2 Reis 7
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 Iliyasu ko: «Aw ye Matigi Ala ta kuma lamɛn. Matigi Ala ko: ‹Sini nin wagati kelen na, mugu tɛntɛnnin kilo tan, o sɔngɔ bɛna kɛ warigbɛ garamu tan ni kelen dɔrɔn; simankisɛ kilo mugan, o sɔngɔ fana bɛna kɛ warigbɛ garamu tan ni kelen dɔrɔn, Samari dugu donda ra yan.› »
1 Então Eliseu disse: — Ouçam a palavra do
2 Kɛrɛkɛden min tun ye masacɛ blasirabaga ye, ale ka Ala ta cira jaabi ko: «Hali ni Matigi Ala ka wo dɔw le bɔ sankolo ra ka siman lajigi, nin ko bɛ se ka kɛ wa?» Iliyasu k’a jaabi ko: «Ele ɲa kɔni bɛna a ye, nka i tɛna dɔ domu a ra le.»
2 Porém o capitão em cujo braço o rei se apoiava respondeu ao homem de Deus: — Mesmo que o O profeta respondeu: — Eis que você verá isso com os seus próprios olhos, mas não comerá disso.
3 O wagati ra, cɛ naani tun bɛ dugu donda ra, farirabana tun bɛ minw na. Olugu k’a fɔ ɲɔgɔn ye ko: «O tuma anw bɛna to yan tan fɔ ka na sa wa?
3 Quatro homens leprosos estavam à entrada do portão da cidade. Eles disseram uns aos outros: — Para que vamos ficar aqui sentados até morrer?
4 Ni an ka don dugu kɔnɔ, an bɛna taga sa le, sabu kɔngɔ bɛ dugu kɔnɔ yi. Ni an ka to yan fana, an bɛna sa. Ni a bɛ ten, o tuma an ye taga an yɛrɛ di Sirikaw ma kunkelen. Ni o ka an to yi, o lo; ni o fana ka an faga, a banna.»
4 Se decidirmos entrar na cidade, há fome na cidade, e morreremos lá; se ficarmos sentados aqui, também morreremos. Vamos então para o arraial do sírios e nos entreguemos a eles. Se nos deixarem viver, viveremos; se nos matarem, apenas morreremos.
5 O wurira terebenda fɛ ka taga Sirikaw ta kɛrɛkɛjama sigiyɔrɔ ra. O tagara se Sirikaw sigiyɔrɔ kɔrɔ minkɛ, o k’a ye ko mɔgɔ si tɛ yi.
5 Ao anoitecer, eles se levantaram para ir até o arraial dos sírios. Quando chegaram às imediações do arraial, eis que lá não havia ninguém.
6 Matigi le tun ka sowotorow mankan ni soborikan ni kɛrɛkɛjamaba dɔ mankan don Sirikaw toro ra o sigiyɔrɔ ra yi. O kɛra minkɛ, Sirikaw k’a fɔ ɲɔgɔn ye ko: «A flɛ, Izirayɛli masacɛ ka Hɛtikaw ta masacɛw, ani Misirankaw ta masacɛw ni o ta kɛrɛkɛjamaw le wele ka na an kama.»
6 Porque o Senhor tinha feito com que no arraial dos sírios se ouvisse um ruído de carros de guerra e de cavalos e o ruído de um grande exército, de maneira que disseram uns aos outros: — Eis que o rei de Israel contratou os reis dos heteus e os reis dos egípcios, para virem contra nós.
7 Sirikaw wurira ka bori terebenda fɛ, ka o ta fɛnw bɛɛ to a cogo ra, o sigiyɔrɔ ra; o tagara ka o ta fanibonw ni o ta sow, ni o ta faliw bɛɛ to; o borira ka o yɛrɛ bɔsi.
7 Por isso, ao anoitecer, eles se levantaram e fugiram, abandonando as suas tendas, os seus cavalos e os seus jumentos, e deixando o arraial como estava. Fugiram para salvar a sua vida.
8 Ayiwa, farirabana tun bɛ o cɛ minw na, olugu tagara se Sirikaw sigiyɔrɔ ra minkɛ, o donna fanibon kelen kɔnɔ; o ka domuni kɛ ka min, ka warigbɛ ni sanin ni fani dɔw ta ka taga o dogo. O sekɔra ka na don fanibon dɔ wɛrɛ kɔnɔ tuun, ka fɛn dɔw ta ka taga o fana dogo.
8 Assim, quando aqueles leprosos chegaram às imediações do arraial, entraram numa tenda, comeram e beberam; depois levaram dali prata, ouro e roupas; então se foram e esconderam tudo. Voltaram, entraram em outra tenda, e dali também levaram o que havia e esconderam.
9 Ayiwa, o cɛ naani nana a fɔ ɲɔgɔn ye ko: «An bɛ min kɛra tan, o man ɲi. Kibaroɲuman le bɛ an fɛ bi, an ka kan ka min fɔ, nka an b’a kɛra an yɛrɛ dama ta ye. Ni an jera nin ko kan, k’a to tan fɔ ka taga dugu gbɛ, Ala bɛna o hakɛ bɔ an na. An ye taga nin ko lakari masacɛ ta somɔgɔw ye.»
9 Então disseram uns aos outros: — Não é certo o que estamos fazendo. Este dia é um dia de boas-novas, e nós nos calamos. Se esperarmos até a luz da manhã, seremos tidos por culpados. Vamos agora mesmo anunciar isto no palácio real.
10 O tagara dugu donda kɔrɔsibaga dɔ wele, k’a fɔ ale ye ko: «An bɔra ka taga se Sirikaw sigiyɔrɔ ra, k’a ye ko mɔgɔ si tɛ yi, mɔgɔ si kan tɛ mɛnna yi. Sow ni faliw dɔrɔn le sirinin bɛ yi; fanibonw bɛ o cogo ra yi.»
10 Assim, eles foram e gritaram para os porteiros da cidade, anunciando o seguinte: — Fomos ao arraial dos sírios, e lá não vimos nem ouvimos ninguém. Encontramos apenas os cavalos e os jumentos amarrados, e as tendas como estavam.
11 Dugu donda kɔrɔsibagaw ka mɔgɔ dɔ wele dugu kɔnɔ, ko a ye taga o ko lase masacɛ ni a ta sokɔnɔmɔgɔw ma.
11 Então os porteiros gritaram e fizeram anunciar a notícia no interior do palácio real.
12 Masacɛ ka o kuma mɛn minkɛ, a wurira su fɛ k’a fɔ a ta jamana ɲamɔgɔw ye ko: «Sirikaw bɛ min kɛra an na, ne bɛna o ɲafɔ aw ye. O k’a lɔn ko kɔngɔ benna an kan minkɛ, o kosɔn o bɔra o sigiyɔrɔ ra ka taga dogo kongo kɔnɔ. O b’a fɛ an ye bɔ dugu kɔnɔ le, olugu ye an mina, ka sɔrɔ ka don dugu kɔnɔ.»
12 O rei se levantou de noite e disse a seus servos: — Deixem que eu explique a vocês o que os sírios nos fizeram. Eles sabem que nós estamos famintos. Por isso, saíram do arraial e se esconderam no campo, pensando assim: “Quando eles saírem da cidade, nós os apanharemos vivos e entraremos na cidade.”
13 Jamana ɲamɔgɔ dɔ ka masacɛ jaabi ko: «So minw belen tora an fɛ, an ye looru mina o sow ra, ka mɔgɔ dɔw ci ni o ye ka taga flɛri kɛ. Ni o tagara, o tɛna foyi cɛn an ye, sabu o ni Izirayɛlimɔgɔ tɔw bɛɛ le ye kelen ye, tɔ tɛ o si ra tuun. An ye o bla, o ye taga a flɛ k’a lɔn min bɛ yi.»
13 Então um dos servos do rei tomou a palavra e disse: — Vamos enviar alguns homens com cinco dos cavalos que ainda restam na cidade e ver o que acontece. Se morrerem, apenas terão a mesma sorte da multidão dos israelitas que já morreram.
14 O ka o sow bla sowotoro fla ɲa fɛ; masacɛ ka o mɔgɔw ci Sirikaw ta kɛrɛkɛjama sigiyɔrɔ ra, ko o ye taga a flɛ a bɛ cogo min na.
14 Assim, pegaram dois carros de guerra com cavalos, e o rei enviou os homens atrás do exército dos sírios, dizendo: — Vão ver o que está acontecendo.
15 O tagara, ka taga se fɔ Zuridɛn ba kɔrɔ. O k’a ye ko sira bɛɛ fanin bɛ faniw na, ani Sirikaw kɔrɔtɔkojugu tun ka fɛn minw firi o yɛrɛ kɔ. Ciradenw sekɔra ka na o ko lakari masacɛ ye.
15 Eles foram atrás dos sírios até o Jordão, e eis que todo o caminho estava cheio de roupas e de armas que os sírios, na sua pressa, tinham jogado fora. Os mensageiros voltaram e anunciaram isto ao rei.
16 A kɛra ten minkɛ, jama girinna ka bɔ ka taga Sirikaw ta fɛnw cɛ. O wagati le ra, mugu tɛntɛnnin kilo tan sɔngɔ kɛra warigbɛ garamu tan ni kelen dɔrɔn; simankisɛ kilo mugan sɔngɔ fana kɛra warigbɛ garamu tan ni kelen dɔrɔn ye, ka kaɲa ni Matigi Ala ta kuma ye.
16 Então o povo saiu e saqueou o arraial dos sírios. E assim uma medida da melhor farinha era vendida por uma moeda de prata, e duas medidas de cevada, por uma moeda de prata, segundo a palavra do Senhor .
17 Kɛrɛkɛden min tun ye masacɛ blasirabaga ye, masacɛ tun ka ale le bla ko a ye dugu donda kɔrɔsi. Nka mɔgɔw girintɔ ka bɔ dugu donda fɛ, o ka ale dɔn fɔ k’a faga dugu donda ra; tuma min na masacɛ tun tagara Ala ta cira fɛ, Ala ta cira tun ka o kuma le fɔ.
17 O capitão em cujo braço o rei tinha se apoiado foi encarregado pelo rei de guardar o portão da cidade, mas o povo o atropelou junto ao portão e ele morreu, como o homem de Deus tinha dito quando o rei foi falar com ele.
18 O wagati le ra, Ala ta cira tun k’a fɔ ko: «Mugu tɛntɛnnin kilo tan sɔngɔ bɛna kɛ warigbɛ garamu tan ni kelen dɔrɔn ye; simankisɛ kilo mugan sɔngɔ fana bɛna kɛ warigbɛ garamu tan ni kelen dɔrɔn ye, sini nin wagati kelen na, Samari dugu donda ra yan.»
18 Assim se cumpriu o que o homem de Deus tinha falado ao rei: “Amanhã, a estas horas mais ou menos, junto ao portão de Samaria, duas medidas de cevada serão vendidas por uma moeda de prata, e uma medida da melhor farinha será vendida por uma moeda de prata.”
19 Nka masacɛ blasirabaga tun ka Ala ta cira jaabi ko: «Hali ni Matigi Ala ka wo dɔw le bɔ sankolo ra ka siman lajigi, nin ko bɛ se ka kɛ wa?» Iliyasu tun k’a jaabi ko: «Ele ɲa kɔni bɛna a ye, nka i tɛna dɔ domu a ra le.»
19 Aquele capitão havia respondido ao homem de Deus: “Mesmo que o Senhor Deus fizesse janelas no céu, será que isso poderia acontecer, segundo essa palavra?” Ao que o profeta havia respondido: “Eis que você verá isso com os seus próprios olhos, mas não comerá disso.”
20 O le fana kɛra cɛ ra. Jama girintɔ k’a dɔn dugu donda ra, fɔ k’a faga.
20 E assim aconteceu com ele, porque o povo o atropelou junto ao portão, e ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.