2 Reis 8

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ayiwa, Iliyasu tun ka muso min dencɛ su lakunu, a tun k’a fɔ o muso ye ko: «Wuri ka taga yɔrɔ wɛrɛ, i ni i ta somɔgɔw. Ni aw ka yɔrɔ min sɔrɔ, aw ye taga to yi, sabu Matigi Ala bɛna kɔngɔ ben jamana kan; kɔngɔ bɛna ben jamana kan ka se fɔ san wolonfla.»
1 Eliseu tinha dito à mulher que morava em Suném, a mãe do menino que ele tinha ressuscitado, que o Senhor Deus tinha avisado que ia haver uma grande falta de alimentos. Disse também que a fome ia durar sete anos naquela terra e, por isso, ela devia sair de lá com a sua família e ir morar em outro lugar.
2 Ala ta cira tun ka min fɔ, muso fana tun k’a kɛ ten. A ni a ta somɔgɔw tun tagara, ka taga sigi Filisikaw ta jamana ra fɔ san wolonfla.
2 Ela havia seguido o conselho do profeta e tinha ido com a sua família morar na terra dos filisteus, onde ficou sete anos.
3 O san wolonfla tɛmɛnin kɔ, muso sekɔra ka bɔ Filisikaw ta jamana ra ka na a yɛrɛ ta jamana ra. A tagara masacɛ fɛ, ka taga a daari ko a y’a to o ye ale ta so ni a ta foro sekɔ ale ma.
3 Quando passaram os sete anos, ela voltou para Israel e foi falar com o rei a fim de pedir que devolvessem a sua casa e as suas terras.
4 O y’a sɔrɔ masacɛ tun bɛ kumana ni Gehazi ye, min ye Ala ta cira ta baaraden ye. Masacɛ tun k’a fɔ a ye ko: «Iliyasu ka koba minw kɛ, o bɛɛ lakari ne ye!»
4 O rei estava falando com Geazi, o empregado de Eliseu, pois queria saber dos milagres que Eliseu havia feito.
5 Ayiwa, Iliyasu tun ka su dɔ lakunu cogo min na, Gehazi tun bɛ o ko lakarira masacɛ ye wagati min na, o wagati kelen yɛrɛ ra Iliyasu tun ka o muso min dencɛ su lakunu, o muso nana se masacɛ fɛ, k’a daari ko a y’a to o ye ale ta so ni a ta foro sekɔ a ma. Gehazi ko masacɛ ma ko: «Ne matigicɛ masacɛ, muso yɛrɛ ye nin ye; Iliyasu tun k’a dencɛ min fana su lakunu, o ye nin ye.»
5 Geazi estava contando ao rei como Eliseu havia feito um morto viver de novo. Nesse momento a mulher chegou para fazer o seu pedido ao rei. Então Geazi disse: — Ó rei, aqui está a mulher, e aqui está o filho dela que Eliseu ressuscitou.
6 Masacɛ ka muso ɲininka; muso fana k’a bɛɛ ɲafɔ a ye. Masacɛ k’a ta baaraden dɔ bla ni muso ye, ko fɛn o fɛn ye muso ta ye, ko a ye taga o bɛɛ sekɔ a ma; ko tɔnɔ o tɔnɔ sɔrɔra muso ta foro ra kabini a tagalon, fɔ ka na se bi ma, ko o ye o bɛɛ sekɔ a ma fana.
6 O rei fez perguntas à mulher, e ela confirmou a história de Geazi. Então o rei chamou um oficial e lhe disse que devolvesse à mulher tudo o que era dela e também o valor de todas as colheitas que as suas terras haviam produzido durante os sete anos em que ela havia estado fora.
7 O kɔ, Iliyasu tagara Damasi. O wagati ra, Bɛni Hadadi, min ye Siri masacɛ ye, ale tun man kɛnɛ. O tagara a fɔ a ye ko: «Ala ta cira nana yan.»
7 Eliseu foi até a cidade de Damasco numa época em que o rei Ben-Hadade, da Síria, estava doente. Quando o rei soube que Eliseu estava lá,
8 Siri masacɛ k’a fɔ Hazahɛli ye ko: «Bonya dɔ ta i boro, i ye taga Ala ta cira fɛ. I ye taga a fɔ a ye ko a ye Matigi Ala ɲininka ne ye, ko yala ne bɛna bɔ nin bana ra wa?»
8 disse a Hazael, um dos seus oficiais: — Leve um presente para o
9 Hazahɛli tagara Iliyasu fɛ; a tun ka Damasi dugu fɛnɲumanw bɛɛ dɔ ta, ko a bɛ taga Iliyasu bonya ni o ye. A ka o fɛnw bɛɛ la ɲɔgɔmɛ binaani kɔ ra. A tagara se minkɛ, a lɔra Iliyasu ɲa fɛ k’a fɔ a ye ko: «I dencɛ Bɛni Hadadi, min ye Siri masacɛ ye, ale le ka ne ci i fɛ ka na i ɲininka ni ale bɛna kɛnɛya ka bɔ a ta bana ra.»
9 Então Hazael carregou quarenta camelos com todos os tipos dos mais finos produtos de Damasco e foi falar com Eliseu. Quando se encontrou com ele, disse: — O rei Ben-Hadade, que é como se fosse seu filho, mandou perguntar ao senhor se ele vai ficar bom da sua doença.
10 Iliyasu k’a jaabi ko: «Taga a fɔ a ye ko: ‹Sigiya t’a ra, i bɛna kɛnɛya.› Nka can yɛrɛ ra, Matigi Ala k’a yira ne ra ko a bɛna sa.»
10 Eliseu disse: — O
11 O kɔ, Ala ta cira k’a ɲa lɔ Hazahɛli ra ka mɛɛn, fɔ ka na Hazahɛli yɛrɛ maroya. Ala ta cira kasira.
11 E ficou olhando firmemente para Hazael durante tanto tempo, que ele ficou sem jeito. De repente, Eliseu começou a chorar,
12 Hazahɛli k’a ɲininka ko: «Mun na ne matigicɛ bɛ kasira?» Iliyasu k’a jaabi ko: «Ne bɛ kasira, sabu ele bɛna kojugu min kɛ Izirayɛlimɔgɔw ra, ne ka o lɔn. I bɛna tasuma don o ta dugu barakamanw ra. I bɛna o ta kanbelenw faga ni kɛrɛkɛmuru ye, ka denmisɛnninw bugɔ fɔ ka o ɲɔɲɔ, ka musokɔnɔmanw kɔnɔ faran.»
12 e Hazael perguntou: — Por que é que o senhor está chorando? Eliseu respondeu: — Porque sei das coisas terríveis que você vai fazer contra o povo de Israel. E continuou: — Você vai pôr fogo nas fortalezas de Israel, vai matar os moços, esmagar as crianças e rasgar a barriga das mulheres grávidas.
13 Hazahɛli ko: «I ta jɔncɛ ye mun le ye, ka n’a fɔ ko ne bɛ nin kobaw ɲɔgɔn kɛ? Ne min tɛ foyi ye, ni wuru gbansan tɛ?» Iliyasu ko: «Matigi Ala k’a yira ne ra ko ele le bɛna kɛ Siri jamana masacɛ ye.»
13 — Como poderia eu chegar a ser tão poderoso? — perguntou Hazael. — Eu não sou ninguém! — O
14 Hazahɛli bɔra Iliyasu kɔrɔ, ka taga a matigicɛ fɛ. A matigicɛ k’a ɲininka ko: «Iliyasu ka mun le fɔ?» A k’a jaabi ko: «A k’a fɔ ne ye ko sigiya t’a ra, i bɛna kɛnɛya.»
14 Hazael voltou até o lugar onde estava o rei Ben-Hadade, e este lhe perguntou: — O que foi que Eliseu disse? — Ele disse que o senhor vai ficar bom, com certeza! — respondeu Hazael.
15 O dugusagbɛ, Hazahɛli ka birifani dɔ ta, ka o su ji ra, k’a biri masacɛ ɲa kan, k’a nɛnɛkiri fereke; masacɛ sara. Hazahɛli sigira masaya ra a nɔ ra.
15 Mas no dia seguinte Hazael pegou um cobertor, molhou-o bem e com ele sufocou o rei. E Hazael ficou no lugar de Ben-Hadade como rei da Síria.
16 Akabu dencɛ Yoramu ta masaya san loorunan na Izirayɛli mara kunna, ka Yosafati to masaya ra belen Zuda mara kunna, Yosafati dencɛ Yoramu sigira masaya ra Zuda mara kunna.
16 No quinto ano do reinado de Jorão, filho de Acabe, como rei de Israel, Jeorão, filho de Josafá, se tornou rei de Judá.
17 Yoramu sigira masaya ra k’a si to san bisaba ni fla; a ka san seegi le kɛ masaya ra; a siginin tun bɛ Zeruzalɛmu.
17 Quando isso aconteceu, Jeorão tinha trinta e dois anos de idade. Ele governou oito anos em Jerusalém.
18 A ka Izirayɛli masacɛw ta siraw le tagama, i n’a fɔ Akabu ta somɔgɔw tun k’a kɛ cogo min na, sabu a tun ka Akabu denmuso dɔ le furu; a ka kojugu kɛ Matigi Ala ɲa kɔrɔ.
18 A mulher dele era filha do rei Acabe, de Israel, e Jeorão seguiu os maus caminhos de Acabe e dos outros reis de Israel, como a família de Acabe havia feito. Jeorão pecou contra Deus, o Senhor ,
19 Nka Matigi Ala ma sɔn ka Zuda mara halaki, a ta jɔncɛ Dawuda kosɔn, sabu a tun ka layiri ta Dawuda ye ko a bɛna a ta somɔgɔ dɔ to masaya ra wagati bɛɛ.
19 mas o Senhor não quis destruir Judá, pois havia feito uma aliança com o seu servo Davi, prometendo que os seus descendentes sempre seriam reis.
20 Yoramu ta masaya wagati le ra, Edɔmukaw murutira, ka masacɛ dɔ sigi o yɛrɛ kunna, ko o tɛ to Zuda ta fanga kɔrɔ tuun.
20 Durante o reinado de Jeorão, o país de Edom se revoltou contra Judá e se tornou independente.
21 Yoramu tagara ni a ta sowotorow bɛɛ ye Sayiri. Su fɛ a tagara ben Edɔmukaw kan, ka o kɛrɛ; nka Edɔmukaw nana Yoramu ni a ta sowotorotigiw lamini. A laban, Yoramu ta kɛrɛkɛjama bɛɛ borira ka taga so.
21 Por isso, Jeorão saiu com todos os seus carros de guerra e foi até Zair; ali eles foram cercados pelos edomitas. Para escapar, Jeorão e os comandantes dos seus carros de guerra atacaram os edomitas durante a noite, e os soldados de Jeorão fugiram para as suas casas.
22 A kɛra ten, Edɔmukaw murutira, ka ban Zuda ta fanga ma fɔ bi. O wagati kelen na, Libina mɔgɔw fana murutira.
22 Desse tempo em diante, Edom ficou independente de Judá. Nessa mesma época a cidade de Libna também se revoltou.
23 Yoramu ta ko tɔw, a ka ko minw bɛɛ kɛ, o bɛɛ sɛbɛra Zuda masacɛw ta kibarow kitabu kɔnɔ.
23 Todas as outras coisas que Jeorão fez estão escritas na História dos Reis de Judá .
24 O kɔ, Yoramu sara, ka taga fara a bɛmaw kan. O k’a su don a bɛmacɛw suw kɛrɛ fɛ, a facɛ Dawuda ta masabonba kɔnɔ. A dencɛ Ahaziya sigira masaya ra a nɔ ra.
24 Jeorão morreu e foi sepultado nos túmulos dos reis, na Cidade de Davi , e o seu filho Acazias ficou no lugar dele como rei.
25 Akabu dencɛ Yoramu ta masaya san tan ni flanan na Izirayɛli mara kunna, Yoramu dencɛ Ahaziya sigira masaya ra Zuda mara kunna.
25 No ano doze do reinado de Jorão, filho de Acabe, como rei de Israel, Acazias, filho de Jeorão, se tornou rei de Judá.
26 Ahaziya sigira masaya ra k’a si to san mugan ni fla. A ka san kelen le kɛ masaya ra; a siginin tun bɛ Zeruzalɛmu. A bamuso tɔgɔ tun ye ko Atali; ale tun ye Izirayɛli masacɛ Omiri denmuso dɔ ye.
26 Quando isso aconteceu, Acazias tinha vinte e dois anos de idade. Ele governou um ano em Jerusalém. A mãe dele se chamava Atalia e era filha do rei Onri, de Israel.
27 Ahaziya tun ka Akabu ta somɔgɔw ta sira le ta. A ka kojugu kɛ Matigi Ala ɲa kɔrɔ; a k’a kɛ i n’a fɔ Akabu ta somɔgɔw tun k’a kɛ cogo min na, sabu furu tun bɛ a ta somɔgɔw ni Akabu ta somɔgɔw cɛ.
27 Por ser aparentado com o rei Acabe pelo casamento, Acazias seguiu o exemplo da família de Acabe e pecou contra Deus, o Senhor .
28 Ale ni Akabu dencɛ Yoramu tagara kɛrɛ ra Siri masacɛ Hazahɛli kama, Ramɔti, Galadi mara ra. Sirikaw ka Yoramu mandimi o kɛrɛ ra.
28 O rei Acazias se juntou com o rei Jorão, de Israel, a fim de guerrear contra o rei Hazael, da Síria. Os exércitos deles lutaram em Ramote-Gileade, e Jorão foi ferido na batalha.
29 Ka Yoramu to kɛrɛ ra ni Siri masacɛ Hazahɛli ye Ramɔti, Sirikaw tun ka masacɛ Yoramu mandimi a fari yɔrɔ minw na, Yoramu sekɔra ko a bɛ taga o joriw flakɛ Zizirɛli. Zuda masacɛ Ahaziya, min tun ye Yoramu dencɛ ye, ale tagara ko a bɛ taga Akabu dencɛ Yoramu flɛ Zizirɛli, a ta bana wagati ra.
29 Então ele voltou para a cidade de Jezreel a fim de tratar dos ferimentos, e Acazias foi até lá para visitá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.