1 Samuel 1

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Cɛ dɔ tun siginin bɛ Ramatayimu Sofimu, Efirayimu kuruyɔrɔw ra. A tɔgɔ tun ye ko Ɛlikana; a facɛ tɔgɔ tun ye ko Yerohamu, Yerohamu facɛ tɔgɔ tun ye ko Elihu, Elihu facɛ tɔgɔ tun ye ko Tohu, Tohu facɛ tɔgɔ tun ye ko Sufu; Efirayimukaw tun lo.
1 Havia um homem da tribo de Efraim, chamado Elcana, que vivia na cidade de Ramá, na região montanhosa de Efraim. Ele era filho de Jeroão, neto de Eliú, bisneto de Toú e trineto de Zufe.
2 Muso fla tun bɛ Ɛlikana fɛ; kelen tɔgɔ tun ye ko Ane, tɔ kelen tɔgɔ tun ye ko Penina. Penina tun ka denw sɔrɔ, nka Ane tun ma den sɔrɔ.
2 Elcana tinha duas mulheres, Ana e Penina. Penina tinha filhos, porém Ana não tinha.
3 San o san, o cɛ tun bɛ bɔ a ta dugu ra ka taga Silo, ka taga Fangatigi Ala bato, ka sarakaw bɔ a ye. Sarakalasebaga Eli dencɛ fla, Hɔfini ni Finehasi, olugu tun bɛ o yɔrɔ le ra; olugu le tun ye Matigi Ala ta sarakalasebagaw ye.
3 Todos os anos Elcana saía da sua cidade e ia a Siló a fim de adorar e oferecer sacrifícios ao Senhor Todo-Poderoso. Hofni e Fineias, os filhos de Eli, eram sacerdotes do Senhor Deus, em Siló.
4 Lon min ni Ɛlikana tun bɛ a ta sarakaw bɔ, a tun bɛ sarakasogo dɔ di a muso Penina ma, ani Penina dencɛw ni a denmusow bɛɛ ma fana.
4 Cada vez que Elcana oferecia o seu sacrifício, ele dava uma parte para Penina e outra para todos os seus filhos e filhas.
5 Nka a tun bɛ Penina ta sogo ninyɔrɔ ɲɔgɔn fla le di Ane ma, sabu a tun bɛ Ane kanu, hali k’a sɔrɔ Matigi Ala tun ka Ane kɛ denworobari ye.
5 Mas para Ana ele dava duas vezes mais. Elcana a amava muito, embora o Senhor não permitisse que ela tivesse filhos.
6 A sinamuso tun bɛ to k’a darabɔ, janko k’a jusu gban, sabu Matigi Ala tun k’a kɛ denworobari ye.
6 Penina, sua rival, provocava e humilhava Ana porque o Senhor não permitia que ela tivesse filhos.
7 San o san, a tun bɛ kɛ ten le. Tuma o tuma ni Ane tun ka taga Matigi Ala ta yɔrɔ saninman na, Penina tun bɛ to k’a darabɔ o cogo kelen na. Ni o kɛra, Ane tun bɛ kɛ kasi ye, ka ban domuni bɛɛ ma.
7 Isso acontecia ano após ano. Sempre que iam ao santuário do Senhor , Penina irritava tanto Ana, que ela ficava só chorando e não comia nada.
8 A cɛ Ɛlikana tun b’a fɔ a ye ko: «Ane, mun le ka i jusu kasi? Mun na i bɛ kasi ka ban domuni ma? O tuma ne kelen man fisa ele fɛ ni hali dencɛ tan ye wa?»
8 Um dia o seu marido Elcana lhe perguntou: — Ana, por que você está chorando? Por que não come? Por que está sempre triste? Por acaso, eu não sou melhor para você do que dez filhos?
9 Lon dɔ, o ka domuni kɛ ka min ka ban Silo tuma min na, Ane wurira; o y’a sɔrɔ sarakalasebaga Eli siginin tun bɛ siginan dɔ kan, Matigi Ala ta batoso donda samasen dɔ kɔrɔ.
9 Certa vez eles estavam em Siló e tinham acabado de comer. Eli, o sacerdote, estava sentado na sua cadeira, na porta da Tenda Sagrada .
10 Ane jusu tun kasinin lo kosɛbɛ; a kasira kosɛbɛ ka Matigi Ala daari.
10 Aí Ana se levantou aflita e, chorando muito, orou a Deus, o Senhor .
11 A ka dajuru dɔ ta Ala fɛ k’a fɔ ko: «E, Fangatigi Ala, ni i sɔnna ka i ta jɔnmuso ta sɛgɛ flɛ, ka i hakiri to ne ra, ni i ma ɲina i ta jɔnmuso kɔ fiyewu, ni i ka sɔn ka dencɛ di ne ma, ne bɛna o den di i ma, a bɛ kɛ i ta ye a si bɛɛ ra; o ra kunlimuru tɛna se a kun ma ka ye.»
11 E fez esta promessa solene: — Ó
12 Ayiwa, Ane nana to daariri ra Matigi Ala ɲa kɔrɔ ka mɛɛn minkɛ, Eli nana kɛ a dagbolow kɔrɔsi ye.
12 Ana continuou orando ao Senhor durante tanto tempo, que Eli começou a prestar atenção nela
13 Ane tun bɛ kumana a yɛrɛ kɔnɔ le; a dagbolow dama le tun bɛ lamagara, nka mɔgɔ tun tɛ a kumakan mɛnna. A kɛra Eli ɲa na ko a ka dɔrɔ le min ka ɲanamini.
13 e notou que os seus lábios se mexiam, porém não saía nenhum som. Ana estava orando em silêncio, mas Eli pensou que ela estava bêbada
14 Eli ko a ma ko: «O tuma ele ta dɔrɔ bɛna i bla tuma juman le? Taga i ta dɔrɔtɔya kɛ yɔrɔ wɛrɛ!»
14 e disse: — Até quando você vai ficar embriagada? Veja se para de beber!
15 Ane k’a jaabi ko: «Ne matigicɛ, o tɛ; ne ye muso min ye, jusukasiba le bɛ ne kan. Ne ma duvɛn min, ne ma minnifɛn fariman wɛrɛ si min. Ne tun bɛ ne kɔnɔnɔkow bɛɛ le fɔra Matigi Ala ye.
15 — Senhor — respondeu ela —, eu não estou bêbada. Não bebi nem vinho nem cerveja. Estou desesperada e estava orando, contando a minha aflição ao Senhor .
16 I kana i ta jɔnmuso jate muso sɔnkolon dɔ ye. Ne ta dimi bonyakojugu ni ne ta sɛgɛ le k’a to ne ka Ala daari fɔ ka na se sisan ma.»
16 Não pense que sou uma mulher sem moral. Eu estava orando daquele jeito porque sou muito infeliz e sofredora.
17 Eli k’a fɔ a ye ko: «O tuma, taga hɛra ra. I ka fɛn min daari, Izirayɛli ta Ala ye o kɛ i ye.»
17 Então Eli disse: — Vá em paz. Que o Deus de Israel lhe dê o que você pediu!
18 Ane ko Eli ma ko: «Ala y’a kɛ i ye i hakiri to i ta jɔnmuso ra.» O kɔ, Ane tagara domuni kɛ; a m’a ɲa sisi tuun.
18 — Que o senhor sempre pense bem de mim! — respondeu ela. E saiu. Então comeu alguma coisa e já não estava tão triste.
19 O wurira o dugusagbɛ sɔgɔmada joona fɛ, ka o kinbiri gban Matigi Ala ɲa kɔrɔ k’a bato minkɛ, o sekɔra ka taga o ta so, Rama dugu kɔnɔ.
19 Na manhã seguinte Elcana e a sua família se levantaram cedo e adoraram a Deus, o Senhor . Aí voltaram para casa, em Ramá. Elcana teve relações com a sua esposa Ana, e o Senhor respondeu à oração dela.
20 Ane nana kɔnɔ ta; a nana dencɛ woro, k’a tɔgɔ la ko Samawilu, ko sabu ale tun k’a daari Matigi Ala fɛ.
20 Ela ficou grávida e, no tempo certo, deu à luz um filho. Pôs nele o nome de Samuel e explicou: — Eu pedi esse filho a Deus, o
21 Wagati min Ane cɛ Ɛlikana nana a fɔ ko a bɛ taga tuun ni a ta gbamɔgɔw bɛɛ ye ka taga san sarakaw bɔ Matigi Ala ye, ani k’a ta dajuru dafa,
21 Elcana e a sua família foram a Siló para oferecer ao Senhor o sacrifício anual e o sacrifício especial que ele havia prometido.
22 Ane ma taga ni a ye o san na. A k’a fɔ a cɛ ye ko: «Ni den nana dabɔ sin na wagati min na, ne bɛna taga ni a ye Silo, ka taga a yira Matigi Ala ra; a bɛna to yi tuma bɛɛ.»
22 Ana, porém, não foi. Ela disse ao marido: — Assim que o menino for desmamado, eu o levarei ao santuário de Deus, o
23 A cɛ Ɛlikana k’a jaabi ko: «Ni min ka bɛn i yɛrɛ ma, i ye o kɛ. To ni den ye yan fɔ ka taga a dabɔ sin na. Janko Matigi Ala ka koɲuman min layiri ta, o ye kɛ dɔrɔn.» A kɛra ten, a muso Ane tora ni den ye ka den lamɔ fɔ ka taga den dabɔ sin na.
23 Elcana respondeu: — Faça o que achar melhor. Fique em casa até que ele seja desmamado. E o Então Ana ficou em casa e amamentou o filho.
24 Ayiwa, den nana dabɔ sin na wagati min na, a k’a ta ka taga ni a ye Matigi Ala ta batoyɔrɔ saninman na Silo. O y’a sɔrɔ den belen tun bɛ fitini. A tagara ni misitoran kelen ye min si ka san saba sɔrɔ, ani mugu tɛntɛnnin kilo tan, ani rɛzɛnji forogo ɲa kelen.
24 Depois que ele foi desmamado, ela o levou a Siló. Levou também um touro de três anos, dez quilos de farinha e um odre cheio de vinho. Samuel era muito novo quando a sua mãe o levou à casa do Senhor , em Siló.
25 O tagara se yi minkɛ, o ka misitoran kannatigɛ; o kɔ, o tagara ni den ye Eli fɛ.
25 Os pais de Samuel ofereceram o touro em sacrifício e levaram o menino para Eli.
26 Ane k’a fɔ Eli ye ko: «Ne matigicɛ, hakɛ to. Ne bɛ can yɛrɛ le fɔra i ye; muso min tun nana Matigi Ala daari i kɔrɔ yan lon dɔ, ne lo.
26 Ana disse: — Meu senhor, juro pela sua vida que sou aquela mulher que o senhor viu aqui de pé, orando.
27 Ne tun bɛ Matigi Ala daarira nin den ta ko le ra. Matigi Ala fana ka ne ta daariri lamɛn.
27 Eu pedi esta criança a Deus, o Senhor , e ele me deu o que pedi.
28 O kosɔn ne b’a fɛ k’a di Matigi Ala ma. A bɛna kɛ Matigi Ala ta ye a si bɛɛ.»
28 Por isso agora eu estou dedicando este menino ao Senhor . Enquanto ele viver, pertencerá ao Senhor . Então eles adoraram a Deus ali.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.