogo di? Can yɛrɛ ra, ne kɔni tɛ se ka o ko ɲɔgɔn kɛ le fiyewu!»
11 E disse Urias a Davi: A arca, e Israel, e Judá ficaram em tendas; e Joabe, meu senhor, e os servos de meu senhor estão acampados no campo; e hei de eu entrar na minha casa, para comer e beber, e para me deitar com minha mulher? Pela tua vida, e pela vida da tua alma, não farei tal coisa.
12 Dawuda k’a fɔ Huri ye tuun ko: «O tuma bi ni sini kɛ yan; o kɔ, ne bɛna i bla ka taga.» Huri ka o lon ni o lon dugusagbɛ kɛ Zeruzalɛmu.
12 Então disse Davi a Urias: Demora-te aqui ainda hoje, e amanhã te despedirei. Urias, pois, ficou em Jerusalém aquele dia e o seguinte.
13 Dawuda ka Huri wele domuni na a ta so; a k’a to Huri ka duvɛn min fɔ ka ɲanamini. Nka su fɛ, Huri tagara la ni masacɛ ta baaradenw le ye, a ma sɔn ka taga a ta so.
13 E Davi o convidou, e comeu e bebeu diante dele, e o embebedou; e à tarde saiu a deitar-se na sua cama com os servos de seu senhor; porém não desceu à sua casa.
14 O dugusagbɛ sɔgɔma, Dawuda ka sɛbɛ dɔ kɛ k’a di Huri ma, ko a ye taga a di Yohabu ma.
14 E sucedeu que pela manhã Davi escreveu uma carta a Joabe; e mandou-lha por mão de Urias.
15 A k’a fɔ o sɛbɛ kɔnɔ ko: «Ni kɛrɛ wurira, aw ye Huri bla kɛrɛ jugumanyɔrɔ ra; o kɔ, bɛɛ ye bɔ a kɔrɔ k’a kelen to yi, janko o ye a faga.»
15 Escreveu na carta, dizendo: Ponde a Urias na frente da maior força da peleja; e retirai-vos de detrás dele, para que seja ferido e morra.
16 O nana taga dugu lamini minkɛ, Yohabu ka kɛ dugu kɔrɔsi ye; o juguw ta kɛrɛkɛcɛfariw tun bɛ dugu yɔrɔ min na cɔ, a ka Huri bla ka taga o yɔrɔ le ra.
16 Aconteceu, pois, que, tendo Joabe observado bem a cidade, pôs a Urias no lugar onde sabia que havia homens valentes.
17 O dugu kɛrɛkɛdenw nana bɔ ka na Yohabu ta kɛrɛkɛdenw kɛrɛ. O ka Izirayɛlimɔgɔ dɔw faga, ka Dawuda ta kɛrɛkɛkuntigi dɔw fana faga. O ka Hɛtikacɛ Huri fana faga.
17 E, saindo os homens da cidade, e pelejando com Joabe, caíram alguns do povo, dos servos de Davi; e morreu também Urias, o heteu.
18 Ko o ko kɛra kɛrɛ ra o lon na, Yohabu ka mɔgɔ dɔ ci ka taga o bɛɛ lase Dawuda ma.
18 Então enviou Joabe, e fez saber a Davi todo o sucesso daquela peleja.
19 A k’a fɔ ciraden ye ko: «Ko minw kɛra kɛrɛ ra, ni i tagara o bɛɛ fɔ masacɛ ye ka ban tuma min na,
19 E deu ordem ao mensageiro, dizendo: Acabando tu de contar ao rei todo o sucesso desta peleja,
20 ni i k’a ye ko masacɛ dimina, k’a fɔ ko: ‹Mun na aw gbarara dugu ra ko aw bɛ o kɛrɛ? Aw m’a lɔn ko o mɔgɔw bɛ to o ta dugu kogo kunna ka kalan bon wa?
20 E sucedendo que o rei se encolerize, e te diga: Por que vos chegastes tão perto da cidade a pelejar? Não sabíeis vós que haviam de atirar do muro?
21 Mun le ka Yerubesɛti dencɛ Abimelɛki faga Tebɛsi? Muso dɔ le ma to dugu kogo kunna ka wugusikaba dɔ firi k’a ben a kun na wa? O le ma kɛ a fagasababu ye wa? Mun na aw gbarara dugu ra?›
21 Quem feriu a Abimeleque, filho de Jerubesete? Não lançou uma mulher sobre ele do muro um pedaço de uma mó corredora, de que morreu em Tebes? Por que vos chegastes ao muro? Então dirás: Também morreu teu servo Urias, o heteu.
22 Ciraden tagara ka taga se minkɛ, o tuma Yohabu k’a ci kun min na, a ka o bɛɛ fɔ Dawuda ye.
22 E foi o mensageiro, e entrou, e fez saber a Davi tudo o que Joabe o enviara a dizer.
23 A k’a fɔ Dawuda ye ko: «O mɔgɔw sera an na. O tun bɔra ka na an kama kongo kɔnɔ; anw ka o gbɛn ka taga se fɔ o ta dugu donda ra.
23 E disse o mensageiro a Davi: Na verdade que mais poderosos foram aqueles homens do que nós, e saíram a nós ao campo; porém nós fomos contra eles, até à entrada da porta.
24 Nka kalanbonbagaw tora o ta dugu kogo kunna ka i ta mɔgɔw bon ni kalan ye, ka masacɛ ta kɛrɛkuntigi dɔw faga. Hali i ta baaraden Hɛtikacɛ Huri fana fagara.»
24 Então os flecheiros atiraram contra os teus servos desde o alto do muro, e morreram alguns dos servos do rei; e também morreu o teu servo Urias, o heteu.
25 Dawuda ka ciraden jaabi ko: «Taga a fɔ Yohabu ye ko o kana kɛ a fɛ baasi ye; ko sabu kɛrɛ ra kɔni, kɛrɛkɛmuru bɛ fagari kɛ fan bɛɛ le ra. A fɔ a ye ko a belen ye dugu kɛrɛ ni baraka ye, fɔ k’a ben. Taga o fɔ a ye k’a ja gbɛlɛya.»
25 E disse Davi ao mensageiro: Assim dirás a Joabe: Não te pareça isto mal aos teus olhos; pois a espada tanto consome este como aquele; esforça a tua peleja contra a cidade, e a derrota; esforça-o tu assim.
26 Ayiwa, Huri ta muso nana a mɛn ko a cɛ Huri sara minkɛ, a k’a cɛ su kasi.
26 Ouvindo, pois, a mulher de Urias que seu marido era morto, lamentou a seu senhor.
27 Sanga nana ban tuma min na, Dawuda ka mɔgɔ ci ka taga muso ta ka na ni a ye a ta so. A kɛra a muso ye; a nana dencɛ kelen woro Dawuda fɛ.
27 E, passado o luto, enviou Davi, e a recolheu em sua casa, e lhe foi por mulher, e deu-lhe à luz um filho. Porém esta coisa que Davi fez pareceu mal aos olhos do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.