1 Samuel 2

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ayiwa, Ane ka Ala daari k’a fɔ ko:
1 Então Ana orou assim: O meu coração exulta no A minha força está exaltada no A minha boca se ri dos meus inimigos, porque me alegro na tua salvação.
2 «Mɔgɔ si saninyanin tɛ i ko Matigi Ala,
2 Ninguém é santo como o Senhor , porque não há outro além de ti, e não há rocha como o nosso Deus.
3 «Aw ye yɛrɛbonya kumaw dabla,
3 Não multipliquem palavras de orgulho; que não saiam palavras arrogantes da boca de vocês. Porque o é o Deus da sabedoria e ele pesa na sua balança todos os feitos das pessoas.
4 «Mɔgɔ barakamanw ta kalanw karira o boro,
4 O arco dos fortes é quebrado, porém os fracos são revestidos de força.
5 Minw tun fanin lo, olugu bɛ baara ɲinina ka o ta baro sɔrɔ;
5 Os que antes estavam fartos hoje trabalham pela comida, mas os que andavam famintos não têm mais fome. Até a mulher estéril tem sete filhos, e a que tinha muitos filhos perde o vigor.
6 Matigi Ala b’a to mɔgɔ bɛ sa, a b’a to mɔgɔ bɛ si sɔrɔ;
6 O Senhor é quem tira a vida e quem a dá; ele faz descer à sepultura e faz subir.
7 Matigi Ala bɛ mɔgɔ fagantanya, a bɛ mɔgɔ fɛntigiya;
7 O Senhor empobrece e enriquece; humilha e também exalta.
8 «A bɛ dɛsɛbagatɔ lawuri ka bɔ dugu ma,
8 Levanta o pobre do pó e tira o necessitado do monte de lixo, para o fazer assentar ao lado de príncipes, para o fazer herdar o trono de glória. Porque do são as colunas da terra, e ele firmou o mundo sobre elas.
9 A bɛna a ɲasiranbagaw kɔrɔsi o tɛmɛyɔrɔw bɛɛ ra;
9 Ele guarda os pés dos seus santos, mas os perversos emudecem nas trevas da morte, porque o homem não prevalece pela força.
10 «Matigi Ala bɛna a juguw bɛɛ halaki,
10 O Senhor destrói os seus inimigos; dos céus troveja contra eles. O as extremidades da terra, dá força ao seu rei e exalta o poder do seu ungido.
11 Ayiwa, o kɔ, Ɛlikana sekɔra ka taga so, Rama dugu kɔnɔ; nka den tora Matigi Ala ta baara ra sarakalasebaga Eli kɔrɔ.
11 Então Elcana voltou para a sua casa, em Ramá. Mas o menino ficou servindo o Senhor , diante do sacerdote Eli.
12 Eli dencɛw tun ye mɔgɔ sɔnkolon dɔw le ye. O tun tɛ Matigi Ala bonya.
12 Os filhos de Eli eram homens malignos e não se importavam com o Senhor .
13 Olugu minw tun ye sarakalasebagaw ye, olugu tun bɛ min kɛ mɔgɔw ra, o flɛ nin ye: Ni mɔgɔ dɔ tun bɛ saraka bɔra, sarakalasebaga tun bɛ a ta baaraden dɔ ci ka na sarakabɔbaga fɛ sarakasogo tobituma ra; baaraden tun bɛ na ni sogosɔgɔnan ɲin saba dɔ ye a boro.
13 O costume desses sacerdotes com o povo era este: quando alguém oferecia um sacrifício, o servo do sacerdote vinha com um garfo de três dentes na mão e, enquanto a carne estava cozinhando,
14 A tun bɛ na o sogosɔgɔnan turu sogo ra minan kɔnɔ, walama nɛgɛdaga kɔnɔ, walama bɔgɔdaga kɔnɔ, walama tasa kɔnɔ. Ni sogosɔgɔnan tun ka bɔ ni sogo min o min ye, o bɛɛ le tun bɛ kɛ sarakalasebaga ta ye. Izirayɛlimɔgɔ minw bɛɛ tun bɛ na Silo ka na saraka bɔ, sarakalasebaga minw ye Eli dencɛw ye, olugu tun bɛ o le kɛ o mɔgɔw ra.
14 enfiava o garfo na caldeira, na panela, no caldeirão ou na marmita, e tudo o que o garfo tirava o sacerdote pegava para si. Assim se fazia a todo o Israel que ia ali, a Siló.
15 Tuma dɔw yɛrɛ, hali k’a sɔrɔ o ma sogo turu jɛni ban, sarakalasebaga ta baaraden tun bɛ na, ka na a fɔ sarakabɔbaga ye ko: «Sarakalasebaga ko i ye sogo dɔ di a bɛ taga a jɛni. A ko a tɛ sogo tobinin fɛ, a bɛ sogo kɛnɛ le fɛ.»
15 Também antes de se queimar a gordura, o servo do sacerdote vinha e dizia ao homem que estava oferecendo o sacrifício: “Dê um pedaço desta carne para o sacerdote assar. Ele não aceitará de você carne cozida, mas apenas crua.”
16 Ni sarakabɔbaga ko: «A to an ye sogo turu jɛni fɔlɔ; o kɔ, ni min ka i diya, i bɛ o ta», baaraden b’a fɔ ko: «Fiyewu! A di sisan le, ni o tɛ, ne b’a mina fanga ra.»
16 Se o ofertante lhe respondia: “Deixe que primeiro queime a gordura, depois você pode pegar o quanto quiser”, o servo do sacerdote dizia: “Não. Você tem de entregar essa carne agora. Se não, eu a pegarei à força.”
17 Ayiwa, o kanbelenw tun bɛ o jurumunba le kɛra ka Matigi Ala hakɛ ta, sabu o tun tɛ Matigi Ala ta sarakaw jatera tuun.
17 Era, pois, muito grave o pecado desses moços diante do Senhor , porque eles desprezavam a oferta do Senhor .
18 Samawilu kɔni tun bɛ baara kɛra Matigi Ala ɲa kɔrɔ; denmisɛn tun lo; a tun ka saninderege dɔ le don, min tun lalagara ni lɛnfani ye.
18 Samuel ministrava diante do Senhor , sendo ainda menino, vestido de uma estola sacerdotal de linho.
19 A bamuso tun bɛ to ka forokiyanin dɔ karan a ye san o san. Ni a cɛ tun bɛ na Silo ka na san sarakaw bɔ, a tun bɛ na ni a cɛ ye, ka na o forokiyanin di Samawilu ma.
19 Sua mãe lhe fazia uma túnica pequena e, de ano em ano, a levava para ele quando ia com o seu marido oferecer o sacrifício anual.
20 Eli tun bɛ to ka dugawu kɛ Ɛlikana ni a muso ye, k’a fɔ Ɛlikana ye ko: «I muso ka nin den min daari Matigi Ala fɛ, ka na a bla danna Matigi Ala ye, Matigi Ala y’a to i ye den wɛrɛw sɔrɔ a fɛ ka o bla o den nɔ ra.»
20 Eli abençoava Elcana e a sua mulher e dizia: — Que o E voltavam para a sua casa.
21 Ayiwa, Matigi Ala k’a hakiri to Ane ra tuun. A nana kɔnɔ ta siɲagako caman tuun. A ka dencɛ saba ni denmuso fla le sɔrɔ tuun. O y’a sɔrɔ Samawilu kɛra kanbelennin ye, a tun bɛ kɔrɔyara Matigi Ala ɲa kɔrɔ.
21 Assim, o Senhor abençoou Ana e ela engravidava. Teve mais três filhos e duas filhas. E o menino Samuel crescia diante do Senhor .
22 Ayiwa, Eli tun kɔrɔra kosɛbɛ. A dencɛw tun bɛ min kɛra Izirayɛlimɔgɔw ra, a ka o mɛn. A k’a mɛn fana ko muso minw tun bɛ to ka taga baaramisɛnw kɛ Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon* donda ra, ko o tun jɛn ni o musow ye.
22 Eli já era muito velho e ouvia tudo o que os seus filhos faziam a todo o Israel e de como se deitavam com as mulheres que serviam à porta da tenda do encontro.
23 A k’a fɔ o ye ko: «Mun kosɔn aw bɛ nin ko ɲɔgɔn kɛra? Aw bɛ nin kojugu minw kɛra tan, ne bɛ o mɛnna mɔgɔw bɛɛ le fɛ.
23 E disse-lhes: — Por que vocês fazem essas coisas? Pois de todo este povo ouço constantemente falar das coisas más que vocês fazem.
24 Ɔn-ɔn dɛ, ne denw, aw kana sɔn nin ma. Ne bɛ min mɛnna tan, o man ɲi. Aw bɛ Matigi Ala ta mɔgɔw blara jurumun na.
24 Não, meus filhos, porque não é boa fama esta que ouço. Vocês estão levando o povo do Senhor a transgredir.
25 Ni mɔgɔ dɔ ka mɔgɔ wɛrɛ hakɛ ta, Ala le bɛ se ka soronari kɛ o fla cɛ. Nka ni mɔgɔ ka Ala yɛrɛ hakɛ ta, jɔn wɛrɛ le bɛna sɔrɔ ka Ala sorona o tigi ye?»
25 Se um homem pecar contra o seu próximo, Deus será o árbitro. Mas, se ele pecar contra o Senhor , quem intercederá por ele? Mas eles não ouviram a voz de seu pai, porque o
26 Ayiwa, Samawilu tun bɛ kɔrɔyara. A ko tun ka di Matigi Ala ye, a ko tun ka di mɔgɔw fana ye.
26 E o jovem Samuel crescia em estatura e no favor do Senhor e dos homens.
27 Lon dɔ, Ala k’a ta ciraden dɔ bla ka na Eli fɛ ka na a fɔ a ye ko: «Matigi Ala ko: Yala ne ma ne yɛrɛ yira i bɛmaw ra k’a gbɛya, ka o to jɔnya ra Farawona fɛ Misiran jamana ra wa?
27 Um homem de Deus veio a Eli e disse: — Assim diz o
28 Ne ka ele bɛmaw ta siya le ɲanawoloma Izirayɛli ta gbaw bɛɛ ra, ka o bla ne ta sarakalasebagaya baara ra, janko o ye saraka bɔ ne ta sarakajɛnifɛn* kan, ka wusunan saraka don ne ye, ka saninderege don ka baara kɛ ne ye; Izirayɛlimɔgɔw bɛ saraka o saraka jɛni Matigi Ala ye, ne ka o saraka sogo dɔ kɛ o ta ye.
28 Eu o escolhi dentre todas as tribos de Israel para ser o meu sacerdote, para subir ao meu altar, para queimar o incenso e para usar a estola sacerdotal diante de mim. E dei à casa de seu pai todas as ofertas queimadas dos filhos de Israel.
29 Ayiwa, ne b’a fɛ bɛgan sarakaw* ni siman saraka* minw ye bɔ ne ye ne ta batoso kɔnɔ, mun kosɔn aw tɛ o sarakaw jatera fɛn ye? A nana kɛ cogo di ko ele bɛ i dencɛw bonyara ka tɛmɛ ne kan? Ne ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw bɛ saraka minw bɔ, aw bɛ o sarakaw ɲumanmanyɔrɔw bɛɛ le domuna, fɔ ka tɔrɔ.
29 Por que tratam com desprezo os meus sacrifícios e as minhas ofertas de cereais, que ordenei que se fizessem na minha morada? E, você, por que honra os seus filhos mais do que a mim, para que você e eles engordem com as melhores partes de todas as ofertas do meu povo de Israel?”
30 «O kosɔn Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala ko: Ne tun k’a latigɛ ko i ta mɔgɔw, ani aw ta siya le bɛna to ne ta sarakalasebagaya baara ra wagati bɛɛ. Nka sisan, ne Matigi Ala, ne ko, ko o banna! Sabu mɔgɔ minw bɛ ne bonya, ne bɛ olugu le bonya; nka mɔgɔ minw bɛ ne dɔgɔya, ne fana bɛ olugu dɔgɔya.
30 — Portanto, o Senhor , o Deus de Israel, diz: “Na verdade, eu prometi que a sua casa e a casa de seu pai andariam diante de mim para sempre. Mas agora o Senhor diz: Longe de mim tal coisa, porque honrarei aqueles que me honram, porém desprezarei os que me desprezam.
31 Wagati dɔ bɛna se, ne bɛna ele ni i ta siya bɛɛ ta fanga ban. Cɛkɔrɔba tɛna sɔrɔ aw ta siya ra tuun.
31 Eis que vêm dias em que acabarei com o seu poder e com o poder da casa de seu pai, para que ninguém em sua casa chegue a ficar velho.
32 I bɛna tɔɔrɔ caman ye ne ta batoso kɔnɔ; k’a sɔrɔ ne bɛna koɲuman kɛ Izirayɛlimɔgɔw ye fɔ ka o wasa. Nka cɛkɔrɔba tɛna sɔrɔ aw ta somɔgɔw ra tuun.
32 E você verá a aflição da morada de Deus, juntamente com o bem que farei a Israel. Mas ninguém da sua casa chegará à velhice.
33 Ni ne ka na i ta somɔgɔ min to sarakalasebagaya ra, ne bɛna o to yi dɔrɔn janko ka ele jusu kasi le, ka i ɲaji bɔ fɔ ka na i ɲa fiyen; ni o tɛ, i ta somɔgɔw bɛɛ bɛna sa k’a sɔrɔ o ma kɔrɔ.
33 O homem, porém, da sua linhagem a quem eu não afastar do meu altar será poupado apenas para lhe consumir os olhos e lhe entristecer a alma. E todos os descendentes da sua casa morrerão na flor da idade.
34 «Ko min bɛna kɛ i dencɛ fla ra, Finehasi ni Hɔfini, o bɛna kɛ tagamasiyɛn ye k’a yira i ra ko ne ka min fɔ ko o bɛna kɛ can ye; o fla bɛɛ bɛna sa lon kelen na.
34 E o que vier a acontecer com os seus dois filhos, Hofni e Fineias, será um sinal para você: ambos morrerão no mesmo dia.
35 «Ne bɛna sarakalasebaga wɛrɛ sigi, min bɛna ne ta sariya sira tagama a cogo ra, ka ne jusu diya, ani ka ne nin wasa. Ne bɛna baraka don a ta somɔgɔw ra; ni ne nana masacɛ min o min ɲanawoloma k’a sigi masaya ra, olugu le bɛna kɛ sarakalasebagaya ra o masacɛ kɔrɔ wagati bɛɛ.
35 Então suscitarei para mim um sacerdote fiel, que fará segundo o que tenho no coração e na mente. Eu lhe edificarei uma casa estável, e ele andará diante do meu ungido para sempre.
36 Ni ele ta somɔgɔ tɔ min o min nana to, o bɛna taga a kinbiri gban le o sarakalasebaga kɔrɔ, janko a ye wari dɔɔnin, walama domuni dɔɔnin sɔrɔ k’a domu; a bɛna a fɔ sarakalasebaga ye ko: ‹Sabari, i ye ne bla sarakalasebagaya baara dɔ ra, janko ne ye domuni dɔɔnin sɔrɔ k’a domu.› »
36 E todo aquele que restar da sua casa virá a inclinar-se diante dele, para obter uma moeda de prata e um bocado de pão. E dirá: ‘Peço que você me dê um dos cargos sacerdotais, para que eu tenha um pedaço de pão para comer.’”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.