1 Reis 12

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Robohamu tagara Sikɛmu, sabu Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ tun tagara lajɛn Sikɛmu ko o b’a kɛ masacɛ ye.
1 Roboão foi até Siquém, onde todo o povo de Israel se havia reunido para fazê-lo rei.
2 Nebati dencɛ Yerobohamu ka o kuma mɛn; o y’a sɔrɔ ale belen tun bɛ Misiran, sabu a tun borira masacɛ Sulemani ɲa ka taga dogo Misiran. Yerobohamu tun siginin bɛ Misiran le.
2 Jeroboão, filho de Nebate, que havia fugido do rei Salomão e ido para o Egito, soube disso e voltou de lá.
3 O tagara a wele ka na. A ni Izirayɛli jama bɛɛ lajɛnnin tagara kuma Robohamu fɛ. O k’a fɔ Robohamu ye ko:
3 O povo das tribos do Norte mandou buscá-lo, e foram todos juntos falar com Roboão. Eles disseram:
4 «I facɛ kɔni tun ka doniba le la an kan. Nka ni ele ka sɔn ka an bɔ o jagboyabaaraw ra, ani i facɛ ka doniba min la an kan, ni i ka o doni fiyɛnya an kan, o tuma an bɛna to ka baara kɛ i ye.»
4 — Salomão, o seu pai, nos tratou com dureza e nos fez carregar cargas pesadas. Se o senhor tornar essas cargas mais leves e a nossa vida mais fácil, nós seremos seus servidores.
5 Robohamu ka o jaabi ko: «Aw ye taga fɔlɔ; ni tere saba tɛmɛna, aw ye sekɔ ka na ne fɛ.» Mɔgɔw wurira ka taga.
5 Roboão respondeu: — Voltem daqui a três dias, e aí eu darei a minha resposta. Então eles foram embora.
6 Ayiwa, cɛkɔrɔba minw tun bɛ jamana ɲamɔgɔya ra ni Robohamu facɛ Sulemani ye k’a facɛ to si ra, masacɛ Robohamu ka o cɛkɔrɔbaw ɲininka ko: «Aw b’a fɛ ne ye nin mɔgɔw jaabi di le?»
6 O rei Roboão foi falar com os homens mais velhos, que haviam sido os conselheiros do seu pai, e perguntou: — Que resposta vocês me aconselham a dar a este povo?
7 Olugu kumana a fɛ, k’a fɔ a ye ko: «Ni i kɔni ka i yɛrɛ kɛ nin mɔgɔw ta baaraden ye bi, ka o jaabi ni kumaɲuman ye, o tuma o fana bɛna kɛ i ta baaradenw ye wagati bɛɛ.»
7 Eles disseram: — Se o senhor quiser servir bem a este povo, dê uma resposta favorável ao pedido deles, que eles serão seus servidores para sempre.
8 Nka Robohamu banna cɛkɔrɔbaw ta ladiri ma. A ni kanbelen minw tun lamɔna ɲɔgɔn fɛ, o minw tun bɛ a kɔrɔ, a ka olugu le ɲininka.
8 Mas Roboão não seguiu o conselho dos homens mais velhos e foi falar com os jovens que haviam crescido junto com ele e que agora eram os seus conselheiros.
9 A k’a fɔ olugu ye ko: «Aw ko di? An ka kan ka nin mɔgɔw jaabi cogo di le? O b’a fɔra ko ne facɛ ka doni min la olugu kan, ko ne ye o doni fiyɛnya.»
9 — Que conselho vocês me dão? — perguntou ele. — O que é que eu digo a este povo que está pedindo que eu torne as suas cargas mais leves?
10 O kanbelen minw ni Robohamu tun lamɔna ɲɔgɔn fɛ, olugu ka Robohamu jaabi ko: «Nin mɔgɔ minw k’a fɔ i ye ko: ‹I facɛ ka doni gbiriman le la an kan, nka ele ye an ta doni fiyɛnya›, taga o jaabi ko: ‹Ne borokanden fitini ka bon ni ne facɛ soro ye!
10 Eles responderam: — Você deve dizer o seguinte: “O meu dedinho é mais grosso do que a cintura do meu pai!
11 Aw ko, ko ne facɛ ka doni gbiriman la aw kan, nka ne belen bɛna dɔ le fara o doni gbiriya kan. Ne facɛ ka aw koro ni gbɛɲɛw le ye, nka ne bɛna aw koro ni nɛgɛgbɛɲɛw le ye.› »
11 Ele fez vocês carregarem cargas pesadas; eu vou aumentar o peso ainda mais. Ele castigou vocês com chicotes; eu vou surrá-los com correias.”
12 Ayiwa, o dugusagbɛ flanan, Yerobohamu ni Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ nana masacɛ Robohamu fɛ, i n’a fɔ masacɛ yɛrɛ tun k’a fɔ o ye cogo min na, ko: «Ni tere saba tɛmɛna aw ye na ne fɛ.»
12 Três dias depois, Jeroboão e todo o povo foram falar de novo com o rei Roboão, como ele havia mandado.
13 Cɛkɔrɔbaw ka ladirikan min di masacɛ ma, a ma o jate. A ka mɔgɔw jaabi ni kumajuguw le ye.
13 O rei desprezou o conselho dos homens mais velhos e falou duramente com o povo,
14 Kanbelenw ka ladirikan min fɔ a ye, a ka o le fɔ mɔgɔw ye; a ko: «Ne facɛ tun ka doni gbiriman le la aw kunna, nka ne belen bɛna dɔ le fara o doni gbiriya kan. Ne facɛ ka aw koro ni gbɛɲɛw le ye, nka ne bɛna aw koro ni nɛgɛgbɛɲɛw le ye.»
14 como os jovens haviam aconselhado. Ele disse: — O meu pai fez vocês carregarem cargas pesadas; eu vou aumentar o peso ainda mais. Ele castigou vocês com chicotes; eu vou surrá-los com correias.
15 O ra, jama tun bɛ min ɲinina masacɛ fɛ, masacɛ ma sɔn ka o jate, sabu o kow bɛɛ tun bɔra Matigi Ala yɛrɛ le ra, janko a tun ka kuma min don Silokacɛ Ahiya da ra k’a lase Nebati dencɛ Yerobohamu ma, o kuma ye kɛ can ye.
15 Assim o rei Roboão não atendeu o povo. O Senhor Deus fez com que isso acontecesse para confirmar aquilo que ele, por meio do profeta Aías, de Siló, tinha dito a Jeroboão, filho de Nebate.
16 Ayiwa, Izirayɛlimɔgɔw k’a ye ko masacɛ ma olugu lamɛn minkɛ, o k’a fɔ masacɛ ye ko:
16 Quando os israelitas viram que o rei não ia atender o seu pedido, começaram a gritar: — Abaixo Davi e a sua família! O que foi que eles já fizeram por nós? Homens de Israel, vamos para casa! Que Roboão cuide de si mesmo! E assim os israelitas foram para as suas casas,
17 Izirayɛlimɔgɔ minw tun bɛ Zuda mara duguw ra, Robohamu sigira masaya ra olugu dama le kunna.
17 deixando Roboão como rei somente do povo que morava no território da tribo de Judá.
18 Masacɛ Robohamu k’a ye ten minkɛ, jagboyabaaraw ta ko kuntigi min ye Adoramu ye, a belen ka ale ci ka taga Izirayɛlimɔgɔ tɔw fɛ. Nka olugu bɛɛ ka ale bon ni kabakuru ye fɔ k’a faga. Masacɛ yɛrɛ jijara le ka don a ta sowotoro kɔnɔ ka bori ka taga Zeruzalɛmu.
18 Então o rei Roboão mandou que Adonirão, o encarregado dos trabalhadores forçados, fosse falar com os israelitas, mas eles o mataram a pedradas. Porém Roboão saltou depressa para o seu carro de guerra e fugiu para Jerusalém.
19 O le kosɔn Izirayɛlimɔgɔ tɔw bɛɛ murutira Dawuda ta somɔgɔw kama fɔ ka na se bi ma.
19 Desde aquela época até hoje , o povo de Israel, o Reino do Norte, está revoltado contra os reis descendentes de Davi.
20 Izirayɛlimɔgɔ tɔw bɛɛ nana a mɛn minkɛ ko Yerobohamu sekɔra ka na, o ka jama lajɛn k’a wele ka na, ka na a sigi k’a kɛ Izirayɛli masacɛ ye. Zuda ta gba dɔrɔn le tora Dawuda ta somɔgɔw kɔ.
20 O povo de Israel soube que Jeroboão havia voltado do Egito. Então eles o convidaram para uma reunião com todo o povo e o fizeram rei de Israel. Somente a tribo de Judá ficou fiel aos descendentes de Davi.
21 Ayiwa, Robohamu tagara se Zeruzalɛmu minkɛ, a ka Zuda ta mɔgɔw bɛɛ lajɛn, ani Boniyaminu ta siya bɛɛ. O kɛra kɛrɛkɛcɛfari cɛ waga kɛmɛ ni biseegi (180 000), ko o bɛ taga Izirayɛlimɔgɔw kɛrɛ, ka jamana bɛɛ bla ale Sulemani dencɛ Robohamu ta fanga kɔrɔ.
21 Quando Roboão chegou a Jerusalém, reuniu cento e oitenta mil dos melhores soldados das tribos de Judá e de Benjamim, pois tinha a intenção de sair para lutar contra as tribos do Norte de Israel e ser o rei delas de novo.
22 Nka Ala kumana a ta cira dɔ fɛ, min tɔgɔ tun ye ko Semaya; Ala k’a fɔ a ye ko:
22 Mas o Senhor falou ao profeta Semaías e mandou
23 «A fɔ Sulemani dencɛ Robohamu ye, min ye Zuda masacɛ ye, ani Zuda ta mɔgɔw, ani Boniyaminu ta mɔgɔw bɛɛ, ani mɔgɔ tɔw bɛɛ ye,
23 que desse a Roboão e a todo o povo das tribos de Judá e de Benjamim o seguinte recado:
24 ko Matigi Ala ko: ‹Aw kana wuri ka taga aw balemaw Izirayɛlimɔgɔw kɛrɛ dɛ! Aw bɛɛ ye sekɔ ka taga aw ta so, sabu nin ko bɔra ne yɛrɛ le ra.› »
24 “Não ataquem os seus próprios irmãos, o povo de Israel. Voltem todos para casa! Se tudo aconteceu assim, foi porque eu quis.” Então eles obedeceram à ordem de Deus, o
25 Ayiwa, Sikɛmu dugu min bɛ Efirayimu kuruyɔrɔw ra, Yerobohamu ka o dugu lamini ni kogo ye, ka sigi o dugu ra. O kɔ fɛ, a bɔra yi ka taga Penuwɛli dugu fana lamini ni kogo ye.
25 O rei Jeroboão, de Israel, cercou de muralhas a cidade de Siquém, na região montanhosa de Efraim, e morou um pouco de tempo ali. Depois saiu e cercou de muralhas a cidade de Penuel. Então pensou: “Do jeito que as coisas estão, se o meu povo for a Jerusalém oferecer no Templo sacrifícios ao Senhor Deus, os corações deles vão cair para o lado de Roboão, rei de Judá, e eles me matarão.”
26 O kɔ, Yerobohamu k’a miiri a yɛrɛ kɔnɔ, ko: «O bɛɛ n’a ta, masaya belen bɛ se ka sekɔ Dawuda ta somɔgɔw fɛ hali bi,
26 — ausente —
27 sabu ni nin mɔgɔw bɛ to ka taga Zeruzalɛmu ka taga sarakaw bɔ Matigi Ala ta batoso kɔnɔ, o jusu bɛ se ka yɛlɛma o matigicɛkɔrɔ Robohamu fɛ, min ye Zuda masacɛ ye. Ni a kɛra ten, o bɛna ne faga ka sekɔ Zuda masacɛ Robohamu fɛ.»
27 — ausente —
28 Ayiwa, masacɛ ka hakiri ɲini o ko ra. O kɔ, a ka misiden bisigiya fla lalaga ni sanin ye, k’a fɔ mɔgɔw ye ko: «Aw ye Zeruzalɛmu taga dabla, Izirayɛlimɔgɔw! Aw ta alaw ye nin ye! Olugu le ka aw labɔ Misiran jamana ra!»
28 Por isso, ele fez dois touros de ouro e disse ao seu povo: — Já chega de ir a Jerusalém para adorar a Deus. Povo de Israel, aqui estão os seus deuses, que tiraram vocês do Egito!
29 A ka o misiden kelen bla Betɛli dugu kɔnɔ, ka kelen bla Dan dugu kɔnɔ.
29 Ele colocou um dos touros de ouro em Betel e o outro em Dã.
30 Nka o ko kɛra sababu le ye ka mɔgɔw bla jurumun na; sabu mɔgɔw tagara fɔ Dan dugu kɔnɔ ka taga o misiden bato yi.
30 E assim o povo pecou, indo adorar em Betel e em Dã.
31 O kɔ, Yerobohamu ka sɔnnikɛbon dɔw lɔ fana sɔnnikɛyɔrɔw ra kongori dɔw kan, ka mɔgɔ dɔw bɔ jamana mɔgɔw ra, ka olugu sigi sarakalasebagaya ra, k’a sɔrɔ olugu tun tɛ Levi ta gbamɔgɔ dɔw ye.
31 Jeroboão também construiu lugares de adoração no alto dos morros e escolheu para sacerdotes homens que não eram da tribo de Levi.
32 Yerobohamu ka ɲanagbɛ dɔ fana sigi san karo seeginan na, karo tere tan ni loorunan lon na, i n’a fɔ ɲanagbɛ min ɲɔgɔn tun bɛ kɛra Zuda mara ra kakɔrɔ; ale yɛrɛ ka saraka bɔ sarakabɔnan kan. A ka o le kɛ Betɛli dugu kɔnɔ, ka sarakaw bɔ misiden saninlamanw ye, a tun ka o misiden minw lalaga. A tun ka o sɔnnikɛyɔrɔ minw lalaga kongoriw kan Betɛli, a ka sarakalasebaga dɔw fana sigi janko olugu ye to ka sarakaw bɔ o sɔnnikɛyɔrɔw ra.
32 Jeroboão também deu ordem para que houvesse uma festa religiosa no dia quinze do oitavo mês, como a festa que se realizava no Reino de Judá. No altar de Betel ele ofereceu sacrifícios aos touros de ouro que havia feito e pôs ali em Betel os sacerdotes que serviam nos lugares de adoração que ele havia construído nos morros.
33 Ayiwa, san karo seeginan na, karo tere tan ni loorunan lon na, a tun ka sarakabɔnan min lɔ Betɛli, a tagara o yɔrɔ ra; a yɛrɛ le tun ka o lon latigɛ. A ka o lon kɛ ɲanagbɛlon ye Izirayɛlimɔgɔw fɛ; o lon na, a yɛrɛ yɛlɛnna ka taga wusunan saraka* bɔ o sarakabɔnan kan.
33 No dia quinze do oitavo mês, dia que ele mesmo havia escolhido, foi a Betel e ofereceu um sacrifício no altar, celebrando a festa que havia criado para o povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.