1 Reis 19

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Iliya tun ka ko minw kɛ, ani a tun ka Baali* ta ciraw faga cogo min na, Akabu tagara o bɛɛ fɔ Yezabɛli ye.
1 Quando Acab contou a Jezabel tudo o que fizera Elias, e como ele passara ao fio da espada todos os profetas de Baal,
2 Yezabɛli ka cira bla ka taga a fɔ Iliya ye ko: «I ka min kɛ nin ciraw bɛɛ kelen kelen na, sini ni ne ma o ɲɔgɔn kɛ ele ra o wagati kelen na fiyewu, o tuma an ta batofɛnw ye tɔɔrɔ suguya bɛɛ la ne kan.»
2 a rainha mandou um mensageiro a Elias para dizer-lhe: Que os deuses me tratem com o último rigor, se amanhã, a esta mesma hora, eu não fizer de tua vida o que fizeste da deles.
3 Iliya siranna; a borira k’a yɛrɛ kisi. A tagara se Bɛri Seba, Zuda mara ra minkɛ, a k’a ta baaraden to o yɔrɔ ra yi.
3 Elias teve medo, e partiu para salvar a sua vida. Chegando a Bersabéia, em Judá, deixou ali o seu servo,
4 Ale yɛrɛ ka kongokolon sira ta, ka tere kelen tagama kɛ, ka taga se yirisunnin dɔ kɔrɔ; a sigira o yirisunnin jukɔrɔ ka saya daari Ala fɛ; a ko: «E, Matigi Ala, tɔ si le tɛ ne ra tuun. Ne nin mina, sabu ne man fisa ni ne bɛmaw ye.»
4 e andou pelo deserto um dia de caminho. Sentou-se debaixo de um junípero e desejou a morte: Basta, Senhor, disse ele; tirai-me a vida, porque não sou melhor do que meus pais.
5 A ka o fɔ minkɛ, a lara o yiri jukɔrɔ yi ka sunɔgɔ.
5 Deitou-se por terra, e adormeceu debaixo do junípero. Mas eis que um anjo tocou-o, e disse: Levanta-te e come.
6 A wurira ka flɛri kɛ minkɛ, a ka buru dɔ blanin ye a kunyanfan na, o bɛ deri ka buru min ɲɔgɔn jɛni kabakuru gbannin kan, ani jibara kelen. A ka o buru dɔ domu ka ji min, ka sekɔ ka la tuun.
6 Elias olhou e viu junto à sua cabeça um pão cozido debaixo da cinza, e um vaso de água. Comeu, bebeu e tornou a dormir.
7 Matigi Ala ta mɛlɛkɛ nana a siɲaga flanan na, ka na maga a ra tuun, k’a fɔ a ye ko: «Wuri ka domuni kɛ, sabu sira ka jan.»
7 Veio o anjo do Senhor uma segunda. vez, tocou-o e disse: Levanta-te e come, porque tens um longo caminho a percorrer.
8 A wurira ka domuni kɛ, ka ji min. O domuni ka baraka don a ra minkɛ, a wurira ka tere binaani ni su binaani kɛ tagama ra, ka taga se fɔ Ala ta kuru ma, min ye Horɛbu kuru ye.
8 Elias levantou-se, comeu e bebeu e, com o vigor daquela comida, andou quarenta dias e quarenta noites, até Horeb, a montanha de Deus.
9 A donna kuruwo dɔ kɔnɔ o yɔrɔ ra yi, ka si yi.
9 Chegando ali, passou a noite numa caverna. Então a palavra do Senhor foi-lhe dirigida: Que fazes aqui, Elias?
10 Iliya ko: «Ne ka siyɛn ta ni mɔgɔw ye ni ne baraka bɛɛ ye, Matigi Ala, Fangatigi tɔgɔ kosɔn. I tun ka jɛnɲɔgɔnya* min don ni Izirayɛlimɔgɔw ye, o ka o cɛn; o ka i ta sarakajɛnifɛnw* cici, ka i ta ciraw faga ni kɛrɛkɛmuru ye. Ne kelenpe le tora; sisan o b’a fɛ ka ne fana faga.»
10 Ele respondeu: Estou devorado de zelo pelo Senhor, o Deus dos exércitos. Porque os israelitas abandonaram a vossa aliança, derrubaram os vossos altares e passaram os vossos profetas ao fio da espada. Só eu fiquei, e querem tirar-me a vida.
11 Matigi Ala k’a fɔ a ye ko: «Bɔ, ka taga lɔ kuru kunna, Matigi Ala ɲa kɔrɔ.»
11 O Senhor desse-lhe: Sai e conserva-te em cima do monte na presença do Senhor: ele vai passar. Nesse momento passou diante do Senhor um vento impetuoso e violento, que fendia as montanhas e quebrava os rochedos; mas o Senhor não estava naquele vento. Depois do vento, a terra tremeu; mas o Senhor não estava no tremor de terra.
12 Dugukoloyɛrɛyɛrɛ kɔ fɛ, tasuma dɔ nana; nka Matigi Ala tun tɛ tasuma ra fana. Tasuma tɛmɛnin kɔ, mankan ɲumannin fitini dɔ bɔra.
12 Passado o tremor de terra, acendeu-se um fogo; mas o Senhor não estava no fogo. Depois do fogo ouviu-se o murmúrio de uma brisa ligeira.
13 Iliya ka o mankan mɛn minkɛ, a k’a ta deregeba kɛ k’a ɲa datugu, ka bɔ ka lɔ kuruwo donda ra.
13 Tendo Elias ouvido isso, cobriu o rosto com o manto, saiu e pôs-se à entrada da caverna. Uma voz disse-lhe: Que fazes aqui, Elias?
14 Iliya ko: «Ne ka siyɛn ta ni mɔgɔw ye ni ne baraka bɛɛ ye, Matigi Ala, Fangatigi tɔgɔ kosɔn. I tun ka jɛnɲɔgɔnya min don ni Izirayɛlimɔgɔw ye, o ka o cɛn; o ka i ta sarakajɛnifɛnw cici, ka i ta ciraw faga ni kɛrɛkɛmuru ye. Ne kelenpe le tora; sisan o b’a fɛ ka ne fana faga.»
14 Ele respondeu: Consumo-me de zelo pelo Senhor, Deus dos exércitos. Porque os israelitas abandonaram a vossa aliança, derrubaram os vossos altares e passaram os vossos profetas ao fio da espada. Só eu fiquei, e agora querem tirar-me a vida.
15 Matigi Ala k’a fɔ a ye ko: «I nana sira min fɛ, sekɔ o sira kelen fɛ kongokolon kɔnɔ, ka taga fɔ Damasi. Ni i sera yi, i bɛna turu kɛ Hazahɛli kun na, k’a kɛ Siri jamana masacɛ ye.
15 O Senhor disse-lhe: Retoma o caminho do deserto, na direção de Damasco. Ali chegando, ungirás Hazael como rei da Síria,
16 O kɔ, i bɛ taga turu kɛ Nimisi dencɛ Yehu fana kun na, ka ale kɛ Izirayɛli masacɛ ye; i ye turu kɛ Safati dencɛ Iliyasu fana kun na, min bɛ bɔ Abɛli Mehola, ka ale kɛ cira ye i nɔ ra.
16 Jeú, filho de Namsi, como rei de Israel, e Eliseu, filho de Safat, de Abel-Meula, como profeta em teu lugar.
17 Ni mɔgɔ o mɔgɔ borira ka bɔsi Hazahɛli ta kɛrɛkɛmuru boro, Yehu bɛna o tigi faga; ni min o min borira ka bɔsi Yehu ta kɛrɛkɛmuru boro, Iliyasu bɛna o tigi faga.
17 Todo o que escapar à espada de Hazael, será morto por Jeú, e o que escapar à de Jeú, será morto por Eliseu.
18 Nka, ne bɛna mɔgɔ waga wolonfla (7 000) kisi Izirayɛli jamana ra, o mɔgɔ minw ma o kinbiri gban Baali* ta jow kɔrɔ ka o bato, ani o minw ma o jow kanu fɔ ka o jow da sɔnsɔn.»
18 Mas reservarei em Israel sete mil homens, que não dobraram os joelhos diante de Baal, e cujos lábios não o beijaram.
19 Iliya bɔra o yɔrɔ ra, ka taga Safati dencɛ Iliyasu kɔ. O y’a sɔrɔ Iliyasu tun bɛ sɛnɛ kɛra; misidaba tan ni fla le tun b’a fɛ, misi fla fla bɛ a bɛɛ kelen kelen na. Ale yɛrɛ tun bɛ sɛnɛ kɛra ni a tan ni flanan ye. Iliya tɛmɛtɔ a kɛrɛ fɛ, a ka a ta deregeba firi a kan.
19 Elias, partindo dali, encontrou Eliseu, filho de Safat, lavrando com doze juntas de bois diante dele; ele mesmo conduzia a duodécima junta. Elias aproximou-se e jogou o seu manto sobre ele.
20 Iliyasu k’a ta misiw to yi, ka bori Iliya kɔ, ka taga a fɔ a ye ko: «A to ne ye taga sara ne facɛ ni ne bamuso ra; o kɔ, ne bɛna tugu i kɔ.» Iliya k’a jaabi ko: «Taga, i ye na! Ne ka min kɛ i ra, i ye na o kosɔn.»
20 Eliseu, deixando imediatamente os seus bois, correu atrás de Elias, e disse: Deixa-me ir beijar meu pai e minha mãe, depois te seguirei. Vai, disse-lhe Elias, mas volta, porque sabes o que te fiz.
21 Iliyasu bɔra Iliya kɔrɔ, ka taga. A ka sɛnɛkɛmisi fla faga ka o kɛ saraka ye. A ka sɛnɛkɛdaba yiriw kɛ ka o misiw sogo jɛni, k’a di a ta mɔgɔw ma, o k’a domu. O kɔ, a wurira ka tugu Iliya kɔ, ka kɛ a ta baaraden ye.
21 Eliseu, deixando Elias, tomou uma junta de bois e imolou-os. Com a lenha do arado cozeu as carnes e deu-as a comer à sua gente. Em seguida partiu e seguiu Elias, para servi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.