2 Crônicas 20

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ayiwa, o kɔ, Mohabukaw, ani Amɔnkaw, ani Mehonika dɔw wurira ka na, ko o bɛna Yosafati kɛrɛ.
1 Sucedeu depois disso, que os filhos de Moabe, e os filhos de Amom, e com eles outros do lado dos amonitas, vieram para a batalha contra Josafá.
2 O nana o fɔ Yosafati ye, ko: «Jamaba le bɛ nana i kama; o bɔra fɔ Kɔgɔji sanin kɔ fɛ, Edɔmu mara ra. Sisan o sera Hasasɔn Tamari, min ye Ɛni Gedi ye.»
2 Então, vieram ali alguns que contaram a Josafá, dizendo: Vem ali uma grande multidão contra ti dalém mar neste lado da Síria; e, eis que eles estão em Hazazom-Tamar, que é En-Gedi.
3 Yosafati siranna; a k’a latigɛ ko a bɛ Matigi Ala ɲininka o ko ra. A ko, ko Zuda mara mɔgɔw bɛɛ ye sun don.
3 E Josafá temeu, e pôs-se a buscar o SENHOR, e proclamou um jejum em todo o Judá.
4 Zuda mara mɔgɔw ka ɲɔgɔn lajɛn ka Matigi Ala daari, ko a ye olugu dɛmɛ; o nana ka bɔ Zuda duguw bɛɛ ra, ka na Matigi Ala daari.
4 E Judá reuniu-se, para pedir socorro ao SENHOR; de todas as cidades de Judá, eles vinham buscar o SENHOR.
5 Yosafati wurira ka lɔ Zuda mara jama ni Zeruzalɛmukaw ta jama cɛ ma, Matigi Ala ta batoso kɔnɔ, lukɛnɛkura ɲa fɛ,
5 E Josafá pôs-se em pé na congregação de Judá e Jerusalém, na casa do SENHOR, diante do átrio novo,
6 k’a fɔ ko: «Matigi Ala, an bɛmaw ta Ala, ele le tɛ Ala ye, min siginin bɛ sankolo kɔnɔ wa? Ele ta fanga le tɛ dunuɲa masayaw bɛɛ kan wa? Fanga ni sebagaya bɛ i boro; mɔgɔ si tɛ se ka lɔ ele ɲa.
6 e disse: Ó SENHOR Deus dos nossos pais, não és tu Deus no céu? E não dominas tu sobre todos os reinos dos pagãos? E na tua mão não há força e poder, de modo que não há quem te possa resistir?
7 An ta Ala, ele le ma nin jamana mɔgɔw gbɛn ka bɔ i ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw ɲa, ka nin jamana di i ta mɔgɔ kanunin Iburahima ta durujaw ma, k’a kɛ o ta ye wagati bɛɛ wa?
7 Não és tu o nosso Deus, que expulsaste os habitantes desta terra de diante do teu povo Israel, e a deste para sempre à semente de teu amigo Abraão?
8 O sigira nin jamana ra, ka batoso saninman dɔ lɔ i tɔgɔ ra, k’a fɔ ko:
8 E eles nela habitam, e edificaram nela um santuário para o teu nome, dizendo:
9 ‹Ni kojugu dɔ sera an ma, walama kɛrɛ, walama ni tɔɔrɔ dɔ ka ben an kan an ta hakɛw kosɔn, walama banajugu dɔ, walama kɔngɔ, an bɛna lɔ nin so ɲa fɛ ele ɲa kɔrɔ, ka kule ka i daari an ta tɔɔrɔ kosɔn; i bɛna an lamɛn ka an bɔsi, sabu i tɔgɔ bɛ nin so kan.›
9 Se, quando o mal nos sobrevier, como espada, juízo, ou peste, ou fome, nós nos pusermos de pé diante desta casa, e na tua presença, (pois o teu nome está nesta casa), e clamarmos a ti em nossa aflição, então tu ouvirás e nos socorrerás.
10 Nka sisan Amɔnkaw, ani Mohabukaw, ani Seyiri kuruyɔrɔ mɔgɔw ye nin ye; i tun ma sɔn Izirayɛlimɔgɔw ye don o mɔgɔw ta jamana ra o bɔtɔ Misiran; o ra Izirayɛlimɔgɔw tɛmɛna o kɔrɔ, o ma o halaki.
10 E agora, eis que os filhos de Amom e Moabe e os do monte Seir, aos quais tu não permitiste que Israel invadisse, quando saíram da terra do Egito, mas desviaram-se deles, e não os destruíram;
11 Ayiwa, sisan a flɛ, o nana an ta koɲuman sara cogo min na; o ko o bɛ anw gbɛn ka bɔ jamana kɔnɔ, i ka jamana min di an ma k’a kɛ an ta ye.
11 eis que vos digo, como eles nos recompensam, ao virem nos expulsar da tua possessão, a qual tu nos deste em herança.
12 E, an ta Ala, i tɛ tɔɔrɔ dɔ ben o kan wa? Sabu nin jama camanba min bɛ nana an kama, baraka foyi tɛ an fɛ ka o kɛrɛ; an yɛrɛ ka kan ka min kɛ, an ma o lɔn, nka an ɲa bɛ ele le ra.»
12 Ó nosso Deus, tu não os julgarás? Porque não temos qualquer poder contra esta grande companhia que vem contra nós; tampouco sabemos o que fazer; mas os nossos olhos estão sobre ti.
13 Ayiwa, o y’a sɔrɔ Zuda mara mɔgɔw bɛɛ, o ta musow, ani o ta denw, ani o ta denfitiniw bɛɛ, o bɛɛ tun lɔnin bɛ Matigi Ala ɲa kɔrɔ.
13 E todo o Judá se pôs de pé diante do SENHOR, com os seus pequenos, as suas esposas e os seus filhos.
14 Ayiwa, Matigi Ala Nin jigira Yahaziyɛli kan jama cɛ ra; ale facɛ tun ye Jakariya ye, Jakariya facɛ tun ye Benaya ye, Benaya facɛ tun Yeyɛli ye, Yeyɛli facɛ tun ye Mataniya ye. Ale tun ye Levi* ta mɔgɔ dɔ ye, ka bɔ Asafu ta gba ra.
14 Então, veio o Espírito do SENHOR no meio da congregação sobre Jaaziel, o filho de Zacarias, o filho de Benaia, o filho de Jeiel, o filho de Matanias, um levita dos filhos de Asafe,
15 Yahaziyɛli ko: «Aw ye aw janto ne ta kuma ra, masacɛ Yosafati ni aw Zuda mara mɔgɔw bɛɛ, ani aw Zeruzalɛmukaw bɛɛ. Matigi Ala ko: ‹Aw kana siran, aw ja kana tigɛ nin kɛrɛkɛjamaba kosɔn, sabu nin kɛrɛ tɛ aw ta ye, Ala ta lo.
15 e ele disse: Ouvi, todo o Judá, e vós habitantes de Jerusalém, e tu, rei Josafá: Assim diz o SENHOR a vós: Não temais nem vos amedronteis em razão desta grande multidão; porque a batalha não é vossa, mas de Deus.
16 Sini, aw ye jigi ka taga o kama. O bɛna na Hasisi yɛlɛnyɔrɔ sira fɛ; aw bɛna taga o kunbɛn kurufurancɛ dan na, Yeruwɛli kongokolon ɲa fɛ.
16 Amanhã descereis contra eles; eis que sobem pelo penhasco de Ziz; e vós os encontrareis no fim do ribeiro, diante do deserto de Jeruel.
17 Aw tɛna kɛrɛ kɛ nin na; aw ye taga, ka taga lɔ o ɲa fɛ dɔrɔn. Matigi Ala bɛna aw bɔsi cogo min na, aw bɛna o ye. Zuda mara mɔgɔw, ani Zeruzalɛmukaw, aw kana siran, aw ja kana tigɛ. Sini aw ye taga o kunbɛn; Matigi Ala bɛna kɛ ni aw ye.› »
17 Vós não precisareis lutar nesta batalha; posicionai-vos, ponde-vos parados de pé, e vede a salvação do SENHOR convosco, ó Judá e Jerusalém; não temais, nem estejais desfalecidos; amanhã saí contra eles; porque o SENHOR será convosco.
18 Yosafati k’a ɲa biri dugu ma; Zuda mara mɔgɔw, ani Zeruzalɛmukaw bɛɛ ka o kinbiri gban ka o ɲa biri dugu ma Matigi Ala ɲa kɔrɔ.
18 E Josafá curvou a sua cabeça com a sua face para o chão; e todo o Judá e os habitantes de Jerusalém caíram diante do SENHOR, adorando o SENHOR.
19 O ra, Levi* ta mɔgɔ minw bɔra Kehati ta gba ra, ani minw bɔra Kore ta gba ra, olugu wurira ka lɔ ka kɛ Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala tando ye ni fanga ye, ani kanba ye.
19 E os levitas, dos filhos dos coatitas, e dos filhos dos coraítas, levantaram-se para louvarem ao SENHOR Deus de Israel em alta voz.
20 Ayiwa, Izirayɛlimɔgɔw wurira sɔgɔmada joona fɛ, ka bɔ ka taga Tekoha kongokolon kɔnɔ. O bɔtɔ, Yosafati wurira ka lɔ k’a fɔ ko: «Aw ye ne lamɛn, aw Zuda mara mɔgɔw, ani aw Zeruzalɛmukaw! Aw ye aw jigi la Matigi Ala kan, aw ta Ala; ni o kɛra, aw jigi tɛna tigɛ. Aw ye aw jigi la a ta ciraw kan, ni o kɛra, aw bɛna se sɔrɔ.»
20 E eles se levantaram cedo pela manhã, e saíram para o deserto de Tecoa; e enquanto saíam, Josafá pôs-se de pé e disse: Ouvi-me, ó Judá, e vós habitantes de Jerusalém; crede no SENHOR vosso Deus, assim sereis estabelecidos; crede nos seus profetas, assim prosperareis.
21 Yosafati ni a ta mɔgɔw ka ɲɔgɔn ye ka kuma; o kɔ, a ka mɔgɔ dɔw ɲanawoloma janko olugu ye fani saninman dawulaman dɔw don, ka dɔnkiriw la ka Matigi Ala tando; olugu blara kɛrɛkɛjama ɲa fɛ ka dɔnkiri la k’a fɔ ko: «Aw ye baraka la Matigi Ala ye, sabu a ta ɲumanya tɛ ban ka ye.»
21 E, quando ele tinha consultado o povo, indicou cantores para o SENHOR, que louvariam a beleza da santidade, enquanto saíam diante do exército, e para dizer: Louvai ao SENHOR; porque a sua misericórdia dura para sempre.
22 Olugu ka dɔnkirila damina, ka kɛ Ala tando ye minkɛ, Matigi Ala barara ka kɛrɛkɛjama dɔ wuri Amɔnkaw, ani Mohabukaw, ani Seyiri kuruyɔrɔ mɔgɔw kama, o minw tun nana Zuda mara kama. O kɛrɛkɛjama sera o ra,
22 E, quando eles começaram a cantar e a louvar, o SENHOR preparou emboscadas contra os filhos de Amom, Moabe e do monte Seir, os quais vieram contra Judá; e eles foram feridos.
23 sabu o kɛra minkɛ, Amɔnkaw, ani Mohabukaw benna Seyiri kuruyɔrɔ mɔgɔw kan, ka olugu bɛɛ faga ka ban. O ka Seyiri mɔgɔw faga ka ban minkɛ, o gbɛrɛgbɛrɛ benna ɲɔgɔn kan sisan ka ɲɔgɔn faga.
23 Porque os filhos de Amom e Moabe se levantaram contra os habitantes do monte Seir, para matá-los e destruí-los por completo; e quando massacraram com os habitantes de Seir, cada qual ajudou a destruir um ao outro.
24 Ayiwa, mɔgɔ bɛ to yɔrɔ min na ka kongokolon ye, Zuda mara mɔgɔw nana se o yɔrɔ ra minkɛ, o ka o ɲa munu ka jama flɛ; o ka suw dɔrɔn le lalanin ye dugu ma. Mɔgɔ si tun ma bɔsi.
24 E quando Judá veio em direção à torre de vigia no deserto, eles olharam para a multidão, e eis que eles eram corpos mortos caídos por terra, e nenhum escapou.
25 Yosafati ni a ta mɔgɔw tagara o mɔgɔw borofɛnw cɛ. O ka fɛn suguya caman sɔrɔ yi: naforow, ani faniw, ani fɛn dawulamanw. O ka fɛn minw cɛ, o cayakojugu fɛ, o ma se ka taga ni a bɛɛ ye. O ka tere saba le kɛ o fɛnw cɛri ra, sabu fɛn camanba tun lo.
25 E quando Josafá e o seu povo vieram tomar o despojo deles, acharam no meio deles tantas riquezas com os corpos mortos, quanto joias preciosas em abundância, as quais eles arrancaram para si, mais do que conseguiam carregar; e estiveram três dias recolhendo o despojo, pois era muito grande.
26 A tere naaninan, o tagara lajɛn Beraka kɛnɛgbɛyɔrɔ ra; o ka baraka la Matigi Ala ye o yɔrɔ ra. O kosɔn, fɔ ka na se bi ma, o yɔrɔ tɔgɔ lara ko Beraka kɛnɛgbɛ.
26 E no quarto dia eles se reuniram no vale de Beraca; pois ali bendisseram ao SENHOR; por isso o nome daquele lugar foi chamado: O vale de Beraca, até este dia.
27 Ayiwa, o kɔ, Yosafati blara Zuda mara mɔgɔw, ani Zeruzalɛmukaw ɲa; o ɲagarininba sekɔra ka taga Zeruzalɛmu, sabu Matigi Ala tun ka o bɔsi o juguw boro, ka o jusu fa ɲagari ra.
27 Então eles retornaram, cada homem de Judá e Jerusalém, e Josafá na sua dianteira, para irem novamente a Jerusalém com alegria; porquanto o SENHOR havia feito com que eles se alegrassem diante dos seus inimigos.
28 O nana don Zeruzalɛmu ni gɔnifɔkanw ni korafɔkanw ni burufiyɛkanw ye; o tagara fɔ Matigi Ala ta batoso kɔnɔ.
28 E eles vieram a Jerusalém com saltérios, harpas e trombetas até a casa do SENHOR.
29 Matigi Ala ka Izirayɛli juguw kɛrɛ cogo min na, jamana tɔw ka o ko mɛn minkɛ, Alaɲasiran donna olugu bɛɛ ra.
29 E o temor de Deus esteve sobre todos os reinos daquelas terras, quando eles ouviram que o SENHOR lutara contra os inimigos de Israel.
30 Ayiwa, Yosafati ta jamana tora hɛra ra, sabu a ta Ala tun ka laganfiya di a ma fan bɛɛ ra.
30 Assim, o reino de Josafá ficou calmo; pois o seu Deus lhe deu descanso ao redor.
31 Yosafati sigira masaya ra Zuda mara kunna. A sigira masaya ra k’a si to san bisaba ni looru; a ka san mugan ni looru le kɛ masaya ra; a siginin tun bɛ Zeruzalɛmu. A bamuso tɔgɔ tun ye ko Azuba; Sili denmuso le tun ye ale ye.
31 E Josafá reinou sobre Judá; ele tinha trinta e cinco anos de idade quando começou a reinar; e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. E o nome da sua mãe era Azuba, a filha de Sili.
32 A k’a facɛ Asa ta sira le ta; a ma jɛngɛ ka bɔ o sira kan. Ko minw terennin lo Matigi Ala ɲa kɔrɔ, a ka o le kɛ.
32 E ele andou no caminho de Asa, seu pai, e não se afastou dele, fazendo aquilo que era reto aos olhos do SENHOR.
33 Nka o bɛɛ n’a ta, sɔnnikɛyɔrɔ minw tun bɛ kongoriw kan, olugu tun ma bɔ yi; mɔgɔw tun ma tugu o bɛmaw ta Ala kɔ ni o jusukun bɛɛ ye hali bi.
33 Todavia, os lugares altos não foram removidos; porque o povo ainda não tinha preparado o seu coração para o Deus dos seus pais.
34 Ayiwa, Yosafati ta ko tɔw, k’a ta a damina ra ka taga a bla a laban na, o kow sɛbɛra Hanani dencɛ Yehu ta kibarow kitabu kɔnɔ; o kow le sɛbɛra fana Izirayɛli masacɛw ta kitabuw kɔnɔ.
34 Ora, o restante dos atos de Josafá, os primeiros e os últimos, eis que estão escritos no livro de Jeú, o filho de Hanani, que é mencionado no livro dos reis de Israel.
35 O kɔ, Zuda masacɛ Yosafati ka jɛn siri ni Izirayɛli masacɛ Ahaziya ye, k’a sɔrɔ ale kɛwale tun ka jugu.
35 E depois disso, Josafá, rei de Judá, juntou-se a Acazias, rei de Israel, que procedeu mui iniquamente;
36 A ka jɛn siri ni a ye ka jirakurun dɔw lalaga, minw tun ka kan ka taga Tarisisi. O ka o kurunw lalaga Esiyɔn Gebɛri.
36 e juntou-se a ele para construir navios para ir a Társis; e fizeram os navios em Eziom-Geber.
37 O tuma ra, Dodava dencɛ min ye Eliyezɛri ye, ni a tun bɛ bɔ Maresa, ale ka ciraya kɛ Yosafati kama, k’a fɔ ko: «I ka jɛn siri ni Ahaziya ye minkɛ, Matigi Ala bɛna i ta baara cɛn!» A kɛra ten, o kurunw cɛnna; o ma se ka taga Tarisisi tuun.
37 Então, Eliézer, o filho de Dodavá de Maressa, profetizou contra Josafá, dizendo: Porque te juntaste a Acazias, o SENHOR tem despedaçado as tuas obras. E os navios foram quebrados, de modo que não puderam ir a Társis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.