2 Reis 5

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Siri masacɛ ta kɛrɛkɛjama kuntigi tɔgɔ tun ye ko Naaman. A matigicɛ min ye masacɛ ye, o tun b’a jate, ani k’a bonya kosɛbɛ; sabu Matigi Ala tun ka Sirikaw bɔsi Naaman le sababu ra. Kɛrɛkɛcɛfari tun lo, nka farirabana dɔ tun b’a ra.
1 Naamã, comandante do exército do rei da Síria, era grande homem diante do seu senhor e de muito conceito, porque por ele o Senhor dera vitória à Síria; era ele herói da guerra, porém leproso.
2 Wagati dɔ ra, benkannikɛbaga dɔw tun bɔra Siri jamana ra ka taga ben Izirayɛli jamana yɔrɔ dɔ kan, ka sungurunin dɔ mina ka na ni o ye. O sungurunin nana to baaradenya ra Naaman ta muso fɛ.
2 Saíram tropas da Síria, e da terra de Israel levaram cativa uma menina, que ficou ao serviço da mulher de Naamã.
3 Lon dɔ, o sungurunin k’a fɔ a matigimuso ye ko: «E, ni ne matigicɛ tun bɛ se ka taga Ala ta cira fɛ Samari dugu kɔnɔ, a tun bɛna a ta farirabana kɛnɛya.»
3 Disse ela à sua senhora: Tomara o meu senhor estivesse diante do profeta que está em Samaria; ele o restauraria da sua lepra.
4 Naaman tagara o kuma fɔ a matigicɛ ye, ko sungurunin min bɔra Izirayɛli jamana ra, ko o ka min fɔ, o le ye nin ye.
4 Então, foi Naamã e disse ao seu senhor: Assim e assim falou a jovem que é da terra de Israel.
5 Siri masacɛ ko Naaman ma ko: «Ayiwa, wuri ka taga Samari. Ne bɛna sɛbɛ dɔ ci Izirayɛli masacɛ ma.»
5 Respondeu o rei da Síria: Vai, anda, e enviarei uma carta ao rei de Israel. Ele partiu e levou consigo dez talentos de prata, seis mil siclos de ouro e dez vestes festivais.
6 A tagara ni sɛbɛ dɔ ye ka taga o di Izirayɛli masacɛ ma. A tun k’a fɔ o sɛbɛ kɔnɔ, ko: «Ne bɛ nin sɛbɛ di ne ta kɛrɛkɛjama kuntigi Naaman ma ka taga a di i ma, janko i ye a ta farirabana kɛnɛya.»
6 Levou também ao rei de Israel a carta, que dizia: Logo, em chegando a ti esta carta, saberás que eu te enviei Naamã, meu servo, para que o cures da sua lepra.
7 Izirayɛli masacɛ ka sɛbɛ karan minkɛ, a k’a ta faniw mina ka o faran; a ko: «O tuma ne le ye Ala ye, ko ne bɛ mɔgɔ faga, ka sɔrɔ k’a nin don a ra tuun wa, fɔ a bɛ na a fɔ ne ye ko ne ye mɔgɔ dɔ kɛnɛya, k’a ta farirabana ban? Aw yɛrɛ ɲa b’a ra ko a bɛ kɛrɛsababu le ɲinina ne fɛ tan.»
7 Tendo lido o rei de Israel a carta, rasgou as suas vestes e disse: Acaso, sou Deus com poder de tirar a vida ou dá-la, para que este envie a mim um homem para eu curá-lo de sua lepra? Notai, pois, e vede que procura um pretexto para romper comigo.
8 Ala ta cira min ye Iliyasu ye, o kuma tagara se ale ma minkɛ, ko Izirayɛli masacɛ k’a ta faniw faran, a ka cira bla masacɛ ma, k’a fɔ a ye ko: «Mun na i ka i ta faniw faran? Aw ye o cɛ bla ka na ne fɛ yan; a bɛna a lɔn ko Ala ta cira dɔ bɛ Izirayɛli jamana ra.»
8 Ouvindo, porém, Eliseu, homem de Deus, que o rei de Israel rasgara as suas vestes, mandou dizer ao rei: Por que rasgaste as tuas vestes? Deixa-o vir a mim, e saberá que há profeta em Israel.
9 Naaman nana ni a ta sow ni a ta sowotoro ye ka na lɔ Iliyasu ta bon da ra.
9 Veio, pois, Naamã com os seus cavalos e os seus carros e parou à porta da casa de Eliseu.
10 Iliyasu ka mɔgɔ dɔ ci ka taga a fɔ a ye ko a ye taga ko Zuridɛn kɔ ra fɔ siɲaga wolonfla, ko a fari bɛna saninya, a bɛ kɛnɛya.
10 Então, Eliseu lhe mandou um mensageiro, dizendo: Vai, lava-te sete vezes no Jordão, e a tua carne será restaurada, e ficarás limpo.
11 O kuma fɔra Naaman ye minkɛ, Naaman dimina ka sira ta ko a bɛ sekɔ ka taga a ta jamana ra; a ko: «Ne tun b’a miirira ko ale yɛrɛ le bɛna bɔ ka na ne flɛ, k’a Matigi Ala tɔgɔ fɔ ne kan, k’a boro lala ne fari yɔrɔw kan, ka farirabana kɛnɛya.
11 Naamã, porém, muito se indignou e se foi, dizendo: Pensava eu que ele sairia a ter comigo, pôr-se-ia de pé, invocaria o nome do Senhor , seu Deus, moveria a mão sobre o lugar da lepra e restauraria o leproso.
12 O tuma Damasi ta kɔw, minw ye Amana kɔ ni Paripari kɔ ye, olugu man fisa ni Izirayɛli jamana kɔw bɛɛ lajɛnnin ye wa? Yala ne tun tɛ se ka ko o kɔ dɔ ra ka kɛnɛya wa?»
12 Não são, porventura, Abana e Farfar, rios de Damasco, melhores do que todas as águas de Israel? Não poderia eu lavar-me neles e ficar limpo? E voltou-se e se foi com indignação.
13 A ta baaradenw gbarara a ra ka kuma a fɛ. O ko: «Baba, ni cira tun ka kogbɛlɛn dɔ le ɲini i fɛ, i tun tɛna o kɛ wa? Ni a nana a fɔ i ye ko i ye taga i yɛrɛ ko dɔrɔn le, janko i ye saninya, o tuma i ka kan ka o kɛ!»
13 Então, se chegaram a ele os seus oficiais e lhe disseram: Meu pai, se te houvesse dito o profeta alguma coisa difícil, acaso, não a farias? Quanto mais, já que apenas te disse: Lava-te e ficarás limpo.
14 Naaman sekɔra o le ra, ka taga ko Zuridɛn kɔ ra fɔ siɲaga wolonfla, i n’a fɔ Ala ta cira tun k’a fɔ cogo min na. A fari nugura k’a kɛ i ko denfitini fari. A fari saninyara.
14 Então, desceu e mergulhou no Jordão sete vezes, consoante a palavra do homem de Deus; e a sua carne se tornou como a carne de uma criança, e ficou limpo.
15 Naaman ni a kɔmɔgɔw bɛɛ sekɔra ka taga Ala ta cira fɛ. A tagara se minkɛ, a lɔra Ala ta cira ɲa fɛ, k’a fɔ ko: «Sisan ne k’a lɔn ko Ala wɛrɛ tɛ dunuɲa yɔrɔ si ra tuun, ni Izirayɛli ta Ala tɛ. Ayiwa, sisan i ta jɔncɛ bɛ nin bonya min di i ma, sabari ka o mina.»
15 Voltou ao homem de Deus, ele e toda a sua comitiva; veio, pôs-se diante dele e disse: Eis que, agora, reconheço que em toda a terra não há Deus, senão em Israel; agora, pois, te peço aceites um presente do teu servo.
16 Iliyasu k’a jaabi ko: «Ne bɛ kari Matigi Ala ɲanaman tɔgɔ ra, ne bɛ baara kɛ min ye, ko ne tɛna foyi mina.» Naaman k’a daari cogo bɛɛ ra, nka a ma sɔn.
16 Porém ele disse: Tão certo como vive o Senhor , em cuja presença estou, não o aceitarei. Instou com ele para que o aceitasse, mas ele recusou.
17 Naaman ko: «Ni i tɛna sɔn foyi ma, o tuma a to o ye i ta jamana dugukolo buguri dɔ di ne ma, min bɛ sofali fla ta doni bɔ; sabu i ta jɔncɛ t’a fɛ ka saraka jɛnita* walama ninsɔndiya saraka* bɔ ala wɛrɛ ye tuun ni Matigi Ala tɛ.
17 Disse Naamã: Se não queres, peço-te que ao teu servo seja dado levar uma carga de terra de dois mulos; porque nunca mais oferecerá este teu servo holocausto nem sacrifício a outros deuses, senão ao Senhor .
18 «Nka Matigi Ala ye yafa i ta jɔncɛ ma fɛn kelen min na, o ye nin ye: ni ne matigicɛ masacɛ ka don a ta ala Rimɔn ta batoso kɔnɔ tuma o tuma ko a b’a kinbiri gban, a bɛ digi ne boro le kan; o ra ne fana bɛ ne kinbiri gban Rimɔn ta batoso kɔnɔ. Ni ne nana taga ne kinbiri gban Rimɔn ta batoso kɔnɔ, Matigi Ala ye yafa i ta jɔncɛ ma o ra.»
18 Nisto perdoe o Senhor a teu servo; quando o meu senhor entra na casa de Rimom para ali adorar, e ele se encosta na minha mão, e eu também me tenha de encurvar na casa de Rimom, quando assim me prostrar na casa de Rimom, nisto perdoe o Senhor a teu servo.
19 Iliyasu ko a ma ko: «Taga hɛra ra!»
19 Eliseu lhe disse: Vai em paz. Quando Naamã se tinha afastado certa distância,
20 Ala ta cira Iliyasu ta baaraden min ye Gehazi ye, ale k’a fɔ a yɛrɛ kɔnɔ ko: «A flɛ, nin Sirikacɛ Naaman nana ni fɛn minw ye, ne matigicɛ ka o bɛɛ to a boro, a ma sɔn ka foyi si mina a boro. Ne bɛ kari Matigi Ala tɔgɔ ra, ko ne bɛna bori cɛ nin kɔ ka taga fɛn dɔ mina a fɛ!»
20 Geazi, o moço de Eliseu, homem de Deus, disse consigo: Eis que meu senhor impediu a este siro Naamã que da sua mão se lhe desse alguma coisa do que trazia; porém, tão certo como vive o Senhor , hei de correr atrás dele e receberei dele alguma coisa.
21 Gehazi ka sira mina ka gban Naaman kɔ. Naaman nana a boritɔ ye ka na ale kɔ minkɛ, a jigira ka bɔ a ta sowotoro kɔnɔ, ka taga a kunbɛn; a ko a ma ko: «Hɛra le bɛ yi wa?»
21 Então, foi Geazi em alcance de Naamã; Naamã, vendo que corria atrás dele, saltou do carro a encontrá-lo e perguntou: Vai tudo bem?
22 Gehazi ko: «Hɛra le bɛ yi. Ne matigicɛ le ka ne ci ko ne ye na a fɔ i ye ko cira karamɔgɔden kanbelen fla bɔra Efirayimu kuruyɔrɔw ra ka na ale fɛ; ko i ye warigbɛ kilo bisaba ni looru, ani deregebakura fla di.»
22 Ele respondeu: Tudo vai bem; meu senhor me mandou dizer: Eis que, agora mesmo, vieram a mim dois jovens, dentre os discípulos dos profetas da região montanhosa de Efraim; dá-lhes, pois, um talento de prata e duas vestes festivais.
23 Naaman ko: «Sabari, i ye warigbɛ kilo biwolonfla mina.» A k’a daari k’a gbɛlɛya ko a ye sɔn ka o mina; Naaman yɛrɛ ka warigbɛ kilo biwolonfla don bɔrɔ fla kɔnɔ ka o di a ma, ka deregebakura fla fana di a ta baaraden kanbelen fla ma, olugu ka o fɛnw mina ka bla Gehazi ɲa ka taga.
23 Disse Naamã: Sê servido tomar dois talentos. Instou com ele e amarrou dois talentos de prata em dois sacos e duas vestes festivais; pô-los sobre dois dos seus moços, os quais os levaram adiante dele.
24 Gehazi tagara se kongori kɔrɔ minkɛ, a ka o fɛnw mina baaradenw boro, ka taga o bla bon kɔnɔ. O kɔ, a ka baaradenw lasekɔ; olugu tagara.
24 Tendo ele chegado ao outeiro, tomou-os das suas mãos e os depositou na casa; e despediu aqueles homens, que se foram.
25 Sisan, ale yɛrɛ tagara a matigicɛ Iliyasu fɛ. Iliyasu k’a ɲininka ko: «Gehazi, ele tun tagara min le?»
25 Ele, porém, entrou e se pôs diante de seu senhor. Perguntou-lhe Eliseu: Donde vens, Geazi? Respondeu ele: Teu servo não foi a parte alguma.
26 Gehazi ko: «I ta jɔncɛ tun ma taga yɔrɔ si!» Iliyasu ko: «Tuma min na cɛ jigira ka bɔ a ta sowotoro kɔnɔ ka na i kunbɛn, o tuma i ko ne nin tun tɛ ele yera wa? O tuma wariɲinituma le sera sisan kɛ, ani faniw, ani oliviyesunw, ani rɛzɛnforow, ani sagaw, ani misiw, ani jɔncɛw, ani jɔnmusow?
26 Porém ele lhe disse: Porventura, não fui contigo em espírito quando aquele homem voltou do seu carro, a encontrar-te? Era isto ocasião para tomares prata e para tomares vestes, olivais e vinhas, ovelhas e bois, servos e servas?
27 Ayiwa, Naaman ta farirabana bɛna yɛlɛma ele ni i ta durujaw fɛ wagati bɛɛ.»
27 Portanto, a lepra de Naamã se pegará a ti e à tua descendência para sempre. Então, saiu de diante dele leproso, branco como a neve.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.