1 Samuel 25
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVI
1 O kɔ, Samawilu nana sa. Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ lajɛnna k’a su kasi, k’a sanga kɛ. O k’a su don a ta so kɔnɔ, Rama dugu kɔnɔ. O kɔ, Dawuda wurira ka taga Paran kongokolon kɔnɔ.
1 Samuel morreu, e todo o Israel se reuniu e o pranteou; e o sepultaram onde vivia, em Ramá. Depois Davi foi para o deserto de Maom.
2 Ayiwa, cɛ dɔ tun bɛ Mahɔn; naforobatigi tun lo. A borofɛnw tun bɛ Karimɛli. Saga waga saba, ani ba waga kelen tun bɛ a fɛ. A tun tagara Karimɛli ka taga a ta sagaw si kan.
2 Certo homem de Maom, que tinha seus bens na cidade de Carmelo, era muito rico. Possuía mil cabras e três mil ovelhas, as quais estavam sendo tosquiadas em Carmelo.
3 O cɛ tɔgɔ tun ye ko Nabali, a muso tɔgɔ tun ye ko Abigayili. A muso tun ye muso hakiritigi le ye; a tun cɛ ka ɲi fana. Nka cɛ tun ye mɔgɔjugu le ye, ani mɔgɔ jusukungbɛlɛn. Kalɛbu ta gbamɔgɔ dɔ tun lo.
3 Seu nome era Nabal e o nome de sua mulher era Abigail, mulher inteligente e bonita; mas seu marido, descendente de Calebe, era rude e mau.
4 Dawuda tora kongokolon kɔnɔ k’a mɛn ko Nabali bɛ a ta sagaw si kanna.
4 No deserto, Davi ficou sabendo que Nabal estava tosquiando as ovelhas.
5 A k’a ta kanbelen cɛ tan ci Nabali fɛ k’a fɔ o ye ko: «Aw ye taga Karimɛli, Nabali fɛ. Aw ye taga a fɔ a ye ko ne bɛ a fora.
5 Por isso, enviou dez rapazes e lhes disse: "Levem minha mensagem a Nabal, em Carmelo, e o cumprimentem em meu nome.
6 O kɔ, aw ye a fɔ a ye ko: ‹Ala ye si di i ma, Ala ye hɛra kɛ i ye, ka hɛra kɛ i ta somɔgɔw bɛɛ ye, ka i borofɛnw bɛɛ sabati.
6 Digam-lhe: ‘Longa vida para o senhor! Muita paz para o senhor e sua família! E muita prosperidade para tudo que é teu! ’
7 Ne k’a mɛn ko o bɛ i ta sagaw si kanna. Ayiwa, wagati min na i ta sagagbɛnbagaw tun bɛ ni an ye, an ma kojugu si kɛ o ra, o ta foyi ma tunu fana, fɔ ka taga o bɔ Karimɛli;
7 ‘Sei que estás tosquiando tuas ovelhas. Quando os teus pastores estavam conosco, nós não os maltratamos, e durante todo o tempo em que estiveram em Carmelo não se perdeu nada que fosse deles.
8 ni i ka i ta baaradenw ɲininka, olugu yɛrɛ bɛna a fɔ i ye. O ra, i n’a fɔ an nana ɲanagbɛlon le ra bi, sabari, ka ne ta baaradenw fana minako ɲa; ni fɛn o fɛn ka sɔrɔ i boro, i ye sabari ka o di i ta jɔnw ma, ani ne min ye i dencɛ Dawuda ye.› »
8 Pergunte a eles, e eles lhe dirão. Por isso, seja favorável, pois estamos vindo em época de festa. Por favor, dá a nós teus servos e a teu filho Davi o que puderes’ ".
9 Ayiwa, Dawuda ta ciradenw tagara se minkɛ, Dawuda tun ka min fɔ o ye, o ka o fɔ Nabali ye, ka je ka lɔ.
9 Os rapazes foram e deram a Nabal essa mensagem, em nome de Davi. E ficaram esperando.
10 Nabali ka Dawuda ta ciradenw jaabi ko: «Dawuda ye jɔn le ye? Yese dencɛ ye jɔn le ye? Baaraden caman bɛ borira bi ka bɔ o matigicɛw fɛ.
10 Nabal respondeu então aos servos de Davi: "Quem é Davi? Quem é esse filho de Jessé? Hoje em dia, muitos servos estão fugindo de seus senhores.
11 O tuma ne ka domuni ni ji ni sogo min labɛn ne ta sagasikanbagaw ye, aw b’a miiri ko ne bɛna o le ta ka o di mɔgɔ dɔw ma, ne ma minw bɔyɔrɔ lɔn wa?»
11 Por que deveria eu pegar meu pão e minha água, e a carne do gado que abati para meus tosquiadores, e dá-los a homens que vêm não se sabe de onde? "
12 Ayiwa, Dawuda ta ciradenw sekɔra ka taga Dawuda fɛ, ka taga Nabali ta kumaw bɛɛ fɔ a ye.
12 Então, os mensageiros de Davi voltaram, e ao chegarem, relataram a ele cada uma dessas palavras.
13 Dawuda k’a fɔ a ta mɔgɔw ye ko: «Aw bɛɛ ye aw ta kɛrɛkɛmuru siri aw yɛrɛ cɛ ra!» O bɛɛ ka o ta kɛrɛkɛmuruw siri. Dawuda fana k’a ta kɛrɛkɛmuru siri a yɛrɛ cɛ ra. Cɛ kɛmɛ naani ɲɔgɔn gbanna Dawuda kɔ. A tɔ kɛmɛ fla tora o ta minanw kɔrɔ.
13 Davi ordenou a seus homens: "Ponham suas espadas na cintura! " Assim eles fizeram e também Davi. Cerca de quatrocentos homens acompanharam Davi, enquanto duzentos permaneceram com a bagagem.
14 O y’a sɔrɔ Nabali ta baaraden dɔ tun tagara o kuma fɔ Nabali ta muso Abigayili ye; a ko: «A flɛ, Dawuda tora kongokolon kɔnɔ ka mɔgɔ dɔw ci ka na an matigicɛ fo, nka a ka o mafiyɛnya kosɛbɛ.
14 Um dos servos disse a Abigail, mulher de Nabal: "Do deserto, Davi enviou mensageiros para saudar o nosso senhor, mas ele os insultou.
15 K’a sɔrɔ Dawuda ta mɔgɔw ka koɲuman caman kɛ anw ye. Ka an to kongo kɔnɔ, an ka wagati min bɛɛ kɛ ni o ye, o ma kojugu si kɛ an na, an ta foyi fana ma tunu.
15 No entanto, aqueles homens foram muito bons para conosco. Não nos maltrataram, e, durante todo o tempo em que estivemos com eles nos campos, nada perdemos.
16 An ka wagati min bɛɛ kɛ ni o ye, an bɛ sagaw ni baw gbɛnna, su ni tere, o tun bɛ an kɔrɔsi janko foyi kana an sɔrɔ.
16 Dia e noite eles eram como um muro ao nosso redor, durante todo o tempo em que estivemos com eles cuidando de nossas ovelhas.
17 O ra, sisan i ka kan ka min kɛ, i yɛrɛ ye o miiri; ni o tɛ, an matigicɛ ni a ta so bɛɛ le bɛna halaki, sigiya tɛ o ra. K’a sɔrɔ ale ye mɔgɔjugu le ye; mɔgɔ tɛ se ka kuma a fɛ.»
17 Agora, leve isso em consideração e veja o que a senhora pode fazer, pois a destruição paira sobre o nosso senhor e sobre toda a sua família. Ele é um homem tão mau que ninguém consegue conversar com ele".
18 Abigayili teliyara ka burukun kɛmɛ fla ta, ani rɛzɛnji forogo fla, ani saga looru sogo tobinin, ani simankisɛ yirannin mina ɲa looru, ani rɛzɛnmɔ jalan siri kɛmɛ, ani toromɔ jalan siri kɛmɛ fla.
18 Imediatamente, Abigail pegou duzentos pães, duas vasilhas de couro cheias de vinho, cinco ovelhas preparadas, cinco medidas de grãos torrados, cem bolos de uvas passas e duzentos bolos de figos prensados, e os carregou em jumentos.
19 A ka o bla faliw kɔ ra, k’a fɔ a ta baaraden kanbelenw ye ko: «Aw ye bla ne ɲa, ne bɛ aw kɔ.» A ma foyi fɔ a cɛ Nabali ye.
19 E disse a seus servos: "Vocês vão na frente; eu os seguirei". Ela, porém, nada disse a Nabal, seu marido.
20 K’a tagatɔ to a ta fali kan kuru kɔ fɛ, a barara ka taga bɛn ni Dawuda ni a ta mɔgɔw ye, olugu fana bɛ nana.
20 Enquanto ela ia montada num jumento, encoberta pela montanha, Davi e seus soldados estavam descendo em sua direção, e ela os encontrou.
21 Dawuda tun b’a fɔra ko: «Ne kɔni ka nin cɛ ta borofɛnw mara a ye, k’a to foyi ma sonya a borofɛn si ra, o kɛra gbansan le ye. A ka ne ta koɲuman sara ni kojugu le ye.
21 Davi tinha dito: "De nada adiantou proteger os bens daquele homem no deserto, para que nada se perdesse. Ele me pagou o bem com o mal.
22 Sani sini cɛ, ni ne ka hali Nabali ta somɔgɔ cɛ kelen to, o tuma Ala ye kojugu suguya bɛɛ la ne Dawuda kan!»
22 Que Deus castigue a Davi, e o faça com muita severidade, caso até de manhã eu deixe vivo um só do sexo masculino de todos os que pertencem a Nabal! "
23 Abigayili ka Dawuda ye minkɛ, a jigira joona ka bɔ a ta fali kan, k’a kinbiri gban, k’a ɲa biri dugu ma Dawuda ɲa kɔrɔ.
23 Quando Abigail viu Davi, desceu depressa do jumento e prostrou-se perante Davi, rosto em terra.
24 O kɔ, a k’a yɛrɛ firi dugu ma Dawuda sen kɔrɔ, k’a fɔ Dawuda ye ko: «Ne matigicɛ, ne le firira! Sabari k’a to ne ye kuma i fɛ; i ta jɔnmuso ta kuma lamɛn.
24 Ela caiu a seus pés e disse: "Meu senhor, a culpa é toda minha. Por favor, deixa a tua serva lhe falar; ouve o que ela tem a dizer.
25 Ne matigicɛ, i kana ta nin Nabali mɔgɔjugu fɛ. A tɔgɔ bɛ cogo min na, a yɛrɛ bɛ ten le. A tɔgɔ kɔrɔ le ye ko hakirintan; hakirintan lo fana. Ne matigicɛ ka kanbelen minw ci, i ta jɔnmuso fana tun ma olugu ye.
25 Meu senhor, não dês atenção àquele homem mau, Nabal. Ele é insensato, conforme o seu nome significa; e a insensatez o acompanha. Contudo, eu, tua serva, não vi os rapazes que meu senhor enviou.
26 «Ayiwa, sisan ne lara a ra ko can yɛrɛ ra Matigi Ala yɛrɛ le ka i bari, k’a to i kana mɔgɔ faga, ka i yɛrɛ mɔnɛbɔ. Ne matigicɛ juguw, ani mɔgɔ o mɔgɔ b’a fɛ ka kojugu kɛ i ra, olugu bɛɛ ta ye kɛ i ko Nabali.
26 "Agora, meu senhor, juro pelo nome do Senhor e por tua vida que foi o Senhor que o impediu de derramar sangue e de vingar-se com tuas próprias mãos. Que teus inimigos e todos os que pretendem fazer-te mal sejam castigados como Nabal.
27 Ne nana ni bonya min ye ne matigicɛ fɛ, a to o ye di i nɔfɛkanbelenw ma.
27 E que este presente que esta tua serva trouxe ao meu senhor seja dado aos homens que o seguem.
28 Sabari, i ye i ta jɔnmuso ta hakɛ yafa a ma; sabu Matigi Ala bɛna ne matigicɛ ta somɔgɔw sabati, sigiya tɛ o ra, sabu ne matigicɛ bɛ kɛrɛ kɛra Matigi Ala tɔgɔ le ra. O ra, i si bɛɛ ra, mɔgɔ tɛna kojugu foyi sɔrɔ i ra ka ye.
28 Esqueça, eu te suplico, a ofensa de tua serva, pois o Senhor certamente fará um reino duradouro para ti, que travas os combates do Senhor. E em toda a tua vida, nenhuma culpa se ache em ti.
29 Hali ni mɔgɔ dɔ ka wuri i kama, ko a bɛ i faga, Matigi Ala, i ta Ala bɛna ne matigicɛ nin mara, janko i ɲanaman ye to. Nka a bɛna i juguw ta ninw firi yɔrɔjan, i ko mɔgɔ bɛ kabakuru firi ni tafura ye cogo min na.
29 Mesmo que alguém te persiga para tirar-te a vida, a vida de meu senhor estará firmemente segura como a dos que são protegidos pelo Senhor teu Deus. Mas a vida de teus inimigos será atirada para longe como por uma atiradeira.
30 Matigi Ala ka koɲuman minw bɛɛ layiri ta ne matigicɛ ye, ni a nana o fɛnw bɛɛ kɛ i ye tuma min na, ka i kɛ Izirayɛlimɔgɔw ɲamɔgɔ ye,
30 Quando o Senhor tiver feito a meu senhor todo o bem que prometeu e te tiver nomeado líder sobre Israel,
31 o tuma tingalɔn foyi tɛna kɛ ne matigicɛ ra, i jusukun fana tɛna i jaraki ko i ka mɔgɔ faga gbansan, ka i yɛrɛ dimibɔ. Ni Matigi Ala ka na o koɲuman kɛ i ye, o tuma i ye i hakiri to i ta jɔnmuso ra.»
31 meu senhor não terá no coração o peso de ter derramado sangue desnecessariamente nem de ter feito justiça com as próprias mãos. E, quando o Senhor tiver abençoado a ti, lembra-te de tua serva".
32 Dawuda k’a fɔ Abigayili ye ko: «Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala, baraka! Sabu ale le ka i ci ka na ne kunbɛn bi.
32 Davi disse a Abigail: "Bendito seja o Senhor, o Deus de Israel, que hoje a enviou ao meu encontro.
33 Ala ye baraka don i ra, i ta hakiriɲuman kosɔn; sabu ele le ka ne bari k’a to ne ma mɔgɔ faga ka ne yɛrɛ dimibɔ.
33 Seja você abençoada pelo seu bom senso e por evitar que eu hoje derrame sangue e me vingue com minhas próprias mãos.
34 Nka ne bɛ kari Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala ɲanaman tɔgɔ ra, ale min ka ne bari janko ne kana kojugu kɛ i ra, ko ni i tun ma na joona ka na ne kunbɛn, sani dugu tun ye gbɛ, hali Nabali ta sokɔnɔmɔgɔ cɛ kelen ɲanaman tun tɛna to.»
34 De outro modo, juro pelo nome do Senhor, o Deus de Israel, que evitou que eu lhe fizesse mal, se você não tivesse vindo depressa encontrar-me, nem um só do sexo masculino pertencente a Nabal teria sido deixado vivo ao romper do dia".
35 Ayiwa, Abigayili tun nana ni bonyafɛn minw ye, Dawuda ka o fɛnw mina a boro, k’a fɔ a ye ko: «Taga i ta so hɛra ra; ne ka i ta kuma bɛɛ mɛn, i ka min fɔ, ne sɔnna o ma fana.»
35 Então Davi aceitou o que ela havia lhe trazido e disse: "Vá para sua casa em paz. Ouvi o que você disse e atenderei o seu pedido".
36 Abigayili sekɔra ka taga so, a cɛ Nabali fɛ; a tagara a sɔrɔ ko Nabali bɛ ɲanagbɛba dɔ kɛra a ta so, i ko masacɛ. A ɲagarininba tun lo; a ka dɔrɔ min ka fa, fɔ ka ɲanamini. O ra, Abigayili ma sɔn ka foyi fɔ a ye, fɔ ka taga dugu gbɛ.
36 Quando Abigail retornou a Nabal, ele estava dando um banquete em casa, como um banquete de rei. Ele estava alegre e bastante bêbado, e ela nada lhe falou até o amanhecer.
37 Dugu gbɛra tuma min na, dɔrɔ ka Nabali bla tuma min na, ko minw kɛra, a muso ka sɔrɔ ka o fɔ a ye. A kɛra i ko fɛn dɔ le ka Nabali sɔgɔ a sɔnkun na; a fari yɔrɔ bɛɛ barara ka faga, k’a kɛ i ko kabakuru.
37 De manhã, quando Nabal estava sóbrio, sua mulher lhe contou todas essas coisas; ele sofreu um ataque e ficou paralisado como uma pedra.
38 Tere tan ɲɔgɔn tɛmɛnin kɔ, Matigi Ala ka bana dɔ bla Nabali ra, k’a faga.
38 Cerca de dez dias depois, o Senhor feriu a Nabal, e ele morreu.
39 Ayiwa, Dawuda nana a mɛn ko Nabali sara. Dawuda ko: «Matigi Ala baraka, sabu Nabali tun ka mafiyɛnyari min lase ne ma, Matigi Ala yɛrɛ le ka o juru sara a ra; a ka ne bari fana janko ne kana kojugu kɛ. Matigi Ala ka Nabali ta juguya ben a yɛrɛ kan yi.»
39 Quando Davi soube que Nabal estava morto, disse: "Bendito seja o Senhor, que defendeu a minha causa contra Nabal, por ter me tratado com desprezo. O Senhor impediu seu servo de praticar o mal e fez com que a maldade de Nabal caísse sobre sua própria cabeça". Então Davi enviou uma mensagem a Abigail, pedindo-lhe que se tornasse sua mulher.
40 Dawuda ta baaradenw tagara se Abigayili fɛ Karimɛli; o k’a fɔ a ye ko: «Dawuda ka an ci i fɛ, ko an ye na a fɔ i ye ko ale b’a fɛ i ye kɛ a muso ye.»
40 Seus servos foram a Carmelo e disseram a Abigail: "Davi nos enviou a você para levá-la para tornar-se mulher dele".
41 O yɔrɔnin bɛɛ, Abigayili k’a kinbiri gban k’a ɲa biri dugu ma, k’a fɔ ko: «Ne ye aw ta jɔnmuso le ye; ne labɛnna ka ne matigicɛ ta jɔnw senw ko!»
41 Ela se levantou, depois inclinou-se rosto em terra e disse: "Aqui está a sua serva, pronta para servi-los e lavar os pés dos servos de meu senhor".
42 O kɔ, Abigayili wurira joona ka yɛlɛn fali dɔ kan, ka gban Dawuda ta ciradenw kɔ, ale ni a ta baaraden sunguru looru. A tagara kɛ Dawuda ta muso ye.
42 Abigail logo montou num jumento e, acompanhada por suas cinco servas, foi com os mensageiros de Davi e tornou-se sua mulher.
43 O y’a sɔrɔ Dawuda tun ka Ahinohamu fana furu, min bɛ bɔ Zizirɛli. O fla bɛɛ kɛra a musow ye.
43 Davi também casou-se com Ainoã de Jezreel; e as duas foram suas mulheres.
44 Nka Dawuda muso min tun ye Mikali ye, Sawuli denmuso, Sawuli tun nana ale mina k’a di Lahisi dencɛ Paliti ma, min bɛ bɔ Galimu.
44 Saul, porém, tinha dado sua filha Mical, mulher de Davi, a Paltiel, filho de Laís, de Galim.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.