1 Reis 13
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVI
1 Ayiwa, Matigi Ala tun k’a ta ciraden dɔ ci ka bɔ Zuda, ka na Betɛli. O ciraden tagara se Betɛli, k’a sɔrɔ Yerobohamu bɛ wusunan saraka jɛnina a ta sarakabɔnan kan.
1 Por ordem do Senhor um homem de Deus foi de Judá a Betel, quando Jeroboão estava de pé junto ao altar para queimar incenso.
2 Ala ta ciraden pɛrɛnna sarakabɔnan kunna, i n’a fɔ Matigi Ala tun k’a fɔ a ye cogo min na; a ko: «Ele sarakabɔnan, ele sarakabɔnan, Matigi Ala ko: ‹Dencɛ dɔ bɛna woro Dawuda ta gba ra, min tɔgɔ bɛna la ko Yoziyasi. Sarakalasebaga minw bɛ wusunan saraka* bɔra nin sɔnnikɛyɔrɔ ra, lon dɔ o dencɛ bɛna o sarakalasebagaw yɛrɛ kɛ saraka ye ele sarakabɔnan kan. O kɔ, o bɛna mɔgɔkolow fana jɛni i kan.› »
2 Ele clamou contra o altar, segundo a ordem do Senhor: "Ó altar, ó altar! Assim diz o Senhor: ‘Um filho nascerá na família de Davi e se chamará Josias. Sobre você ele sacrificará os sacerdotes dos altares idólatras que agora queimam incenso aqui, e ossos humanos serão queimados sobre você’ ".
3 O lon kelen yɛrɛ ra, Ala ta ciraden ka tagamasiyɛn dɔ yira; a ko: «Tagamasiyɛn min bɛna a yira ko nin kuma bɔra Matigi Ala le ra, o ye nin ye: nin sarakabɔnan bɛna pɛrɛn, k’a tasuma buguri bɔn dugu ma.»
3 Naquele mesmo dia o homem de Deus deu um sinal: "Este é o sinal que o Senhor declarou: O altar se fenderá, e as cinzas que estão sobre ele se derramarão".
4 Masacɛ Yerobohamu k’a ye ko Ala ta ciraden pɛrɛnna ka o kumaw fɔ Betɛli dugu ta sarakabɔnan ma minkɛ, a k’a boro kɔrɔta sarakabɔnan kunna k’a fɔ mɔgɔw ye ko: «Aw ye cɛ nin mina!» Nka Yerobohamu tun k’a boro min sin Ala ta ciraden ma, o boro jara ka lɔ, a ma se k’a lajigi tuun.
4 Quando o rei Jeroboão ouviu o que o homem de Deus proclamava contra o altar de Betel, apontou para ele e ordenou: "Prendam-no! " Mas o braço que ele tinha estendido ficou paralisado, e não voltava ao normal.
5 Sarakabɔnan fana pɛrɛnna, tasuma buguri min tun bɛ a kan, o bɔnna dugu ma; Ala ta ciraden tun ka tagamasiyɛn min fɔ, a kɛra ten, ka kaɲa ni Matigi Ala ta kuma ye.
5 Além disso, o altar se fendeu, e as suas cinzas se derramaram, conforme o sinal dado pelo homem de Deus por ordem do Senhor.
6 A kɛra ten minkɛ, masacɛ k’a fɔ Ala ta ciraden ye ko: «Sabari ka kuma Matigi Ala, i ta Ala fɛ, k’a daari ne ye, janko ne ye se ka ne boro lajigi.» Ala ta ciraden ka Matigi Ala daari minkɛ, masacɛ sera k’a boro lajigi; a boro kɛra a cogokɔrɔ ra.
6 Então o rei disse ao homem de Deus: "Interceda junto ao Senhor, o seu Deus, e ore por mim para que meu braço se recupere". O homem de Deus intercedeu junto ao Senhor, e o braço do rei recuperou-se e voltou ao normal.
7 Masacɛ k’a fɔ Ala ta ciraden ye ko: «Na ne ta so, i ye na domuni kɛ; o kɔ, ne bɛna bonya di i ma.»
7 O rei disse ao homem de Deus: "Venha à minha casa e coma algo, e eu o recompensarei".
8 Nka Ala ta ciraden ka masacɛ jaabi ko: «Hali ni a kɛra ko i bɛna i ta sokɔnɔfɛnw taran kelen bɛɛ le di ne ma, ne tɛna taga i ta so; ne tɛna domuni kɛ, ne fana tɛna ji min,
8 Mas o homem de Deus respondeu ao rei: "Mesmo que me desse a metade dos seus bens, eu não iria com você, nem comeria nem beberia nada neste lugar.
9 sabu Matigi Ala ka o kuma le fɔ ne ye, ko ne man kan ka domuni kɛ, ko ne man kan ka ji min fana, ko ni ne tagara sira min fɛ, ko ne man kan ka sekɔ o sira kelen fɛ.»
9 Pois recebi estas ordens pela palavra do Senhor: ‘Não coma pão nem beba água nem volte pelo mesmo caminho por onde veio’ ".
10 Ala ta ciraden ka o fɔ minkɛ, a sekɔra sira wɛrɛ fɛ. A tun ka sira min ta ka na Betɛli, a sekɔtɔ ma o sira kelen ta.
10 Por isso, quando ele voltou, não foi pelo caminho pelo qual tinha vindo a Betel.
11 Ayiwa, o wagati ra, Ala ta ciracɛkɔrɔba dɔ tun bɛ Betɛli dugu kɔnɔ. Ala ta ciraden tun nana ko minw kɛ o lon na Betɛli dugu kɔnɔ, ani a tun ka kuma minw bɛɛ fɔ masacɛ ye, o ciracɛkɔrɔba dencɛw nana o bɛɛ lakari o facɛ ye.
11 Ora, havia um certo profeta, já idoso, morando em Betel. Seus filhos lhe contaram tudo o que o homem de Deus havia feito naquele dia e também o que ele dissera ao rei.
12 O facɛ ka o ɲininka ko: «Cɛ tagara sira juman le fɛ?» Ala ta ciraden min tun bɔra Zuda, o tagatɔ tun ka sira min ta, Ala ta ciracɛkɔrɔba dencɛw ka o sira yira o facɛ ra.
12 O pai lhes perguntou: "Por qual caminho ele foi? " E os seus filhos lhe mostraram por onde tinha ido o homem de Deus que viera de Judá.
13 Cɛkɔrɔba k’a fɔ a dencɛw ye ko: «Aw ye ne ta fali labɛn ne ye!» O ka fali labɛn a ye; a yɛlɛnna fali kan,
13 Então disse aos filhos: "Selem o jumento para mim". E, depois de selarem o jumento, ele montou
14 ka taga Ala ta ciraden nɔ fɛ. A tagara a siginin sɔrɔ yirisunba jukɔrɔ; a k’a ɲininka ko: «Ala ta ciraden min bɔra Zuda, ele lo wa?» Ala ta ciraden k’a jaabi ko: «Ne lo!»
14 e cavalgou à procura do homem de Deus, até que o encontrou sentado embaixo da Grande Árvore. E lhe perguntou: "Você é o homem de Deus que veio de Judá? " "Sou", respondeu.
15 Ciracɛkɔrɔba k’a fɔ a ye ko: «Na an ye taga so kɔnɔ, i bɛ taga domuni kɛ.»
15 Então o profeta lhe disse: "Venha à minha casa, comer alguma coisa".
16 Ala ta ciraden k’a jaabi ko: «Ne tɛ se ka sekɔ ka taga ni i ye; ne man kan ka domuni kɛ, walama ka ji min ni i ye yan mara ra;
16 O homem de Deus disse: "Não posso ir com você, nem posso comer pão ou beber água neste lugar.
17 sabu Matigi Ala ta kuma k’a fɔ ne ye ko: ‹I man kan ka domuni kɛ, walama ka ji min o yɔrɔ ra yi; i tagara sira min fɛ, i man kan ka sekɔ o sira kelen fɛ.› »
17 A palavra do Senhor deu-me esta ordem: ‘Não coma pão nem beba água lá, nem volte pelo mesmo caminho por onde você foi’ ".
18 Nka cɛkɔrɔba k’a jaabi ko: «Ne fana ye Ala ta cira dɔ le ye i ko ele. Mɛlɛkɛ dɔ le ka Matigi Ala ta kuma lase ne ma, ko: ‹Taga nin cɛ ta ka sekɔ ka na ni a ye i ta so, a ye na domuni kɛ ka ji min.› » Nka ciracɛkɔrɔba tun bɛ faninya le fɔra.
18 O profeta idoso respondeu: "Eu também sou profeta como você. E um anjo me disse por ordem do Senhor: ‘Faça-o voltar com você para a sua casa para que coma pão e beba água’ ". Mas ele estava mentindo.
19 Nka Ala ta ciraden ka o mɛn minkɛ, a sekɔra ni a ye ka taga domuni kɛ ka ji min a ta so.
19 E o homem de Deus voltou com ele e foi comer e beber em sua casa.
20 Ayiwa, ka o siginin to domuni na, Matigi Ala k’a ta kuma lase ciracɛkɔrɔba ma, ale min tun tagara Ala ta ciraden ta ka na ni a ye.
20 Enquanto ainda estavam sentados à mesa, a palavra do Senhor veio ao profeta idoso que o havia feito voltar.
21 Cɛkɔrɔba pɛrɛnna k’a fɔ Ala ta ciraden Zudakacɛ ye ko: «Matigi Ala ta kuma ye nin ye: ‹I banna Matigi Ala ta kuma ma; Matigi Ala, i ta Ala ka kuma min fɔ i ye, i ma o sira tagama.
21 Ele bradou ao homem de Deus que tinha vindo de Judá: "Assim diz o Senhor: ‘Você desafiou a palavra do Senhor e não obedeceu à ordem que o Senhor, o seu Deus, lhe deu.
22 I sekɔra ka na domuni kɛ, ka ji min nin yɔrɔ ra, k’a sɔrɔ Ala tun k’a fɔ i ye ko i kana domuni kɛ, i kana ji min yan. O ra, ele su tɛna don i bɛmaw ta kaburu kɔrɔ.› »
22 Você voltou e comeu pão e bebeu água no lugar onde ele lhe falou que não comesse nem bebesse. Por isso o seu corpo não será sepultado no túmulo dos seus antepassados’ ".
23 Ala ta ciraden ka domuni kɛ, ka ji min ka ban tuma min na, ciracɛkɔrɔba min tun k’a lasekɔ, ale k’a ta fali labɛn a ye.
23 Quando o homem de Deus acabou de comer e beber, o outro profeta selou seu jumento para ele.
24 Ka Ala ta ciraden tagatɔ to, a tagara bɛn ni jara dɔ ye sira ra; jara k’a faga. A su lanin tora sira da ra yi; a ta fali tun lɔnin bɛ a fan kelen fɛ, jara lɔnin bɛ a fan dɔ fɛ.
24 No caminho, um leão o atacou e o matou, e o seu corpo ficou estendido no chão, ao lado do leão e do jumento.
25 Ayiwa, tɛmɛbaga dɔw nana a su lanin ye sira ra, ka jara lɔnin ye a kɔrɔ. Olugu tagara o ko lakari ciracɛkɔrɔba ta dugu ra.
25 Algumas pessoas que passaram viram o cadáver estendido ali, com o leão ao lado, e foram dar a notícia na cidade onde o profeta idoso vivia.
26 O ciracɛkɔrɔba min tun ka Ala ta ciraden lasekɔ a ta tagama ra, ale ka o ko mɛn minkɛ, a ko: «Ala ta ciraden min banna ka Matigi Ala kan mina, ale lo. Matigi Ala k’a di jara ma, jara benna a kan k’a faga, i n’a fɔ Matigi Ala tun kumana a fɛ k’a lasɔmi cogo min na.»
26 Quando o outro profeta soube disso, exclamou: "É o homem de Deus que desafiou a palavra do Senhor! O Senhor o entregou ao leão, que o feriu e o matou, conforme a palavra do Senhor o tinha advertido".
27 A k’a fɔ a dencɛw ye ko o ye a ta fali labɛn. Olugu k’a ta fali labɛn.
27 O profeta disse aos seus filhos: "Selem o jumento para mim", e eles o fizeram.
28 A tagara Ala ta ciraden su lanin ye sira ra, ka fali ni jara ye a kɔrɔ. Jara tun ma cɛ su domu, a ma fali fana faga.
28 Ele foi e encontrou o cadáver caído no caminho, com o jumento e o leão ao seu lado. O leão não tinha comido o corpo nem ferido o jumento.
29 Ciracɛkɔrɔba ka Ala ta ciraden su ta k’a la fali kan, ka taga ni a ye dugu kɔnɔ, ka taga a sanga kɛ, k’a sutara.
29 O profeta apanhou o corpo do homem de Deus, colocou-o sobre o jumento, e o levou de volta para Betel, a fim de chorar por ele e sepultá-lo.
30 A tun ka kaburu min labɛn a yɛrɛ ye, a k’a su don o kaburu kɔnɔ. Mɔgɔw k’a su kasi k’a fɔ ko: «E, an balemacɛ!»
30 Ele o pôs no seu próprio túmulo, e lamentaram por ele, exclamando: "Ah, meu irmão! "
31 Cɛ sutaranin kɔ, cɛkɔrɔba k’a fɔ a dencɛw ye ko: «Ni ne sara, aw ye ne su don Ala ta ciraden su kɔrɔ; aw ye ne su la a su kɔrɔ;
31 Depois de sepultá-lo, disse aos seus filhos: "Quando eu morrer, enterrem-me no túmulo onde está sepultado o homem de Deus; ponham os meus ossos ao lado dos ossos dele.
32 sabu Matigi Ala k’a ci ko a ye na nin kuma minw fɔ Betɛli dugu sarakabɔnan kama, ani Samari dugu sɔnnikɛbon bɛɛ kama, sigiya t’a ra, o kow bɛna dafa le.»
32 Pois a mensagem que declarou por ordem do Senhor contra o altar de Betel e contra todos os altares idólatras das cidades de Samaria certamente se cumprirá".
33 Nka o bɛɛ n’a ta, Yerobohamu ma yɛlɛma k’a ta sirajuguw bla. A belen ka cɛ dɔw ta jamana mɔgɔ suguyaw bɛɛ ra tuun, ka olugu kɛ a ta sarakalasebagaw ye a ta sɔnnikɛyɔrɔw ra kongoriw kunna. Ni mɔgɔ o mɔgɔ tun b’a fɛ ka kɛ sarakalasebaga ye, a tun bɛ o tigi bla sarakalasebagaya ra a ta sɔnnikɛyɔrɔw ra.
33 Mesmo depois disso Jeroboão não mudou o seu mau procedimento, mas continuou a nomear dentre o povo sacerdotes para os altares idólatras. Ele consagrava para esses altares todo aquele que quisesse tornar-se sacerdote.
34 O le kɛra Yerobohamu ta somɔgɔw ta jurumun ye. O le kɛra o ben sababu ye, fɔ ka na o halaki pewu ka bɔ dugukolo kɔ kan.
34 Esse foi o pecado da família de Jeroboão, que levou à sua queda e à sua eliminação da face da terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.