1 Samuel 4
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 Ayiwa, Samawilu tun bɛ to ka Matigi Ala ta kuma lase Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ma.
1 A palavra de Samuel foi dirigida a todo o Israel. Israel saiu ao encontro dos filisteus para combatê-los. Acamparam junto de Eben-Ezer, enquanto os filisteus acampavam em Afec.
2 Filisikaw ka o yɛrɛ labɛn ka na lɔ Izirayɛlimɔgɔw ɲa, kɛrɛ kama. O ka kɛrɛ damina minkɛ, Filisikaw sera Izirayɛlimɔgɔw ra, ka Izirayɛlimɔgɔ cɛ waga naani (4 000) ɲɔgɔn faga kɛrɛkɛkɛnɛ kan.
2 Os inimigos puseram-se em linha de batalha diante de Israel e começou o combate. Israel voltou as costas aos filisteus, e foram mortos naquele combate cerca de quatro mil homens.
3 Izirayɛlimɔgɔ tɔw sekɔra ka taga o sigiyɔrɔ ra. Izirayɛli cɛkɔrɔbaw ko: «Mun kosɔn Matigi Ala k’a to Filisikaw sera an na bi?» O ko: «An ye taga Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu* ta Silo dugu kɔnɔ ka na ni a ye. An ye na a bla an cɛ ra yan, janko a ye an bɔsi an juguw boro.»
3 O povo voltou ao acampamento e os anciãos de Israel disseram: Por que nos deixou o Senhor sermos batidos hoje pelos filisteus? Vamos a Silo e tomemos a arca da aliança do Senhor, para que ela esteja no meio de nós e nos livre da mão de nossos inimigos.
4 O ka mɔgɔ dɔw ci ka taga Silo ka taga Fangatigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu ta ka na ni a ye, min sigiyɔrɔ bɛ serubɛn mɛlɛkɛw bisigiyaw cɛ ra. Eli dencɛ fla, Hɔfini ni Finehasi olugu tun bɛ ni Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu tabagaw ye.
4 O povo mandou, pois, buscar em Silo a arca da aliança do Senhor dos exércitos, que se senta sobre querubins. Os dois filhos de Heli, Ofni e Finéias, acompanhavam a arca da aliança de Deus.
5 Ayiwa, wagati min Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu sera Izirayɛlimɔgɔw ta kɛrɛkɛdenw sigiyɔrɔ ra, Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ɲagarira ka kulekanbaw ci, fɔ ka dugukolo yɛrɛyɛrɛ.
5 Quando a arca do Senhor entrou no acampamento, todo o Israel rompeu num grande clamor, que fez tremer a terra.
6 Filisikaw ka o mankanw mɛn minkɛ, o ka ɲininkari kɛ ko: «Kulekanba juman le bɛ bɔra Izirayɛlimɔgɔw sigiyɔrɔ ra tan?» O k’a fɔ o ye ko o nana ni Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu le ye Izirayɛlimɔgɔw fɛ.
6 Os filisteus, ouvindo-o, disseram: Que significa esse grande clamor no acampamento dos hebreus? E souberam que a arca do Senhor tinha chegado ao acampamento.
7 Filisikaw siranna; o ko, ko ala dɔ le nana Izirayɛlimɔgɔw fɛ. O ko: «E! Bɔnɔ ka an sɔrɔ, sabu nin ɲɔgɔn ma deri ka kɛ fɔlɔ.
7 Então tiveram medo e disseram: Deus chegou ao acampamento. Ai de nós! Até agora nunca se viu coisa semelhante!
8 Bɔnɔ ka an sɔrɔ dɛ! Jɔn le bɛna an bɔsi ka bɔ nin ala barakamanw boro sa? O alaw le ka Misirankaw tɔɔrɔ ni banajugu suguya bɛɛ ye kongokolon kɔnɔ yi.
8 Ai de nós! Quem nos salvará da mão destes deuses poderosos? São eles que feriram os egípcios com toda a sorte de pragas no deserto.
9 Ayiwa, an Filisikaw, an ye jija, ka kɛ cɛw ye; ni o tɛ, Heburuw le bɛna o ta fanga sigi an kunna, i n’a fɔ an tun ka an ta fanga sigi olugu kunna cogo min na. O ra an ye an yɛrɛ kɛ cɛw ye ka o kɛrɛ!»
9 Coragem, ó filisteus! Portai-vos varonilmente, não suceda que sejais escravizados aos hebreus como eles o são a vós. Sede homens e combatei.
10 Filisikaw ka Izirayɛlimɔgɔw kɛrɛ, ka se o ra tuun. Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ borira ka taga o sigiyɔrɔw ra. Kɛrɛ digira Izirayɛlimɔgɔw ra kosɛbɛ. Izirayɛlimɔgɔw ta kɛrɛkɛden sennaman waga bisaba (30 000) le fagara.
10 Começaram a luta e Israel foi derrotado, fugindo cada um para a sua tenda. Houve um espantoso massacre, tendo caído de Israel trinta mil homens de pé.
11 Filisikaw ka Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu ta; Eli dencɛ fla, Hɔfini ni Finehasi, o ka olugu fla bɛɛ faga fana.
11 A arca de Deus foi tomada e os dois filhos de Heli, Ofni e Finéias, pereceram.
12 Boniyaminu ta mɔgɔ dɔ borira ka bɔ kɛrɛkɛyɔrɔ ra, ka na Silo o lon kelen na; a tun k’a ta faniw faranfaran, ka buguri kɛ a kun na.
12 Um homem da tribo de Benjamim, tendo escapado à batalha, fugiu naquele mesmo dia para Silo. Trazia a roupa toda rasgada e a cabeça coberta de pó.
13 A tagara se Silo tuma min na, o y’a sɔrɔ Eli siginin tun bɛ a ta siginan kan, sira da ra, a bɛ kɛrɛ kibaroya makɔnɔna, sabu hami tun bɛ a jusu ra Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu* kosɔn. Cɛ tagara don dugu kɔnɔ ka kɛrɛ kibaroya fɔ minkɛ; dugu bɛɛ ka kɛ kule ci ye.
13 Chegou no momento em que Heli se encontrava sentado numa cadeira, à beira do caminho, inquieto e temeroso pela arca de Deus. Entrando aquele homem na cidade, espalhou-se por toda a parte a noticia, e de toda a cidade elevou-se um grande clamor.
14 Eli ka o kulekanw mɛn minkɛ, a ka ɲininkari kɛ, ko: «Nin mankanba kun ye mun le ye?» O yɔrɔnin bɛɛ, cɛ teliyara ka na kɛrɛ kibaroya fɔ Eli ye.
14 Heli, ouvindo-o, perguntou: Que clamor é este? Nesse momento chegava o homem para dar-lhe a notícia.
15 O y’a sɔrɔ Eli si tun ye san bikɔnɔntɔn ni seegi. A ɲaw tun fiyenna, a tun tɛ foyi yera tuun.
15 {Heli tinha noventa e oito anos; seus olhos estavam parados e já não viam.}
16 Cɛ k’a fɔ Eli ye ko: «Ne bɔra kɛrɛkɛyɔrɔ le ra; ne borira ka bɔ yi le bi ka na.» Eli ko: «Ne dencɛ, mun le kɛra yi?»
16 O homem disse-lhe: Venho do campo de batalha, de onde escapei hoje mesmo. Que aconteceu, meu filho?
17 Ayiwa, kibaroyafɔbaga ka Eli jaabi ko: «Izirayɛlimɔgɔw borira Filisikaw ɲa. Kɛrɛ digira o ra kosɛbɛ. I dencɛ fla, Hɔfini ni Finehasi, olugu fagara; Filisikaw ka Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu fana ta.»
17 Israel, respondeu o mensageiro, fugiu diante dos filisteus; o povo sofreu uma grande derrota. Teus dois filhos, Ofni e Finéias, morreram, e a arca de Deus foi tomada.
18 Cɛ da sera Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu ko ma minkɛ dɔrɔn, Eli yɛlɛmana ka bɔ a ta siginan kan, ka ben a kɔ kan fɔ k’a kan kari, sabu a tun kɔrɔra; cɛ belebele gbiriman tun lo fana. A sara dugu donda ra yi. A tun kɛra Izirayɛlimɔgɔw ɲamɔgɔ ye fɔ san binaani.
18 Ao ouvi-lo mencionar a arca de Deus, Heli caiu de sua cadeira para trás, do lado da porta {do templo}, fraturou o crânio e morreu, pois era um homem velho e pesado. Tinha sido juiz em Israel durante quarenta anos.
19 Ayiwa, o y’a sɔrɔ Eli buranmuso, min ye a dencɛ Finehasi muso ye, o tun lasiritɔ lo; a jigiwagati fana tun sera ka ban. O muso ka Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu minako kibaroya mɛn, ani k’a burancɛ ni a cɛ saya ko kibaroya mɛn minkɛ, tin dimi barara ka ben a kan; a jigira, nka tin dimi ma se ka kun a ra.
19 Sua nora, mulher de Finéias, estava grávida e próxima do parto. Tendo ouvido que a arca de Deus fora capturada, e que o seu sogro e seu marido tinham morrido, foi subitamente acometida pelas dores do parto e deu à luz.
20 A tun bɛ ɲini ka sa minkɛ, muso minw tun bɛ a kɔrɔ, olugu ko: «I kana i jigi tigɛ, i ka dencɛ le sɔrɔ.» Nka a ma o jaabi; hali a ma o ta kuma jate yɛrɛ.
20 E estando para expirar, disseram-lhe as mulheres que a cercavam: Não temas, pois nasceu-te um filho. Mas ela não respondeu, pois estava inconsciente.
21 A ka den tɔgɔ la ko Ikabɔdi, ko: «Nɔɔrɔ bɔra Izirayɛli ta siya kan.» A ka o fɔ Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu tari le kosɔn, ani a burancɛ ni a cɛ fagari kosɔn.
21 Chamou o filho Icabod, porque, disse a ela, dissipou-se a glória de Israel, já que foi tomada a arca de Deus, e morreram o meu sogro e o meu marido.
22 A ko: «Nɔɔrɔ bɔra Izirayɛli ta siya kan, sabu Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu tara.»
22 Sim, disse ela, desapareceu a glória de Israel, foi tomada a arca de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.