1 Reis 21
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ
1 Ayiwa, o kow kɔ fɛ, min kɛra tuun o ye nin ye. Cɛ dɔ tun bɛ Zizirɛli dugu kɔnɔ, a tɔgɔ ye ko Nabɔti. Rɛzɛnforo dɔ tun b’a fɛ Zizirɛli; o foro tun bɛ Samari masacɛ Akabu ta masaso kɛrɛ fɛ.
1 E sucedeu, depois destas coisas, que Nabote, o jezreelita, tinha uma vinha, a qual estava em Jezreel, junto ao palácio de Acabe, rei de Samaria.
2 Lon dɔ, Akabu ko Nabɔti ma ko: «I ta rɛzɛnforo di ne ma, ne b’a kɛ nankɔ ye, sabu a bɛ ne ta so kɛrɛ fɛ. Ne bɛna rɛzɛnforo wɛrɛ di i ma a nɔ ra, min ka ɲi ni nin ye; walama ni o ma i diya, ne bɛ se k’a sɔngɔ di i ma.»
2 E Acabe falou a Nabote, dizendo: Dá-me a tua vinha, para que eu possa tê-la como horta de ervas, porque ela está perto da minha casa; e te darei por ela uma vinha melhor; ou, se te parecer bom, dar-te-ei o seu valor em dinheiro.
3 Nabɔti ka Akabu jaabi ko: «Ne bɛmaw ka yɔrɔ min di ne ma cɛn ye, Matigi Ala ye ne kisi ne ye o di ele ma.»
3 E Nabote disse a Acabe: O SENHOR me proíba de te dar a herança dos meus pais.
4 Akabu jusu kasininba ni a ɲanasisininba tagara a ta so, Zizirɛlikacɛ Nabɔti ta kuma kosɔn, ko sabu Nabɔti k’a fɔ ko: «Ne bɛmaw ka cɛn min di ne ma, ne tɛ se ka o di ele ma.» A tagara la a ta lanan kan, k’a ɲasin kogo ma, ka ban domuni ma.
4 E Acabe chegou à sua casa revoltado e aborrecido por causa da palavra que Nabote, o jezreelita, lhe havia falado; porquanto ele tinha dito: Não te darei a herança dos meus pais. E ele se deitou na sua cama, e virou a sua face, e não quis comer pão algum.
5 A muso Yezabɛli nana a kɔrɔ ka na a fɔ a ye ko: «Mun kosɔn i jusu kasinin bɛ tan, fɔ ka ban domuni bɛɛ ma?»
5 Todavia, Jezabel, a sua esposa, veio até ele e lhe disse: Por que o teu espírito está tão triste, a ponto de não comeres mais pão algum?
6 A k’a muso jaabi ko: «Ne kumana Zizirɛlikacɛ Nabɔti fɛ, ko a ye a ta rɛzɛnforo fiyeere ne ma, ko walama ni o m’a diya, ne bɛ rɛzɛnforo wɛrɛ di a ma a nɔ ra. A ko, ko a tɛ a ta rɛzɛnforo di ne ma.»
6 E ele lhe disse: Porque eu falei com Nabote, o jezreelita, e disse a ele: Dá-me a tua vinha em troca de dinheiro; ou, ainda, se te aprouver, eu te darei uma outra vinha por ela; e ele respondeu: Não te darei a minha vinha.
7 A muso Yezabɛli k’a fɔ a ye ko: «O tuma ele le tɛ Izirayɛli masacɛ ye wa? Wuri ka domuni kɛ, ka i ninsɔndiya. Ne bɛna Zizirɛlikacɛ Nabɔti ta rɛzɛnforo di i ma.»
7 E Jezabel, a sua esposa, disse a ele: Tu governas agora o reino de Israel? Levanta-te, e come pão, e deixa o teu coração ficar contente. Eu te darei a vinha de Nabote, o jezreelita.
8 Yezabɛli ka sɛbɛ dɔw kɛ ni Akabu tɔgɔ ye, ka Akabu tɔgɔ tagamasiyɛn sigi o kan. Nabɔti tun siginin bɛ dugu min na, a ka o sɛbɛw ci o dugu cɛkɔrɔbaw ni a ɲamɔgɔw ma.
8 Assim, ela escreveu cartas em nome de Acabe, e as selou com o selo dele, e enviou as cartas para os anciãos e para os nobres que estavam na sua cidade, habitando com Nabote.
9 A k’a fɔ o sɛbɛw kɔnɔ ko: «Aw ye lon dɔ sigi k’a fɔ yɔrɔ bɛɛ, ko mɔgɔ bɛɛ ye sun don o lon na. O kɔ, aw ye Nabɔti sigi jama bɛɛ ɲa fɛ,
9 E ela escreveu nas cartas, dizendo: Proclamai um jejum, e ponde Nabote no alto, no meio do povo;
10 ka mɔgɔ sɔnkolon fla sigi a ɲa fɛ; olugu ye a jaraki jama ɲa na k’a fɔ a ma ko: ‹I ka Ala tɔgɔ cɛn, ka masacɛ fana tɔgɔ cɛn.› Ni o kɛra, o ye taga ni a ye dugu kɔ fɛ, ka taga a bon ni kabakuru ye k’a faga.»
10 e ponde dois homens, filhos de Belial, diante dele, para dar testemunho contra ele, dizendo: Tu blasfemaste contra Deus e contra o rei. E, depois, carregai-o para fora e apedrejai-o, para que morra.
11 Nabɔti ta dugumɔgɔw ni a cɛkɔrɔbaw ni a dugu ɲamɔgɔ minw bɛɛ tun bɛ ni a ye dugu kɔnɔ yi, olugu fana k’a kɛ i ko Yezabɛli tun k’a fɔ o ye cogo min na; a tun ka kuma minw fɔ sɛbɛw kɔnɔ k’a ci o ma, o k’a kɛ ten.
11 E os homens da sua cidade, a saber, os anciãos e os nobres que eram habitantes da sua cidade, fizeram segundo Jezabel lhes mandou, e segundo estava escrito nas cartas que ela lhes havia enviado.
12 O ka lon dɔ sigi k’a fɔ yɔrɔ bɛɛ ko mɔgɔ bɛɛ ye sun don o lon na. O ka Nabɔti sigi jama bɛɛ ɲa fɛ;
12 E proclamaram um jejum, e puseram Nabote no alto no meio do povo.
13 Cɛ sɔnkolon fla nana sigi Nabɔti ɲa fɛ, ka a jaraki jama ɲa fɛ, k’a fɔ ko: «Nabɔti ka Ala tɔgɔ cɛn, ka masacɛ fana tɔgɔ cɛn.» A kɛra ten, o tagara ni a ye dugu kɔ fɛ, ka taga a bon ni kabakuru ye k’a faga.
13 E ali chegaram dois homens, filhos de Belial, e se assentaram diante dele; e os homens de Belial testemunharam contra ele, justamente contra Nabote, na presença do povo, dizendo: Nabote blasfemou contra Deus e contra o rei. Eles, então, carregaram- no para fora da cidade e o apedrejaram com pedras, de modo que morreu.
14 O kɔ, o ka cira bla ka taga a fɔ Yezabɛli ye ko: «An ka Nabɔti bon ni kabakuru ye; a sara!»
14 Então, eles mandaram dizer a Jezabel: Nabote está apedrejado e está morto.
15 Yezabɛli k’a mɛn minkɛ ko o ka Nabɔti bon ni kabakuru ye, ko a sara, a ko Akabu ma ko: «Wuri i ye taga Zizirɛlikacɛ Nabɔti ta rɛzɛnforo ta, a tun banna ko a tɛ min fiyeere i ma, sabu Nabɔti tɛ nin na tuun; a sara.»
15 E sucedeu, quando Jezabel ouviu que Nabote fora apedrejado, e estava morto, que Jezabel disse a Acabe: Levanta-te, toma posse da vinha de Nabote, o jezreelita, a qual ele se recusou a te dar em troca de dinheiro; porque Nabote não está vivo, mas morto.
16 Akabu k’a mɛn minkɛ ko Nabɔti sara, a wurira ka taga Zizirɛlikacɛ Nabɔti ta rɛzɛnforo ra, ka taga o foro ta k’a kɛ a ta ye.
16 E sucedeu, quando Acabe ouviu que Nabote estava morto, que Acabe se levantou para descer até a vinha de Nabote, o jezreelita, para dela tomar posse.
17 Matigi Ala k’a ta kuma lase Tisibekacɛ Iliya ma, k’a fɔ a ye ko:
17 E a palavra do SENHOR veio a Elias, o tisbita, dizendo:
18 «Wuri, i ye taga Izirayɛli masacɛ Akabu fɛ, Samari. A ye nin ye Nabɔti ta rɛzɛnforo kɔnɔ; a tagara o foro ta k’a kɛ a ta ye.
18 Levanta-te, desce para te encontrares com Acabe, o rei de Israel, o qual está em Samaria; eis que ele está na vinha de Nabote, aonde desceu para tomar posse.
19 I ye a fɔ a ye ko Matigi Ala ko: ‹Ele bɛ mɔgɔ faga ka sɔrɔ ka na o tigi borofɛn ta kɛ!› I ye a fɔ a ye ko Matigi Ala ko: ‹Wuruw ka Nabɔti jori nɛmu yɔrɔ min na cɔ, o bɛna ele yɛrɛ fana jori nɛmu o yɔrɔ kelen le ra.› »
19 E tu lhe falarás, dizendo: Assim diz o SENHOR: Mataste e também tomaste posse? E tu falarás a ele, dizendo: Assim diz o SENHOR: No lugar onde os cães lambiam o sangue de Nabote, os cães lamberão o teu próprio sangue.
20 Akabu ka Iliya ye minkɛ, Akabu ko: «E, ne jugu, i nana ne kɔ yan tuun kɛ!» Iliya k’a jaabi ko: «Ne nana i kɔ, sabu ele ka i yɛrɛ fiyeere le, ka kojugu kɛ Matigi Ala ɲa kɔrɔ.
20 E Acabe disse a Elias: Encontraste-me, ó meu inimigo? E ele respondeu: Eu te encontrei; porque tu te vendeste para executar o mal à vista do SENHOR.
21 Matigi Ala ko: ‹A flɛ, ne bɛna kojuguba lase i ma, ka i ni i ta durujaw bɛɛ halaki ka bɔ yi pewu. Cɛ o cɛ ye Akabu ta mɔgɔ ye, jɔn fara hɔrɔn kan, ne bɛna o bɛɛ faran ka bɔ Izirayɛlimɔgɔw ta jɛn ra.
21 Eis que trarei mal sobre ti, e retirarei a tua posteridade, e cortarei de Acabe aquele que mija contra a parede, e aquele que está escravo e livre em Israel,
22 Ne bɛna i ta so kɛ i ko Nebati dencɛ Yerobohamu ta so, ani i ko Ahiya dencɛ Bahesa ta so, sabu i ka ne jusu wuri, ka Izirayɛlimɔgɔw bla jurumun na.›
22 e farei da tua casa como a casa de Jeroboão, o filho de Nebate, e como a casa de Baasa, o filho de Aías, pela provocação com a qual tu tens me provocado à ira, e feito Israel pecar.
23 Matigi Ala ka Yezabɛli fana ta ko fɔ, ko: ‹Wuruw bɛna Yezabɛli domu Zizirɛli dugu kogo kɔrɔ.›
23 E de Jezabel também falou o SENHOR, dizendo: Os cães devorarão Jezabel junto à muralha de Jezreel.
24 Ni Akabu ta somɔgɔ min o min ka sa dugu kɔnɔ, wuruw le bɛna o su domu; ni min o min ka sa kongo ra, kɔnɔw bɛna o su domu.»
24 Aquele que morrer dos de Acabe na cidade, os cães comerão; e aquele que morrer no campo, as aves do céu comerão.
25 Ayiwa, masacɛ si m’a yɛrɛ fiyeere, k’a yɛrɛ bla kojugu ra Matigi Ala ɲa kɔrɔ i ko Akabu, ani a muso Yezabɛli min tun bɛ to k’a kɔnɔnɔsu.
25 Não houve, porém, ninguém semelhante a Acabe, que se vendeu para executar impiedade à vista do SENHOR, a quem Jezabel, a sua esposa, o incitava.
26 A ka ko haramuninw dɔrɔn le kɛ, k’a yɛrɛ bla josɔn na, k’a kɛ i n’a fɔ Amɔrikaw, Matigi Ala tun ka o minw gbɛn, ka o ta jamana di Izirayɛlimɔgɔw ma.
26 E ele agiu mui abominavelmente ao seguir ídolos, segundo todas as coisas que fizeram os amorreus, aos quais o SENHOR expulsou de diante dos filhos de Israel.
27 Akabu ka Iliya ta kuma mɛn minkɛ, a nimisara, fɔ k’a ta faniw mina ka o faran. A ka bɔrɔfani don a yɛrɛ ra, ka sun don. A tun bɛ si ni o bɔrɔfani le ye a kan na; a tagamacogo bɛɛ tun sumayara.
27 E sucedeu, quando Acabe ouviu aquelas palavras, que ele rasgou as suas vestes, e pôs pano de saco sobre a sua carne, e jejuou, e se deitou em panos de saco e seguiu brandamente.
28 Matigi Ala k’a ta kuma lase Tisibekacɛ Iliya ma, k’a fɔ a ye ko:
28 E a palavra do SENHOR veio a Elias, o tisbita, dizendo:
29 «Akabu k’a yɛrɛ majigi cogo min na, i ka o ye kɛ! I n’a fɔ a k’a yɛrɛ majigi ne ɲa kɔrɔ, ne tɛna kojugu lase a ta somɔgɔw ma k’a yɛrɛ to si ra. Ne bɛna a kɛ a dencɛ ta masaya wagati le ra.»
29 Vês tu como Acabe se humilha diante de mim? Como ele se humilha diante de mim, não trarei o mal nos seus dias; mas nos dias dos seus filhos trarei o mal sobre a sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.