2 Reis 5
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 Siri masacɛ ta kɛrɛkɛjama kuntigi tɔgɔ tun ye ko Naaman. A matigicɛ min ye masacɛ ye, o tun b’a jate, ani k’a bonya kosɛbɛ; sabu Matigi Ala tun ka Sirikaw bɔsi Naaman le sababu ra. Kɛrɛkɛcɛfari tun lo, nka farirabana dɔ tun b’a ra.
1 Ora, Naamã, chefe do exército do rei da Síria, era um grande homem diante do seu senhor, e de muito respeito, porque por ele o Senhor dera livramento aos sírios; era homem valente, porém leproso.
2 Wagati dɔ ra, benkannikɛbaga dɔw tun bɔra Siri jamana ra ka taga ben Izirayɛli jamana yɔrɔ dɔ kan, ka sungurunin dɔ mina ka na ni o ye. O sungurunin nana to baaradenya ra Naaman ta muso fɛ.
2 Os sírios, numa das suas investidas, haviam levado presa, da terra de Israel, uma menina que ficou ao serviço da mulher de Naamã.
3 Lon dɔ, o sungurunin k’a fɔ a matigimuso ye ko: «E, ni ne matigicɛ tun bɛ se ka taga Ala ta cira fɛ Samari dugu kɔnɔ, a tun bɛna a ta farirabana kɛnɛya.»
3 Disse ela a sua senhora: Oxalá que o meu senhor estivesse diante do profeta que está em Samária! Pois este o curaria da sua lepra.
4 Naaman tagara o kuma fɔ a matigicɛ ye, ko sungurunin min bɔra Izirayɛli jamana ra, ko o ka min fɔ, o le ye nin ye.
4 Então Naamã foi notificar a seu senhor, dizendo: Assim e assim falou a menina que é da terra de Israel.
5 Siri masacɛ ko Naaman ma ko: «Ayiwa, wuri ka taga Samari. Ne bɛna sɛbɛ dɔ ci Izirayɛli masacɛ ma.»
5 Respondeu o rei da Síria: Vai, anda, e enviarei uma carta ao rei de Israel. Foi, pois, e levou consigo dez talentos de prata, e seis mil siclos de ouro e dez mudas de roupa.
6 A tagara ni sɛbɛ dɔ ye ka taga o di Izirayɛli masacɛ ma. A tun k’a fɔ o sɛbɛ kɔnɔ, ko: «Ne bɛ nin sɛbɛ di ne ta kɛrɛkɛjama kuntigi Naaman ma ka taga a di i ma, janko i ye a ta farirabana kɛnɛya.»
6 Também levou ao rei de Israel a carta, que dizia: Logo, em chegando a ti esta carta, saberás que eu te enviei Naamã, meu servo, para que o cures da sua lepra.
7 Izirayɛli masacɛ ka sɛbɛ karan minkɛ, a k’a ta faniw mina ka o faran; a ko: «O tuma ne le ye Ala ye, ko ne bɛ mɔgɔ faga, ka sɔrɔ k’a nin don a ra tuun wa, fɔ a bɛ na a fɔ ne ye ko ne ye mɔgɔ dɔ kɛnɛya, k’a ta farirabana ban? Aw yɛrɛ ɲa b’a ra ko a bɛ kɛrɛsababu le ɲinina ne fɛ tan.»
7 Tendo o rei de Israel lido a carta, rasgou as suas vestes, e disse: Sou eu Deus, que possa matar e vivificar, para que este envie a mim um homem a fim de que eu o cure da sua lepra? Notai, peço-vos, e vede como ele anda buscando ocasião contra mim.
8 Ala ta cira min ye Iliyasu ye, o kuma tagara se ale ma minkɛ, ko Izirayɛli masacɛ k’a ta faniw faran, a ka cira bla masacɛ ma, k’a fɔ a ye ko: «Mun na i ka i ta faniw faran? Aw ye o cɛ bla ka na ne fɛ yan; a bɛna a lɔn ko Ala ta cira dɔ bɛ Izirayɛli jamana ra.»
8 Quando Eliseu, o homem de Deus, ouviu que o rei de Israel rasgara as suas vestes, mandou dizer ao rei: Por que rasgaste as tuas vestes? Deixa-o vir ter comigo, e saberá que há profeta em Israel.
9 Naaman nana ni a ta sow ni a ta sowotoro ye ka na lɔ Iliyasu ta bon da ra.
9 Veio, pois, Naamã com os seus cavalos, e com o seu carro, e parou à porta da casa de Eliseu.
10 Iliyasu ka mɔgɔ dɔ ci ka taga a fɔ a ye ko a ye taga ko Zuridɛn kɔ ra fɔ siɲaga wolonfla, ko a fari bɛna saninya, a bɛ kɛnɛya.
10 Então este lhe mandou um mensageiro, a dizer-lhe: Vai, lava-te sete vezes no Jordão, e a tua carne tornará a ti, e ficarás purificado.
11 O kuma fɔra Naaman ye minkɛ, Naaman dimina ka sira ta ko a bɛ sekɔ ka taga a ta jamana ra; a ko: «Ne tun b’a miirira ko ale yɛrɛ le bɛna bɔ ka na ne flɛ, k’a Matigi Ala tɔgɔ fɔ ne kan, k’a boro lala ne fari yɔrɔw kan, ka farirabana kɛnɛya.
11 Naamã, porém, indignado, retirou-se, dizendo: Eis que pensava eu: Certamente ele sairá a ter comigo, pôr-se-á em pé, invocará o nome do Senhor seu Deus, passará a sua mão sobre o lugar, e curará o leproso.
12 O tuma Damasi ta kɔw, minw ye Amana kɔ ni Paripari kɔ ye, olugu man fisa ni Izirayɛli jamana kɔw bɛɛ lajɛnnin ye wa? Yala ne tun tɛ se ka ko o kɔ dɔ ra ka kɛnɛya wa?»
12 Não são, porventura, Abana e Farpar, rios de Damasco, melhores do que todas as águas de Israel? não poderia eu lavar-me neles, e ficar purificado? Assim se voltou e se retirou com indignação.
13 A ta baaradenw gbarara a ra ka kuma a fɛ. O ko: «Baba, ni cira tun ka kogbɛlɛn dɔ le ɲini i fɛ, i tun tɛna o kɛ wa? Ni a nana a fɔ i ye ko i ye taga i yɛrɛ ko dɔrɔn le, janko i ye saninya, o tuma i ka kan ka o kɛ!»
13 Os seus servos, porém, chegaram-se a ele e lhe falaram, dizendo: Meu pai, se o profeta te houvesse indicado alguma coisa difícil, porventura não a terias cumprido? Quanto mais, dizendo-te ele: Lava-te, e ficarás purificado.
14 Naaman sekɔra o le ra, ka taga ko Zuridɛn kɔ ra fɔ siɲaga wolonfla, i n’a fɔ Ala ta cira tun k’a fɔ cogo min na. A fari nugura k’a kɛ i ko denfitini fari. A fari saninyara.
14 Desceu ele, pois, e mergulhou-se no Jordão sete vezes, conforme a palavra do homem de Deus; e a sua carne tornou-se como a carne dum menino, e ficou purificado.
15 Naaman ni a kɔmɔgɔw bɛɛ sekɔra ka taga Ala ta cira fɛ. A tagara se minkɛ, a lɔra Ala ta cira ɲa fɛ, k’a fɔ ko: «Sisan ne k’a lɔn ko Ala wɛrɛ tɛ dunuɲa yɔrɔ si ra tuun, ni Izirayɛli ta Ala tɛ. Ayiwa, sisan i ta jɔncɛ bɛ nin bonya min di i ma, sabari ka o mina.»
15 Então voltou ao homem de Deus, ele e toda a sua comitiva; chegando, pôs-se diante dele, e disse: Eis que agora sei que em toda a terra não há Deus senão em Israel; agora, pois, peço-te que do teu servo recebas um presente.
16 Iliyasu k’a jaabi ko: «Ne bɛ kari Matigi Ala ɲanaman tɔgɔ ra, ne bɛ baara kɛ min ye, ko ne tɛna foyi mina.» Naaman k’a daari cogo bɛɛ ra, nka a ma sɔn.
16 Ele, porém, respondeu: Vive o Senhor, em cuja presença estou, que não o receberei. Naamã instou com ele para que o tomasse; mas ele recusou.
17 Naaman ko: «Ni i tɛna sɔn foyi ma, o tuma a to o ye i ta jamana dugukolo buguri dɔ di ne ma, min bɛ sofali fla ta doni bɔ; sabu i ta jɔncɛ t’a fɛ ka saraka jɛnita* walama ninsɔndiya saraka* bɔ ala wɛrɛ ye tuun ni Matigi Ala tɛ.
17 Ao que disse Naamã: Seja assim; contudo dê-se a este teu servo terra que baste para carregar duas mulas; porque nunca mais oferecerá este teu servo holocausto nem sacrifício a outros deuses, senão ao Senhor.
18 «Nka Matigi Ala ye yafa i ta jɔncɛ ma fɛn kelen min na, o ye nin ye: ni ne matigicɛ masacɛ ka don a ta ala Rimɔn ta batoso kɔnɔ tuma o tuma ko a b’a kinbiri gban, a bɛ digi ne boro le kan; o ra ne fana bɛ ne kinbiri gban Rimɔn ta batoso kɔnɔ. Ni ne nana taga ne kinbiri gban Rimɔn ta batoso kɔnɔ, Matigi Ala ye yafa i ta jɔncɛ ma o ra.»
18 Nisto perdoe o Senhor ao teu servo: Quando meu amo entrar na casa de Rimom para ali adorar, e ele se apoiar na minha mão, e eu também me tenha de encurvar na casa de Rimom; quando assim me encurvar na casa de Rimom, nisto perdoe o Senhor ao teu servo.
19 Iliyasu ko a ma ko: «Taga hɛra ra!»
19 Eliseu lhe disse: Vai em paz.
20 Ala ta cira Iliyasu ta baaraden min ye Gehazi ye, ale k’a fɔ a yɛrɛ kɔnɔ ko: «A flɛ, nin Sirikacɛ Naaman nana ni fɛn minw ye, ne matigicɛ ka o bɛɛ to a boro, a ma sɔn ka foyi si mina a boro. Ne bɛ kari Matigi Ala tɔgɔ ra, ko ne bɛna bori cɛ nin kɔ ka taga fɛn dɔ mina a fɛ!»
20 Quando Naamã já ia a uma pequena distância, Geazi, moço de Eliseu, o homem de Deus, disse: Eis que meu senhor poupou a este sírio Naamã, não recebendo da mão dele coisa alguma do que trazia; vive o Senhor, que hei de correr atrás dele, e receber dele alguma coisa.
21 Gehazi ka sira mina ka gban Naaman kɔ. Naaman nana a boritɔ ye ka na ale kɔ minkɛ, a jigira ka bɔ a ta sowotoro kɔnɔ, ka taga a kunbɛn; a ko a ma ko: «Hɛra le bɛ yi wa?»
21 Foi pois, Geazi em alcance de Naamã. Este, vendo que alguém corria atrás dele, saltou do carro a encontrá-lo, e perguntou: Vai tudo bem?
22 Gehazi ko: «Hɛra le bɛ yi. Ne matigicɛ le ka ne ci ko ne ye na a fɔ i ye ko cira karamɔgɔden kanbelen fla bɔra Efirayimu kuruyɔrɔw ra ka na ale fɛ; ko i ye warigbɛ kilo bisaba ni looru, ani deregebakura fla di.»
22 Respondeu ele: Tudo vai bem. Meu senhor me enviou a dizer-te: Eis que agora mesmo vieram a mim dois mancebos dos filhos dos profetas da região montanhosa de Efraim; dá-lhes, pois, um talento de prata e duas mudas de roupa.
23 Naaman ko: «Sabari, i ye warigbɛ kilo biwolonfla mina.» A k’a daari k’a gbɛlɛya ko a ye sɔn ka o mina; Naaman yɛrɛ ka warigbɛ kilo biwolonfla don bɔrɔ fla kɔnɔ ka o di a ma, ka deregebakura fla fana di a ta baaraden kanbelen fla ma, olugu ka o fɛnw mina ka bla Gehazi ɲa ka taga.
23 Disse Naamã: Sê servido de tomar dois talentos. E instou com ele, e amarrou dois talentos de prata em dois sacos, com duas mudas de roupa, e pô-los sobre dois dos seus moços, os quais os levaram adiante de Geazi.
24 Gehazi tagara se kongori kɔrɔ minkɛ, a ka o fɛnw mina baaradenw boro, ka taga o bla bon kɔnɔ. O kɔ, a ka baaradenw lasekɔ; olugu tagara.
24 Tendo ele chegado ao outeiro, tomou-os das mãos deles e os depositou na casa; e despediu aqueles homens, e eles se foram.
25 Sisan, ale yɛrɛ tagara a matigicɛ Iliyasu fɛ. Iliyasu k’a ɲininka ko: «Gehazi, ele tun tagara min le?»
25 Mas ele entrou e pôs-se diante de seu amo. Então lhe perguntou Eliseu: Donde vens, Geazi? Respondeu ele: Teu servo não foi a parte alguma.
26 Gehazi ko: «I ta jɔncɛ tun ma taga yɔrɔ si!» Iliyasu ko: «Tuma min na cɛ jigira ka bɔ a ta sowotoro kɔnɔ ka na i kunbɛn, o tuma i ko ne nin tun tɛ ele yera wa? O tuma wariɲinituma le sera sisan kɛ, ani faniw, ani oliviyesunw, ani rɛzɛnforow, ani sagaw, ani misiw, ani jɔncɛw, ani jɔnmusow?
26 Eliseu porém, lhe disse: Porventura não foi contigo o meu coração, quando aquele homem voltou do seu carro ao teu encontro? Era isto ocasião para receberes prata e roupa, olivais e vinhas, ovelhas e bois, servos e servas?
27 Ayiwa, Naaman ta farirabana bɛna yɛlɛma ele ni i ta durujaw fɛ wagati bɛɛ.»
27 Portanto a lepra de Naamã se pegará a ti e à tua descendência para sempre. Então Geazi saiu da presença dele leproso, branco como a neve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.