1 Reis 19
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 Iliya tun ka ko minw kɛ, ani a tun ka Baali* ta ciraw faga cogo min na, Akabu tagara o bɛɛ fɔ Yezabɛli ye.
1 Acabe contou a Jezabel tudo o que Elias havia feito e como havia matado todos os profetas à espada.
2 Yezabɛli ka cira bla ka taga a fɔ Iliya ye ko: «I ka min kɛ nin ciraw bɛɛ kelen kelen na, sini ni ne ma o ɲɔgɔn kɛ ele ra o wagati kelen na fiyewu, o tuma an ta batofɛnw ye tɔɔrɔ suguya bɛɛ la ne kan.»
2 Então Jezabel mandou um mensageiro a Elias para dizer-lhe: — Que os deuses me castiguem se amanhã a estas horas eu não tiver feito com a sua vida o mesmo que você fez com a vida de cada um deles!
3 Iliya siranna; a borira k’a yɛrɛ kisi. A tagara se Bɛri Seba, Zuda mara ra minkɛ, a k’a ta baaraden to o yɔrɔ ra yi.
3 Elias ficou com medo, levantou-se e, para salvar a vida, se foi e chegou a Berseba, que pertence a Judá. E ali ele deixou o seu servo.
4 Ale yɛrɛ ka kongokolon sira ta, ka tere kelen tagama kɛ, ka taga se yirisunnin dɔ kɔrɔ; a sigira o yirisunnin jukɔrɔ ka saya daari Ala fɛ; a ko: «E, Matigi Ala, tɔ si le tɛ ne ra tuun. Ne nin mina, sabu ne man fisa ni ne bɛmaw ye.»
4 Ele mesmo, porém, foi para o deserto, caminhando um dia inteiro. Por fim, sentou-se debaixo de um zimbro. Sentiu vontade de morrer e orou: — Basta,
5 A ka o fɔ minkɛ, a lara o yiri jukɔrɔ yi ka sunɔgɔ.
5 Deitou-se e dormiu debaixo de um zimbro. E eis que um anjo tocou nele e lhe disse: — Levante-se e coma.
6 A wurira ka flɛri kɛ minkɛ, a ka buru dɔ blanin ye a kunyanfan na, o bɛ deri ka buru min ɲɔgɔn jɛni kabakuru gbannin kan, ani jibara kelen. A ka o buru dɔ domu ka ji min, ka sekɔ ka la tuun.
6 Elias olhou e viu, perto da sua cabeça, um pão assado sobre pedras em brasa e um jarro de água. Comeu, bebeu e tornou a dormir.
7 Matigi Ala ta mɛlɛkɛ nana a siɲaga flanan na, ka na maga a ra tuun, k’a fɔ a ye ko: «Wuri ka domuni kɛ, sabu sira ka jan.»
7 O anjo do Senhor voltou, tocou nele e lhe disse: — Levante-se e coma, porque a viagem será longa.
8 A wurira ka domuni kɛ, ka ji min. O domuni ka baraka don a ra minkɛ, a wurira ka tere binaani ni su binaani kɛ tagama ra, ka taga se fɔ Ala ta kuru ma, min ye Horɛbu kuru ye.
8 Então Elias se levantou, comeu e bebeu. E, com a força daquela comida, caminhou quarenta dias e quarenta noites até Horebe, o monte de Deus.
9 A donna kuruwo dɔ kɔnɔ o yɔrɔ ra yi, ka si yi.
9 Ali entrou numa caverna, onde passou a noite. E eis que a palavra do Senhor veio a ele e lhe disse: — O que você está fazendo aqui, Elias?
10 Iliya ko: «Ne ka siyɛn ta ni mɔgɔw ye ni ne baraka bɛɛ ye, Matigi Ala, Fangatigi tɔgɔ kosɔn. I tun ka jɛnɲɔgɔnya* min don ni Izirayɛlimɔgɔw ye, o ka o cɛn; o ka i ta sarakajɛnifɛnw* cici, ka i ta ciraw faga ni kɛrɛkɛmuru ye. Ne kelenpe le tora; sisan o b’a fɛ ka ne fana faga.»
10 Ele respondeu: — Tenho sido muito zeloso pelo
11 Matigi Ala k’a fɔ a ye ko: «Bɔ, ka taga lɔ kuru kunna, Matigi Ala ɲa kɔrɔ.»
11 Então foi-lhe dito: — Saia daí e fique diante do Eis que o
12 Dugukoloyɛrɛyɛrɛ kɔ fɛ, tasuma dɔ nana; nka Matigi Ala tun tɛ tasuma ra fana. Tasuma tɛmɛnin kɔ, mankan ɲumannin fitini dɔ bɔra.
12 Depois do terremoto, veio um fogo. Mas o Senhor não estava no fogo. E, depois do fogo, veio o som de um suave sussurro.
13 Iliya ka o mankan mɛn minkɛ, a k’a ta deregeba kɛ k’a ɲa datugu, ka bɔ ka lɔ kuruwo donda ra.
13 Quando Elias ouviu isso, cobriu o rosto com o manto e, saindo, pôs-se à entrada da caverna. Eis que veio uma voz e lhe disse: — O que você está fazendo aqui, Elias?
14 Iliya ko: «Ne ka siyɛn ta ni mɔgɔw ye ni ne baraka bɛɛ ye, Matigi Ala, Fangatigi tɔgɔ kosɔn. I tun ka jɛnɲɔgɔnya min don ni Izirayɛlimɔgɔw ye, o ka o cɛn; o ka i ta sarakajɛnifɛnw cici, ka i ta ciraw faga ni kɛrɛkɛmuru ye. Ne kelenpe le tora; sisan o b’a fɛ ka ne fana faga.»
14 Ele respondeu: — Tenho sido muito zeloso pelo
15 Matigi Ala k’a fɔ a ye ko: «I nana sira min fɛ, sekɔ o sira kelen fɛ kongokolon kɔnɔ, ka taga fɔ Damasi. Ni i sera yi, i bɛna turu kɛ Hazahɛli kun na, k’a kɛ Siri jamana masacɛ ye.
15 Então o Senhor disse a Elias: — Vá, volte ao seu caminho para o deserto de Damasco. Chegando lá, unja Hazael como rei da Síria.
16 O kɔ, i bɛ taga turu kɛ Nimisi dencɛ Yehu fana kun na, ka ale kɛ Izirayɛli masacɛ ye; i ye turu kɛ Safati dencɛ Iliyasu fana kun na, min bɛ bɔ Abɛli Mehola, ka ale kɛ cira ye i nɔ ra.
16 Unja também Jeú, filho de Ninsi, como rei de Israel e Eliseu, filho de Safate, de Abel-Meolá, como profeta em seu lugar.
17 Ni mɔgɔ o mɔgɔ borira ka bɔsi Hazahɛli ta kɛrɛkɛmuru boro, Yehu bɛna o tigi faga; ni min o min borira ka bɔsi Yehu ta kɛrɛkɛmuru boro, Iliyasu bɛna o tigi faga.
17 Quem escapar à espada de Hazael, Jeú o matará; quem escapar à espada de Jeú, Eliseu o matará.
18 Nka, ne bɛna mɔgɔ waga wolonfla (7 000) kisi Izirayɛli jamana ra, o mɔgɔ minw ma o kinbiri gban Baali* ta jow kɔrɔ ka o bato, ani o minw ma o jow kanu fɔ ka o jow da sɔnsɔn.»
18 Também conservei em Israel sete mil, todos os joelhos que não se dobraram a Baal, e toda boca que não o beijou.
19 Iliya bɔra o yɔrɔ ra, ka taga Safati dencɛ Iliyasu kɔ. O y’a sɔrɔ Iliyasu tun bɛ sɛnɛ kɛra; misidaba tan ni fla le tun b’a fɛ, misi fla fla bɛ a bɛɛ kelen kelen na. Ale yɛrɛ tun bɛ sɛnɛ kɛra ni a tan ni flanan ye. Iliya tɛmɛtɔ a kɛrɛ fɛ, a ka a ta deregeba firi a kan.
19 Elias saiu dali e encontrou Eliseu, filho de Safate, que estava lavrando com doze juntas de bois adiante dele; ele estava com a décima segunda junta. Elias passou por ele e lançou o seu manto sobre ele.
20 Iliyasu k’a ta misiw to yi, ka bori Iliya kɔ, ka taga a fɔ a ye ko: «A to ne ye taga sara ne facɛ ni ne bamuso ra; o kɔ, ne bɛna tugu i kɔ.» Iliya k’a jaabi ko: «Taga, i ye na! Ne ka min kɛ i ra, i ye na o kosɔn.»
20 Então Eliseu deixou os bois, correu atrás de Elias e disse: — Deixe-me beijar o meu pai e a minha mãe e, então, eu o seguirei. Elias respondeu: — Vá e volte, pois você já sabe o que fiz com você.
21 Iliyasu bɔra Iliya kɔrɔ, ka taga. A ka sɛnɛkɛmisi fla faga ka o kɛ saraka ye. A ka sɛnɛkɛdaba yiriw kɛ ka o misiw sogo jɛni, k’a di a ta mɔgɔw ma, o k’a domu. O kɔ, a wurira ka tugu Iliya kɔ, ka kɛ a ta baaraden ye.
21 Eliseu voltou para trás, pegou a junta de bois e os sacrificou. E, com os equipamentos dos bois, cozinhou a carne e a deu ao povo, e eles comeram. Então se levantou, seguiu Elias, e o servia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.