1 Samuel 1
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ
1 Cɛ dɔ tun siginin bɛ Ramatayimu Sofimu, Efirayimu kuruyɔrɔw ra. A tɔgɔ tun ye ko Ɛlikana; a facɛ tɔgɔ tun ye ko Yerohamu, Yerohamu facɛ tɔgɔ tun ye ko Elihu, Elihu facɛ tɔgɔ tun ye ko Tohu, Tohu facɛ tɔgɔ tun ye ko Sufu; Efirayimukaw tun lo.
1 Ora, havia um certo homem de Ramataim-Zofim, do monte Efraim, e o seu nome era Elcana, o filho de Jeroão, o filho de Eliú, o filho de Toú, o filho de Zufe, um efrateu.
2 Muso fla tun bɛ Ɛlikana fɛ; kelen tɔgɔ tun ye ko Ane, tɔ kelen tɔgɔ tun ye ko Penina. Penina tun ka denw sɔrɔ, nka Ane tun ma den sɔrɔ.
2 E ele tinha duas esposas; o nome de uma era Ana, e o nome da outra Penina; e Penina tinha filhos, mas Ana não tinha filhos.
3 San o san, o cɛ tun bɛ bɔ a ta dugu ra ka taga Silo, ka taga Fangatigi Ala bato, ka sarakaw bɔ a ye. Sarakalasebaga Eli dencɛ fla, Hɔfini ni Finehasi, olugu tun bɛ o yɔrɔ le ra; olugu le tun ye Matigi Ala ta sarakalasebagaw ye.
3 E esse homem subia de sua cidade anualmente para adorar e sacrificar ao SENHOR dos Exércitos em Siló. E os dois filhos de Eli, Hofni e Fineias, os sacerdotes do SENHOR, estavam lá.
4 Lon min ni Ɛlikana tun bɛ a ta sarakaw bɔ, a tun bɛ sarakasogo dɔ di a muso Penina ma, ani Penina dencɛw ni a denmusow bɛɛ ma fana.
4 E quando o tempo de Elcana ofertar chegava, ele dava a Penina, sua esposa, e a todos os filhos e filhas dela, porções;
5 Nka a tun bɛ Penina ta sogo ninyɔrɔ ɲɔgɔn fla le di Ane ma, sabu a tun bɛ Ane kanu, hali k’a sɔrɔ Matigi Ala tun ka Ane kɛ denworobari ye.
5 mas para Ana ele dava uma porção digna; pois ele amava Ana; mas o SENHOR havia fechado o seu ventre.
6 A sinamuso tun bɛ to k’a darabɔ, janko k’a jusu gban, sabu Matigi Ala tun k’a kɛ denworobari ye.
6 E a sua adversária também a provocava severamente, para afligi-la, porque o SENHOR havia fechado o seu ventre.
7 San o san, a tun bɛ kɛ ten le. Tuma o tuma ni Ane tun ka taga Matigi Ala ta yɔrɔ saninman na, Penina tun bɛ to k’a darabɔ o cogo kelen na. Ni o kɛra, Ane tun bɛ kɛ kasi ye, ka ban domuni bɛɛ ma.
7 E como ele assim fazia ano a ano, quando ela subia à casa do SENHOR, deste modo ela a provocava; por isso ela chorava, e não comia.
8 A cɛ Ɛlikana tun b’a fɔ a ye ko: «Ane, mun le ka i jusu kasi? Mun na i bɛ kasi ka ban domuni ma? O tuma ne kelen man fisa ele fɛ ni hali dencɛ tan ye wa?»
8 Então, disse Elcana, seu marido, a ela: Ana, por que choras tu? E por que não comes? E por que o teu coração está entristecido? Não sou eu melhor para ti do que dez filhos?
9 Lon dɔ, o ka domuni kɛ ka min ka ban Silo tuma min na, Ane wurira; o y’a sɔrɔ sarakalasebaga Eli siginin tun bɛ siginan dɔ kan, Matigi Ala ta batoso donda samasen dɔ kɔrɔ.
9 Assim, Ana se levantou após eles haverem comido em Siló, e depois de eles haverem bebido. Ora, Eli, o sacerdote, assentou-se num assento junto a uma coluna do templo do SENHOR.
10 Ane jusu tun kasinin lo kosɛbɛ; a kasira kosɛbɛ ka Matigi Ala daari.
10 E ela estava em amargura de alma, e orava ao SENHOR, e chorava sobejamente.
11 A ka dajuru dɔ ta Ala fɛ k’a fɔ ko: «E, Fangatigi Ala, ni i sɔnna ka i ta jɔnmuso ta sɛgɛ flɛ, ka i hakiri to ne ra, ni i ma ɲina i ta jɔnmuso kɔ fiyewu, ni i ka sɔn ka dencɛ di ne ma, ne bɛna o den di i ma, a bɛ kɛ i ta ye a si bɛɛ ra; o ra kunlimuru tɛna se a kun ma ka ye.»
11 E ela fez um voto, e disse: Ó SENHOR dos Exércitos, se tu, verdadeiramente, atentares para a aflição da tua serva, e de mim te lembrares, e não te esqueceres da tua serva, mas desejares conceder à tua serva um menino, então eu o darei ao SENHOR todos os dias da sua vida, e nenhuma navalha virá sobre a sua cabeça.
12 Ayiwa, Ane nana to daariri ra Matigi Ala ɲa kɔrɔ ka mɛɛn minkɛ, Eli nana kɛ a dagbolow kɔrɔsi ye.
12 E sucedeu que, enquanto ela continuava a orar diante do SENHOR, Eli observava a sua boca.
13 Ane tun bɛ kumana a yɛrɛ kɔnɔ le; a dagbolow dama le tun bɛ lamagara, nka mɔgɔ tun tɛ a kumakan mɛnna. A kɛra Eli ɲa na ko a ka dɔrɔ le min ka ɲanamini.
13 Ora, Ana falava em seu coração; somente os seus lábios se moviam, mas a sua voz não era ouvida; por isso Eli pensou que ela estivesse ébria.
14 Eli ko a ma ko: «O tuma ele ta dɔrɔ bɛna i bla tuma juman le? Taga i ta dɔrɔtɔya kɛ yɔrɔ wɛrɛ!»
14 E Eli disse a ela: Por quanto tempo ficarás ébria? Afasta de ti o teu vinho.
15 Ane k’a jaabi ko: «Ne matigicɛ, o tɛ; ne ye muso min ye, jusukasiba le bɛ ne kan. Ne ma duvɛn min, ne ma minnifɛn fariman wɛrɛ si min. Ne tun bɛ ne kɔnɔnɔkow bɛɛ le fɔra Matigi Ala ye.
15 E Ana respondeu e disse: Não, meu senhor, sou uma mulher de espírito pesaroso; não bebi nem vinho, nem bebida forte, mas tenho derramado a minha alma diante do SENHOR.
16 I kana i ta jɔnmuso jate muso sɔnkolon dɔ ye. Ne ta dimi bonyakojugu ni ne ta sɛgɛ le k’a to ne ka Ala daari fɔ ka na se sisan ma.»
16 Não consideres tua serva como uma filha de Belial; pois da profusão da minha queixa e angústia tenho falado até aqui.
17 Eli k’a fɔ a ye ko: «O tuma, taga hɛra ra. I ka fɛn min daari, Izirayɛli ta Ala ye o kɛ i ye.»
17 Então, Eli respondeu e disse: Vai em paz; e o Deus de Israel te conceda a tua petição que lhe fizeste.
18 Ane ko Eli ma ko: «Ala y’a kɛ i ye i hakiri to i ta jɔnmuso ra.» O kɔ, Ane tagara domuni kɛ; a m’a ɲa sisi tuun.
18 E ela disse: Que a tua serva ache graça à tua vista. Assim, a mulher tomou o seu caminho, e comeu, e o seu semblante não estava triste.
19 O wurira o dugusagbɛ sɔgɔmada joona fɛ, ka o kinbiri gban Matigi Ala ɲa kɔrɔ k’a bato minkɛ, o sekɔra ka taga o ta so, Rama dugu kɔnɔ.
19 E eles se levantaram cedo pela manhã, e adoraram diante do SENHOR, e retornaram, e chegaram à sua casa em Ramá; e Elcana conheceu Ana, sua esposa; e o SENHOR se lembrou dela.
20 Ane nana kɔnɔ ta; a nana dencɛ woro, k’a tɔgɔ la ko Samawilu, ko sabu ale tun k’a daari Matigi Ala fɛ.
20 Portanto sucedeu que, quando chegou o tempo, depois de Ana ter concebido, ela deu à luz um filho, e chamou o seu nome Samuel, dizendo: Porque eu o pedi ao SENHOR.
21 Wagati min Ane cɛ Ɛlikana nana a fɔ ko a bɛ taga tuun ni a ta gbamɔgɔw bɛɛ ye ka taga san sarakaw bɔ Matigi Ala ye, ani k’a ta dajuru dafa,
21 E o homem Elcana, e toda a sua casa, subiu para oferecer ao SENHOR o sacrifício anual, e o seu voto.
22 Ane ma taga ni a ye o san na. A k’a fɔ a cɛ ye ko: «Ni den nana dabɔ sin na wagati min na, ne bɛna taga ni a ye Silo, ka taga a yira Matigi Ala ra; a bɛna to yi tuma bɛɛ.»
22 Porém, Ana não subiu; pois ela disse ao seu marido: Não subirei até que o menino esteja desmamado e, então, eu o trarei, para que ele possa aparecer diante do SENHOR, e lá habitar para sempre.
23 A cɛ Ɛlikana k’a jaabi ko: «Ni min ka bɛn i yɛrɛ ma, i ye o kɛ. To ni den ye yan fɔ ka taga a dabɔ sin na. Janko Matigi Ala ka koɲuman min layiri ta, o ye kɛ dɔrɔn.» A kɛra ten, a muso Ane tora ni den ye ka den lamɔ fɔ ka taga den dabɔ sin na.
23 E Elcana, seu marido, disse-lhe: Faz o que te parecer bem; espera até que o tenhas desmamado; somente o SENHOR estabeleça a sua palavra. Assim, a mulher ficou, e amamentou seu filho até que o desmamou.
24 Ayiwa, den nana dabɔ sin na wagati min na, a k’a ta ka taga ni a ye Matigi Ala ta batoyɔrɔ saninman na Silo. O y’a sɔrɔ den belen tun bɛ fitini. A tagara ni misitoran kelen ye min si ka san saba sɔrɔ, ani mugu tɛntɛnnin kilo tan, ani rɛzɛnji forogo ɲa kelen.
24 E quando ela já o tinha desmamado, ela o fez subir consigo, com três novilhos, e um efa de farinha, e uma garrafa de vinho, e o trouxe à casa do SENHOR em Siló; e a criança era pequena.
25 O tagara se yi minkɛ, o ka misitoran kannatigɛ; o kɔ, o tagara ni den ye Eli fɛ.
25 E eles mataram um novilho, e trouxeram a criança até Eli.
26 Ane k’a fɔ Eli ye ko: «Ne matigicɛ, hakɛ to. Ne bɛ can yɛrɛ le fɔra i ye; muso min tun nana Matigi Ala daari i kɔrɔ yan lon dɔ, ne lo.
26 E ela disse: Ó meu senhor, como vive a tua alma, meu senhor, sou eu a mulher que aqui se pôs de pé diante de ti, orando ao SENHOR.
27 Ne tun bɛ Matigi Ala daarira nin den ta ko le ra. Matigi Ala fana ka ne ta daariri lamɛn.
27 Por esta criança eu orei; e o SENHOR concedeu a minha petição que a ele eu fiz;
28 O kosɔn ne b’a fɛ k’a di Matigi Ala ma. A bɛna kɛ Matigi Ala ta ye a si bɛɛ.»
28 portanto eu também o concedi ao SENHOR, enquanto viver, ele será emprestado ao SENHOR. E ali ele adorou o SENHOR.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.