1 Reis 13
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA
1 Ayiwa, Matigi Ala tun k’a ta ciraden dɔ ci ka bɔ Zuda, ka na Betɛli. O ciraden tagara se Betɛli, k’a sɔrɔ Yerobohamu bɛ wusunan saraka jɛnina a ta sarakabɔnan kan.
1 Eis que, por ordem do Senhor , veio de Judá a Betel um homem de Deus; e Jeroboão estava junto ao altar, para queimar incenso.
2 Ala ta ciraden pɛrɛnna sarakabɔnan kunna, i n’a fɔ Matigi Ala tun k’a fɔ a ye cogo min na; a ko: «Ele sarakabɔnan, ele sarakabɔnan, Matigi Ala ko: ‹Dencɛ dɔ bɛna woro Dawuda ta gba ra, min tɔgɔ bɛna la ko Yoziyasi. Sarakalasebaga minw bɛ wusunan saraka* bɔra nin sɔnnikɛyɔrɔ ra, lon dɔ o dencɛ bɛna o sarakalasebagaw yɛrɛ kɛ saraka ye ele sarakabɔnan kan. O kɔ, o bɛna mɔgɔkolow fana jɛni i kan.› »
2 Clamou o profeta contra o altar, por ordem do Senhor , e disse: Altar, altar! Assim diz o Senhor : Eis que um filho nascerá à casa de Davi, cujo nome será Josias, o qual sacrificará sobre ti os sacerdotes dos altos que queimam sobre ti incenso, e ossos humanos se queimarão sobre ti.
3 O lon kelen yɛrɛ ra, Ala ta ciraden ka tagamasiyɛn dɔ yira; a ko: «Tagamasiyɛn min bɛna a yira ko nin kuma bɔra Matigi Ala le ra, o ye nin ye: nin sarakabɔnan bɛna pɛrɛn, k’a tasuma buguri bɔn dugu ma.»
3 Deu, naquele mesmo dia, um sinal, dizendo: Este é o sinal de que o Senhor falou: Eis que o altar se fenderá, e se derramará a cinza que há sobre ele.
4 Masacɛ Yerobohamu k’a ye ko Ala ta ciraden pɛrɛnna ka o kumaw fɔ Betɛli dugu ta sarakabɔnan ma minkɛ, a k’a boro kɔrɔta sarakabɔnan kunna k’a fɔ mɔgɔw ye ko: «Aw ye cɛ nin mina!» Nka Yerobohamu tun k’a boro min sin Ala ta ciraden ma, o boro jara ka lɔ, a ma se k’a lajigi tuun.
4 Tendo o rei ouvido as palavras do homem de Deus, que clamara contra o altar de Betel, Jeroboão estendeu a mão de sobre o altar, dizendo: Prendei-o! Mas a mão que estendera contra o homem de Deus secou, e não a podia recolher.
5 Sarakabɔnan fana pɛrɛnna, tasuma buguri min tun bɛ a kan, o bɔnna dugu ma; Ala ta ciraden tun ka tagamasiyɛn min fɔ, a kɛra ten, ka kaɲa ni Matigi Ala ta kuma ye.
5 O altar se fendeu, e a cinza se derramou do altar, segundo o sinal que o homem de Deus apontara por ordem do Senhor .
6 A kɛra ten minkɛ, masacɛ k’a fɔ Ala ta ciraden ye ko: «Sabari ka kuma Matigi Ala, i ta Ala fɛ, k’a daari ne ye, janko ne ye se ka ne boro lajigi.» Ala ta ciraden ka Matigi Ala daari minkɛ, masacɛ sera k’a boro lajigi; a boro kɛra a cogokɔrɔ ra.
6 Então, disse o rei ao homem de Deus: Implora o favor do Senhor , teu Deus, e ora por mim, para que eu possa recolher a mão. Então, o homem de Deus implorou o favor do Senhor , e a mão do rei se lhe recolheu e ficou como dantes.
7 Masacɛ k’a fɔ Ala ta ciraden ye ko: «Na ne ta so, i ye na domuni kɛ; o kɔ, ne bɛna bonya di i ma.»
7 Disse o rei ao homem de Deus: Vem comigo a casa e fortalece-te; e eu te recompensarei.
8 Nka Ala ta ciraden ka masacɛ jaabi ko: «Hali ni a kɛra ko i bɛna i ta sokɔnɔfɛnw taran kelen bɛɛ le di ne ma, ne tɛna taga i ta so; ne tɛna domuni kɛ, ne fana tɛna ji min,
8 Porém o homem de Deus disse ao rei: Ainda que me desses metade da tua casa, não iria contigo, nem comeria pão, nem beberia água neste lugar.
9 sabu Matigi Ala ka o kuma le fɔ ne ye, ko ne man kan ka domuni kɛ, ko ne man kan ka ji min fana, ko ni ne tagara sira min fɛ, ko ne man kan ka sekɔ o sira kelen fɛ.»
9 Porque assim me ordenou o Senhor pela sua palavra, dizendo: Não comerás pão, nem beberás água; e não voltarás pelo caminho por onde foste.
10 Ala ta ciraden ka o fɔ minkɛ, a sekɔra sira wɛrɛ fɛ. A tun ka sira min ta ka na Betɛli, a sekɔtɔ ma o sira kelen ta.
10 E se foi por outro caminho; e não voltou pelo caminho por onde viera a Betel.
11 Ayiwa, o wagati ra, Ala ta ciracɛkɔrɔba dɔ tun bɛ Betɛli dugu kɔnɔ. Ala ta ciraden tun nana ko minw kɛ o lon na Betɛli dugu kɔnɔ, ani a tun ka kuma minw bɛɛ fɔ masacɛ ye, o ciracɛkɔrɔba dencɛw nana o bɛɛ lakari o facɛ ye.
11 Morava em Betel um profeta velho; vieram seus filhos e lhe contaram tudo o que o homem de Deus fizera aquele dia em Betel; as palavras que dissera ao rei, contaram-nas a seu pai.
12 O facɛ ka o ɲininka ko: «Cɛ tagara sira juman le fɛ?» Ala ta ciraden min tun bɔra Zuda, o tagatɔ tun ka sira min ta, Ala ta ciracɛkɔrɔba dencɛw ka o sira yira o facɛ ra.
12 Perguntou-lhes o pai: Por que caminho se foi? Mostraram seus filhos o caminho por onde fora o homem de Deus que viera de Judá.
13 Cɛkɔrɔba k’a fɔ a dencɛw ye ko: «Aw ye ne ta fali labɛn ne ye!» O ka fali labɛn a ye; a yɛlɛnna fali kan,
13 Então, disse a seus filhos: Albardai-me um jumento. Albardaram-lhe o jumento, e ele montou.
14 ka taga Ala ta ciraden nɔ fɛ. A tagara a siginin sɔrɔ yirisunba jukɔrɔ; a k’a ɲininka ko: «Ala ta ciraden min bɔra Zuda, ele lo wa?» Ala ta ciraden k’a jaabi ko: «Ne lo!»
14 E foi após o homem de Deus e, achando-o sentado debaixo de um carvalho, lhe disse: És tu o homem de Deus que vieste de Judá? Ele respondeu: Eu mesmo.
15 Ciracɛkɔrɔba k’a fɔ a ye ko: «Na an ye taga so kɔnɔ, i bɛ taga domuni kɛ.»
15 Então, lhe disse: Vem comigo a casa e come pão.
16 Ala ta ciraden k’a jaabi ko: «Ne tɛ se ka sekɔ ka taga ni i ye; ne man kan ka domuni kɛ, walama ka ji min ni i ye yan mara ra;
16 Porém ele disse: Não posso voltar contigo, nem entrarei contigo; não comerei pão, nem beberei água contigo neste lugar.
17 sabu Matigi Ala ta kuma k’a fɔ ne ye ko: ‹I man kan ka domuni kɛ, walama ka ji min o yɔrɔ ra yi; i tagara sira min fɛ, i man kan ka sekɔ o sira kelen fɛ.› »
17 Porque me foi dito pela palavra do Senhor : Ali, não comerás pão, nem beberás água, nem voltarás pelo caminho por que foste.
18 Nka cɛkɔrɔba k’a jaabi ko: «Ne fana ye Ala ta cira dɔ le ye i ko ele. Mɛlɛkɛ dɔ le ka Matigi Ala ta kuma lase ne ma, ko: ‹Taga nin cɛ ta ka sekɔ ka na ni a ye i ta so, a ye na domuni kɛ ka ji min.› » Nka ciracɛkɔrɔba tun bɛ faninya le fɔra.
18 Tornou-lhe ele: Também eu sou profeta como tu, e um anjo me falou por ordem do Senhor , dizendo: Faze-o voltar contigo a tua casa, para que coma pão e beba água. (Porém mentiu-lhe.)
19 Nka Ala ta ciraden ka o mɛn minkɛ, a sekɔra ni a ye ka taga domuni kɛ ka ji min a ta so.
19 Então, voltou ele, e comeu pão em sua casa, e bebeu água.
20 Ayiwa, ka o siginin to domuni na, Matigi Ala k’a ta kuma lase ciracɛkɔrɔba ma, ale min tun tagara Ala ta ciraden ta ka na ni a ye.
20 Estando eles à mesa, veio a palavra do Senhor ao profeta que o tinha feito voltar;
21 Cɛkɔrɔba pɛrɛnna k’a fɔ Ala ta ciraden Zudakacɛ ye ko: «Matigi Ala ta kuma ye nin ye: ‹I banna Matigi Ala ta kuma ma; Matigi Ala, i ta Ala ka kuma min fɔ i ye, i ma o sira tagama.
21 e clamou ao homem de Deus, que viera de Judá, dizendo: Assim diz o Senhor : Porquanto foste rebelde à palavra do Senhor e não guardaste o mandamento que o Senhor , teu Deus, te mandara,
22 I sekɔra ka na domuni kɛ, ka ji min nin yɔrɔ ra, k’a sɔrɔ Ala tun k’a fɔ i ye ko i kana domuni kɛ, i kana ji min yan. O ra, ele su tɛna don i bɛmaw ta kaburu kɔrɔ.› »
22 antes, voltaste, e comeste pão, e bebeste água no lugar de que te dissera: Não comerás pão, nem beberás água, o teu cadáver não entrará no sepulcro de teus pais.
23 Ala ta ciraden ka domuni kɛ, ka ji min ka ban tuma min na, ciracɛkɔrɔba min tun k’a lasekɔ, ale k’a ta fali labɛn a ye.
23 Depois de o profeta a quem fizera voltar haver comido pão e bebido água, albardou para ele o jumento.
24 Ka Ala ta ciraden tagatɔ to, a tagara bɛn ni jara dɔ ye sira ra; jara k’a faga. A su lanin tora sira da ra yi; a ta fali tun lɔnin bɛ a fan kelen fɛ, jara lɔnin bɛ a fan dɔ fɛ.
24 Foi-se, pois, e um leão o encontrou no caminho e o matou; o seu cadáver estava atirado no caminho, e o jumento e o leão, parados junto ao cadáver.
25 Ayiwa, tɛmɛbaga dɔw nana a su lanin ye sira ra, ka jara lɔnin ye a kɔrɔ. Olugu tagara o ko lakari ciracɛkɔrɔba ta dugu ra.
25 Eis que os homens passaram e viram o corpo lançado no caminho, como também o leão parado junto ao corpo; e vieram e o disseram na cidade onde o profeta velho habitava.
26 O ciracɛkɔrɔba min tun ka Ala ta ciraden lasekɔ a ta tagama ra, ale ka o ko mɛn minkɛ, a ko: «Ala ta ciraden min banna ka Matigi Ala kan mina, ale lo. Matigi Ala k’a di jara ma, jara benna a kan k’a faga, i n’a fɔ Matigi Ala tun kumana a fɛ k’a lasɔmi cogo min na.»
26 Ouvindo-o o profeta que o fizera voltar do caminho, disse: É o homem de Deus, que foi rebelde à palavra do Senhor ; por isso, o Senhor o entregou ao leão, que o despedaçou e matou, segundo a palavra que o Senhor lhe tinha dito.
27 A k’a fɔ a dencɛw ye ko o ye a ta fali labɛn. Olugu k’a ta fali labɛn.
27 Então, disse a seus filhos: Albardai-me o jumento. Eles o albardaram.
28 A tagara Ala ta ciraden su lanin ye sira ra, ka fali ni jara ye a kɔrɔ. Jara tun ma cɛ su domu, a ma fali fana faga.
28 Ele se foi e achou o cadáver atirado no caminho e o jumento e o leão, parados junto ao cadáver; o leão não tinha devorado o corpo, nem despedaçado o jumento.
29 Ciracɛkɔrɔba ka Ala ta ciraden su ta k’a la fali kan, ka taga ni a ye dugu kɔnɔ, ka taga a sanga kɛ, k’a sutara.
29 Então, o profeta levantou o cadáver do homem de Deus, e o pôs sobre o jumento, e o tornou a levar; assim, veio o profeta velho à cidade, para o chorar e enterrar.
30 A tun ka kaburu min labɛn a yɛrɛ ye, a k’a su don o kaburu kɔnɔ. Mɔgɔw k’a su kasi k’a fɔ ko: «E, an balemacɛ!»
30 Depositou o cadáver no seu próprio sepulcro; e o prantearam, dizendo: Ah! Irmão meu!
31 Cɛ sutaranin kɔ, cɛkɔrɔba k’a fɔ a dencɛw ye ko: «Ni ne sara, aw ye ne su don Ala ta ciraden su kɔrɔ; aw ye ne su la a su kɔrɔ;
31 Depois de o haver sepultado, disse a seus filhos: Quando eu morrer, enterrai-me no sepulcro em que o homem de Deus está sepultado; ponde os meus ossos junto aos ossos dele.
32 sabu Matigi Ala k’a ci ko a ye na nin kuma minw fɔ Betɛli dugu sarakabɔnan kama, ani Samari dugu sɔnnikɛbon bɛɛ kama, sigiya t’a ra, o kow bɛna dafa le.»
32 Porque certamente se cumprirá o que por ordem do Senhor clamou contra o altar que está em Betel e contra todas as casas dos altos que estão nas cidades de Samaria.
33 Nka o bɛɛ n’a ta, Yerobohamu ma yɛlɛma k’a ta sirajuguw bla. A belen ka cɛ dɔw ta jamana mɔgɔ suguyaw bɛɛ ra tuun, ka olugu kɛ a ta sarakalasebagaw ye a ta sɔnnikɛyɔrɔw ra kongoriw kunna. Ni mɔgɔ o mɔgɔ tun b’a fɛ ka kɛ sarakalasebaga ye, a tun bɛ o tigi bla sarakalasebagaya ra a ta sɔnnikɛyɔrɔw ra.
33 Depois destas coisas, Jeroboão ainda não deixou o seu mau caminho; antes, de entre o povo tornou a constituir sacerdotes para lugares altos; a quem queria, consagrava para sacerdote dos lugares altos.
34 O le kɛra Yerobohamu ta somɔgɔw ta jurumun ye. O le kɛra o ben sababu ye, fɔ ka na o halaki pewu ka bɔ dugukolo kɔ kan.
34 Isso se tornou em pecado à casa de Jeroboão, para destruí-la e extingui-la da terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.