2 Reis 8

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ayiwa, Iliyasu tun ka muso min dencɛ su lakunu, a tun k’a fɔ o muso ye ko: «Wuri ka taga yɔrɔ wɛrɛ, i ni i ta somɔgɔw. Ni aw ka yɔrɔ min sɔrɔ, aw ye taga to yi, sabu Matigi Ala bɛna kɔngɔ ben jamana kan; kɔngɔ bɛna ben jamana kan ka se fɔ san wolonfla.»
1 Falou Eliseu àquela mulher cujo filho ele restaurara à vida, dizendo: Levanta-te, vai com os de tua casa e mora onde puderes; porque o Senhor chamou a fome, a qual virá sobre a terra por sete anos.
2 Ala ta cira tun ka min fɔ, muso fana tun k’a kɛ ten. A ni a ta somɔgɔw tun tagara, ka taga sigi Filisikaw ta jamana ra fɔ san wolonfla.
2 Levantou-se a mulher e fez segundo a palavra do homem de Deus: saiu com os de sua casa e habitou por sete anos na terra dos filisteus.
3 O san wolonfla tɛmɛnin kɔ, muso sekɔra ka bɔ Filisikaw ta jamana ra ka na a yɛrɛ ta jamana ra. A tagara masacɛ fɛ, ka taga a daari ko a y’a to o ye ale ta so ni a ta foro sekɔ ale ma.
3 Ao cabo dos sete anos, a mulher voltou da terra dos filisteus e saiu a clamar ao rei pela sua casa e pelas suas terras.
4 O y’a sɔrɔ masacɛ tun bɛ kumana ni Gehazi ye, min ye Ala ta cira ta baaraden ye. Masacɛ tun k’a fɔ a ye ko: «Iliyasu ka koba minw kɛ, o bɛɛ lakari ne ye!»
4 Ora, o rei falava a Geazi, moço do homem de Deus, dizendo: Conta-me, peço-te, todas as grandes obras que Eliseu tem feito.
5 Ayiwa, Iliyasu tun ka su dɔ lakunu cogo min na, Gehazi tun bɛ o ko lakarira masacɛ ye wagati min na, o wagati kelen yɛrɛ ra Iliyasu tun ka o muso min dencɛ su lakunu, o muso nana se masacɛ fɛ, k’a daari ko a y’a to o ye ale ta so ni a ta foro sekɔ a ma. Gehazi ko masacɛ ma ko: «Ne matigicɛ masacɛ, muso yɛrɛ ye nin ye; Iliyasu tun k’a dencɛ min fana su lakunu, o ye nin ye.»
5 Contava ele ao rei como Eliseu restaurara à vida a um morto, quando a mulher cujo filho ele havia restaurado à vida clamou ao rei pela sua casa e pelas suas terras; então, disse Geazi: Ó rei, meu senhor, esta é a mulher, e este, o seu filho, a quem Eliseu restaurou à vida.
6 Masacɛ ka muso ɲininka; muso fana k’a bɛɛ ɲafɔ a ye. Masacɛ k’a ta baaraden dɔ bla ni muso ye, ko fɛn o fɛn ye muso ta ye, ko a ye taga o bɛɛ sekɔ a ma; ko tɔnɔ o tɔnɔ sɔrɔra muso ta foro ra kabini a tagalon, fɔ ka na se bi ma, ko o ye o bɛɛ sekɔ a ma fana.
6 Interrogou o rei a mulher, e ela lhe contou tudo. Então, o rei lhe deu um oficial, dizendo: Faze restituir-se-lhe tudo quanto era seu e todas as rendas do campo desde o dia em que deixou a terra até agora.
7 O kɔ, Iliyasu tagara Damasi. O wagati ra, Bɛni Hadadi, min ye Siri masacɛ ye, ale tun man kɛnɛ. O tagara a fɔ a ye ko: «Ala ta cira nana yan.»
7 Veio Eliseu a Damasco. Estava doente Ben-Hadade, rei da Síria; e lhe anunciaram, dizendo: O homem de Deus é chegado aqui.
8 Siri masacɛ k’a fɔ Hazahɛli ye ko: «Bonya dɔ ta i boro, i ye taga Ala ta cira fɛ. I ye taga a fɔ a ye ko a ye Matigi Ala ɲininka ne ye, ko yala ne bɛna bɔ nin bana ra wa?»
8 Então, o rei disse a Hazael: Toma presentes contigo, e vai encontrar-te com o homem de Deus, e, por seu intermédio, pergunta ao Senhor , dizendo: Sararei eu desta doença?
9 Hazahɛli tagara Iliyasu fɛ; a tun ka Damasi dugu fɛnɲumanw bɛɛ dɔ ta, ko a bɛ taga Iliyasu bonya ni o ye. A ka o fɛnw bɛɛ la ɲɔgɔmɛ binaani kɔ ra. A tagara se minkɛ, a lɔra Iliyasu ɲa fɛ k’a fɔ a ye ko: «I dencɛ Bɛni Hadadi, min ye Siri masacɛ ye, ale le ka ne ci i fɛ ka na i ɲininka ni ale bɛna kɛnɛya ka bɔ a ta bana ra.»
9 Foi, pois, Hazael encontrar-se com ele, levando consigo um presente, a saber, quarenta camelos carregados de tudo que era bom de Damasco; chegou, apresentou-se diante dele e disse: Teu filho Ben-Hadade, rei da Síria, me enviou a perguntar-te: Sararei eu desta doença?
10 Iliyasu k’a jaabi ko: «Taga a fɔ a ye ko: ‹Sigiya t’a ra, i bɛna kɛnɛya.› Nka can yɛrɛ ra, Matigi Ala k’a yira ne ra ko a bɛna sa.»
10 Eliseu lhe respondeu: Vai e dize-lhe: Certamente, sararás. Porém o Senhor me mostrou que ele morrerá.
11 O kɔ, Ala ta cira k’a ɲa lɔ Hazahɛli ra ka mɛɛn, fɔ ka na Hazahɛli yɛrɛ maroya. Ala ta cira kasira.
11 Olhou Eliseu para Hazael e tanto lhe fitou os olhos, que este ficou embaraçado; e chorou o homem de Deus.
12 Hazahɛli k’a ɲininka ko: «Mun na ne matigicɛ bɛ kasira?» Iliyasu k’a jaabi ko: «Ne bɛ kasira, sabu ele bɛna kojugu min kɛ Izirayɛlimɔgɔw ra, ne ka o lɔn. I bɛna tasuma don o ta dugu barakamanw ra. I bɛna o ta kanbelenw faga ni kɛrɛkɛmuru ye, ka denmisɛnninw bugɔ fɔ ka o ɲɔɲɔ, ka musokɔnɔmanw kɔnɔ faran.»
12 Então, disse Hazael: Por que chora o meu senhor? Ele respondeu: Porque sei o mal que hás de fazer aos filhos de Israel; deitarás fogo às suas fortalezas, matarás à espada os seus jovens, esmagarás os seus pequeninos e rasgarás o ventre de suas mulheres grávidas.
13 Hazahɛli ko: «I ta jɔncɛ ye mun le ye, ka n’a fɔ ko ne bɛ nin kobaw ɲɔgɔn kɛ? Ne min tɛ foyi ye, ni wuru gbansan tɛ?» Iliyasu ko: «Matigi Ala k’a yira ne ra ko ele le bɛna kɛ Siri jamana masacɛ ye.»
13 Tornou Hazael: Pois que é teu servo, este cão, para fazer tão grandes coisas? Respondeu Eliseu: O Senhor me mostrou que tu hás de ser rei da Síria.
14 Hazahɛli bɔra Iliyasu kɔrɔ, ka taga a matigicɛ fɛ. A matigicɛ k’a ɲininka ko: «Iliyasu ka mun le fɔ?» A k’a jaabi ko: «A k’a fɔ ne ye ko sigiya t’a ra, i bɛna kɛnɛya.»
14 Então, deixou a Eliseu e veio a seu senhor, o qual lhe perguntou: Que te disse Eliseu? Respondeu ele: Disse-me que certamente sararás.
15 O dugusagbɛ, Hazahɛli ka birifani dɔ ta, ka o su ji ra, k’a biri masacɛ ɲa kan, k’a nɛnɛkiri fereke; masacɛ sara. Hazahɛli sigira masaya ra a nɔ ra.
15 No dia seguinte, Hazael tomou um cobertor, molhou-o em água e o estendeu sobre o rosto do rei até que morreu; e Hazael reinou em seu lugar.
16 Akabu dencɛ Yoramu ta masaya san loorunan na Izirayɛli mara kunna, ka Yosafati to masaya ra belen Zuda mara kunna, Yosafati dencɛ Yoramu sigira masaya ra Zuda mara kunna.
16 No ano quinto do reinado de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, reinando ainda Josafá em Judá, começou a reinar Jeorão, filho de Josafá, rei de Judá.
17 Yoramu sigira masaya ra k’a si to san bisaba ni fla; a ka san seegi le kɛ masaya ra; a siginin tun bɛ Zeruzalɛmu.
17 Era ele da idade de trinta e dois anos quando começou a reinar e reinou oito anos em Jerusalém.
18 A ka Izirayɛli masacɛw ta siraw le tagama, i n’a fɔ Akabu ta somɔgɔw tun k’a kɛ cogo min na, sabu a tun ka Akabu denmuso dɔ le furu; a ka kojugu kɛ Matigi Ala ɲa kɔrɔ.
18 Andou nos caminhos dos reis de Israel, como também fizeram os da casa de Acabe, porque a filha deste era sua mulher; e fez o que era mau perante o Senhor .
19 Nka Matigi Ala ma sɔn ka Zuda mara halaki, a ta jɔncɛ Dawuda kosɔn, sabu a tun ka layiri ta Dawuda ye ko a bɛna a ta somɔgɔ dɔ to masaya ra wagati bɛɛ.
19 Porém o Senhor não quis destruir a Judá por amor de Davi, seu servo, segundo a promessa que lhe havia feito de lhe dar sempre uma lâmpada e a seus filhos.
20 Yoramu ta masaya wagati le ra, Edɔmukaw murutira, ka masacɛ dɔ sigi o yɛrɛ kunna, ko o tɛ to Zuda ta fanga kɔrɔ tuun.
20 Nos dias de Jeorão, se revoltaram os edomitas contra o poder de Judá e constituíram o seu próprio rei.
21 Yoramu tagara ni a ta sowotorow bɛɛ ye Sayiri. Su fɛ a tagara ben Edɔmukaw kan, ka o kɛrɛ; nka Edɔmukaw nana Yoramu ni a ta sowotorotigiw lamini. A laban, Yoramu ta kɛrɛkɛjama bɛɛ borira ka taga so.
21 Pelo que Jeorão passou a Zair, e todos os carros, com ele; ele se levantou de noite e feriu os edomitas que o cercavam e os capitães dos carros; o povo de Jeorão, porém, fugiu para as suas tendas.
22 A kɛra ten, Edɔmukaw murutira, ka ban Zuda ta fanga ma fɔ bi. O wagati kelen na, Libina mɔgɔw fana murutira.
22 Assim se rebelou Edom para livrar-se do poder de Judá até ao dia de hoje; ao mesmo tempo, se rebelou também Libna.
23 Yoramu ta ko tɔw, a ka ko minw bɛɛ kɛ, o bɛɛ sɛbɛra Zuda masacɛw ta kibarow kitabu kɔnɔ.
23 Quanto aos mais atos de Jeorão e a tudo quanto fez, porventura, não estão escritos no Livro da História dos Reis de Judá?
24 O kɔ, Yoramu sara, ka taga fara a bɛmaw kan. O k’a su don a bɛmacɛw suw kɛrɛ fɛ, a facɛ Dawuda ta masabonba kɔnɔ. A dencɛ Ahaziya sigira masaya ra a nɔ ra.
24 Descansou Jeorão com seus pais e com eles foi sepultado na Cidade de Davi; e Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.
25 Akabu dencɛ Yoramu ta masaya san tan ni flanan na Izirayɛli mara kunna, Yoramu dencɛ Ahaziya sigira masaya ra Zuda mara kunna.
25 No décimo segundo ano de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, começou a reinar Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá.
26 Ahaziya sigira masaya ra k’a si to san mugan ni fla. A ka san kelen le kɛ masaya ra; a siginin tun bɛ Zeruzalɛmu. A bamuso tɔgɔ tun ye ko Atali; ale tun ye Izirayɛli masacɛ Omiri denmuso dɔ ye.
26 Era Acazias de vinte e dois anos de idade quando começou a reinar e reinou um ano em Jerusalém. Sua mãe, filha de Onri, rei de Israel, chamava-se Atalia.
27 Ahaziya tun ka Akabu ta somɔgɔw ta sira le ta. A ka kojugu kɛ Matigi Ala ɲa kɔrɔ; a k’a kɛ i n’a fɔ Akabu ta somɔgɔw tun k’a kɛ cogo min na, sabu furu tun bɛ a ta somɔgɔw ni Akabu ta somɔgɔw cɛ.
27 Ele andou no caminho da casa de Acabe e fez o que era mau perante o Senhor , como a casa de Acabe, porque era genro da casa de Acabe.
28 Ale ni Akabu dencɛ Yoramu tagara kɛrɛ ra Siri masacɛ Hazahɛli kama, Ramɔti, Galadi mara ra. Sirikaw ka Yoramu mandimi o kɛrɛ ra.
28 Foi com Jorão, filho de Acabe, a Ramote-Gileade, à peleja contra Hazael, rei da Síria; e os siros feriram Jorão.
29 Ka Yoramu to kɛrɛ ra ni Siri masacɛ Hazahɛli ye Ramɔti, Sirikaw tun ka masacɛ Yoramu mandimi a fari yɔrɔ minw na, Yoramu sekɔra ko a bɛ taga o joriw flakɛ Zizirɛli. Zuda masacɛ Ahaziya, min tun ye Yoramu dencɛ ye, ale tagara ko a bɛ taga Akabu dencɛ Yoramu flɛ Zizirɛli, a ta bana wagati ra.
29 Então, voltou o rei Jorão para Jezreel, para curar-se das feridas que os siros lhe fizeram em Ramá, quando pelejou contra Hazael, rei da Síria; e desceu Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá, para ver a Jorão, filho de Acabe, em Jezreel, porquanto estava doente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.