1 Reis 3
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Ayiwa, Sulemani nana jɛnɲɔgɔnya don ni Misiran masacɛ ye, min ye Farawona ye, ka Farawona denmuso dɔ furu. A tagara o muso bla Dawuda ta masabonba kɔnɔ, sani a ye a yɛrɛ ta masaso lɔ k’a ban, ani Matigi Ala ta batoso, ani Zeruzalɛmu dugu laminikogow.
1 Salomão fez um acordo com Faraó, rei do Egito, casando com a sua filha. Ele a levou para morar na Cidade de Davi até que acabasse a construção do seu palácio e a construção do Templo e das muralhas em volta de Jerusalém.
2 O wagati ra mɔgɔw belen tun bɛ sarakaw bɔra kongoriw kan, sabu Alabatosoba dɔ tun ma lɔ Matigi Ala tɔgɔ ra fɔlɔ.
2 Ainda não havia sido construído um templo para Deus, o Senhor , e por isso o povo ainda continuava oferecendo sacrifícios em vários altares, nos montes.
3 Sulemani ka Matigi Ala kanu, ka tagama ka kaɲa ni a facɛ Dawuda ta ci fɔninw ye; nka o bɛɛ n’a ta, a tun bɛ to ka sarakaw bɔ, ka wusunan sarakaw bɔ kongoriw kan.
3 Salomão amava o Senhor e seguia os conselhos de Davi, seu pai, mas também matava animais e os oferecia em sacrifício em vários altares, nos montes.
4 Lon dɔ, masacɛ Sulemani tagara Gabahɔn ka taga saraka bɔ, sabu o yɔrɔ ta sarakabɔyɔrɔ le tun ka bon ni sarakabɔyɔrɔ tɔw bɛɛ ye. Sulemani ka bɛgan waga kelen kɛ saraka jɛnita* ye o sarakabɔnan kan.
4 Certa vez, Salomão foi a Gibeão oferecer sacrifícios porque naquele lugar estava o altar mais famoso de todos. No passado ele havia queimado ali mil animais como sacrifício a Deus.
5 Matigi Ala k’a yɛrɛ yira Sulemani na su fɛ siko ra, k’a to Gabahɔn; Ala k’a fɔ a ye ko: «I b’a fɛ ne ye fɛn min di i ma, o fɔ!»
5 Naquela noite, o Senhor Deus apareceu num sonho a Salomão e perguntou: — O que você quer que eu lhe dê?
6 Sulemani k’a jaabi, ko: «I ka koɲumanba kɛ i ta jɔncɛ Dawuda ye, min ye ne facɛ ye, sabu a kɛra mɔgɔ kankelentigi ye, ka tagama can kan i ɲa kɔrɔ ni jusukun kelen ye. I ka o koɲumanba kɛ a ye, ka dencɛ di a ma min sigira masaya ra a nɔ ra bi.
6 Ele respondeu: — Tu sempre mostraste grande amor por Davi, meu pai, teu
7 Ayiwa, sisan Matigi Ala, ne ta Ala, ele le ka i ta jɔncɛ sigi masaya ra ne facɛ Dawuda nɔ ra, k’a sɔrɔ ne tɛ foyi ye ni denfitini tɛ; ne fana tɛ nin baara kɛcogo lɔn.
7 Ó Senhor Deus, tu deixaste que eu ficasse como rei no lugar do meu pai, embora eu seja muito jovem e não saiba governar.
8 I ta jɔncɛ bɛ i ta mɔgɔw le cɛ ra, i yɛrɛ ka mɔgɔ minw ɲanawoloma, nin mɔgɔ camanba min tɛ se ka jate, walama k’a da lɔn, a cayakojugu fɛ.
8 Aqui estou eu no meio do povo que escolheste para ser teu, um povo que é tão numeroso, que nem pode ser contado.
9 O ra, hakiritigiya le di i ta jɔncɛ ma, janko a ye i ta mɔgɔw ta kow ɲanabɔ ka ɲa, ka koɲuman ni kojugu lɔn ka bɔ ɲɔgɔn na; ni o tɛ, jɔn le bɛ se ka ele ta mɔgɔw mara, nin jama camanba?»
9 Portanto, dá-me sabedoria para que eu possa governar o teu povo com justiça e saber a diferença entre o bem e o mal. Se não for assim, como é que eu poderei governar este teu grande povo?
10 Ayiwa, Sulemani ka min daari, o diyara Matigi ye.
10 Deus gostou de Salomão ter pedido isso
11 O ra, Ala k’a fɔ a ye ko: «I n’a fɔ i ka nin le daari ne fɛ, i ma sijan daari, walama naforo, walama i juguw saya, nka i n’a fɔ i ka hakiritigiya le daari, janko ka mɔgɔw ta kow ɲanabɔ ni terenninya ye,
11 e disse: — Já que você pediu sabedoria para governar com justiça, em vez de pedir vida longa, ou riquezas, ou a morte dos seus inimigos,
12 ayiwa, i ka min daari, ne bɛna o kɛ i ye. Ne bɛna i kɛ kolɔnbaga ye, ka i kɛ hakiritigi ye, ne ma deri ka min ɲɔgɔn kɛ mɔgɔ si ye ban, ani ne fana tɛna min ɲɔgɔn kɛ mɔgɔ si ye tuun fiyewu.
12 eu darei o que você pediu. Darei a você sabedoria e inteligência, como ninguém teve antes de você, nem terá depois.
13 Ka fara o kan, i ma min daari ne fɛ, ne bɛna o fana kɛ i ye. Ne bɛna naforo ni bonya di i ma; i ta tere bɛɛ ra, i ɲɔgɔn masacɛ tɛna kɛ yi.
13 Mas lhe darei também o que não pediu: durante toda a sua vida, você terá riquezas e honras, mais do que qualquer outro rei.
14 Ni i ka ne ta siraw tagama, ka ne ta cifɔninw ani ne ta kumaw sira tagama i n’a fɔ i facɛ Dawuda k’a kɛ cogo min na, ne bɛna sijan di i ma.»
14 E, se você me obedecer e guardar as minhas leis e os meus mandamentos, como fez Davi, o seu pai, eu lhe darei uma vida longa.
15 O kɔ, Sulemani wurira sunɔgɔ ra ni o siko ye a hakiri ra, ka sekɔ ka taga Zeruzalɛmu. A tagara lɔ Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu* ɲa fɛ; a ka saraka jɛnitaw* ni jɛnɲɔgɔnya sarakaw* bɔ. O kɔ, a ka domuniba dɔ labɛn a ta jamana ɲamɔgɔw bɛɛ ye.
15 Quando acordou, Salomão compreendeu que Deus havia falado com ele no sonho. Então foi para Jerusalém, ficou diante da arca da aliança e apresentou a Deus ofertas de paz e sacrifícios que foram completamente queimados. Depois deu uma festa para todas as autoridades.
16 Lon dɔ, jatɔmuso fla nana masacɛ Sulemani fɛ, ka na lɔ a ɲa kɔrɔ.
16 Certo dia, duas prostitutas apresentaram-se diante do rei Salomão,
17 O muso fla ra kelen ko: «Hakɛ to, ne matigicɛ, ne ni nin muso, an fla bɛɛ bɛ sira ɲɔgɔn fɛ bon kelen kɔnɔ. Ne nana jigi ne ta den na a kɔrɔ bon kɔnɔ.
17 e uma delas disse: — Ó rei Salomão! Eu e esta mulher moramos na mesma casa. Eu dei à luz um menino, e ela estava lá comigo.
18 Nka ne jiginin tere sabanan lon, ale fana jigira. An fla dɔrɔn le tun bɛ bon kɔnɔ; mɔgɔ wɛrɛ tun tɛ ni an ye ni an fla dɔrɔn tɛ.
18 Dois dias depois do nascimento do meu filho, ela também deu à luz um menino. Somente nós duas estávamos na casa; não havia mais ninguém lá.
19 «Ayiwa, su fɛ, nin muso sunɔgɔtɔ yɛlɛmana ka la a den kan k’a den faga.
19 Uma noite, ela rolou sem querer sobre o seu filho e o sufocou.
20 A wurira o le ra su cɛmancɛ ra, ka ne to sunɔgɔ ra, ka ne ta den ta ka bɔ ne kɔrɔ, ka o la a yɛrɛ kɔrɔ; a yɛrɛ ta den min sara, a ka o ta ka o la ne kɔrɔ.
20 Então levantou-se durante a noite, enquanto eu dormia, pegou o meu filho e o colocou na cama dela. Depois colocou o menino morto nos meus braços.
21 Sɔgɔma ne wurira ko ne bɛ sin di ne ta den ma minkɛ, ne barara k’a ye ko den sanin lo. Ne nana a flɛ ka ɲa sɔgɔma minkɛ, ne k’a ye ko ne ka den min woro, ko o tɛ!»
21 No outro dia de manhã, quando eu me levantei para dar de mamar ao meu filho, vi que estava morto. Porém, quando reparei bem, percebi que não era o meu filho.
22 Muso tɔ kelen ko: «Can tɛ! Den ɲanaman ye ne ta le ye. Den min sara o ye ele ta den le ye.»
22 Mas a outra mulher disse: — Não é verdade. Pelo contrário, meu filho é o que está vivo, e o seu é o que está morto! E a primeira mulher respondeu: — Não é, não! A criança morta é a sua, e a viva é a minha! E foi assim que discutiram na frente do rei.
23 Masacɛ ko: «Kelen ko: ‹Den min ɲanaman lo, o ye ne ta den le ye; ele ta le sara!› Tɔ kelen fana ko: ‹Can tɛ, ele ta den le sara, ne ta den ɲanaman lo!› »
23 Então o rei Salomão disse: — Cada uma de vocês diz que a criança viva é a sua, e que a morta é da outra.
24 Masacɛ ko: «Aw ye na ni kɛrɛkɛmuru dɔ ye!» O nana ni kɛrɛkɛmuru dɔ ye masacɛ fɛ.
24 Então mandou buscar uma espada e, quando a trouxeram,
25 Masacɛ ko: «Aw ye den ɲanaman cɛtigɛ fla ye, k’a taran kelen kelen di o bɛɛ ma.»
25 disse: — Cortem a criança viva pelo meio e deem metade para cada uma destas mulheres.
26 Ayiwa, muso min tun ye den ɲanaman bamuso ye can ra, ale ta den hina k’a mina; a ko masacɛ ma ko: «Ne matigicɛ, sabari i ye den ɲanaman di a ma. Aw kana a faga fiyewu!» Nka muso tɔ kelen ko: «Aw ye a tigɛ fla ye! Ale tɛna a sɔrɔ, ne fana tɛna a sɔrɔ!»
26 A verdadeira mãe do menino, com o coração cheio de amor pelo filho, disse: — Por favor, senhor, não mate o meu filho! Entregue-o a esta mulher! Mas a outra disse: — Podem cortá-lo em dois pedaços! Assim ele não será nem meu nem seu.
27 Masacɛ ka kiti tigɛ o le ra, k’a fɔ ko: «Aw ye den di muso fɔlɔ ma, aw kana a faga; ale le ye den bamuso ye.»
27 Aí Salomão disse: — Não matem a criança! Entreguem o menino à primeira mulher porque ela é a mãe dele.
28 Ayiwa, masacɛ ka kiti min tigɛ, Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ka o ko mɛn minkɛ, o bɛɛ ka bonyaba la masacɛ kan; sabu o k’a ye ko a bɛ a ta hakiritigiya sɔrɔra ka bɔ Ala yɛrɛ le fɛ, ka kiti tigɛ.
28 Todo o povo de Israel soube dessa decisão do rei Salomão, e aí todos sentiram um grande respeito por ele, pois viram que Deus lhe tinha dado sabedoria para julgar com justiça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.