2 Crônicas 20
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Ayiwa, o kɔ, Mohabukaw, ani Amɔnkaw, ani Mehonika dɔw wurira ka na, ko o bɛna Yosafati kɛrɛ.
1 Algum tempo depois, os exércitos dos moabitas e dos amonitas, junto com os meunitas, invadiram o país de Judá.
2 O nana o fɔ Yosafati ye, ko: «Jamaba le bɛ nana i kama; o bɔra fɔ Kɔgɔji sanin kɔ fɛ, Edɔmu mara ra. Sisan o sera Hasasɔn Tamari, min ye Ɛni Gedi ye.»
2 Alguns homens vieram e disseram a Josafá: — Um exército enorme do país de Edom veio do outro lado do mar Morto para atacar o senhor. Eles já conquistaram a cidade de Hazazão-Tamar. (Hazazão-Tamar e Fonte de Gedi são o mesmo lugar.)
3 Yosafati siranna; a k’a latigɛ ko a bɛ Matigi Ala ɲininka o ko ra. A ko, ko Zuda mara mɔgɔw bɛɛ ye sun don.
3 Josafá ficou com medo e orou a Deus, o Senhor , pedindo socorro. Depois deu ordem para que todo o povo de Judá jejuasse.
4 Zuda mara mɔgɔw ka ɲɔgɔn lajɛn ka Matigi Ala daari, ko a ye olugu dɛmɛ; o nana ka bɔ Zuda duguw bɛɛ ra, ka na Matigi Ala daari.
4 Todos se reuniram para pedir socorro ao Senhor ; de todas as cidades do país o povo veio a Jerusalém.
5 Yosafati wurira ka lɔ Zuda mara jama ni Zeruzalɛmukaw ta jama cɛ ma, Matigi Ala ta batoso kɔnɔ, lukɛnɛkura ɲa fɛ,
5 A gente de Judá e de Jerusalém se reuniu no pátio novo do Templo, e Josafá se pôs de pé no meio deles
6 k’a fɔ ko: «Matigi Ala, an bɛmaw ta Ala, ele le tɛ Ala ye, min siginin bɛ sankolo kɔnɔ wa? Ele ta fanga le tɛ dunuɲa masayaw bɛɛ kan wa? Fanga ni sebagaya bɛ i boro; mɔgɔ si tɛ se ka lɔ ele ɲa.
6 e orou assim: — Ó
7 An ta Ala, ele le ma nin jamana mɔgɔw gbɛn ka bɔ i ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw ɲa, ka nin jamana di i ta mɔgɔ kanunin Iburahima ta durujaw ma, k’a kɛ o ta ye wagati bɛɛ wa?
7 Tu és o nosso Deus; expulsaste os moradores desta terra de diante do teu povo de Israel e deste a terra deles para sempre a nós, os descendentes de Abraão, teu amigo.
8 O sigira nin jamana ra, ka batoso saninman dɔ lɔ i tɔgɔ ra, k’a fɔ ko:
8 O teu povo tem morado nesta terra, e aqui construímos um Templo em tua honra. Nós dissemos assim:
9 ‹Ni kojugu dɔ sera an ma, walama kɛrɛ, walama ni tɔɔrɔ dɔ ka ben an kan an ta hakɛw kosɔn, walama banajugu dɔ, walama kɔngɔ, an bɛna lɔ nin so ɲa fɛ ele ɲa kɔrɔ, ka kule ka i daari an ta tɔɔrɔ kosɔn; i bɛna an lamɛn ka an bɔsi, sabu i tɔgɔ bɛ nin so kan.›
9 “Se alguma desgraça cair sobre nós como castigo, seja guerra, ou doenças, ou falta de alimentos, então nos ajuntaremos em frente deste Templo, onde tu moras, e no nosso sofrimento clamaremos a ti pedindo socorro, e tu atenderás o nosso pedido.”
10 Nka sisan Amɔnkaw, ani Mohabukaw, ani Seyiri kuruyɔrɔ mɔgɔw ye nin ye; i tun ma sɔn Izirayɛlimɔgɔw ye don o mɔgɔw ta jamana ra o bɔtɔ Misiran; o ra Izirayɛlimɔgɔw tɛmɛna o kɔrɔ, o ma o halaki.
10 — Agora os amonitas e os moabitas, junto com os edomitas, invadiram o nosso país. Quando os nossos antepassados estavam vindo do Egito, tu não os deixaste invadir as terras daqueles povos. Por isso, os nossos antepassados se desviaram delas e não destruíram aqueles povos.
11 Ayiwa, sisan a flɛ, o nana an ta koɲuman sara cogo min na; o ko o bɛ anw gbɛn ka bɔ jamana kɔnɔ, i ka jamana min di an ma k’a kɛ an ta ye.
11 Mas agora eles nos pagam assim: estão nos atacando para nos expulsar da terra que nos deste para sempre.
12 E, an ta Ala, i tɛ tɔɔrɔ dɔ ben o kan wa? Sabu nin jama camanba min bɛ nana an kama, baraka foyi tɛ an fɛ ka o kɛrɛ; an yɛrɛ ka kan ka min kɛ, an ma o lɔn, nka an ɲa bɛ ele le ra.»
12 Ó nosso Deus, castiga essa gente, pois não somos bastante fortes para resistir a esse enorme exército que está avançando contra nós. Não sabemos o que fazer e olhamos para ti, pedindo socorro!
13 Ayiwa, o y’a sɔrɔ Zuda mara mɔgɔw bɛɛ, o ta musow, ani o ta denw, ani o ta denfitiniw bɛɛ, o bɛɛ tun lɔnin bɛ Matigi Ala ɲa kɔrɔ.
13 Todos os homens de Judá estavam ali de pé em frente do Templo, junto com as suas mulheres e os seus filhos e até as crianças de colo.
14 Ayiwa, Matigi Ala Nin jigira Yahaziyɛli kan jama cɛ ra; ale facɛ tun ye Jakariya ye, Jakariya facɛ tun ye Benaya ye, Benaya facɛ tun Yeyɛli ye, Yeyɛli facɛ tun ye Mataniya ye. Ale tun ye Levi* ta mɔgɔ dɔ ye, ka bɔ Asafu ta gba ra.
14 De repente, o Espírito de Deus desceu sobre um levita que estava ali no meio do povo. Chamava-se Jaaziel e era descendente de Asafe. Jaaziel era filho de Zacarias, neto de Benaías, bisneto de Jeiel e trineto de Matanias.
15 Yahaziyɛli ko: «Aw ye aw janto ne ta kuma ra, masacɛ Yosafati ni aw Zuda mara mɔgɔw bɛɛ, ani aw Zeruzalɛmukaw bɛɛ. Matigi Ala ko: ‹Aw kana siran, aw ja kana tigɛ nin kɛrɛkɛjamaba kosɔn, sabu nin kɛrɛ tɛ aw ta ye, Ala ta lo.
15 Jaaziel disse: — Povo de Judá, moradores de Jerusalém e rei Josafá, prestem atenção! Escutem isto que o
16 Sini, aw ye jigi ka taga o kama. O bɛna na Hasisi yɛlɛnyɔrɔ sira fɛ; aw bɛna taga o kunbɛn kurufurancɛ dan na, Yeruwɛli kongokolon ɲa fɛ.
16 Amanhã vocês os atacarão quando eles vierem pela subida de Zis. Vocês se encontrarão com eles no fim do vale que dá para o deserto de Jeruel.
17 Aw tɛna kɛrɛ kɛ nin na; aw ye taga, ka taga lɔ o ɲa fɛ dɔrɔn. Matigi Ala bɛna aw bɔsi cogo min na, aw bɛna o ye. Zuda mara mɔgɔw, ani Zeruzalɛmukaw, aw kana siran, aw ja kana tigɛ. Sini aw ye taga o kunbɛn; Matigi Ala bɛna kɛ ni aw ye.› »
17 Quando os encontrarem, vocês não precisarão lutar. Fiquem parados ali e verão como o Senhor Deus salvará vocês. Povo de Judá e moradores de Jerusalém, não se assustem, nem fiquem com medo; marchem contra os inimigos amanhã, pois eu, o Senhor , estarei com vocês.”
18 Yosafati k’a ɲa biri dugu ma; Zuda mara mɔgɔw, ani Zeruzalɛmukaw bɛɛ ka o kinbiri gban ka o ɲa biri dugu ma Matigi Ala ɲa kɔrɔ.
18 Então o rei Josafá se ajoelhou e encostou o rosto no chão; e todo o povo de Judá e os moradores de Jerusalém também se ajoelharam na presença de Deus, o Senhor , e o adoraram.
19 O ra, Levi* ta mɔgɔ minw bɔra Kehati ta gba ra, ani minw bɔra Kore ta gba ra, olugu wurira ka lɔ ka kɛ Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala tando ye ni fanga ye, ani kanba ye.
19 Aí os levitas que eram descendentes de Coate e de Corá começaram a louvar o Senhor , o Deus de Israel, em voz bem alta.
20 Ayiwa, Izirayɛlimɔgɔw wurira sɔgɔmada joona fɛ, ka bɔ ka taga Tekoha kongokolon kɔnɔ. O bɔtɔ, Yosafati wurira ka lɔ k’a fɔ ko: «Aw ye ne lamɛn, aw Zuda mara mɔgɔw, ani aw Zeruzalɛmukaw! Aw ye aw jigi la Matigi Ala kan, aw ta Ala; ni o kɛra, aw jigi tɛna tigɛ. Aw ye aw jigi la a ta ciraw kan, ni o kɛra, aw bɛna se sɔrɔ.»
20 Na manhã seguinte, todos se levantaram cedo e foram para o deserto de Tecoa. Ao saírem, Josafá ficou de pé e disse: — Povo de Judá e moradores de Jerusalém, escutem! Confiem no
21 Yosafati ni a ta mɔgɔw ka ɲɔgɔn ye ka kuma; o kɔ, a ka mɔgɔ dɔw ɲanawoloma janko olugu ye fani saninman dawulaman dɔw don, ka dɔnkiriw la ka Matigi Ala tando; olugu blara kɛrɛkɛjama ɲa fɛ ka dɔnkiri la k’a fɔ ko: «Aw ye baraka la Matigi Ala ye, sabu a ta ɲumanya tɛ ban ka ye.»
21 Depois de consultar o povo, Josafá ordenou que alguns cantores vestissem roupas sagradas e marchassem à frente do exército, louvando a Deus e cantando assim: “Louvem a Deus, o porque o seu amor dura para sempre.”
22 Olugu ka dɔnkirila damina, ka kɛ Ala tando ye minkɛ, Matigi Ala barara ka kɛrɛkɛjama dɔ wuri Amɔnkaw, ani Mohabukaw, ani Seyiri kuruyɔrɔ mɔgɔw kama, o minw tun nana Zuda mara kama. O kɛrɛkɛjama sera o ra,
22 Logo que começaram a cantar, o Senhor Deus causou confusão entre os moabitas, os amonitas e os edomitas, e eles foram derrotados.
23 sabu o kɛra minkɛ, Amɔnkaw, ani Mohabukaw benna Seyiri kuruyɔrɔ mɔgɔw kan, ka olugu bɛɛ faga ka ban. O ka Seyiri mɔgɔw faga ka ban minkɛ, o gbɛrɛgbɛrɛ benna ɲɔgɔn kan sisan ka ɲɔgɔn faga.
23 Os amonitas e os moabitas atacaram os edomitas e os destruíram completamente; depois os amonitas lutaram contra os moabitas, e os dois lados também acabaram se destruindo.
24 Ayiwa, mɔgɔ bɛ to yɔrɔ min na ka kongokolon ye, Zuda mara mɔgɔw nana se o yɔrɔ ra minkɛ, o ka o ɲa munu ka jama flɛ; o ka suw dɔrɔn le lalanin ye dugu ma. Mɔgɔ si tun ma bɔsi.
24 Quando o exército de Judá chegou a um lugar alto no deserto, eles viram o chão coberto de mortos; ninguém tinha escapado com vida.
25 Yosafati ni a ta mɔgɔw tagara o mɔgɔw borofɛnw cɛ. O ka fɛn suguya caman sɔrɔ yi: naforow, ani faniw, ani fɛn dawulamanw. O ka fɛn minw cɛ, o cayakojugu fɛ, o ma se ka taga ni a bɛɛ ye. O ka tere saba le kɛ o fɛnw cɛri ra, sabu fɛn camanba tun lo.
25 Aí Josafá e os seus soldados avançaram e começaram a pegar tudo o que havia no acampamento inimigo. Encontraram muitos animais de carga, armas, roupas e objetos de valor. Levaram três dias pegando as coisas, mas havia tanto, que não puderam levar tudo.
26 A tere naaninan, o tagara lajɛn Beraka kɛnɛgbɛyɔrɔ ra; o ka baraka la Matigi Ala ye o yɔrɔ ra. O kosɔn, fɔ ka na se bi ma, o yɔrɔ tɔgɔ lara ko Beraka kɛnɛgbɛ.
26 No quarto dia, todos se reuniram no vale de Beraca e louvaram o Senhor . É por isso que aquele lugar se chama vale de Beraca até hoje .
27 Ayiwa, o kɔ, Yosafati blara Zuda mara mɔgɔw, ani Zeruzalɛmukaw ɲa; o ɲagarininba sekɔra ka taga Zeruzalɛmu, sabu Matigi Ala tun ka o bɔsi o juguw boro, ka o jusu fa ɲagari ra.
27 Depois os soldados de Judá e de Jerusalém, com Josafá à frente, voltaram alegres para Jerusalém. Estavam contentes porque o Senhor Deus lhes tinha dado a vitória na luta contra os seus inimigos.
28 O nana don Zeruzalɛmu ni gɔnifɔkanw ni korafɔkanw ni burufiyɛkanw ye; o tagara fɔ Matigi Ala ta batoso kɔnɔ.
28 Quando chegaram a Jerusalém, foram até o Templo, ao som de música de harpas , liras e trombetas.
29 Matigi Ala ka Izirayɛli juguw kɛrɛ cogo min na, jamana tɔw ka o ko mɛn minkɛ, Alaɲasiran donna olugu bɛɛ ra.
29 Quando os outros povos souberam que o Senhor havia derrotado os inimigos de Israel, ficaram todos com medo.
30 Ayiwa, Yosafati ta jamana tora hɛra ra, sabu a ta Ala tun ka laganfiya di a ma fan bɛɛ ra.
30 Assim o reinado de Josafá continuou tranquilo, pois Deus lhe deu paz com todas as nações vizinhas.
31 Yosafati sigira masaya ra Zuda mara kunna. A sigira masaya ra k’a si to san bisaba ni looru; a ka san mugan ni looru le kɛ masaya ra; a siginin tun bɛ Zeruzalɛmu. A bamuso tɔgɔ tun ye ko Azuba; Sili denmuso le tun ye ale ye.
31 Josafá tinha trinta e cinco anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou em Jerusalém vinte e cinco anos. A sua mãe se chamava Azuba e era filha de Sili.
32 A k’a facɛ Asa ta sira le ta; a ma jɛngɛ ka bɔ o sira kan. Ko minw terennin lo Matigi Ala ɲa kɔrɔ, a ka o le kɛ.
32 Como Asa, o seu pai, havia feito antes dele, Josafá fez o que o Senhor Deus considera certo.
33 Nka o bɛɛ n’a ta, sɔnnikɛyɔrɔ minw tun bɛ kongoriw kan, olugu tun ma bɔ yi; mɔgɔw tun ma tugu o bɛmaw ta Ala kɔ ni o jusukun bɛɛ ye hali bi.
33 Mas os lugares pagãos de adoração não foram destruídos, pois o povo ainda não tinha resolvido adorar somente o Deus dos seus antepassados.
34 Ayiwa, Yosafati ta ko tɔw, k’a ta a damina ra ka taga a bla a laban na, o kow sɛbɛra Hanani dencɛ Yehu ta kibarow kitabu kɔnɔ; o kow le sɛbɛra fana Izirayɛli masacɛw ta kitabuw kɔnɔ.
34 Todas as outras coisas que Josafá fez, desde o começo até o fim do seu reinado, estão escritas na História de Jeú, filho de Hanani , que faz parte da História dos Reis de Israel .
35 O kɔ, Zuda masacɛ Yosafati ka jɛn siri ni Izirayɛli masacɛ Ahaziya ye, k’a sɔrɔ ale kɛwale tun ka jugu.
35 Mais tarde, o rei Josafá se tornou aliado de Acazias, rei de Israel, que vivia uma vida cheia de maldade.
36 A ka jɛn siri ni a ye ka jirakurun dɔw lalaga, minw tun ka kan ka taga Tarisisi. O ka o kurunw lalaga Esiyɔn Gebɛri.
36 Eles fizeram um acordo para construírem navios que fossem até a Espanha; os navios foram construídos em Eziom-Geber.
37 O tuma ra, Dodava dencɛ min ye Eliyezɛri ye, ni a tun bɛ bɔ Maresa, ale ka ciraya kɛ Yosafati kama, k’a fɔ ko: «I ka jɛn siri ni Ahaziya ye minkɛ, Matigi Ala bɛna i ta baara cɛn!» A kɛra ten, o kurunw cɛnna; o ma se ka taga Tarisisi tuun.
37 Mas Eliézer, filho de Dodavá, profetizou contra Josafá o seguinte: — O Os navios se quebraram e não puderam ir até a Espanha.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.