2 Crônicas 13
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 Masacɛ Yerobohamu ta masaya san tan ni seeginan na, Abiya sigira masaya ra Zuda mara kunna.
1 No décimo oitavo ano do reinado de Jeroboão, Abias começou a reinar sobre Judá. Ele reinou três anos em Jerusalém.
2 A ka san saba le kɛ masaya ra; a siginin tun bɛ Zeruzalɛmu. A bamuso tɔgɔ tun ye ko Mikaya; Uriyɛli denmuso dɔ tun lo, ka bɔ Gibeha. Kɛrɛ tun bɛ Abiya ni Yerobohamu cɛ.
2 A mãe dele se chamava Micaía e era filha de Uriel, de Gibeá. Também houve guerra entre Abias e Jeroboão.
3 Abiya nana lɔ kɛrɛ kama ni a ta kɛrɛkɛjama ye: cɛ barakaman waga kɛmɛ naani (400 000), a bɛɛ ye cɛfari dama. Yerobohamu fana nana lɔ a ɲa, kɛrɛ kama, ni kɛrɛkɛcɛ waga kɛmɛ seegi ye (800 000); o bɛɛ ye cɛfariw dama, ani cɛ barakamanw.
3 Abias começou a guerra com um exército de valentes guerreiros, de quatrocentos mil homens escolhidos, e Jeroboão pôs em ordem de batalha contra ele um exército de oitocentos mil homens escolhidos, todos valentes guerreiros.
4 Abiya lɔra Efirayimu kuru dɔ kunna, min ye Semarayimu kuru ye, k’a fɔ ko: «Yerobohamu, ani aw Izirayɛlimɔgɔ tɔw bɛɛ, aw ye ne lamɛn!
4 Abias pôs-se em pé no alto do monte Zemaraim, que está na região montanhosa de Efraim, e gritou: — Jeroboão e todo o Israel, escutem o que vou dizer!
5 Aw m’a lɔn ko Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala ka jɛnɲɔgɔnya yɛlɛmabari le don ni Dawuda ni a ta durujaw ye, ka olugu sigi masaya ra Izirayɛli jamana kunna wagati bɛɛ wa?
5 Será que vocês não sabem que o Senhor , o Deus de Israel, deu para sempre a Davi a soberania de Israel, a ele e aos seus filhos, por uma aliança perpétua?
6 Nka Nebati dencɛ Yerobohamu, min tun ye Dawuda dencɛ Sulemani ta baaraden ye, ale le wurira ka muruti a matigicɛ kama.
6 Contudo, Jeroboão, filho de Nebate, servo de Salomão, filho de Davi, se levantou e se rebelou contra o seu senhor.
7 Mɔgɔ gbansan dɔw, mɔgɔ sɔnkolon dɔw fana tagara fara a kan, ka Sulemani dencɛ Robohamu kɛrɛ; i n’a fɔ ale tun ye denmisɛn ye, a ma ko lɔn, a ma se ka lɔ o ɲa.
7 Juntaram-se a ele uns homens vadios e malignos, que desafiaram Roboão, filho de Salomão. Como Roboão era ainda jovem e indeciso, não lhes pôde resistir.
8 «Sisan, Matigi Ala ka masaya min don Dawuda dencɛw boro, aw ko, ko aw b’a fɛ ka olugu kɛrɛ o kosɔn! Aw kɔni ye kɛrɛkɛjamaba ye, ani Yerobohamu ka misiden saninlaman minw lalaga ka o kɛ aw ta alaw ye, o fana bɛ aw boro.
8 Agora vocês pensam que podem resistir ao reino do Senhor , que está nas mãos dos filhos de Davi. Vocês são uma grande multidão e estão trazendo com vocês os bezerros de ouro que Jeroboão fez para serem os seus deuses.
9 Nka Matigi Ala ta sarakalasebaga minw ye Haruna dencɛw ani Levi* ta mɔgɔw ye, yala aw ma olugu gbɛn, ka sarakalasebaga dɔw sigi aw yɛrɛ ye i n’a fɔ siya tɔw b’a kɛ cogo min na wa? Aw fɛ, a dan ye mɔgɔ dɔ ye misitoran kaɲaman kelen ni sagajigi wolonfla di, ko a bɛ kɛ sarakalasebaga ye, o tigi bɛ kɛ sarakalasebaga dɔ ye, k’a sɔrɔ aw bɛ saraka bɔ fɛn min ye, o tɛ Ala ye.
9 Não é verdade que vocês expulsaram os sacerdotes do Senhor , os filhos de Arão e os levitas, e escolheram para si outros sacerdotes, como fazem os povos das outras terras? Qualquer um que vem para consagrar-se com um novilho e sete carneiros logo se torna sacerdote daqueles que não são deuses.
10 «Anw kɔni, Matigi Ala le ye anw ta Ala ye; anw fana ma bɔ a kɔ fiyewu. An ta sarakalasebaga minw bɛ saraka bɔ Matigi Ala ye, olugu ye Haruna dencɛw le ye; Levi ta mɔgɔw le fana bɛ o dɛmɛna baara ra.
10 — Quanto a nós, o Senhor é o nosso Deus, e nunca o abandonamos. Temos sacerdotes, que ministram ao Senhor , a saber, os filhos de Arão e os levitas na sua obra.
11 An bɛ saraka jɛnitaw jɛni Matigi Ala ye lon o lon sɔgɔma ni wula fɛ. An bɛ wusunan kasadiman don Matigi Ala ye. An bɛ sarakaburuw blabla Matigi Ala ɲa kɔrɔ tabali saninman kan. Lon o lon wula fɛ, an bɛ fitina saninman ta fitinaw mana; sabu Matigi Ala, an ta Ala ka min fɔ, an bɛ o sira le tagama. Nka aw kɔni, aw bɔra Matigi kɔ.
11 Cada dia, de manhã e à tarde, oferecem holocaustos e queimam incenso aromático, colocando em ordem os pães da proposição sobre a mesa puríssima e o candelabro de ouro e as suas lâmpadas para se acenderem cada tarde, porque nós guardamos o preceito do Senhor , nosso Deus, ao passo que vocês o abandonaram.
12 A flɛ, Ala bɛ ni anw ye; ale le bɛ anw ɲa. A ta sarakalasebagaw fana bɛ ni an ye, buru kanba bɛ olugu boro, o bɛna o fiyɛ ni baraka ye aw kama. E, Izirayɛlimɔgɔw, aw kana Matigi Ala, aw bɛmaw ta Ala kɛrɛ, sabu aw tɛna se sɔrɔ fiyewu.»
12 Eis que Deus está conosco, à nossa frente, e também os seus sacerdotes, tocando com as trombetas, para darem o grito de guerra contra vocês, ó filhos de Israel. Não lutem contra o Senhor , o Deus de seus pais, porque vocês não serão bem-sucedidos.
13 Yerobohamu k’a fɔ a ta kɛrɛkɛden dɔw ye ko o ye dogo ka munumunu ka taga lɔ Zuda ta mɔgɔw kɔ fɛ. O ra Yerobohamu ta kɛrɛkɛden tɔw tun bɛ Zuda ta mɔgɔw ɲa fɛ, k’a sɔrɔ dɔw fana tun bɛ o kɔ fɛ.
13 Mas Jeroboão ordenou aos que estavam de emboscada que fizessem uma volta e atacassem o exército de Abias pela retaguarda, de maneira que o seu exército estava em frente dos homens de Judá, e a emboscada vinha por detrás deles.
14 Ayiwa, Zuda ta mɔgɔw ka o ɲa munu k’a ye ko dɔw bɛ olugu kɛrɛra kɔ fɛ, dɔw bɛ o kɛrɛra ɲa fɛ minkɛ, o kulera ka Matigi Ala wele. Sarakalasebagaw ka kɛ buruw fiyɛ ye.
14 Quando os homens de Judá olharam, viram que a batalha estava por diante e por detrás. Então clamaram ao Senhor , e os sacerdotes tocaram as trombetas.
15 O kɛra minkɛ, Zuda ta kɛrɛkɛdenw ka kulew ci kɛrɛ kosɔn. O ka o kule ci minkɛ, Matigi Ala ka Yerobohamu ni Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ kɛrɛ ka se di Abiya ni Zuda ta mɔgɔw ma.
15 Os homens de Judá gritaram. Quando gritavam, Deus derrotou Jeroboão e todo o Israel diante de Abias e de Judá.
16 Izirayɛlimɔgɔw borira Zuda ta mɔgɔw ɲa; Ala ka o don Zuda ta mɔgɔw boro.
16 Os filhos de Israel fugiram de diante de Judá, e Deus os entregou nas suas mãos.
17 Abiya ni a ta mɔgɔw ka se sɔrɔ o kan ka mɔgɔ caman faga; o ka Izirayɛlimɔgɔw ta kɛrɛkɛcɛfariw cɛ waga kɛmɛ looru (500 000) le faga ni muru ye.
17 Abias e o seu povo fizeram grande matança entre eles, de maneira que morreram quinhentos mil homens escolhidos de Israel.
18 O wagati ra, Izirayɛlimɔgɔw majigira; Zuda ta mɔgɔw ka se sɔrɔ sabu o tun ka o jigi la Matigi Ala le kan, o bɛmaw ta Ala.
18 Assim, os filhos de Israel foram humilhados naquele tempo, e os filhos de Judá prevaleceram, porque confiaram no Senhor , Deus de seus pais.
19 Abiya belen tugura Yerobohamu kɔ, k’a kɛrɛ, ka dugu dɔw mina a ra: Betɛli ni a kɛrɛfɛduguw, Yesana ni a kɛrɛfɛduguw, Efurɔn ni a kɛrɛfɛduguw.
19 Abias perseguiu Jeroboão e lhe tomou as cidades de Betel, Jesana e Efrom, com as suas respectivas vilas.
20 Yerobohamu ma se ka baraka sɔrɔ tuun Abiya ta wagati ra. O kɔ, Matigi Ala ka tɔɔrɔ dɔ lase a ma, k’a faga.
20 Jeroboão não restaurou mais o seu poder no tempo de Abias. O Senhor feriu Jeroboão, e ele morreu.
21 Nka dɔ farara Abiya ta fanga kan. A ka muso tan ni naani le furu, ka dencɛ mugan ni fla, ani denmuso tan ni wɔɔrɔ sɔrɔ.
21 Abias, porém, se fortificou. Tomou para si catorze mulheres, e gerou vinte e dois filhos e dezesseis filhas.
22 Abiya ta ko tɔw, a ka min bɛɛ kɛ, ani a ka kuma minw fɔ, o bɛɛ sɛbɛra cira Ido ta sɛbɛw kɔnɔ.
22 Quanto aos demais atos de Abias, tanto o que fez como o que disse, está tudo escrito no Livro da História do Profeta Ido.
23 O kɔ, Abiya sara, ka taga fara a bɛmaw kan. O k’a su don Dawuda ta masabonba kɔnɔ. A dencɛ Asa sigira masaya ra a nɔ ra. Ale ta wagati ra, jamana tora hɛra ra fɔ san tan.
23 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.