2 Reis 3
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Akabu dencɛ Yoramu kɛra Izirayɛli masacɛ ye, Zuda masacɛ Yosafati ta masaya san tan ni seeginan na. Yoramu tun siginin bɛ Samari. A ka san tan ni fla le kɛ masaya ra.
1 No ano dezoito do reinado de Josafá, de Judá, Jorão, filho de Acabe, se tornou rei de Israel e governou doze anos em Samaria.
2 A ka kojugu kɛ Matigi Ala ɲa kɔrɔ; nka a ta kojugu ma a facɛ ni a bamuso ta bɔ, sabu a facɛ tun ka kabakurujan min lɔ Baali* ta jo tɔgɔ ra, a ka o ci ka bɔ yi.
2 Ele pecou contra Deus, o Senhor , porém não foi como o seu pai ou a sua mãe Jezabel. Jorão derrubou a coluna do deus Baal que o seu pai havia mandado levantar.
3 Nka a belen tora Nebati dencɛ Yerobohamu ta jurumun na, ale min tun ka Izirayɛlimɔgɔw bla jurumun na. Yoramu ma o jurumun dabla.
3 No entanto, como o rei Jeroboão, filho de Nebate, havia feito antes dele, Jorão levou o povo de Israel a cometer os mesmos pecados, sem parar.
4 Ayiwa, bɛgan caman tun bɛ Mohabu masacɛ Mesa fɛ. A tun bɛ to ka sagaden waga kɛmɛ (100 000) le di Izirayɛli masacɛ ma san o san a ta ninsɔngɔ sara ye, ani sagajigi waga kɛmɛ (100 000), ani o siw bɛɛ.
4 O rei Mesa, do país de Moabe, criava carneiros e todos os anos entregava como imposto ao rei de Israel cem mil carneirinhos e a lã de cem mil carneiros.
5 Nka Akabu nana sa minkɛ, Mohabu masacɛ murutira Izirayɛli masacɛ kama.
5 Porém, quando o rei Acabe morreu, Mesa se revoltou contra Israel.
6 Masacɛ Yoramu k’a ye ten minkɛ, a bɔra Samari, ka na Izirayɛli ta kɛrɛkɛdenw bɛɛ jate.
6 Por isso, o rei Jorão saiu imediatamente de Samaria e reuniu todo o seu exército.
7 A ka cira bla ka taga a fɔ Zuda masacɛ Yosafati ye ko: «Mohabukaw ta masacɛ murutira ne ma. Yala i tɛna taga ni ne ye ka taga Mohabukaw kɛrɛ wa?» Yosafati k’a jaabi ko: «Ne bɛ taga ni i ye; ne ni ele bɛɛ ye mɔgɔ kelen le ye, ne ta mɔgɔw ni i ta mɔgɔw bɛɛ ye kelen ye, ne ta sow fana ye ele ta le ye.»
7 Ele mandou ao rei Josafá, de Judá, o seguinte recado: — O rei de Moabe se revoltou contra mim. Você quer ir comigo guerrear contra Moabe? O rei Josafá respondeu: — Eu irei. Estou às suas ordens, e assim também os meus soldados e os meus cavalos.
8 Yosafati ko: «An bɛna taga sira juman le fɛ?» Yoramu ko: «An bɛ taga Edɔmu kongokolon sira fɛ.»
8 Que caminho pegaremos para o ataque? — Nós iremos pelo caminho do deserto de Edom! — disse Jorão.
9 Izirayɛli masacɛ ni Zuda masacɛ ni Edɔmu masacɛ tagara. O ka tere wolonfla kɛ tagama ra. Ka o to sira ra, ji nana ban o fɛ; ji dɛsɛra mɔgɔw ra, bɛgan minw tun bɛ o kɔ, ji dɛsɛra olugu fana ra.
9 E assim o rei Jorão, o rei de Edom e o rei de Judá partiram e marcharam sete dias. Então a água acabou, e não havia água nem para os homens nem para os animais de carga.
10 Izirayɛli masacɛ ko o le ra ko: «E, o tuma Matigi Ala ka an masacɛ saba bɛɛ wele ka na an don Mohabukaw boro le kɛ!»
10 Aí o rei Jorão exclamou: — Estamos perdidos! O
11 Yosafati ko: «Yala Matigi Ala ta cira dɔ tɛ yan min bɛ se ka Matigi Ala ɲininka an ye wa?» Izirayɛli masacɛ ta jamana ɲamɔgɔ dɔ ko: «Safati dencɛ Iliyasu bɛ yan, min tun bɛ to ka ji kɛ Iliya boro kan.»
11 O rei Josafá perguntou: — Existe por aqui algum Um oficial do exército do rei Jorão respondeu: — Eliseu, filho de Safate, está por aí. Ele era o ajudante de Elias.
12 Yosafati ko: «Ale kɔni bɛ Matigi Ala ta kuma yɛrɛ le fɔ.» Izirayɛli masacɛ, ani Yosafati, ani Edɔmu masacɛ tagara Iliyasu fɛ.
12 — Ele é profeta e diz o que o Senhor manda! — disse o rei Josafá. Então os três reis foram falar com Eliseu.
13 Iliyasu ko Izirayɛli masacɛ ma ko: «Mun le bɛ ele ni ne cɛ? Taga i facɛ ta ciraw ni i bamuso ta ciraw fɛ.» Izirayɛli masacɛ ko Iliyasu ma ko: «Ɔn-ɔn! Matigi Ala le ka an masacɛ saba wele ka na an don Mohabukaw boro.»
13 Mas ele disse ao rei de Israel: — O que é que eu tenho com isso? Vá falar com os profetas que o seu pai e a sua mãe consultavam! Jorão disse: — Não, pois foi o
14 Iliyasu ko: «Ne bɛ kari Fangatigi Ala ɲanaman tɔgɔ ra, ne bɛ baara kɛ min ye, ko ni a tun ma kɛ Zuda masacɛ Yosafati kosɔn, ne tun tɛna ele flɛ, ne tun tɛna i jate yɛrɛ.»
14 Eliseu disse: — Juro pelo Deus vivo, o
15 Iliyasu ko tuun ko: «Aw ye na ni gɔnifɔbaga dɔ ye yan.» Gɔnifɔbaga nana, ka na kɛ a ta gɔni fɔ ye minkɛ, Matigi Ala ta baraka donna Iliyasu ra.
15 Agora me tragam um músico. Enquanto o músico tocava
16 Iliyasu ko: «Matigi Ala ko, ko aw ye dinga caman sogi nin kɔdinga jalan kɔnɔ.
16 e ele disse: — O que o
17 Sabu Matigi Ala b’a fɔ aw ye ko aw tɛna fɔɲɔ mankan mɛn, aw tɛna sanji ye, nka nin kɔdinga bɛna fa ji ra. Aw ni aw ta misiw ni aw ta sagaw ni aw ta baw, ani aw ta bɛgan tɔw bɛɛ bɛna ji sɔrɔ ka min.
17 Pois vocês não vão ver chuva nem vento, mas mesmo assim o leito deste ribeirão vai se encher de água. E vocês, o seu gado e os seus animais de carga terão muita água para beber.”
18 Nka Matigi Ala belen tɛna dan o dɔrɔn ma. A bɛna Mohabukaw fana don aw boro.
18 E Eliseu continuou: — E para o
19 O ta dugu barakamanw, ani o ta dugubaw, aw bɛna o bɛɛ cici, ka o ta yiriɲumanw bɛɛ tigɛtigɛ ka ben, ka o ta bununw bɛɛ gberen, ka kabakuruw bɔn o ta sɛnɛkɛyɔrɔɲumanw bɛɛ ra, ka o cɛn.»
19 Os senhores conquistarão todas as melhores cidades deles e as cidades cercadas de muralhas, cortarão todas as suas árvores frutíferas, taparão todas as suas fontes de água e estragarão todas as suas terras de plantação, cobrindo-as de pedras.
20 O dugusagbɛ sɔgɔmada fɛ, sarakabɔwagati ra, ji woyora ka bɔ Edɔmu jamana fan na, fɔ ka na jamana bɛɛ fa ji ra.
20 No dia seguinte, na hora do sacrifício da manhã, a água veio correndo da direção de Edom e cobriu o chão.
21 Ayiwa, Mohabukaw k’a mɛn minkɛ ko masacɛ dɔw bɛ nana olugu kɛrɛ, o ta cɛ o cɛ si tun sera kɛrɛtaga ma, o ka o bɛɛ wele, hali minw si tun tɛmɛna kɛrɛtaga ma, o ka olugu bɛɛ wele. O tagara lɔ o ta jamana dan na.
21 Os moabitas ficaram sabendo que os três reis tinham vindo atacá-los. Então todos os homens que podiam lutar, tanto os mais velhos como os mais moços, foram chamados e ficaram na fronteira.
22 Mohabukaw nana wuri sɔgɔmada joona fɛ ka tere manamanatɔ ye ji kan minkɛ, a kɛra o ɲa na ko o bɛɛ ye jori le ye, sabu ji ɲa tun wulenna o ɲa na.
22 Quando eles se levantaram na manhã seguinte, o sol estava brilhando na água, fazendo com que ela parecesse vermelha como sangue.
23 O ko: «E, jori lo! I b’a sɔrɔ ko nin masacɛw ka ɲɔgɔn kɛrɛ, ka ɲɔgɔn faga yi le. Ayiwa, Mohabukaw, an ye bori ka taga o ta fɛnw cɛ!»
23 Então gritaram: — Aquilo é sangue! Com certeza os três reis lutaram entre si e mataram uns aos outros! Vamos pegar tudo o que eles deixaram no acampamento!
24 O borira ka taga Izirayɛlimɔgɔw sigiyɔrɔ ra, nka Izirayɛlimɔgɔw wurira o kama, ka o kɛrɛ, fɔ Mohabukaw borira. Izirayɛlimɔgɔw ka o gbɛn, ka taga don o ta jamana ra ka o faga.
24 Porém, quando os moabitas chegaram ao acampamento, os israelitas os atacaram e os fizeram fugir. Os israelitas perseguiram os moabitas, matando-os
25 O ka o ta duguw ci; Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ka kabakuru kelen kelen firi o ta sɛnɛkɛyɔrɔɲumanw na ka yɔrɔw bɛɛ kɛ kabakuruw ye. O ka o ta bununw bɛɛ gberen, ka o ta yiriɲuman bɛɛ tigɛtigɛ. Kiri Haresɛti dugu kelen le tora ni a ma ci; nka Izirayɛlimɔgɔ dɔw nana ni o ta tafuraw ye ka na o dugu lamini, ka ben a kan.
25 e destruindo as suas cidades. Conforme iam passando por um terreno de plantação, cada israelita jogava uma pedra nele, até que finalmente todos os campos estavam cobertos de pedras. Eles também taparam as fontes e cortaram as árvores frutíferas. No fim, somente a capital, a cidade de Quir-Heres, ficou faltando; mas os atiradores de funda a cercaram e atacaram.
26 Mohabukaw ta masacɛ nana a ye ko kɛrɛ bɛ tɛmɛna olugu baraka kan minkɛ, a ka cɛ murutigi kɛmɛ wolonfla fara a yɛrɛ kan, ko o bɛ jama cɛtigɛ ka taga Edɔmu masacɛ kɔ, nka o ma se.
26 O rei de Moabe percebeu que estava perdendo a batalha. Então, com setecentos soldados armados com espadas, tentou forçar passagem através das linhas inimigas a fim de fugir para perto do rei da Síria. Porém não conseguiu.
27 A k’a ye ten minkɛ, a dencɛ fɔlɔ min tun ka kan ka sigi a nɔ ra masaya ra, a ka o mina, ka o kɛ saraka ye dugu kogo kan. Izirayɛlimɔgɔw ka o ye minkɛ, o jusu kasira. O bɔra Mohabukaw ta masacɛ kɔrɔ ka taga o ta jamana ra.
27 Então pegou o seu filho mais velho, que iria ficar no lugar dele como rei, e o ofereceu em sacrifício ao deus de Moabe, nas muralhas da cidade. Os israelitas ficaram apavorados e por isso saíram dali e voltaram para o seu país.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.