2 Crônicas 13
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVI
1 Masacɛ Yerobohamu ta masaya san tan ni seeginan na, Abiya sigira masaya ra Zuda mara kunna.
1 No décimo oitavo ano do reinado de Jeroboão, Abias tornou-se rei de Judá,
2 A ka san saba le kɛ masaya ra; a siginin tun bɛ Zeruzalɛmu. A bamuso tɔgɔ tun ye ko Mikaya; Uriyɛli denmuso dɔ tun lo, ka bɔ Gibeha. Kɛrɛ tun bɛ Abiya ni Yerobohamu cɛ.
2 e reinou três anos em Jerusalém. O nome de sua mãe era Maaca, filha de Uriel, de Gibeá. E houve guerra entre Abias e Jeroboão.
3 Abiya nana lɔ kɛrɛ kama ni a ta kɛrɛkɛjama ye: cɛ barakaman waga kɛmɛ naani (400 000), a bɛɛ ye cɛfari dama. Yerobohamu fana nana lɔ a ɲa, kɛrɛ kama, ni kɛrɛkɛcɛ waga kɛmɛ seegi ye (800 000); o bɛɛ ye cɛfariw dama, ani cɛ barakamanw.
3 Abias entrou em combate levando uma força de quatrocentos mil excelentes guerreiros, e Jeroboão foi enfrentá-lo com oitocentos mil excelentes guerreiros.
4 Abiya lɔra Efirayimu kuru dɔ kunna, min ye Semarayimu kuru ye, k’a fɔ ko: «Yerobohamu, ani aw Izirayɛlimɔgɔ tɔw bɛɛ, aw ye ne lamɛn!
4 Abias subiu o monte Zemaraim, nos montes de Efraim, e gritou: "Jeroboão e todo o Israel, ouçam-me!
5 Aw m’a lɔn ko Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala ka jɛnɲɔgɔnya yɛlɛmabari le don ni Dawuda ni a ta durujaw ye, ka olugu sigi masaya ra Izirayɛli jamana kunna wagati bɛɛ wa?
5 Vocês não sabem que o Senhor, o Deus de Israel, deu para sempre o reino de Israel a Davi e a seus descendentes mediante uma aliança irrevogável?
6 Nka Nebati dencɛ Yerobohamu, min tun ye Dawuda dencɛ Sulemani ta baaraden ye, ale le wurira ka muruti a matigicɛ kama.
6 Mesmo assim, Jeroboão, filho de Nebate, servo de Salomão, filho de Davi, rebelou-se contra o seu senhor.
7 Mɔgɔ gbansan dɔw, mɔgɔ sɔnkolon dɔw fana tagara fara a kan, ka Sulemani dencɛ Robohamu kɛrɛ; i n’a fɔ ale tun ye denmisɛn ye, a ma ko lɔn, a ma se ka lɔ o ɲa.
7 Alguns homens vadios e imprestáveis juntaram-se a ele e se opuseram a Roboão, filho de Salomão, quando ainda era jovem, indeciso e incapaz de oferecer-lhes resistência.
8 «Sisan, Matigi Ala ka masaya min don Dawuda dencɛw boro, aw ko, ko aw b’a fɛ ka olugu kɛrɛ o kosɔn! Aw kɔni ye kɛrɛkɛjamaba ye, ani Yerobohamu ka misiden saninlaman minw lalaga ka o kɛ aw ta alaw ye, o fana bɛ aw boro.
8 "E agora vocês pretendem resistir ao reino do Senhor, que está nas mãos dos descendentes de Davi. Vocês são de fato uma multidão imensa e têm os bezerros de ouro que Jeroboão fez para serem os seus deuses.
9 Nka Matigi Ala ta sarakalasebaga minw ye Haruna dencɛw ani Levi* ta mɔgɔw ye, yala aw ma olugu gbɛn, ka sarakalasebaga dɔw sigi aw yɛrɛ ye i n’a fɔ siya tɔw b’a kɛ cogo min na wa? Aw fɛ, a dan ye mɔgɔ dɔ ye misitoran kaɲaman kelen ni sagajigi wolonfla di, ko a bɛ kɛ sarakalasebaga ye, o tigi bɛ kɛ sarakalasebaga dɔ ye, k’a sɔrɔ aw bɛ saraka bɔ fɛn min ye, o tɛ Ala ye.
9 Mas, não foram vocês que expulsaram os sacerdotes do Senhor, os descendentes de Arão, e os levitas, e escolheram os seus próprios sacerdotes, como fazem os outros povos? Quem quer que se consagre com um novilho e sete carneiros pode tornar-se sacerdote daqueles que não são deuses.
10 «Anw kɔni, Matigi Ala le ye anw ta Ala ye; anw fana ma bɔ a kɔ fiyewu. An ta sarakalasebaga minw bɛ saraka bɔ Matigi Ala ye, olugu ye Haruna dencɛw le ye; Levi ta mɔgɔw le fana bɛ o dɛmɛna baara ra.
10 "Quanto a nós, o Senhor é o nosso Deus, e não o abandonamos. Os nossos sacerdotes, que servem ao Senhor auxiliados pelos levitas, são descendentes de Arão.
11 An bɛ saraka jɛnitaw jɛni Matigi Ala ye lon o lon sɔgɔma ni wula fɛ. An bɛ wusunan kasadiman don Matigi Ala ye. An bɛ sarakaburuw blabla Matigi Ala ɲa kɔrɔ tabali saninman kan. Lon o lon wula fɛ, an bɛ fitina saninman ta fitinaw mana; sabu Matigi Ala, an ta Ala ka min fɔ, an bɛ o sira le tagama. Nka aw kɔni, aw bɔra Matigi kɔ.
11 Todas as manhãs e todas as tardes eles apresentam holocaustos e incenso aromático ao Senhor, arrumam os pães sobre a mesa cerimonialmente pura e todas as tardes acendem as lâmpadas do candelabro de ouro. Pois nós observamos as exigências do Senhor, o nosso Deus, enquanto que vocês o abandonaram.
12 A flɛ, Ala bɛ ni anw ye; ale le bɛ anw ɲa. A ta sarakalasebagaw fana bɛ ni an ye, buru kanba bɛ olugu boro, o bɛna o fiyɛ ni baraka ye aw kama. E, Izirayɛlimɔgɔw, aw kana Matigi Ala, aw bɛmaw ta Ala kɛrɛ, sabu aw tɛna se sɔrɔ fiyewu.»
12 E vejam bem! Deus está conosco; ele é o nosso chefe. Os sacerdotes dele, com suas cornetas, farão soar o grito de guerra contra vocês. Israelitas, não lutem contra o Senhor, o Deus dos seus antepassados, pois vocês não terão êxito! "
13 Yerobohamu k’a fɔ a ta kɛrɛkɛden dɔw ye ko o ye dogo ka munumunu ka taga lɔ Zuda ta mɔgɔw kɔ fɛ. O ra Yerobohamu ta kɛrɛkɛden tɔw tun bɛ Zuda ta mɔgɔw ɲa fɛ, k’a sɔrɔ dɔw fana tun bɛ o kɔ fɛ.
13 Enquanto isso, Jeroboão tinha mandado tropas para a retaguarda do exército de Judá, de forma que ele estava em frente de Judá e a emboscada estava atrás.
14 Ayiwa, Zuda ta mɔgɔw ka o ɲa munu k’a ye ko dɔw bɛ olugu kɛrɛra kɔ fɛ, dɔw bɛ o kɛrɛra ɲa fɛ minkɛ, o kulera ka Matigi Ala wele. Sarakalasebagaw ka kɛ buruw fiyɛ ye.
14 Quando o exército de Judá virou-se e viu que estava sendo atacado pela frente e pela retaguarda, clamou ao Senhor. Os sacerdotes tocaram suas cornetas,
15 O kɛra minkɛ, Zuda ta kɛrɛkɛdenw ka kulew ci kɛrɛ kosɔn. O ka o kule ci minkɛ, Matigi Ala ka Yerobohamu ni Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ kɛrɛ ka se di Abiya ni Zuda ta mɔgɔw ma.
15 e os homens de Judá deram o grito de guerra. Ao som do grito de guerra, Deus derrotou Jeroboão e todo o Israel diante de Abias e de Judá.
16 Izirayɛlimɔgɔw borira Zuda ta mɔgɔw ɲa; Ala ka o don Zuda ta mɔgɔw boro.
16 Os israelitas fugiram dos soldados de Judá, e Deus os entregou nas mãos deles.
17 Abiya ni a ta mɔgɔw ka se sɔrɔ o kan ka mɔgɔ caman faga; o ka Izirayɛlimɔgɔw ta kɛrɛkɛcɛfariw cɛ waga kɛmɛ looru (500 000) le faga ni muru ye.
17 Abias e os seus soldados lhes infligiram grande derrota; quinhentos mil excelentes guerreiros de Israel foram mortos.
18 O wagati ra, Izirayɛlimɔgɔw majigira; Zuda ta mɔgɔw ka se sɔrɔ sabu o tun ka o jigi la Matigi Ala le kan, o bɛmaw ta Ala.
18 Os israelitas foram subjugados naquela ocasião, e os homens de Judá tiveram força para vencer, pois confiaram no Senhor, o Deus dos seus antepassados.
19 Abiya belen tugura Yerobohamu kɔ, k’a kɛrɛ, ka dugu dɔw mina a ra: Betɛli ni a kɛrɛfɛduguw, Yesana ni a kɛrɛfɛduguw, Efurɔn ni a kɛrɛfɛduguw.
19 Abias perseguiu Jeroboão e tomou-lhe as cidades de Betel, Jesana e Efrom, com os seus povoados ao redor.
20 Yerobohamu ma se ka baraka sɔrɔ tuun Abiya ta wagati ra. O kɔ, Matigi Ala ka tɔɔrɔ dɔ lase a ma, k’a faga.
20 Durante o reinado de Abias, Jeroboão não recuperou o seu poder; até que o Senhor o feriu, e ele morreu.
21 Nka dɔ farara Abiya ta fanga kan. A ka muso tan ni naani le furu, ka dencɛ mugan ni fla, ani denmuso tan ni wɔɔrɔ sɔrɔ.
21 Abias, ao contrário, fortaleceu-se. Ele se casou com catorze mulheres e teve vinte e dois filhos e dezesseis filhas.
22 Abiya ta ko tɔw, a ka min bɛɛ kɛ, ani a ka kuma minw fɔ, o bɛɛ sɛbɛra cira Ido ta sɛbɛw kɔnɔ.
22 Os demais acontecimentos do reinado de Abias, o que ele fez e o que disse, estão escritos nos relatos do profeta Ido.
23 O kɔ, Abiya sara, ka taga fara a bɛmaw kan. O k’a su don Dawuda ta masabonba kɔnɔ. A dencɛ Asa sigira masaya ra a nɔ ra. Ale ta wagati ra, jamana tora hɛra ra fɔ san tan.
23 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.