1 Samuel 4

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ayiwa, Samawilu tun bɛ to ka Matigi Ala ta kuma lase Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ma.
1 Naqueles dias o povo de Israel foi lutar contra os filisteus. Os israelitas acamparam em Ebenézer, e os filisteus, em Afeca.
2 Filisikaw ka o yɛrɛ labɛn ka na lɔ Izirayɛlimɔgɔw ɲa, kɛrɛ kama. O ka kɛrɛ damina minkɛ, Filisikaw sera Izirayɛlimɔgɔw ra, ka Izirayɛlimɔgɔ cɛ waga naani (4 000) ɲɔgɔn faga kɛrɛkɛkɛnɛ kan.
2 Os filisteus se aprontaram e entraram na luta. Eles venceram os israelitas, matando no campo de batalha mais ou menos quatro mil soldados.
3 Izirayɛlimɔgɔ tɔw sekɔra ka taga o sigiyɔrɔ ra. Izirayɛli cɛkɔrɔbaw ko: «Mun kosɔn Matigi Ala k’a to Filisikaw sera an na bi?» O ko: «An ye taga Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu* ta Silo dugu kɔnɔ ka na ni a ye. An ye na a bla an cɛ ra yan, janko a ye an bɔsi an juguw boro.»
3 Quando aqueles que tinham escapado voltaram ao acampamento, os líderes do povo de Israel disseram: — Por que é que o
4 O ka mɔgɔ dɔw ci ka taga Silo ka taga Fangatigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu ta ka na ni a ye, min sigiyɔrɔ bɛ serubɛn mɛlɛkɛw bisigiyaw cɛ ra. Eli dencɛ fla, Hɔfini ni Finehasi olugu tun bɛ ni Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu tabagaw ye.
4 Então mandaram mensageiros a Siló para trazerem a arca da aliança do Senhor Todo-Poderoso, que se assenta no seu trono entre os querubins . E Hofni e Fineias, os dois filhos de Eli, vieram junto com a arca.
5 Ayiwa, wagati min Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu sera Izirayɛlimɔgɔw ta kɛrɛkɛdenw sigiyɔrɔ ra, Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ɲagarira ka kulekanbaw ci, fɔ ka dugukolo yɛrɛyɛrɛ.
5 Quando a arca chegou, os israelitas gritaram tão alto, que a terra tremeu.
6 Filisikaw ka o mankanw mɛn minkɛ, o ka ɲininkari kɛ ko: «Kulekanba juman le bɛ bɔra Izirayɛlimɔgɔw sigiyɔrɔ ra tan?» O k’a fɔ o ye ko o nana ni Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu le ye Izirayɛlimɔgɔw fɛ.
6 Os filisteus ouviram os gritos e disseram: — Escutem esses gritos no acampamento dos hebreus. O que será que aconteceu? Quando souberam que a arca da aliança do
7 Filisikaw siranna; o ko, ko ala dɔ le nana Izirayɛlimɔgɔw fɛ. O ko: «E! Bɔnɔ ka an sɔrɔ, sabu nin ɲɔgɔn ma deri ka kɛ fɔlɔ.
7 os filisteus ficaram com medo e disseram: — Um deus chegou ao acampamento dos israelitas! Ai de nós! Nunca aconteceu uma coisa assim!
8 Bɔnɔ ka an sɔrɔ dɛ! Jɔn le bɛna an bɔsi ka bɔ nin ala barakamanw boro sa? O alaw le ka Misirankaw tɔɔrɔ ni banajugu suguya bɛɛ ye kongokolon kɔnɔ yi.
8 Ai de nós! Quem poderá nos salvar destes poderosos deuses? São os deuses que atacaram os egípcios com todo tipo de pragas, no deserto.
9 Ayiwa, an Filisikaw, an ye jija, ka kɛ cɛw ye; ni o tɛ, Heburuw le bɛna o ta fanga sigi an kunna, i n’a fɔ an tun ka an ta fanga sigi olugu kunna cogo min na. O ra an ye an yɛrɛ kɛ cɛw ye ka o kɛrɛ!»
9 Sejam corajosos, filisteus! Lutem como homens ou seremos escravos dos hebreus, como eles já foram nossos escravos. Lutem como homens!
10 Filisikaw ka Izirayɛlimɔgɔw kɛrɛ, ka se o ra tuun. Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ borira ka taga o sigiyɔrɔw ra. Kɛrɛ digira Izirayɛlimɔgɔw ra kosɛbɛ. Izirayɛlimɔgɔw ta kɛrɛkɛden sennaman waga bisaba (30 000) le fagara.
10 Assim os filisteus lutaram. Os israelitas foram vencidos e fugiram correndo para as suas casas. E houve uma grande matança: trinta mil israelitas foram mortos.
11 Filisikaw ka Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu ta; Eli dencɛ fla, Hɔfini ni Finehasi, o ka olugu fla bɛɛ faga fana.
11 Então os filisteus tomaram a arca de Deus, e Hofni e Fineias, os filhos de Eli, foram mortos.
12 Boniyaminu ta mɔgɔ dɔ borira ka bɔ kɛrɛkɛyɔrɔ ra, ka na Silo o lon kelen na; a tun k’a ta faniw faranfaran, ka buguri kɛ a kun na.
12 Um homem da tribo de Benjamim correu desde o campo de batalha até Siló e chegou lá no mesmo dia. Para mostrar a sua tristeza, ele havia rasgado as suas roupas e posto terra na cabeça.
13 A tagara se Silo tuma min na, o y’a sɔrɔ Eli siginin tun bɛ a ta siginan kan, sira da ra, a bɛ kɛrɛ kibaroya makɔnɔna, sabu hami tun bɛ a jusu ra Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu* kosɔn. Cɛ tagara don dugu kɔnɔ ka kɛrɛ kibaroya fɔ minkɛ; dugu bɛɛ ka kɛ kule ci ye.
13 Eli estava sentado numa cadeira, perto da estrada, esperando. Ele estava muito preocupado com a arca da aliança . Quando o homem deu a notícia, toda a gente da cidade ficou apavorada e começou a chorar alto.
14 Eli ka o kulekanw mɛn minkɛ, a ka ɲininkari kɛ, ko: «Nin mankanba kun ye mun le ye?» O yɔrɔnin bɛɛ, cɛ teliyara ka na kɛrɛ kibaroya fɔ Eli ye.
14 Eli ouviu os gritos e perguntou: — Que barulho é esse? Então o homem correu para contar as notícias a Eli.
15 O y’a sɔrɔ Eli si tun ye san bikɔnɔntɔn ni seegi. A ɲaw tun fiyenna, a tun tɛ foyi yera tuun.
15 Eli estava com noventa e oito anos e completamente cego.
16 Cɛ k’a fɔ Eli ye ko: «Ne bɔra kɛrɛkɛyɔrɔ le ra; ne borira ka bɔ yi le bi ka na.» Eli ko: «Ne dencɛ, mun le kɛra yi?»
16 O homem disse: — Eu fugi da batalha e hoje mesmo vim correndo de lá até aqui. — O que aconteceu, meu filho? — perguntou Eli.
17 Ayiwa, kibaroyafɔbaga ka Eli jaabi ko: «Izirayɛlimɔgɔw borira Filisikaw ɲa. Kɛrɛ digira o ra kosɛbɛ. I dencɛ fla, Hɔfini ni Finehasi, olugu fagara; Filisikaw ka Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu fana ta.»
17 — O povo de Israel fugiu dos filisteus! — respondeu o mensageiro. — Foi uma terrível derrota para nós. Além de tudo, os seus filhos Hofni e Fineias foram mortos, e os filisteus tomaram a arca da aliança.
18 Cɛ da sera Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu ko ma minkɛ dɔrɔn, Eli yɛlɛmana ka bɔ a ta siginan kan, ka ben a kɔ kan fɔ k’a kan kari, sabu a tun kɔrɔra; cɛ belebele gbiriman tun lo fana. A sara dugu donda ra yi. A tun kɛra Izirayɛlimɔgɔw ɲamɔgɔ ye fɔ san binaani.
18 Quando ouviu falar na arca, Eli caiu da cadeira para trás, perto do portão da cidade. Ele estava muito velho e gordo. Por isso, quando caiu, quebrou o pescoço e morreu. Eli foi o líder do povo de Israel quarenta anos.
19 Ayiwa, o y’a sɔrɔ Eli buranmuso, min ye a dencɛ Finehasi muso ye, o tun lasiritɔ lo; a jigiwagati fana tun sera ka ban. O muso ka Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu minako kibaroya mɛn, ani k’a burancɛ ni a cɛ saya ko kibaroya mɛn minkɛ, tin dimi barara ka ben a kan; a jigira, nka tin dimi ma se ka kun a ra.
19 A nora de Eli, a mulher de Fineias, estava grávida e já quase na época de ter a criança. Quando ela soube que a arca de Deus havia sido tomada e que o seu sogro e o seu marido tinham morrido, começou a ter as dores de parto e deu à luz.
20 A tun bɛ ɲini ka sa minkɛ, muso minw tun bɛ a kɔrɔ, olugu ko: «I kana i jigi tigɛ, i ka dencɛ le sɔrɔ.» Nka a ma o jaabi; hali a ma o ta kuma jate yɛrɛ.
20 Ela estava morrendo, mas as mulheres que a ajudavam disseram: — Tenha coragem! Você ganhou um filho. Ela não se interessou e não respondeu.
21 A ka den tɔgɔ la ko Ikabɔdi, ko: «Nɔɔrɔ bɔra Izirayɛli ta siya kan.» A ka o fɔ Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu tari le kosɔn, ani a burancɛ ni a cɛ fagari kosɔn.
21 Mas deu ao menino o nome de Icabô , explicando: “A glória saiu de Israel.” Disse isso, falando da tomada da arca de Deus e da morte do seu sogro e do seu marido.
22 A ko: «Nɔɔrɔ bɔra Izirayɛli ta siya kan, sabu Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu tara.»
22 Ela disse: — A glória saiu de Israel, pois a arca de Deus foi tomada pelos nossos inimigos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.