2 Reis 7
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVI
1 Iliyasu ko: «Aw ye Matigi Ala ta kuma lamɛn. Matigi Ala ko: ‹Sini nin wagati kelen na, mugu tɛntɛnnin kilo tan, o sɔngɔ bɛna kɛ warigbɛ garamu tan ni kelen dɔrɔn; simankisɛ kilo mugan, o sɔngɔ fana bɛna kɛ warigbɛ garamu tan ni kelen dɔrɔn, Samari dugu donda ra yan.› »
1 Eliseu respondeu: "Ouçam a palavra do Senhor! Assim diz o Senhor: Amanhã, por volta desta hora, na porta de Samaria, tanto uma medida de farinha como duas medidas de cevada serão vendidas por uma peça de prata".
2 Kɛrɛkɛden min tun ye masacɛ blasirabaga ye, ale ka Ala ta cira jaabi ko: «Hali ni Matigi Ala ka wo dɔw le bɔ sankolo ra ka siman lajigi, nin ko bɛ se ka kɛ wa?» Iliyasu k’a jaabi ko: «Ele ɲa kɔni bɛna a ye, nka i tɛna dɔ domu a ra le.»
2 O oficial, em cujo braço o rei estava se apoiando, disse ao homem de Deus: "Ainda que o Senhor abrisse as comportas do céu, será que isso poderia acontecer? " Mas Eliseu advertiu: "Você o verá com os próprios olhos, mas não comerá coisa alguma! "
3 O wagati ra, cɛ naani tun bɛ dugu donda ra, farirabana tun bɛ minw na. Olugu k’a fɔ ɲɔgɔn ye ko: «O tuma anw bɛna to yan tan fɔ ka na sa wa?
3 Havia quatro leprosos junto à porta da cidade. Eles disseram uns aos outros: "Por que ficar aqui esperando a morte?
4 Ni an ka don dugu kɔnɔ, an bɛna taga sa le, sabu kɔngɔ bɛ dugu kɔnɔ yi. Ni an ka to yan fana, an bɛna sa. Ni a bɛ ten, o tuma an ye taga an yɛrɛ di Sirikaw ma kunkelen. Ni o ka an to yi, o lo; ni o fana ka an faga, a banna.»
4 Se resolvermos entrar na cidade, morreremos de fome, mas se ficarmos aqui, também morreremos. Vamos, pois, ao acampamento dos arameus para nos render. Se eles nos pouparem, viveremos; se nos matarem, morreremos".
5 O wurira terebenda fɛ ka taga Sirikaw ta kɛrɛkɛjama sigiyɔrɔ ra. O tagara se Sirikaw sigiyɔrɔ kɔrɔ minkɛ, o k’a ye ko mɔgɔ si tɛ yi.
5 Ao anoitecer, eles foram ao acampamento dos arameus. Quando chegaram às imediações do acampamento, não havia ninguém ali,
6 Matigi le tun ka sowotorow mankan ni soborikan ni kɛrɛkɛjamaba dɔ mankan don Sirikaw toro ra o sigiyɔrɔ ra yi. O kɛra minkɛ, Sirikaw k’a fɔ ɲɔgɔn ye ko: «A flɛ, Izirayɛli masacɛ ka Hɛtikaw ta masacɛw, ani Misirankaw ta masacɛw ni o ta kɛrɛkɛjamaw le wele ka na an kama.»
6 pois o Senhor tinha feito os arameus ouvirem o ruído de um grande exército com cavalos e carros de guerra, de modo que disseram uns aos outros: "Ouçam, o rei de Israel contratou os reis dos hititas e dos egípcios para nos atacar! "
7 Sirikaw wurira ka bori terebenda fɛ, ka o ta fɛnw bɛɛ to a cogo ra, o sigiyɔrɔ ra; o tagara ka o ta fanibonw ni o ta sow, ni o ta faliw bɛɛ to; o borira ka o yɛrɛ bɔsi.
7 Então, para salvar suas vidas, fugiram ao anoitecer, abandonando tendas, cavalos e jumentos, deixando o acampamento como estava.
8 Ayiwa, farirabana tun bɛ o cɛ minw na, olugu tagara se Sirikaw sigiyɔrɔ ra minkɛ, o donna fanibon kelen kɔnɔ; o ka domuni kɛ ka min, ka warigbɛ ni sanin ni fani dɔw ta ka taga o dogo. O sekɔra ka na don fanibon dɔ wɛrɛ kɔnɔ tuun, ka fɛn dɔw ta ka taga o fana dogo.
8 Tendo chegado às imediações do acampamento os leprosos entraram numa das tendas. Comeram e beberam; pegaram prata, ouro e roupas e saíram para esconder tudo. Depois voltaram e entraram noutra tenda, pegaram o que quiseram e esconderam isso também.
9 Ayiwa, o cɛ naani nana a fɔ ɲɔgɔn ye ko: «An bɛ min kɛra tan, o man ɲi. Kibaroɲuman le bɛ an fɛ bi, an ka kan ka min fɔ, nka an b’a kɛra an yɛrɛ dama ta ye. Ni an jera nin ko kan, k’a to tan fɔ ka taga dugu gbɛ, Ala bɛna o hakɛ bɔ an na. An ye taga nin ko lakari masacɛ ta somɔgɔw ye.»
9 Então disseram uns aos outros: "Não estamos agindo certo. Este é um dia de boas notícias, e não podemos ficar calados. Se esperarmos até o amanhecer, seremos castigados. Vamos imediatamente contar tudo no palácio do rei".
10 O tagara dugu donda kɔrɔsibaga dɔ wele, k’a fɔ ale ye ko: «An bɔra ka taga se Sirikaw sigiyɔrɔ ra, k’a ye ko mɔgɔ si tɛ yi, mɔgɔ si kan tɛ mɛnna yi. Sow ni faliw dɔrɔn le sirinin bɛ yi; fanibonw bɛ o cogo ra yi.»
10 Então foram e chamaram as sentinelas da porta da cidade e lhes contaram: "Entramos no acampamento arameu, e não vimos nem ouvimos ninguém. Havia apenas cavalos e jumentos amarrados, e tendas abandonadas".
11 Dugu donda kɔrɔsibagaw ka mɔgɔ dɔ wele dugu kɔnɔ, ko a ye taga o ko lase masacɛ ni a ta sokɔnɔmɔgɔw ma.
11 As sentinelas da porta proclamaram a notícia, e ela foi anunciada dentro do palácio.
12 Masacɛ ka o kuma mɛn minkɛ, a wurira su fɛ k’a fɔ a ta jamana ɲamɔgɔw ye ko: «Sirikaw bɛ min kɛra an na, ne bɛna o ɲafɔ aw ye. O k’a lɔn ko kɔngɔ benna an kan minkɛ, o kosɔn o bɔra o sigiyɔrɔ ra ka taga dogo kongo kɔnɔ. O b’a fɛ an ye bɔ dugu kɔnɔ le, olugu ye an mina, ka sɔrɔ ka don dugu kɔnɔ.»
12 O rei se levantou de noite e disse aos seus conselheiros: "Eu lhes explicarei o que os arameus planejaram. Como sabem que estamos passando fome, deixaram o acampamento e se esconderam no campo, pensando: ‘Com certeza eles sairão, e então os pegaremos vivos e entraremos na cidade’ ".
13 Jamana ɲamɔgɔ dɔ ka masacɛ jaabi ko: «So minw belen tora an fɛ, an ye looru mina o sow ra, ka mɔgɔ dɔw ci ni o ye ka taga flɛri kɛ. Ni o tagara, o tɛna foyi cɛn an ye, sabu o ni Izirayɛlimɔgɔ tɔw bɛɛ le ye kelen ye, tɔ tɛ o si ra tuun. An ye o bla, o ye taga a flɛ k’a lɔn min bɛ yi.»
13 Um de seus conselheiros respondeu: "Manda que alguns homens apanhem cinco dos cavalos que restam na cidade. O destino desses homens será o mesmo de todos os israelitas que ficarem, sim, como toda esta multidão condenada. Por isso vamos enviá-los para descobrir o que aconteceu".
14 O ka o sow bla sowotoro fla ɲa fɛ; masacɛ ka o mɔgɔw ci Sirikaw ta kɛrɛkɛjama sigiyɔrɔ ra, ko o ye taga a flɛ a bɛ cogo min na.
14 Assim que prepararam dois carros de guerra com seus cavalos, o rei os enviou atrás do exército arameu, ordenando aos condutores: "Vão e descubram o que aconteceu".
15 O tagara, ka taga se fɔ Zuridɛn ba kɔrɔ. O k’a ye ko sira bɛɛ fanin bɛ faniw na, ani Sirikaw kɔrɔtɔkojugu tun ka fɛn minw firi o yɛrɛ kɔ. Ciradenw sekɔra ka na o ko lakari masacɛ ye.
15 Eles seguiram as pegadas do exército até o Jordão e encontraram todo o caminho cheio de roupas e armas que os arameus haviam deixado para trás enquanto fugiam. Os mensageiros voltaram e relataram tudo ao rei.
16 A kɛra ten minkɛ, jama girinna ka bɔ ka taga Sirikaw ta fɛnw cɛ. O wagati le ra, mugu tɛntɛnnin kilo tan sɔngɔ kɛra warigbɛ garamu tan ni kelen dɔrɔn; simankisɛ kilo mugan sɔngɔ fana kɛra warigbɛ garamu tan ni kelen dɔrɔn ye, ka kaɲa ni Matigi Ala ta kuma ye.
16 Então o povo saiu e saqueou o acampamento dos arameus. Assim, tanto uma medida de farinha como duas medidas de cevada passaram a ser vendidas por uma peça de prata, conforme o Senhor tinha dito.
17 Kɛrɛkɛden min tun ye masacɛ blasirabaga ye, masacɛ tun ka ale le bla ko a ye dugu donda kɔrɔsi. Nka mɔgɔw girintɔ ka bɔ dugu donda fɛ, o ka ale dɔn fɔ k’a faga dugu donda ra; tuma min na masacɛ tun tagara Ala ta cira fɛ, Ala ta cira tun ka o kuma le fɔ.
17 Ora, o rei havia posto o oficial em cujo braço tinha se apoiado como encarregado da porta da cidade, mas quando o povo saiu, atropelou-o junto à porta, e ele morreu, conforme o homem de Deus havia predito quando o rei foi à sua casa.
18 O wagati le ra, Ala ta cira tun k’a fɔ ko: «Mugu tɛntɛnnin kilo tan sɔngɔ bɛna kɛ warigbɛ garamu tan ni kelen dɔrɔn ye; simankisɛ kilo mugan sɔngɔ fana bɛna kɛ warigbɛ garamu tan ni kelen dɔrɔn ye, sini nin wagati kelen na, Samari dugu donda ra yan.»
18 Aconteceu conforme o homem de Deus dissera ao rei: "Amanhã, por volta desta hora, na porta de Samaria, tanto uma medida de farinha como duas medidas de cevada serão vendidas por uma peça de prata".
19 Nka masacɛ blasirabaga tun ka Ala ta cira jaabi ko: «Hali ni Matigi Ala ka wo dɔw le bɔ sankolo ra ka siman lajigi, nin ko bɛ se ka kɛ wa?» Iliyasu tun k’a jaabi ko: «Ele ɲa kɔni bɛna a ye, nka i tɛna dɔ domu a ra le.»
19 O oficial tinha contestado o homem de Deus perguntando: "Ainda que o Senhor abrisse as comportas do céu, será que isso poderia acontecer? " O homem de Deus havia respondido: "Você verá com os próprios olhos, mas não comerá coisa alguma! "
20 O le fana kɛra cɛ ra. Jama girintɔ k’a dɔn dugu donda ra, fɔ k’a faga.
20 E foi exatamente isso que lhe aconteceu, pois o povo o pisoteou junto à porta da cidade, e ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.