2 Crônicas 21

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ayiwa, o kɔ, Yosafati sara, ka taga fara a bɛmaw kan. O k’a su don a bɛmacɛw suw kɛrɛ fɛ Dawuda ta masabonba kɔnɔ. A dencɛ Yoramu sigira masaya ra a nɔ ra.
1 Ora, Josafá dormiu com os seus pais, e foi sepultado com os seus pais na cidade de Davi. E Jeorão, o seu filho, reinou no seu lugar.
2 Balemacɛ dɔw tun bɛ Yoramu fɛ, o bɛɛ tun ye Yosafati dencɛw ye. Olugu le tun ye Azariya ni Yeyɛli ni Jakariya ni Azariya, ani Mikayilu ni Sefatiya ye. Olugu bɛɛ le tun ye Izirayɛli masacɛ Yosafati dencɛw ye.
2 E tinha irmãos, os filhos de Josafá: Azarias, e Jeiel, e Zacarias, e Azariau, e Micael, e Sefatias; todos estes eram os filhos de Josafá, rei de Israel.
3 O facɛ tun ka fɛn caman di o ma: warigbɛ, ani sanin, ani fɛn dawulamanw; a tun ka dugu barakaman dɔw fana di o ma Zuda mara ra. Nka a ka masaya di Yoramu le ma, sabu ale le tun ye dencɛ fɔlɔ ye.
3 E o seu pai deu-lhes grandes presentes de prata, e de ouro, e de coisas preciosas, assim como cidades fortificadas em Judá; mas o reino ele deu a Jeorão; porque ele era o seu primogênito.
4 Tuma min na Yoramu sigira a facɛ nɔ ra masaya ra, a k’a ta fanga sabati tuma min na, a k’a balemacɛw bɛɛ faga ni kɛrɛkɛmuru ye, ani Izirayɛli kuntigi dɔw.
4 Tendo Jeorão se levantado sobre o reino de seu pai e tendo-se fortificado, matou todos os seus irmãos com a espada, e também diversos príncipes de Israel.
5 Yoramu sigira masaya ra ka a si to san bisaba ni fla; a ka san seegi le kɛ masaya ra; a siginin tun bɛ Zeruzalɛmu.
5 Jeorão tinha trinta e dois anos quando começou a reinar, e reinou oito anos em Jerusalém.
6 A ka Izirayɛli masacɛw ta siraw le tagama, i n’a fɔ Akabu ta somɔgɔw tun k’a kɛ cogo min na, sabu a tun ka Akabu denmuso dɔ le furu. A ka kojugu kɛ Matigi Ala ɲa kɔrɔ.
6 E ele andou no caminho dos reis de Israel, como fez a casa de Acabe; porque teve a filha de Acabe por esposa; e fez aquilo que era mau aos olhos do SENHOR.
7 Nka Matigi Ala tun ka jɛnɲɔgɔnya min don ni Dawuda ye, a ma sɔn ka Dawuda ta so halaki o jɛnɲɔgɔnya kosɔn, sabu a tun ka layiri ta Dawuda ye ko a bɛna a ta somɔgɔ dɔ to masaya ra wagati bɛɛ.
7 Todavia, o SENHOR não quis destruir a casa de Davi, por causa do pacto que ele tinha feito com Davi, e porque prometeu dar uma lâmpada para ele e para os seus filhos para sempre.
8 Yoramu ta masaya wagati le ra, Edɔmukaw murutira, ka masacɛ dɔ sigi o yɛrɛ kunna, ko o tɛ to Zuda ta fanga kɔrɔ tuun.
8 Nos seus dias os edomitas se revoltaram por estar debaixo do domínio de Judá, e fizeram para si um rei.
9 O ra, Yoramu wurira ka taga o kɔ ni a ta kɛrɛkuntigiw ni a ta sowotorow bɛɛ ye. A bɔra su fɛ ka taga ben Edɔmukaw kan, k’a sɔrɔ olugu tun ka ale ni a ta sowotorotigiw bɛɛ lamini.
9 Então, Jeorão saiu com os seus príncipes, e com ele todas as suas carruagens; e ele levantou-se à noite, e feriu os edomitas que o cercavam, e os capitães das suas carruagens.
10 A kɛra ten, Edɔmukaw murutira, ka ban Zuda ta fanga ma fɔ bi. O wagati kelen na, Libina mɔgɔw fana murutira, ka ban Zuda ta fanga ma; o kɛra, sabu Zuda mara mɔgɔw tun bɔra Matigi Ala, o bɛmaw ta Ala kɔ.
10 Assim, os edomitas se revoltaram por estar sob a mão de Judá até este dia. Ao mesmo tempo também Libna se revoltou por estar sob a sua mão; porque ele havia abandonado o SENHOR Deus dos seus pais.
11 Nka Yoramu ma dan o ma; a ka sɔnnikɛyɔrɔ dɔw kɛ Zuda kuruyɔrɔw ra, k’a to Zeruzalɛmukaw bɔra Ala kɔ, ka taga batofɛn wɛrɛw bato; a ka Zuda mara mɔgɔw fana lafiri ka o bla kojugu ra.
11 Além disso, ele fez lugares altos nos montes de Judá, e fez com que os habitantes de Jerusalém cometessem fornicação, e compeliu Judá a isto.
12 O le ra cira Iliya ka sɛbɛ dɔ kɛ k’a ci Yoramu ma, k’a fɔ a ye ko: «Matigi Ala, i bɛmacɛ Dawuda ta Ala ko: ‹Ele ma i facɛ Yosafati ta sira tagama, i ma Zuda masacɛ Asa fana ta sira tagama;
12 E lhe chegou um escrito de Elias, o profeta, dizendo: Assim diz o SENHOR Deus de Davi, o teu pai: Porque não andastes nos caminhos de Josafá, o teu pai, nem nos caminhos de Asa, rei de Judá,
13 i ka Izirayɛli masacɛw ta sira le tagama, k’a to Zuda ni Zeruzalɛmukaw bɔra Ala kɔ, ka taga batofɛn wɛrɛw bato, i n’a fɔ Akabu ta somɔgɔw ka min ɲɔgɔn kɛ Izirayɛlimɔgɔw ra; i ka i balemacɛw faga fana, minw tun ye i yɛrɛ ta somɔgɔw ye, k’a sɔrɔ olugu tun ka fisa ni ele ye.
13 mas andastes no caminho dos reis de Israel, e fizestes Judá e os habitantes de Jerusalém se prostituir, à semelhança das prostituições da casa de Acabe, e também mataste os teus irmãos, da casa do teu pai, os quais eram melhores do que tu;
14 O ra, a flɛ, Matigi Ala bɛna kojuguba dɔ ben i ta mɔgɔw kan, ani i ta denw, ani i ta musow, ani i borofɛnw bɛɛ.
14 eis que, com uma grande praga o SENHOR ferirá o teu povo, e os teus filhos, e as tuas esposas, e todos os teus bens;
15 Bana cɛjugu dɔw bɛna ele yɛrɛ mina, k’a kɛ kɔnɔnɔbana dɔ ye; o bana kɔni bɛna to ka juguya ka taga a fɛ lon o lon le, fɔ ka taga i nogow bɔ kɛnɛ ma, bana juguya kosɔn.› »
15 e tu terás uma grande enfermidade por um mal nas tuas entranhas, dia após dia, até que em razão da enfermidade, te saiam as tuas entranhas.
16 Ayiwa, Filisikaw, ani Arabu minw siginin bɛ Etiyopikaw kɔrɔ, Matigi Ala ka olugu kɔnɔnɔsu ka o jusu wuri Yoramu kama.
16 Além disso, o SENHOR suscitou contra Jeorão o espírito dos filisteus, e dos árabes, que estavam próximos aos etíopes;
17 O nana Zuda mara kama, ka na jamana yɔrɔ bɛɛ fa. Naforo min o min tun bɛ masaso kɔnɔ, o ka o bɛɛ cɛ, k’a dencɛw ni a ta musow fana mina; dencɛ wɛrɛ ma to a fɛ ni a dencɛw bɛɛ ra fitini tɛ, min ye Yohahazi ye.
17 e eles subiram até Judá, e irromperam e levaram consigo todos os bens que se achou na casa do rei, e também os seus filhos, e as suas esposas; de modo que não lhe restou mais nenhum filho, exceto Jeoacaz, o mais moço dos seus filhos.
18 Ayiwa, o kɔ, Matigi Ala ka kɔnɔdimibana dɔ bla Yoramu na, bana kɛnɛyabari dɔ.
18 E depois de tudo isso, o SENHOR o feriu nas suas entranhas com uma enfermidade incurável.
19 Lon o lon o bana tun bɛ juguyara ka taga a fɛ le. A san flanan laban na, bana k’a nogow bɔ a kɔnɔbara ra. Dimi juguyakojugu fɛ, a sara. A ta mɔgɔw ma tasumaba mana k’a sukoya kɛ, i n’a fɔ o tun ka min ɲɔgɔn kɛ a bɛma tɔw ye.
19 E sucedeu que, no processo do tempo, ao fim de dois anos, saíram-lhe as entranhas por causa da doença; assim ele morreu dessa grave enfermidade. E o seu povo não lhe queimou como queimara a seus pais.
20 Yoramu tun sigira masaya ra k’a si to san bisaba ni fla. A ka san seegi le kɛ masaya ra; a siginin tun bɛ Zeruzalɛmu. A saya nimisa ma kɛ mɔgɔ si ra. O k’a su don Dawuda ta masabonba kɔnɔ, nka o m’a su don masacɛw ta kaburuw dɔ kɔnɔ.
20 Trinta e dois anos de idade ele tinha quando começou a reinar; e reinou em Jerusalém por oito anos, e partiu sem ser lembrado. Todavia, eles o sepultaram na cidade de Davi, mas não nos sepulcros dos reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.