1 Reis 21

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ayiwa, o kow kɔ fɛ, min kɛra tuun o ye nin ye. Cɛ dɔ tun bɛ Zizirɛli dugu kɔnɔ, a tɔgɔ ye ko Nabɔti. Rɛzɛnforo dɔ tun b’a fɛ Zizirɛli; o foro tun bɛ Samari masacɛ Akabu ta masaso kɛrɛ fɛ.
1 Depois disso, aconteceu o seguinte: Acabe, rei de Samaria , tinha um palácio em Jezreel. Perto desse palácio havia uma plantação de uvas que pertencia a um homem chamado Nabote.
2 Lon dɔ, Akabu ko Nabɔti ma ko: «I ta rɛzɛnforo di ne ma, ne b’a kɛ nankɔ ye, sabu a bɛ ne ta so kɛrɛ fɛ. Ne bɛna rɛzɛnforo wɛrɛ di i ma a nɔ ra, min ka ɲi ni nin ye; walama ni o ma i diya, ne bɛ se k’a sɔngɔ di i ma.»
2 Certo dia Acabe disse a Nabote: — Dê-me a sua plantação de uvas. Ela fica perto do meu palácio, e eu quero aproveitar o terreno para fazer uma horta. Em troca, eu lhe darei uma plantação de uvas melhor do que a sua ou, se você preferir, eu pagarei um preço justo por ela.
3 Nabɔti ka Akabu jaabi ko: «Ne bɛmaw ka yɔrɔ min di ne ma cɛn ye, Matigi Ala ye ne kisi ne ye o di ele ma.»
3 — Esta plantação de uvas é uma herança dos meus antepassados! — respondeu Nabote. — Que o Senhor Deus me livre de entregá-la ao senhor!
4 Akabu jusu kasininba ni a ɲanasisininba tagara a ta so, Zizirɛlikacɛ Nabɔti ta kuma kosɔn, ko sabu Nabɔti k’a fɔ ko: «Ne bɛmaw ka cɛn min di ne ma, ne tɛ se ka o di ele ma.» A tagara la a ta lanan kan, k’a ɲasin kogo ma, ka ban domuni ma.
4 Acabe foi para casa aborrecido e com raiva por causa do que Nabote tinha dito. Ele se deitou na cama, virado para a parede, e não quis comer nada.
5 A muso Yezabɛli nana a kɔrɔ ka na a fɔ a ye ko: «Mun kosɔn i jusu kasinin bɛ tan, fɔ ka ban domuni bɛɛ ma?»
5 Então a sua esposa Jezabel foi falar com ele e perguntou: — Por que você está assim aborrecido? Por que não quer comer?
6 A k’a muso jaabi ko: «Ne kumana Zizirɛlikacɛ Nabɔti fɛ, ko a ye a ta rɛzɛnforo fiyeere ne ma, ko walama ni o m’a diya, ne bɛ rɛzɛnforo wɛrɛ di a ma a nɔ ra. A ko, ko a tɛ a ta rɛzɛnforo di ne ma.»
6 Ele respondeu: — É por causa do que Nabote me falou. Eu lhe disse que queria comprar a sua plantação de uvas ou então, se ele preferisse, eu lhe daria outra em troca. Mas Nabote me disse que não me daria a sua plantação.
7 A muso Yezabɛli k’a fɔ a ye ko: «O tuma ele le tɛ Izirayɛli masacɛ ye wa? Wuri ka domuni kɛ, ka i ninsɔndiya. Ne bɛna Zizirɛlikacɛ Nabɔti ta rɛzɛnforo di i ma.»
7 Então Jezabel disse a Acabe, o seu marido: — Afinal de contas, você é o rei ou não é? Levante-se, anime-se e coma! Eu darei a você a plantação de uvas de Nabote, o homem de Jezreel!
8 Yezabɛli ka sɛbɛ dɔw kɛ ni Akabu tɔgɔ ye, ka Akabu tɔgɔ tagamasiyɛn sigi o kan. Nabɔti tun siginin bɛ dugu min na, a ka o sɛbɛw ci o dugu cɛkɔrɔbaw ni a ɲamɔgɔw ma.
8 Então ela escreveu algumas cartas em nome de Acabe e carimbou-as com o anel-sinete dele e as mandou para as autoridades e para os líderes de Jezreel.
9 A k’a fɔ o sɛbɛw kɔnɔ ko: «Aw ye lon dɔ sigi k’a fɔ yɔrɔ bɛɛ, ko mɔgɔ bɛɛ ye sun don o lon na. O kɔ, aw ye Nabɔti sigi jama bɛɛ ɲa fɛ,
9 As cartas diziam o seguinte: “Mandem avisar que vai haver um dia de jejum, reúnam todo o povo e ponham Nabote no lugar de honra.
10 ka mɔgɔ sɔnkolon fla sigi a ɲa fɛ; olugu ye a jaraki jama ɲa na k’a fɔ a ma ko: ‹I ka Ala tɔgɔ cɛn, ka masacɛ fana tɔgɔ cɛn.› Ni o kɛra, o ye taga ni a ye dugu kɔ fɛ, ka taga a bon ni kabakuru ye k’a faga.»
10 Ponham sentados na frente dele dois homens de mau caráter para acusarem Nabote de ter amaldiçoado a Deus e ao rei. Depois levem Nabote para fora da cidade e o matem a pedradas.”
11 Nabɔti ta dugumɔgɔw ni a cɛkɔrɔbaw ni a dugu ɲamɔgɔ minw bɛɛ tun bɛ ni a ye dugu kɔnɔ yi, olugu fana k’a kɛ i ko Yezabɛli tun k’a fɔ o ye cogo min na; a tun ka kuma minw fɔ sɛbɛw kɔnɔ k’a ci o ma, o k’a kɛ ten.
11 Os líderes e as autoridades de Jezreel fizeram o que Jezabel havia ordenado.
12 O ka lon dɔ sigi k’a fɔ yɔrɔ bɛɛ ko mɔgɔ bɛɛ ye sun don o lon na. O ka Nabɔti sigi jama bɛɛ ɲa fɛ;
12 Eles mandaram avisar que ia haver um dia de jejum, reuniram o povo e puseram Nabote no lugar de honra.
13 Cɛ sɔnkolon fla nana sigi Nabɔti ɲa fɛ, ka a jaraki jama ɲa fɛ, k’a fɔ ko: «Nabɔti ka Ala tɔgɔ cɛn, ka masacɛ fana tɔgɔ cɛn.» A kɛra ten, o tagara ni a ye dugu kɔ fɛ, ka taga a bon ni kabakuru ye k’a faga.
13 Então, diante do povo, os dois homens de mau caráter acusaram Nabote de haver amaldiçoado a Deus e ao rei. E assim ele foi levado para fora da cidade e morto a pedradas.
14 O kɔ, o ka cira bla ka taga a fɔ Yezabɛli ye ko: «An ka Nabɔti bon ni kabakuru ye; a sara!»
14 Depois mandaram dizer a Jezabel: — Nabote foi morto a pedradas.
15 Yezabɛli k’a mɛn minkɛ ko o ka Nabɔti bon ni kabakuru ye, ko a sara, a ko Akabu ma ko: «Wuri i ye taga Zizirɛlikacɛ Nabɔti ta rɛzɛnforo ta, a tun banna ko a tɛ min fiyeere i ma, sabu Nabɔti tɛ nin na tuun; a sara.»
15 Logo que Jezabel recebeu o recado, disse a Acabe: — Nabote morreu. Agora vá e tome posse da plantação de uvas que ele não quis vender a você.
16 Akabu k’a mɛn minkɛ ko Nabɔti sara, a wurira ka taga Zizirɛlikacɛ Nabɔti ta rɛzɛnforo ra, ka taga o foro ta k’a kɛ a ta ye.
16 Logo que soube que Nabote estava morto, Acabe foi até a plantação de uvas e tomou posse dela.
17 Matigi Ala k’a ta kuma lase Tisibekacɛ Iliya ma, k’a fɔ a ye ko:
17 Então o Senhor Deus disse a Elias, o profeta de Tisbé:
18 «Wuri, i ye taga Izirayɛli masacɛ Akabu fɛ, Samari. A ye nin ye Nabɔti ta rɛzɛnforo kɔnɔ; a tagara o foro ta k’a kɛ a ta ye.
18 — Vá falar com Acabe, rei de Israel, que mora na cidade de Samaria. Você o achará em Jezreel, na plantação de uvas de Nabote. Ele foi até lá para tomar posse dela.
19 I ye a fɔ a ye ko Matigi Ala ko: ‹Ele bɛ mɔgɔ faga ka sɔrɔ ka na o tigi borofɛn ta kɛ!› I ye a fɔ a ye ko Matigi Ala ko: ‹Wuruw ka Nabɔti jori nɛmu yɔrɔ min na cɔ, o bɛna ele yɛrɛ fana jori nɛmu o yɔrɔ kelen le ra.› »
19 Diga a Acabe que eu, o Senhor , estou dizendo a ele: “Você mata o homem e ainda fica com a propriedade dele?” Diga a Acabe que o que eu estou dizendo é isto: “No mesmo lugar onde os cachorros lamberam o sangue de Nabote, eles lamberão o seu próprio sangue.”
20 Akabu ka Iliya ye minkɛ, Akabu ko: «E, ne jugu, i nana ne kɔ yan tuun kɛ!» Iliya k’a jaabi ko: «Ne nana i kɔ, sabu ele ka i yɛrɛ fiyeere le, ka kojugu kɛ Matigi Ala ɲa kɔrɔ.
20 Quando Acabe viu Elias, perguntou: — Você já me achou, meu inimigo? Elias respondeu: — Achei, sim, porque você se entregou completamente a fazer o que o
21 Matigi Ala ko: ‹A flɛ, ne bɛna kojuguba lase i ma, ka i ni i ta durujaw bɛɛ halaki ka bɔ yi pewu. Cɛ o cɛ ye Akabu ta mɔgɔ ye, jɔn fara hɔrɔn kan, ne bɛna o bɛɛ faran ka bɔ Izirayɛlimɔgɔw ta jɛn ra.
21 Por isso, ele lhe diz: “Eu vou fazer com que a desgraça caia sobre você. Vou acabar com você e vou me livrar de todos os homens da sua família, tanto os jovens como os velhos.
22 Ne bɛna i ta so kɛ i ko Nebati dencɛ Yerobohamu ta so, ani i ko Ahiya dencɛ Bahesa ta so, sabu i ka ne jusu wuri, ka Izirayɛlimɔgɔw bla jurumun na.›
22 Vou fazer com a sua família o mesmo que fiz com a família do rei Jeroboão, filho de Nebate, e com a família de Baasa, filho de Aías. Pois você levou o povo de Israel a pecar, e isso me provocou e me fez ficar irado .”
23 Matigi Ala ka Yezabɛli fana ta ko fɔ, ko: ‹Wuruw bɛna Yezabɛli domu Zizirɛli dugu kogo kɔrɔ.›
23 Elias continuou, dizendo: — E, quanto a Jezabel, o
24 Ni Akabu ta somɔgɔ min o min ka sa dugu kɔnɔ, wuruw le bɛna o su domu; ni min o min ka sa kongo ra, kɔnɔw bɛna o su domu.»
24 Os parentes dela que morrerem na cidade serão comidos pelos cachorros, e os que morrerem no campo serão comidos pelos urubus.
25 Ayiwa, masacɛ si m’a yɛrɛ fiyeere, k’a yɛrɛ bla kojugu ra Matigi Ala ɲa kɔrɔ i ko Akabu, ani a muso Yezabɛli min tun bɛ to k’a kɔnɔnɔsu.
25 (Não houve ninguém que tivesse se entregado tão completamente a fazer coisas erradas, que não agradam ao Senhor , como fez Acabe. E tudo ele fez por sugestão da sua esposa Jezabel.
26 A ka ko haramuninw dɔrɔn le kɛ, k’a yɛrɛ bla josɔn na, k’a kɛ i n’a fɔ Amɔrikaw, Matigi Ala tun ka o minw gbɛn, ka o ta jamana di Izirayɛlimɔgɔw ma.
26 Acabe cometeu os pecados mais vergonhosos, adorando ídolos, como haviam feito os amorreus, o povo que o Senhor havia expulsado do país conforme o povo de Israel tinha ido avançando.)
27 Akabu ka Iliya ta kuma mɛn minkɛ, a nimisara, fɔ k’a ta faniw mina ka o faran. A ka bɔrɔfani don a yɛrɛ ra, ka sun don. A tun bɛ si ni o bɔrɔfani le ye a kan na; a tagamacogo bɛɛ tun sumayara.
27 Quando Elias acabou de falar, Acabe rasgou as suas roupas, jogou-as longe e vestiu uma roupa de pano grosseiro. Ele não comia nada, dormia em cima de panos grosseiros e andava triste e abatido.
28 Matigi Ala k’a ta kuma lase Tisibekacɛ Iliya ma, k’a fɔ a ye ko:
28 Então o Senhor Deus disse ao profeta Elias:
29 «Akabu k’a yɛrɛ majigi cogo min na, i ka o ye kɛ! I n’a fɔ a k’a yɛrɛ majigi ne ɲa kɔrɔ, ne tɛna kojugu lase a ta somɔgɔw ma k’a yɛrɛ to si ra. Ne bɛna a kɛ a dencɛ ta masaya wagati le ra.»
29 — Você viu como Acabe se tem humilhado diante de mim? Já que ele está fazendo isso, não será durante a vida dele que vou trazer a desgraça que prometi. Será durante a vida do filho dele que eu vou fazer cair a desgraça sobre a família de Acabe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.