2 Crônicas 21
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Ayiwa, o kɔ, Yosafati sara, ka taga fara a bɛmaw kan. O k’a su don a bɛmacɛw suw kɛrɛ fɛ Dawuda ta masabonba kɔnɔ. A dencɛ Yoramu sigira masaya ra a nɔ ra.
1 Josafá morreu e foi sepultado nos túmulos dos reis, na Cidade de Davi , e o seu filho Jeorão ficou no lugar dele como rei.
2 Balemacɛ dɔw tun bɛ Yoramu fɛ, o bɛɛ tun ye Yosafati dencɛw ye. Olugu le tun ye Azariya ni Yeyɛli ni Jakariya ni Azariya, ani Mikayilu ni Sefatiya ye. Olugu bɛɛ le tun ye Izirayɛli masacɛ Yosafati dencɛw ye.
2 Jeorão, filho do rei Josafá, de Judá, tinha seis irmãos, que se chamavam Azarias, Jeiel, Zacarias, Azarias, Micael e Sefatias.
3 O facɛ tun ka fɛn caman di o ma: warigbɛ, ani sanin, ani fɛn dawulamanw; a tun ka dugu barakaman dɔw fana di o ma Zuda mara ra. Nka a ka masaya di Yoramu le ma, sabu ale le tun ye dencɛ fɔlɔ ye.
3 Josafá deu a eles muitos presentes de prata e ouro e objetos de valor. E a cada um entregou o governo de uma das cidades de Judá que eram protegidas por muralhas. Mas ele escolheu Jeorão, o filho mais velho, para ser o rei depois dele.
4 Tuma min na Yoramu sigira a facɛ nɔ ra masaya ra, a k’a ta fanga sabati tuma min na, a k’a balemacɛw bɛɛ faga ni kɛrɛkɛmuru ye, ani Izirayɛli kuntigi dɔw.
4 Quando se tornou rei, Jeorão se firmou no poder e então mandou matar todos os seus irmãos e também algumas das altas autoridades de Israel.
5 Yoramu sigira masaya ra ka a si to san bisaba ni fla; a ka san seegi le kɛ masaya ra; a siginin tun bɛ Zeruzalɛmu.
5 Jeorão tinha trinta e dois anos de idade quando se tornou rei e governou oito anos em Jerusalém.
6 A ka Izirayɛli masacɛw ta siraw le tagama, i n’a fɔ Akabu ta somɔgɔw tun k’a kɛ cogo min na, sabu a tun ka Akabu denmuso dɔ le furu. A ka kojugu kɛ Matigi Ala ɲa kɔrɔ.
6 A mulher dele era filha do rei Acabe, de Israel, e por isso Jeorão seguiu os maus caminhos de Acabe e dos outros reis de Israel. Jeorão pecou contra Deus, o Senhor ,
7 Nka Matigi Ala tun ka jɛnɲɔgɔnya min don ni Dawuda ye, a ma sɔn ka Dawuda ta so halaki o jɛnɲɔgɔnya kosɔn, sabu a tun ka layiri ta Dawuda ye ko a bɛna a ta somɔgɔ dɔ to masaya ra wagati bɛɛ.
7 mas o Senhor não quis acabar com os descendentes do rei Davi, pois havia feito uma aliança com Davi, prometendo que os seus descendentes sempre seriam reis.
8 Yoramu ta masaya wagati le ra, Edɔmukaw murutira, ka masacɛ dɔ sigi o yɛrɛ kunna, ko o tɛ to Zuda ta fanga kɔrɔ tuun.
8 Durante o reinado de Jeorão, o país de Edom se revoltou contra Judá e se tornou independente.
9 O ra, Yoramu wurira ka taga o kɔ ni a ta kɛrɛkuntigiw ni a ta sowotorow bɛɛ ye. A bɔra su fɛ ka taga ben Edɔmukaw kan, k’a sɔrɔ olugu tun ka ale ni a ta sowotorotigiw bɛɛ lamini.
9 Por isso, Jeorão e os seus oficiais, com os seus carros de guerra, invadiram Edom e ali foram cercados pelos edomitas. Jeorão e os seus comandantes dos carros de guerra atacaram os edomitas durante a noite e escaparam.
10 A kɛra ten, Edɔmukaw murutira, ka ban Zuda ta fanga ma fɔ bi. O wagati kelen na, Libina mɔgɔw fana murutira, ka ban Zuda ta fanga ma; o kɛra, sabu Zuda mara mɔgɔw tun bɔra Matigi Ala, o bɛmaw ta Ala kɔ.
10 Desse tempo até hoje , Edom ficou independente de Judá. Nessa mesma época, a cidade de Libna também se revoltou porque Jeorão tinha abandonado o Senhor , o Deus dos seus antepassados.
11 Nka Yoramu ma dan o ma; a ka sɔnnikɛyɔrɔ dɔw kɛ Zuda kuruyɔrɔw ra, k’a to Zeruzalɛmukaw bɔra Ala kɔ, ka taga batofɛn wɛrɛw bato; a ka Zuda mara mɔgɔw fana lafiri ka o bla kojugu ra.
11 Ele construiu lugares pagãos de adoração nas montanhas de Judá, levou os moradores de Jerusalém a adorarem ídolos e fez o povo de Judá abandonar a Deus.
12 O le ra cira Iliya ka sɛbɛ dɔ kɛ k’a ci Yoramu ma, k’a fɔ a ye ko: «Matigi Ala, i bɛmacɛ Dawuda ta Ala ko: ‹Ele ma i facɛ Yosafati ta sira tagama, i ma Zuda masacɛ Asa fana ta sira tagama;
12 Aí o profeta Elias escreveu a Jeorão uma carta, na qual dizia o seguinte: “É isto o que diz o
13 i ka Izirayɛli masacɛw ta sira le tagama, k’a to Zuda ni Zeruzalɛmukaw bɔra Ala kɔ, ka taga batofɛn wɛrɛw bato, i n’a fɔ Akabu ta somɔgɔw ka min ɲɔgɔn kɛ Izirayɛlimɔgɔw ra; i ka i balemacɛw faga fana, minw tun ye i yɛrɛ ta somɔgɔw ye, k’a sɔrɔ olugu tun ka fisa ni ele ye.
13 mas seguiu o mau exemplo dos reis de Israel. Você levou o povo de Judá e os moradores de Jerusalém a adorarem ídolos, como fazem os reis de Israel. E também matou os seus próprios irmãos, que eram melhores do que você.
14 O ra, a flɛ, Matigi Ala bɛna kojuguba dɔ ben i ta mɔgɔw kan, ani i ta denw, ani i ta musow, ani i borofɛnw bɛɛ.
14 Por isso, o Senhor Deus vai fazer cair um castigo terrível sobre o povo de Judá e sobre os filhos e as mulheres que você tem e vai destruir tudo o que é seu.
15 Bana cɛjugu dɔw bɛna ele yɛrɛ mina, k’a kɛ kɔnɔnɔbana dɔ ye; o bana kɔni bɛna to ka juguya ka taga a fɛ lon o lon le, fɔ ka taga i nogow bɔ kɛnɛ ma, bana juguya kosɔn.› »
15 E você mesmo vai ter uma doença intestinal muito séria, que irá piorando cada vez mais, até que os seus intestinos saiam do corpo.’ ”
16 Ayiwa, Filisikaw, ani Arabu minw siginin bɛ Etiyopikaw kɔrɔ, Matigi Ala ka olugu kɔnɔnɔsu ka o jusu wuri Yoramu kama.
16 O Senhor Deus fez com que os filisteus e os árabes que eram vizinhos dos etíopes que moravam no litoral ficassem furiosos com Jeorão.
17 O nana Zuda mara kama, ka na jamana yɔrɔ bɛɛ fa. Naforo min o min tun bɛ masaso kɔnɔ, o ka o bɛɛ cɛ, k’a dencɛw ni a ta musow fana mina; dencɛ wɛrɛ ma to a fɛ ni a dencɛw bɛɛ ra fitini tɛ, min ye Yohahazi ye.
17 Eles invadiram o país de Judá, derrotaram Jeorão e levaram embora todos os bens do palácio e também os filhos e as mulheres de Jeorão. Deixaram somente Acazias, o seu filho mais moço.
18 Ayiwa, o kɔ, Matigi Ala ka kɔnɔdimibana dɔ bla Yoramu na, bana kɛnɛyabari dɔ.
18 Depois de tudo isso, o Senhor castigou Jeorão com uma doença intestinal incurável.
19 Lon o lon o bana tun bɛ juguyara ka taga a fɛ le. A san flanan laban na, bana k’a nogow bɔ a kɔnɔbara ra. Dimi juguyakojugu fɛ, a sara. A ta mɔgɔw ma tasumaba mana k’a sukoya kɛ, i n’a fɔ o tun ka min ɲɔgɔn kɛ a bɛma tɔw ye.
19 Ele foi piorando cada vez mais, até que depois de dois anos os intestinos saíram do corpo dele, e Jeorão morreu, sofrendo dores terríveis. O povo não acendeu uma fogueira em honra dele, como havia feito para os seus antepassados.
20 Yoramu tun sigira masaya ra k’a si to san bisaba ni fla. A ka san seegi le kɛ masaya ra; a siginin tun bɛ Zeruzalɛmu. A saya nimisa ma kɛ mɔgɔ si ra. O k’a su don Dawuda ta masabonba kɔnɔ, nka o m’a su don masacɛw ta kaburuw dɔ kɔnɔ.
20 Jeorão tinha trinta e dois anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou em Jerusalém oito anos. Quando morreu, ninguém sentiu falta dele; ele foi sepultado na Cidade de Davi , mas não nos túmulos dos reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.