2 Reis 3
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVT
1 Akabu dencɛ Yoramu kɛra Izirayɛli masacɛ ye, Zuda masacɛ Yosafati ta masaya san tan ni seeginan na. Yoramu tun siginin bɛ Samari. A ka san tan ni fla le kɛ masaya ra.
1 Jorão, filho de Acabe, começou a reinar em Israel no décimo oitavo ano do reinado de Josafá, rei de Judá. Reinou em Samaria por doze anos.
2 A ka kojugu kɛ Matigi Ala ɲa kɔrɔ; nka a ta kojugu ma a facɛ ni a bamuso ta bɔ, sabu a facɛ tun ka kabakurujan min lɔ Baali* ta jo tɔgɔ ra, a ka o ci ka bɔ yi.
2 Fez o que era mau aos olhos do S enhor , mas não tanto quanto seu pai e sua mãe. Pelo menos derrubou a coluna sagrada de Baal que seu pai havia levantado.
3 Nka a belen tora Nebati dencɛ Yerobohamu ta jurumun na, ale min tun ka Izirayɛlimɔgɔw bla jurumun na. Yoramu ma o jurumun dabla.
3 Contudo, persistiu nos pecados que Jeroboão, filho de Nebate, havia cometido e levado o povo de Israel a cometer.
4 Ayiwa, bɛgan caman tun bɛ Mohabu masacɛ Mesa fɛ. A tun bɛ to ka sagaden waga kɛmɛ (100 000) le di Izirayɛli masacɛ ma san o san a ta ninsɔngɔ sara ye, ani sagajigi waga kɛmɛ (100 000), ani o siw bɛɛ.
4 Messa, rei de Moabe, era criador de ovelhas. Costumava pagar ao rei de Israel um tributo anual de cem mil cordeiros e a lã de cem mil carneiros.
5 Nka Akabu nana sa minkɛ, Mohabu masacɛ murutira Izirayɛli masacɛ kama.
5 Depois da morte de Acabe, porém, o rei de Moabe se rebelou contra o rei de Israel.
6 Masacɛ Yoramu k’a ye ten minkɛ, a bɔra Samari, ka na Izirayɛli ta kɛrɛkɛdenw bɛɛ jate.
6 Então, sem demora, o rei Jorão partiu de Samaria e reuniu o exército de Israel.
7 A ka cira bla ka taga a fɔ Zuda masacɛ Yosafati ye ko: «Mohabukaw ta masacɛ murutira ne ma. Yala i tɛna taga ni ne ye ka taga Mohabukaw kɛrɛ wa?» Yosafati k’a jaabi ko: «Ne bɛ taga ni i ye; ne ni ele bɛɛ ye mɔgɔ kelen le ye, ne ta mɔgɔw ni i ta mɔgɔw bɛɛ ye kelen ye, ne ta sow fana ye ele ta le ye.»
7 No caminho, enviou esta mensagem a Josafá, rei de Judá: “O rei de Moabe se rebelou contra mim. Você sairá comigo para batalhar contra ele?”. Josafá respondeu: “Claro que sim! Meus soldados são seus soldados, e meus cavalos são seus cavalos”.
8 Yosafati ko: «An bɛna taga sira juman le fɛ?» Yoramu ko: «An bɛ taga Edɔmu kongokolon sira fɛ.»
8 E perguntou: “Que caminho vamos tomar?”. “Vamos atacar pelo deserto de Edom”, respondeu o rei de Israel.
9 Izirayɛli masacɛ ni Zuda masacɛ ni Edɔmu masacɛ tagara. O ka tere wolonfla kɛ tagama ra. Ka o to sira ra, ji nana ban o fɛ; ji dɛsɛra mɔgɔw ra, bɛgan minw tun bɛ o kɔ, ji dɛsɛra olugu fana ra.
9 O rei de Edom e seus soldados se uniram ao rei de Israel e ao rei de Judá, e os três exércitos seguiram pelo caminho. Depois que andaram sete dias pelo deserto, já não havia água para os homens nem para os animais.
10 Izirayɛli masacɛ ko o le ra ko: «E, o tuma Matigi Ala ka an masacɛ saba bɛɛ wele ka na an don Mohabukaw boro le kɛ!»
10 “O que vamos fazer?”, exclamou o rei de Israel. “Será que o S enhor trouxe os três reis até aqui só para permitir que o rei de Moabe nos derrote?”
11 Yosafati ko: «Yala Matigi Ala ta cira dɔ tɛ yan min bɛ se ka Matigi Ala ɲininka an ye wa?» Izirayɛli masacɛ ta jamana ɲamɔgɔ dɔ ko: «Safati dencɛ Iliyasu bɛ yan, min tun bɛ to ka ji kɛ Iliya boro kan.»
11 Então Josafá perguntou: “Não há aqui um profeta do S enhor ? Se houver, podemos consultar o S enhor por meio dele”. Um dos oficiais do rei de Israel respondeu: “Eliseu, filho de Safate, está aqui. Ele era o ajudante de Elias”.
12 Yosafati ko: «Ale kɔni bɛ Matigi Ala ta kuma yɛrɛ le fɔ.» Izirayɛli masacɛ, ani Yosafati, ani Edɔmu masacɛ tagara Iliyasu fɛ.
12 “Sim, o S enhor fala por meio dele”, disse Josafá. Então o rei de Israel, Josafá, o rei de Judá, e o rei de Edom foram consultar Eliseu.
13 Iliyasu ko Izirayɛli masacɛ ma ko: «Mun le bɛ ele ni ne cɛ? Taga i facɛ ta ciraw ni i bamuso ta ciraw fɛ.» Izirayɛli masacɛ ko Iliyasu ma ko: «Ɔn-ɔn! Matigi Ala le ka an masacɛ saba wele ka na an don Mohabukaw boro.»
13 “Por que veio me procurar?”, perguntou Eliseu ao rei de Israel. “Vá consultar os profetas idólatras de seu pai e de sua mãe!”
14 Iliyasu ko: «Ne bɛ kari Fangatigi Ala ɲanaman tɔgɔ ra, ne bɛ baara kɛ min ye, ko ni a tun ma kɛ Zuda masacɛ Yosafati kosɔn, ne tun tɛna ele flɛ, ne tun tɛna i jate yɛrɛ.»
14 Eliseu respondeu: “Tão certo como vive o S enhor dos Exércitos, a quem sirvo, eu não lhe daria atenção alguma se não fosse por respeito a Josafá, rei de Judá.
15 Iliyasu ko tuun ko: «Aw ye na ni gɔnifɔbaga dɔ ye yan.» Gɔnifɔbaga nana, ka na kɛ a ta gɔni fɔ ye minkɛ, Matigi Ala ta baraka donna Iliyasu ra.
15 Agora, tragam-me alguém que saiba tocar harpa”. Enquanto o músico tocava, a mão do S
16 Iliyasu ko: «Matigi Ala ko, ko aw ye dinga caman sogi nin kɔdinga jalan kɔnɔ.
16 e ele disse: “Assim diz o S enhor : ‘Este vale seco se encherá de poços de água!’.
17 Sabu Matigi Ala b’a fɔ aw ye ko aw tɛna fɔɲɔ mankan mɛn, aw tɛna sanji ye, nka nin kɔdinga bɛna fa ji ra. Aw ni aw ta misiw ni aw ta sagaw ni aw ta baw, ani aw ta bɛgan tɔw bɛɛ bɛna ji sɔrɔ ka min.
17 Pois assim diz o S enhor : ‘Vocês não verão vento nem chuva, mas o vale se encherá de água. Terão o suficiente para vocês, seus rebanhos e outros animais’.
18 Nka Matigi Ala belen tɛna dan o dɔrɔn ma. A bɛna Mohabukaw fana don aw boro.
18 E, como se isso não bastasse, o S enhor ainda entregará o exército de Moabe em suas mãos!
19 O ta dugu barakamanw, ani o ta dugubaw, aw bɛna o bɛɛ cici, ka o ta yiriɲumanw bɛɛ tigɛtigɛ ka ben, ka o ta bununw bɛɛ gberen, ka kabakuruw bɔn o ta sɛnɛkɛyɔrɔɲumanw bɛɛ ra, ka o cɛn.»
19 Vocês conquistarão as melhores cidades deles, até mesmo as fortificadas. Cortarão as árvores frutíferas, taparão todas as fontes e entulharão com pedras as terras de plantio”.
20 O dugusagbɛ sɔgɔmada fɛ, sarakabɔwagati ra, ji woyora ka bɔ Edɔmu jamana fan na, fɔ ka na jamana bɛɛ fa ji ra.
20 No dia seguinte, por volta da hora em que se oferecia o sacrifício da manhã, começou a aparecer água, descendo desde Edom, e, em pouco tempo, havia água por toda parte.
21 Ayiwa, Mohabukaw k’a mɛn minkɛ ko masacɛ dɔw bɛ nana olugu kɛrɛ, o ta cɛ o cɛ si tun sera kɛrɛtaga ma, o ka o bɛɛ wele, hali minw si tun tɛmɛna kɛrɛtaga ma, o ka olugu bɛɛ wele. O tagara lɔ o ta jamana dan na.
21 Enquanto isso, o povo de Moabe soube que os três exércitos marchavam contra eles, e todos os homens com idade suficiente para lutar foram convocados e se posicionaram ao longo da fronteira.
22 Mohabukaw nana wuri sɔgɔmada joona fɛ ka tere manamanatɔ ye ji kan minkɛ, a kɛra o ɲa na ko o bɛɛ ye jori le ye, sabu ji ɲa tun wulenna o ɲa na.
22 Quando se levantaram na manhã seguinte, o sol brilhava sobre a água. Para os moabitas, ela parecia vermelha como sangue.
23 O ko: «E, jori lo! I b’a sɔrɔ ko nin masacɛw ka ɲɔgɔn kɛrɛ, ka ɲɔgɔn faga yi le. Ayiwa, Mohabukaw, an ye bori ka taga o ta fɛnw cɛ!»
23 “É sangue!”, exclamaram. “Os três exércitos atacaram uns aos outros e se mataram! Venha, povo de Moabe, vamos tomar os despojos!”
24 O borira ka taga Izirayɛlimɔgɔw sigiyɔrɔ ra, nka Izirayɛlimɔgɔw wurira o kama, ka o kɛrɛ, fɔ Mohabukaw borira. Izirayɛlimɔgɔw ka o gbɛn, ka taga don o ta jamana ra ka o faga.
24 Mas, quando os moabitas chegaram ao acampamento de Israel, o exército israelita se levantou e os atacou até que deram meia-volta e fugiram. Os israelitas os perseguiram até Moabe, avançando pelo território e derrotando Moabe definitivamente.
25 O ka o ta duguw ci; Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ka kabakuru kelen kelen firi o ta sɛnɛkɛyɔrɔɲumanw na ka yɔrɔw bɛɛ kɛ kabakuruw ye. O ka o ta bununw bɛɛ gberen, ka o ta yiriɲuman bɛɛ tigɛtigɛ. Kiri Haresɛti dugu kelen le tora ni a ma ci; nka Izirayɛlimɔgɔ dɔw nana ni o ta tafuraw ye ka na o dugu lamini, ka ben a kan.
25 Arrasaram as cidades, entulharam com pedras as terras de plantio, taparam as fontes de água e cortaram as árvores frutíferas. Por fim, só restou Quir-Haresete com suas muralhas de pedra, mas atiradores com fundas a cercaram e a atacaram.
26 Mohabukaw ta masacɛ nana a ye ko kɛrɛ bɛ tɛmɛna olugu baraka kan minkɛ, a ka cɛ murutigi kɛmɛ wolonfla fara a yɛrɛ kan, ko o bɛ jama cɛtigɛ ka taga Edɔmu masacɛ kɔ, nka o ma se.
26 Quando o rei de Moabe percebeu que estava perdendo a batalha, liderou setecentos homens com espadas, numa tentativa de romper as linhas inimigas próximas do rei de Edom, mas fracassou.
27 A k’a ye ten minkɛ, a dencɛ fɔlɔ min tun ka kan ka sigi a nɔ ra masaya ra, a ka o mina, ka o kɛ saraka ye dugu kogo kan. Izirayɛlimɔgɔw ka o ye minkɛ, o jusu kasira. O bɔra Mohabukaw ta masacɛ kɔrɔ ka taga o ta jamana ra.
27 Então o rei de Moabe pegou seu filho mais velho, que devia sucedê-lo, e o ofereceu como holocausto sobre o muro da cidade. Por isso, houve grande ira contra Israel, e os israelitas se retiraram e voltaram para sua terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.