1 Samuel 2

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ayiwa, Ane ka Ala daari k’a fɔ ko:
1 Então Ana orou, dizendo: O meu coração exulta no Senhor; o meu poder está exaltado no Senhor; a minha boca dilata-se contra os meus inimigos, porquanto me regozijo na tua salvação.
2 «Mɔgɔ si saninyanin tɛ i ko Matigi Ala,
2 Ninguém há santo como o Senhor; não há outro fora de ti; não há rocha como a nosso Deus.
3 «Aw ye yɛrɛbonya kumaw dabla,
3 Não faleis mais palavras tão altivas, nem saia da vossa boca a arrogância; porque o Senhor é o Deus da sabedoria, e por ele são pesadas as ações.
4 «Mɔgɔ barakamanw ta kalanw karira o boro,
4 Os arcos dos fortes estão quebrados, e os fracos são cingidos de força.
5 Minw tun fanin lo, olugu bɛ baara ɲinina ka o ta baro sɔrɔ;
5 Os que eram fartos se alugam por pão, e deixam de ter fome os que eram famintos; até a estéril teve sete filhos, e a que tinha muitos filhos enfraquece.
6 Matigi Ala b’a to mɔgɔ bɛ sa, a b’a to mɔgɔ bɛ si sɔrɔ;
6 O Senhor é o que tira a vida e a dá; faz descer ao Seol e faz subir dali.
7 Matigi Ala bɛ mɔgɔ fagantanya, a bɛ mɔgɔ fɛntigiya;
7 O Senhor empobrece e enriquece; abate e também exalta.
8 «A bɛ dɛsɛbagatɔ lawuri ka bɔ dugu ma,
8 Levanta do pó o pobre, do monturo eleva o necessitado, para os fazer sentar entre os príncipes, para os fazer herdar um trono de glória; porque do Senhor são as colunas da terra, sobre elas pôs ele o mundo.
9 A bɛna a ɲasiranbagaw kɔrɔsi o tɛmɛyɔrɔw bɛɛ ra;
9 Ele guardará os pés dos seus santos, porém os ímpios ficarão mudos nas trevas, porque o homem não prevalecerá pela força.
10 «Matigi Ala bɛna a juguw bɛɛ halaki,
10 Os que contendem com o Senhor serão quebrantados; desde os céus trovejará contra eles. O Senhor julgará as extremidades da terra; dará força ao seu rei, e exaltará o poder do seu ungido.
11 Ayiwa, o kɔ, Ɛlikana sekɔra ka taga so, Rama dugu kɔnɔ; nka den tora Matigi Ala ta baara ra sarakalasebaga Eli kɔrɔ.
11 Então Elcana se retirou a Ramá, à sua casa. O menino, porém, ficou servindo ao Senhor perante e sacerdote Eli.
12 Eli dencɛw tun ye mɔgɔ sɔnkolon dɔw le ye. O tun tɛ Matigi Ala bonya.
12 Ora, os filhos de Eli eram homens ímpios; não conheciam ao Senhor.
13 Olugu minw tun ye sarakalasebagaw ye, olugu tun bɛ min kɛ mɔgɔw ra, o flɛ nin ye: Ni mɔgɔ dɔ tun bɛ saraka bɔra, sarakalasebaga tun bɛ a ta baaraden dɔ ci ka na sarakabɔbaga fɛ sarakasogo tobituma ra; baaraden tun bɛ na ni sogosɔgɔnan ɲin saba dɔ ye a boro.
13 Porquanto o costume desses sacerdotes para com o povo era que, oferecendo alguém um sacrifício, e estando-se a cozer a carne, vinha o servo do sacerdote, tendo na mão um garfo de três dentes,
14 A tun bɛ na o sogosɔgɔnan turu sogo ra minan kɔnɔ, walama nɛgɛdaga kɔnɔ, walama bɔgɔdaga kɔnɔ, walama tasa kɔnɔ. Ni sogosɔgɔnan tun ka bɔ ni sogo min o min ye, o bɛɛ le tun bɛ kɛ sarakalasebaga ta ye. Izirayɛlimɔgɔ minw bɛɛ tun bɛ na Silo ka na saraka bɔ, sarakalasebaga minw ye Eli dencɛw ye, olugu tun bɛ o le kɛ o mɔgɔw ra.
14 e o metia na panela, ou no tacho, ou no caldeirão, ou na marmita; e tudo quanto a garfo tirava, o sacerdote tomava para si. Assim faziam a todos os de Israel que chegavam ali em Siló.
15 Tuma dɔw yɛrɛ, hali k’a sɔrɔ o ma sogo turu jɛni ban, sarakalasebaga ta baaraden tun bɛ na, ka na a fɔ sarakabɔbaga ye ko: «Sarakalasebaga ko i ye sogo dɔ di a bɛ taga a jɛni. A ko a tɛ sogo tobinin fɛ, a bɛ sogo kɛnɛ le fɛ.»
15 Também, antes de queimarem a gordura, vinha o servo do sacerdote e dizia ao homem que sacrificava: Dá carne de assar para o sacerdote; porque não receberá de ti carne cozida, mas crua.
16 Ni sarakabɔbaga ko: «A to an ye sogo turu jɛni fɔlɔ; o kɔ, ni min ka i diya, i bɛ o ta», baaraden b’a fɔ ko: «Fiyewu! A di sisan le, ni o tɛ, ne b’a mina fanga ra.»
16 se lhe respondia o homem: Sem dúvida, logo há de ser queimada a gordura e depois toma quanto desejar a tua alma; então ele lhe dizia: Não hás de dá-la agora; se não, à força a tomarei.
17 Ayiwa, o kanbelenw tun bɛ o jurumunba le kɛra ka Matigi Ala hakɛ ta, sabu o tun tɛ Matigi Ala ta sarakaw jatera tuun.
17 Era, pois, muito grande o pecado destes mancebos perante o Senhor, porquanto os homens vieram a desprezar a oferta do Senhor.
18 Samawilu kɔni tun bɛ baara kɛra Matigi Ala ɲa kɔrɔ; denmisɛn tun lo; a tun ka saninderege dɔ le don, min tun lalagara ni lɛnfani ye.
18 Samuel, porém, ministrava perante o Senhor, sendo ainda menino, vestido de um éfode de linho.
19 A bamuso tun bɛ to ka forokiyanin dɔ karan a ye san o san. Ni a cɛ tun bɛ na Silo ka na san sarakaw bɔ, a tun bɛ na ni a cɛ ye, ka na o forokiyanin di Samawilu ma.
19 E sua mãe lhe fazia de ano em ano uma túnica pequena, e lha trazia quando com seu marido subia para oferecer o sacrifício anual.
20 Eli tun bɛ to ka dugawu kɛ Ɛlikana ni a muso ye, k’a fɔ Ɛlikana ye ko: «I muso ka nin den min daari Matigi Ala fɛ, ka na a bla danna Matigi Ala ye, Matigi Ala y’a to i ye den wɛrɛw sɔrɔ a fɛ ka o bla o den nɔ ra.»
20 Então Eli abençoava a Elcana e a sua mulher, e dizia: O Senhor te dê desta mulher descendência, pelo empréstimo que fez ao Senhor. E voltavam para o seu lugar.
21 Ayiwa, Matigi Ala k’a hakiri to Ane ra tuun. A nana kɔnɔ ta siɲagako caman tuun. A ka dencɛ saba ni denmuso fla le sɔrɔ tuun. O y’a sɔrɔ Samawilu kɛra kanbelennin ye, a tun bɛ kɔrɔyara Matigi Ala ɲa kɔrɔ.
21 Visitou, pois, o Senhor a Ana, que concebeu, e teve três filhos e duas filhas. Entrementes, o menino Samuel crescia diante do Senhor.
22 Ayiwa, Eli tun kɔrɔra kosɛbɛ. A dencɛw tun bɛ min kɛra Izirayɛlimɔgɔw ra, a ka o mɛn. A k’a mɛn fana ko muso minw tun bɛ to ka taga baaramisɛnw kɛ Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon* donda ra, ko o tun jɛn ni o musow ye.
22 Eli era já muito velho; e ouvia tudo quanto seus filhos faziam a todo o Israel, e como se deitavam com as mulheres que ministravam à porta da tenda da revelação.
23 A k’a fɔ o ye ko: «Mun kosɔn aw bɛ nin ko ɲɔgɔn kɛra? Aw bɛ nin kojugu minw kɛra tan, ne bɛ o mɛnna mɔgɔw bɛɛ le fɛ.
23 E disse-lhes: Por que fazeis tais coisas? pois ouço de todo este povo os vossos malefícios.
24 Ɔn-ɔn dɛ, ne denw, aw kana sɔn nin ma. Ne bɛ min mɛnna tan, o man ɲi. Aw bɛ Matigi Ala ta mɔgɔw blara jurumun na.
24 Não, filhos meus, não é boa fama esta que ouço. Fazeis transgredir o povo do Senhor.
25 Ni mɔgɔ dɔ ka mɔgɔ wɛrɛ hakɛ ta, Ala le bɛ se ka soronari kɛ o fla cɛ. Nka ni mɔgɔ ka Ala yɛrɛ hakɛ ta, jɔn wɛrɛ le bɛna sɔrɔ ka Ala sorona o tigi ye?»
25 Se um homem pecar contra outro, Deus o julgará; mas se um homem pecar contra o Senhor, quem intercederá por ele? Todavia eles não ouviram a voz de seu pai, porque o Senhor os queria destruir.
26 Ayiwa, Samawilu tun bɛ kɔrɔyara. A ko tun ka di Matigi Ala ye, a ko tun ka di mɔgɔw fana ye.
26 E o menino Samuel ia crescendo em estatura e em graça diante do Senhor, como também diante dos homens.
27 Lon dɔ, Ala k’a ta ciraden dɔ bla ka na Eli fɛ ka na a fɔ a ye ko: «Matigi Ala ko: Yala ne ma ne yɛrɛ yira i bɛmaw ra k’a gbɛya, ka o to jɔnya ra Farawona fɛ Misiran jamana ra wa?
27 Veio um homem de Deus a Eli, e lhe disse: Assim diz o Senhor: Não me revelei, na verdade, à casa de teu pai, estando eles ainda no Egito, sujeitos à casa de Faraó?
28 Ne ka ele bɛmaw ta siya le ɲanawoloma Izirayɛli ta gbaw bɛɛ ra, ka o bla ne ta sarakalasebagaya baara ra, janko o ye saraka bɔ ne ta sarakajɛnifɛn* kan, ka wusunan saraka don ne ye, ka saninderege don ka baara kɛ ne ye; Izirayɛlimɔgɔw bɛ saraka o saraka jɛni Matigi Ala ye, ne ka o saraka sogo dɔ kɛ o ta ye.
28 E eu o escolhi dentre todas as tribos de Israel para ser o meu sacerdote, para subir ao meu altar, para queimar o incenso, e para trazer o éfode perante mim; e dei à casa de teu pai todas as ofertas queimadas dos filhos de Israel.
29 Ayiwa, ne b’a fɛ bɛgan sarakaw* ni siman saraka* minw ye bɔ ne ye ne ta batoso kɔnɔ, mun kosɔn aw tɛ o sarakaw jatera fɛn ye? A nana kɛ cogo di ko ele bɛ i dencɛw bonyara ka tɛmɛ ne kan? Ne ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw bɛ saraka minw bɔ, aw bɛ o sarakaw ɲumanmanyɔrɔw bɛɛ le domuna, fɔ ka tɔrɔ.
29 Por que desprezais o meu sacrifício e a minha oferta, que ordenei se fizessem na minha morada, e por que honras a teus filhos mais de que a mim, de modo a vos engordardes do principal de todas as ofertas do meu povo Israel?
30 «O kosɔn Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala ko: Ne tun k’a latigɛ ko i ta mɔgɔw, ani aw ta siya le bɛna to ne ta sarakalasebagaya baara ra wagati bɛɛ. Nka sisan, ne Matigi Ala, ne ko, ko o banna! Sabu mɔgɔ minw bɛ ne bonya, ne bɛ olugu le bonya; nka mɔgɔ minw bɛ ne dɔgɔya, ne fana bɛ olugu dɔgɔya.
30 Portanto, diz o Senhor Deus de Israel: Na verdade eu tinha dito que a tua casa e a casa de teu pai andariam diante de mim perpetuamente. Mas agora o Senhor diz: Longe de mim tal coisa, porque honrarei aos que me honram, mas os que me desprezam serão desprezados.
31 Wagati dɔ bɛna se, ne bɛna ele ni i ta siya bɛɛ ta fanga ban. Cɛkɔrɔba tɛna sɔrɔ aw ta siya ra tuun.
31 Eis que vêm dias em que cortarei o teu braço e o braço da casa de teu pai, para que não haja mais ancião algum em tua casa.
32 I bɛna tɔɔrɔ caman ye ne ta batoso kɔnɔ; k’a sɔrɔ ne bɛna koɲuman kɛ Izirayɛlimɔgɔw ye fɔ ka o wasa. Nka cɛkɔrɔba tɛna sɔrɔ aw ta somɔgɔw ra tuun.
32 E tu, na angústia, olharás com inveja toda a prosperidade que hei de trazer sobre Israel; e não haverá por todos os dias ancião algum em tua casa.
33 Ni ne ka na i ta somɔgɔ min to sarakalasebagaya ra, ne bɛna o to yi dɔrɔn janko ka ele jusu kasi le, ka i ɲaji bɔ fɔ ka na i ɲa fiyen; ni o tɛ, i ta somɔgɔw bɛɛ bɛna sa k’a sɔrɔ o ma kɔrɔ.
33 O homem da tua linhagem a quem eu não desarraigar do meu altar será para consumir-te os olhos e para entristecer-te a alma; e todos es descendentes da tua casa morrerão pela espada dos homens.
34 «Ko min bɛna kɛ i dencɛ fla ra, Finehasi ni Hɔfini, o bɛna kɛ tagamasiyɛn ye k’a yira i ra ko ne ka min fɔ ko o bɛna kɛ can ye; o fla bɛɛ bɛna sa lon kelen na.
34 E te será por sinal o que sobrevirá a teus dois filhos, a Hofni e a Finéias; ambos morrerão no mesmo dia.
35 «Ne bɛna sarakalasebaga wɛrɛ sigi, min bɛna ne ta sariya sira tagama a cogo ra, ka ne jusu diya, ani ka ne nin wasa. Ne bɛna baraka don a ta somɔgɔw ra; ni ne nana masacɛ min o min ɲanawoloma k’a sigi masaya ra, olugu le bɛna kɛ sarakalasebagaya ra o masacɛ kɔrɔ wagati bɛɛ.
35 E eu suscitarei para mim um sacerdote fiel, que fará segundo o que está no meu coração e na minha mente. Edificar-lhe-ei uma casa duradoura, e ele andará sempre diante de meu ungido.
36 Ni ele ta somɔgɔ tɔ min o min nana to, o bɛna taga a kinbiri gban le o sarakalasebaga kɔrɔ, janko a ye wari dɔɔnin, walama domuni dɔɔnin sɔrɔ k’a domu; a bɛna a fɔ sarakalasebaga ye ko: ‹Sabari, i ye ne bla sarakalasebagaya baara dɔ ra, janko ne ye domuni dɔɔnin sɔrɔ k’a domu.› »
36 Também todo aquele que ficar de resto da tua casa virá a inclinar-se diante dele por uma moeda de prata e por um pedaço de pão, e dirá: Rogo-te que me admitas a algum cargo sacerdotal, para que possa comer um bocado de pão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.