1 Reis 3
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA
1 Ayiwa, Sulemani nana jɛnɲɔgɔnya don ni Misiran masacɛ ye, min ye Farawona ye, ka Farawona denmuso dɔ furu. A tagara o muso bla Dawuda ta masabonba kɔnɔ, sani a ye a yɛrɛ ta masaso lɔ k’a ban, ani Matigi Ala ta batoso, ani Zeruzalɛmu dugu laminikogow.
1 Salomão aparentou-se com Faraó, rei do Egito, pois tomou por mulher a filha de Faraó e a trouxe à Cidade de Davi, até que acabasse de edificar a sua casa, e a Casa do Senhor , e a muralha à roda de Jerusalém.
2 O wagati ra mɔgɔw belen tun bɛ sarakaw bɔra kongoriw kan, sabu Alabatosoba dɔ tun ma lɔ Matigi Ala tɔgɔ ra fɔlɔ.
2 Entretanto, o povo oferecia sacrifícios sobre os altos, porque até àqueles dias ainda não se tinha edificado casa ao nome do Senhor .
3 Sulemani ka Matigi Ala kanu, ka tagama ka kaɲa ni a facɛ Dawuda ta ci fɔninw ye; nka o bɛɛ n’a ta, a tun bɛ to ka sarakaw bɔ, ka wusunan sarakaw bɔ kongoriw kan.
3 Salomão amava ao Senhor , andando nos preceitos de Davi, seu pai; porém sacrificava ainda nos altos e queimava incenso.
4 Lon dɔ, masacɛ Sulemani tagara Gabahɔn ka taga saraka bɔ, sabu o yɔrɔ ta sarakabɔyɔrɔ le tun ka bon ni sarakabɔyɔrɔ tɔw bɛɛ ye. Sulemani ka bɛgan waga kelen kɛ saraka jɛnita* ye o sarakabɔnan kan.
4 Foi o rei a Gibeão para lá sacrificar, porque era o alto maior; ofereceu mil holocaustos Salomão naquele altar.
5 Matigi Ala k’a yɛrɛ yira Sulemani na su fɛ siko ra, k’a to Gabahɔn; Ala k’a fɔ a ye ko: «I b’a fɛ ne ye fɛn min di i ma, o fɔ!»
5 Em Gibeão, apareceu o Senhor a Salomão, de noite, em sonhos. Disse-lhe Deus: Pede-me o que queres que eu te dê.
6 Sulemani k’a jaabi, ko: «I ka koɲumanba kɛ i ta jɔncɛ Dawuda ye, min ye ne facɛ ye, sabu a kɛra mɔgɔ kankelentigi ye, ka tagama can kan i ɲa kɔrɔ ni jusukun kelen ye. I ka o koɲumanba kɛ a ye, ka dencɛ di a ma min sigira masaya ra a nɔ ra bi.
6 Respondeu Salomão: De grande benevolência usaste para com teu servo Davi, meu pai, porque ele andou contigo em fidelidade, e em justiça, e em retidão de coração, perante a tua face; mantiveste-lhe esta grande benevolência e lhe deste um filho que se assentasse no seu trono, como hoje se vê.
7 Ayiwa, sisan Matigi Ala, ne ta Ala, ele le ka i ta jɔncɛ sigi masaya ra ne facɛ Dawuda nɔ ra, k’a sɔrɔ ne tɛ foyi ye ni denfitini tɛ; ne fana tɛ nin baara kɛcogo lɔn.
7 Agora, pois, ó Senhor , meu Deus, tu fizeste reinar teu servo em lugar de Davi, meu pai; não passo de uma criança, não sei como conduzir-me.
8 I ta jɔncɛ bɛ i ta mɔgɔw le cɛ ra, i yɛrɛ ka mɔgɔ minw ɲanawoloma, nin mɔgɔ camanba min tɛ se ka jate, walama k’a da lɔn, a cayakojugu fɛ.
8 Teu servo está no meio do teu povo que elegeste, povo grande, tão numeroso, que se não pode contar.
9 O ra, hakiritigiya le di i ta jɔncɛ ma, janko a ye i ta mɔgɔw ta kow ɲanabɔ ka ɲa, ka koɲuman ni kojugu lɔn ka bɔ ɲɔgɔn na; ni o tɛ, jɔn le bɛ se ka ele ta mɔgɔw mara, nin jama camanba?»
9 Dá, pois, ao teu servo coração compreensivo para julgar a teu povo, para que prudentemente discirna entre o bem e o mal; pois quem poderia julgar a este grande povo?
10 Ayiwa, Sulemani ka min daari, o diyara Matigi ye.
10 Estas palavras agradaram ao Senhor, por haver Salomão pedido tal coisa.
11 O ra, Ala k’a fɔ a ye ko: «I n’a fɔ i ka nin le daari ne fɛ, i ma sijan daari, walama naforo, walama i juguw saya, nka i n’a fɔ i ka hakiritigiya le daari, janko ka mɔgɔw ta kow ɲanabɔ ni terenninya ye,
11 Disse-lhe Deus: Já que pediste esta coisa e não pediste longevidade, nem riquezas, nem a morte de teus inimigos; mas pediste entendimento, para discernires o que é justo;
12 ayiwa, i ka min daari, ne bɛna o kɛ i ye. Ne bɛna i kɛ kolɔnbaga ye, ka i kɛ hakiritigi ye, ne ma deri ka min ɲɔgɔn kɛ mɔgɔ si ye ban, ani ne fana tɛna min ɲɔgɔn kɛ mɔgɔ si ye tuun fiyewu.
12 eis que faço segundo as tuas palavras: dou-te coração sábio e inteligente, de maneira que antes de ti não houve teu igual, nem depois de ti o haverá.
13 Ka fara o kan, i ma min daari ne fɛ, ne bɛna o fana kɛ i ye. Ne bɛna naforo ni bonya di i ma; i ta tere bɛɛ ra, i ɲɔgɔn masacɛ tɛna kɛ yi.
13 Também até o que me não pediste eu te dou, tanto riquezas como glória; que não haja teu igual entre os reis, por todos os teus dias.
14 Ni i ka ne ta siraw tagama, ka ne ta cifɔninw ani ne ta kumaw sira tagama i n’a fɔ i facɛ Dawuda k’a kɛ cogo min na, ne bɛna sijan di i ma.»
14 Se andares nos meus caminhos e guardares os meus estatutos e os meus mandamentos, como andou Davi, teu pai, prolongarei os teus dias.
15 O kɔ, Sulemani wurira sunɔgɔ ra ni o siko ye a hakiri ra, ka sekɔ ka taga Zeruzalɛmu. A tagara lɔ Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu* ɲa fɛ; a ka saraka jɛnitaw* ni jɛnɲɔgɔnya sarakaw* bɔ. O kɔ, a ka domuniba dɔ labɛn a ta jamana ɲamɔgɔw bɛɛ ye.
15 Despertou Salomão; e eis que era sonho. Veio a Jerusalém, pôs-se perante a arca da Aliança do Senhor , ofereceu holocaustos, apresentou ofertas pacíficas e deu um banquete a todos os seus oficiais.
16 Lon dɔ, jatɔmuso fla nana masacɛ Sulemani fɛ, ka na lɔ a ɲa kɔrɔ.
16 Então, vieram duas prostitutas ao rei e se puseram perante ele.
17 O muso fla ra kelen ko: «Hakɛ to, ne matigicɛ, ne ni nin muso, an fla bɛɛ bɛ sira ɲɔgɔn fɛ bon kelen kɔnɔ. Ne nana jigi ne ta den na a kɔrɔ bon kɔnɔ.
17 Disse-lhe uma das mulheres: Ah! Senhor meu, eu e esta mulher moramos na mesma casa, onde dei à luz um filho.
18 Nka ne jiginin tere sabanan lon, ale fana jigira. An fla dɔrɔn le tun bɛ bon kɔnɔ; mɔgɔ wɛrɛ tun tɛ ni an ye ni an fla dɔrɔn tɛ.
18 No terceiro dia, depois do meu parto, também esta mulher teve um filho. Estávamos juntas; nenhuma outra pessoa se achava conosco na casa; somente nós ambas estávamos ali.
19 «Ayiwa, su fɛ, nin muso sunɔgɔtɔ yɛlɛmana ka la a den kan k’a den faga.
19 De noite, morreu o filho desta mulher, porquanto se deitara sobre ele.
20 A wurira o le ra su cɛmancɛ ra, ka ne to sunɔgɔ ra, ka ne ta den ta ka bɔ ne kɔrɔ, ka o la a yɛrɛ kɔrɔ; a yɛrɛ ta den min sara, a ka o ta ka o la ne kɔrɔ.
20 Levantou-se à meia-noite, e, enquanto dormia a tua serva, tirou-me a meu filho do meu lado, e o deitou nos seus braços; e a seu filho morto deitou-o nos meus.
21 Sɔgɔma ne wurira ko ne bɛ sin di ne ta den ma minkɛ, ne barara k’a ye ko den sanin lo. Ne nana a flɛ ka ɲa sɔgɔma minkɛ, ne k’a ye ko ne ka den min woro, ko o tɛ!»
21 Levantando-me de madrugada para dar de mamar a meu filho, eis que estava morto; mas, reparando nele pela manhã, eis que não era o filho que eu dera à luz.
22 Muso tɔ kelen ko: «Can tɛ! Den ɲanaman ye ne ta le ye. Den min sara o ye ele ta den le ye.»
22 Então, disse a outra mulher: Não, mas o vivo é meu filho; o teu é o morto. Porém esta disse: Não, o morto é teu filho; o meu é o vivo. Assim falaram perante o rei.
23 Masacɛ ko: «Kelen ko: ‹Den min ɲanaman lo, o ye ne ta den le ye; ele ta le sara!› Tɔ kelen fana ko: ‹Can tɛ, ele ta den le sara, ne ta den ɲanaman lo!› »
23 Então, disse o rei: Esta diz: Este que vive é meu filho, e teu filho é o morto; e esta outra diz: Não, o morto é teu filho, e o meu filho é o vivo.
24 Masacɛ ko: «Aw ye na ni kɛrɛkɛmuru dɔ ye!» O nana ni kɛrɛkɛmuru dɔ ye masacɛ fɛ.
24 Disse mais o rei: Trazei-me uma espada. Trouxeram uma espada diante do rei.
25 Masacɛ ko: «Aw ye den ɲanaman cɛtigɛ fla ye, k’a taran kelen kelen di o bɛɛ ma.»
25 Disse o rei: Dividi em duas partes o menino vivo e dai metade a uma e metade a outra.
26 Ayiwa, muso min tun ye den ɲanaman bamuso ye can ra, ale ta den hina k’a mina; a ko masacɛ ma ko: «Ne matigicɛ, sabari i ye den ɲanaman di a ma. Aw kana a faga fiyewu!» Nka muso tɔ kelen ko: «Aw ye a tigɛ fla ye! Ale tɛna a sɔrɔ, ne fana tɛna a sɔrɔ!»
26 Então, a mulher cujo filho era o vivo falou ao rei (porque o amor materno se aguçou por seu filho) e disse: Ah! Senhor meu, dai-lhe o menino vivo e por modo nenhum o mateis. Porém a outra dizia: Nem meu nem teu; seja dividido.
27 Masacɛ ka kiti tigɛ o le ra, k’a fɔ ko: «Aw ye den di muso fɔlɔ ma, aw kana a faga; ale le ye den bamuso ye.»
27 Então, respondeu o rei: Dai à primeira o menino vivo; não o mateis, porque esta é sua mãe.
28 Ayiwa, masacɛ ka kiti min tigɛ, Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ka o ko mɛn minkɛ, o bɛɛ ka bonyaba la masacɛ kan; sabu o k’a ye ko a bɛ a ta hakiritigiya sɔrɔra ka bɔ Ala yɛrɛ le fɛ, ka kiti tigɛ.
28 Todo o Israel ouviu a sentença que o rei havia proferido; e todos tiveram profundo respeito ao rei, porque viram que havia nele a sabedoria de Deus, para fazer justiça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.