1 Reis 12
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 Robohamu tagara Sikɛmu, sabu Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ tun tagara lajɛn Sikɛmu ko o b’a kɛ masacɛ ye.
1 Roboão foi a Siquém, porque todo o Israel se havia reunido ali, para o fazer rei.
2 Nebati dencɛ Yerobohamu ka o kuma mɛn; o y’a sɔrɔ ale belen tun bɛ Misiran, sabu a tun borira masacɛ Sulemani ɲa ka taga dogo Misiran. Yerobohamu tun siginin bɛ Misiran le.
2 Jeroboão, filho de Nebate, que ainda estava no Egito, para onde havia fugido da presença do rei Salomão, ouviu isso e voltou do Egito.
3 O tagara a wele ka na. A ni Izirayɛli jama bɛɛ lajɛnnin tagara kuma Robohamu fɛ. O k’a fɔ Robohamu ye ko:
3 Mandaram chamá-lo, e ele veio com toda a congregação de Israel a Roboão, para lhe dizer:
4 «I facɛ kɔni tun ka doniba le la an kan. Nka ni ele ka sɔn ka an bɔ o jagboyabaaraw ra, ani i facɛ ka doniba min la an kan, ni i ka o doni fiyɛnya an kan, o tuma an bɛna to ka baara kɛ i ye.»
4 — O seu pai nos impôs um pesado jugo; alivie a dura servidão de seu pai e o pesado jugo que ele nos impôs, e nós o serviremos.
5 Robohamu ka o jaabi ko: «Aw ye taga fɔlɔ; ni tere saba tɛmɛna, aw ye sekɔ ka na ne fɛ.» Mɔgɔw wurira ka taga.
5 Roboão respondeu: — Vão embora e voltem daqui a três dias. E o povo se foi.
6 Ayiwa, cɛkɔrɔba minw tun bɛ jamana ɲamɔgɔya ra ni Robohamu facɛ Sulemani ye k’a facɛ to si ra, masacɛ Robohamu ka o cɛkɔrɔbaw ɲininka ko: «Aw b’a fɛ ne ye nin mɔgɔw jaabi di le?»
6 O rei Roboão foi pedir conselho aos anciãos que haviam estado na presença de Salomão, seu pai, quando este ainda vivia, dizendo: — Como vocês me aconselham a responder a este povo?
7 Olugu kumana a fɛ, k’a fɔ a ye ko: «Ni i kɔni ka i yɛrɛ kɛ nin mɔgɔw ta baaraden ye bi, ka o jaabi ni kumaɲuman ye, o tuma o fana bɛna kɛ i ta baaradenw ye wagati bɛɛ.»
7 Eles disseram: — Se hoje o senhor se tornar servo deste povo e o servir, e, em resposta, falar boas palavras, eles se farão seus servos para sempre.
8 Nka Robohamu banna cɛkɔrɔbaw ta ladiri ma. A ni kanbelen minw tun lamɔna ɲɔgɔn fɛ, o minw tun bɛ a kɔrɔ, a ka olugu le ɲininka.
8 Mas Roboão desprezou o conselho que os anciãos lhe tinham dado e foi pedir conselho aos jovens que haviam crescido com ele e o serviam.
9 A k’a fɔ olugu ye ko: «Aw ko di? An ka kan ka nin mɔgɔw jaabi cogo di le? O b’a fɔra ko ne facɛ ka doni min la olugu kan, ko ne ye o doni fiyɛnya.»
9 Ele perguntou: — O que vocês me aconselham? O que devo responder a este povo que me pediu para aliviar o jugo que o meu pai lhes impôs?
10 O kanbelen minw ni Robohamu tun lamɔna ɲɔgɔn fɛ, olugu ka Robohamu jaabi ko: «Nin mɔgɔ minw k’a fɔ i ye ko: ‹I facɛ ka doni gbiriman le la an kan, nka ele ye an ta doni fiyɛnya›, taga o jaabi ko: ‹Ne borokanden fitini ka bon ni ne facɛ soro ye!
10 E os jovens que haviam crescido com ele responderam: — Diga o seguinte a este povo que se queixa do pesado jugo que o seu pai lhe impôs e que pede para que ele seja aliviado. Diga-lhe o seguinte: “O meu dedo mínimo é mais grosso do que a cintura do meu pai.
11 Aw ko, ko ne facɛ ka doni gbiriman la aw kan, nka ne belen bɛna dɔ le fara o doni gbiriya kan. Ne facɛ ka aw koro ni gbɛɲɛw le ye, nka ne bɛna aw koro ni nɛgɛgbɛɲɛw le ye.› »
11 Assim que, se o meu pai lhes impôs um jugo pesado, eu o tornarei ainda mais pesado. Meu pai castigou vocês com açoites; eu vou castigá-los com escorpiões.”
12 Ayiwa, o dugusagbɛ flanan, Yerobohamu ni Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ nana masacɛ Robohamu fɛ, i n’a fɔ masacɛ yɛrɛ tun k’a fɔ o ye cogo min na, ko: «Ni tere saba tɛmɛna aw ye na ne fɛ.»
12 No terceiro dia, Jeroboão e todo o povo foram falar com Roboão, como o rei lhes havia ordenado, dizendo que voltassem em três dias.
13 Cɛkɔrɔbaw ka ladirikan min di masacɛ ma, a ma o jate. A ka mɔgɔw jaabi ni kumajuguw le ye.
13 O rei deu uma resposta dura ao povo, porque havia desprezado o conselho dos anciãos.
14 Kanbelenw ka ladirikan min fɔ a ye, a ka o le fɔ mɔgɔw ye; a ko: «Ne facɛ tun ka doni gbiriman le la aw kunna, nka ne belen bɛna dɔ le fara o doni gbiriya kan. Ne facɛ ka aw koro ni gbɛɲɛw le ye, nka ne bɛna aw koro ni nɛgɛgbɛɲɛw le ye.»
14 Preferiu seguir o conselho dos jovens, dizendo: — Meu pai lhes impôs um pesado jugo, mas eu o tornarei ainda mais pesado. Meu pai castigou vocês com açoites; eu vou castigá-los com escorpiões.
15 O ra, jama tun bɛ min ɲinina masacɛ fɛ, masacɛ ma sɔn ka o jate, sabu o kow bɛɛ tun bɔra Matigi Ala yɛrɛ le ra, janko a tun ka kuma min don Silokacɛ Ahiya da ra k’a lase Nebati dencɛ Yerobohamu ma, o kuma ye kɛ can ye.
15 Assim o rei não deu ouvidos ao povo, porque esta reviravolta vinha do Senhor , para confirmar a palavra que o Senhor tinha dito a Jeroboão, filho de Nebate, por meio de Aías, o silonita.
16 Ayiwa, Izirayɛlimɔgɔw k’a ye ko masacɛ ma olugu lamɛn minkɛ, o k’a fɔ masacɛ ye ko:
16 Quando todo o Israel viu que o rei não lhe dava ouvidos, reagiu, dizendo: — Que parte temos nós em Davi? Não temos herança no filho de Jessé! Às suas tendas, ó Israel! Cuide, agora, de sua casa, ó Davi! Então Israel se foi às suas tendas.
17 Izirayɛlimɔgɔ minw tun bɛ Zuda mara duguw ra, Robohamu sigira masaya ra olugu dama le kunna.
17 Quanto aos filhos de Israel, porém, que moravam nas cidades de Judá, sobre eles reinou Roboão.
18 Masacɛ Robohamu k’a ye ten minkɛ, jagboyabaaraw ta ko kuntigi min ye Adoramu ye, a belen ka ale ci ka taga Izirayɛlimɔgɔ tɔw fɛ. Nka olugu bɛɛ ka ale bon ni kabakuru ye fɔ k’a faga. Masacɛ yɛrɛ jijara le ka don a ta sowotoro kɔnɔ ka bori ka taga Zeruzalɛmu.
18 Então o rei Roboão enviou Adonirão, superintendente dos que realizavam trabalhos forçados, porém todo o Israel o apedrejou, e ele morreu. Mas o rei Roboão conseguiu subir no seu carro e fugiu para Jerusalém.
19 O le kosɔn Izirayɛlimɔgɔ tɔw bɛɛ murutira Dawuda ta somɔgɔw kama fɔ ka na se bi ma.
19 Assim, Israel se mantém rebelado contra a casa de Davi até o dia de hoje.
20 Izirayɛlimɔgɔ tɔw bɛɛ nana a mɛn minkɛ ko Yerobohamu sekɔra ka na, o ka jama lajɛn k’a wele ka na, ka na a sigi k’a kɛ Izirayɛli masacɛ ye. Zuda ta gba dɔrɔn le tora Dawuda ta somɔgɔw kɔ.
20 Quando todo o Israel soube que Jeroboão tinha voltado, mandaram chamá-lo para a congregação e o fizeram rei sobre todo o Israel. Ninguém seguiu a casa de Davi, a não ser a tribo de Judá.
21 Ayiwa, Robohamu tagara se Zeruzalɛmu minkɛ, a ka Zuda ta mɔgɔw bɛɛ lajɛn, ani Boniyaminu ta siya bɛɛ. O kɛra kɛrɛkɛcɛfari cɛ waga kɛmɛ ni biseegi (180 000), ko o bɛ taga Izirayɛlimɔgɔw kɛrɛ, ka jamana bɛɛ bla ale Sulemani dencɛ Robohamu ta fanga kɔrɔ.
21 Quando Roboão chegou a Jerusalém, reuniu toda a casa de Judá e a tribo de Benjamim, cento e oitenta mil homens escolhidos, treinados para a guerra, para lutar contra a casa de Israel, a fim de restituir o reino a Roboão, filho de Salomão.
22 Nka Ala kumana a ta cira dɔ fɛ, min tɔgɔ tun ye ko Semaya; Ala k’a fɔ a ye ko:
22 Porém a palavra de Deus veio a Semaías, homem de Deus, dizendo:
23 «A fɔ Sulemani dencɛ Robohamu ye, min ye Zuda masacɛ ye, ani Zuda ta mɔgɔw, ani Boniyaminu ta mɔgɔw bɛɛ, ani mɔgɔ tɔw bɛɛ ye,
23 — Diga a Roboão, filho de Salomão, rei de Judá, e a toda a casa de Judá, e a Benjamim, e ao resto do povo:
24 ko Matigi Ala ko: ‹Aw kana wuri ka taga aw balemaw Izirayɛlimɔgɔw kɛrɛ dɛ! Aw bɛɛ ye sekɔ ka taga aw ta so, sabu nin ko bɔra ne yɛrɛ le ra.› »
24 Assim diz o Senhor : “Não subam, nem lutem contra os seus irmãos, os filhos de Israel. Que cada um volte para a sua casa, porque eu é que fiz isto.” E eles obedeceram à palavra do
25 Ayiwa, Sikɛmu dugu min bɛ Efirayimu kuruyɔrɔw ra, Yerobohamu ka o dugu lamini ni kogo ye, ka sigi o dugu ra. O kɔ fɛ, a bɔra yi ka taga Penuwɛli dugu fana lamini ni kogo ye.
25 Jeroboão edificou Siquém, na região montanhosa de Efraim, e passou a residir ali; dali edificou Penuel.
26 O kɔ, Yerobohamu k’a miiri a yɛrɛ kɔnɔ, ko: «O bɛɛ n’a ta, masaya belen bɛ se ka sekɔ Dawuda ta somɔgɔw fɛ hali bi,
26 Então ele pensou: “Agora o reino voltará para a casa de Davi.
27 sabu ni nin mɔgɔw bɛ to ka taga Zeruzalɛmu ka taga sarakaw bɔ Matigi Ala ta batoso kɔnɔ, o jusu bɛ se ka yɛlɛma o matigicɛkɔrɔ Robohamu fɛ, min ye Zuda masacɛ ye. Ni a kɛra ten, o bɛna ne faga ka sekɔ Zuda masacɛ Robohamu fɛ.»
27 Se este povo subir para fazer sacrifícios na Casa do Senhor , em Jerusalém, o coração deles se voltará para o senhor deles, para Roboão, rei de Judá. Eles me matarão e voltarão para ele, para o rei de Judá.”
28 Ayiwa, masacɛ ka hakiri ɲini o ko ra. O kɔ, a ka misiden bisigiya fla lalaga ni sanin ye, k’a fɔ mɔgɔw ye ko: «Aw ye Zeruzalɛmu taga dabla, Izirayɛlimɔgɔw! Aw ta alaw ye nin ye! Olugu le ka aw labɔ Misiran jamana ra!»
28 Por isso, depois de se aconselhar, o rei fez dois bezerros de ouro e disse ao povo: — Basta de subir a Jerusalém! Eis aqui os seus deuses, ó Israel, que tiraram vocês da terra do Egito!
29 A ka o misiden kelen bla Betɛli dugu kɔnɔ, ka kelen bla Dan dugu kɔnɔ.
29 Pôs um em Betel e o outro em Dã.
30 Nka o ko kɛra sababu le ye ka mɔgɔw bla jurumun na; sabu mɔgɔw tagara fɔ Dan dugu kɔnɔ ka taga o misiden bato yi.
30 E isso se tornou em pecado, pois o povo ia até Dã, cada um para adorar o bezerro.
31 O kɔ, Yerobohamu ka sɔnnikɛbon dɔw lɔ fana sɔnnikɛyɔrɔw ra kongori dɔw kan, ka mɔgɔ dɔw bɔ jamana mɔgɔw ra, ka olugu sigi sarakalasebagaya ra, k’a sɔrɔ olugu tun tɛ Levi ta gbamɔgɔ dɔw ye.
31 Jeroboão fez também santuários nos lugares altos e, dentre o povo, constituiu sacerdotes que não eram dos filhos de Levi.
32 Yerobohamu ka ɲanagbɛ dɔ fana sigi san karo seeginan na, karo tere tan ni loorunan lon na, i n’a fɔ ɲanagbɛ min ɲɔgɔn tun bɛ kɛra Zuda mara ra kakɔrɔ; ale yɛrɛ ka saraka bɔ sarakabɔnan kan. A ka o le kɛ Betɛli dugu kɔnɔ, ka sarakaw bɔ misiden saninlamanw ye, a tun ka o misiden minw lalaga. A tun ka o sɔnnikɛyɔrɔ minw lalaga kongoriw kan Betɛli, a ka sarakalasebaga dɔw fana sigi janko olugu ye to ka sarakaw bɔ o sɔnnikɛyɔrɔw ra.
32 Instituiu uma festa no oitavo mês, no dia décimo quinto do mês, igual à festa que se realizava em Judá, e ofereceu sacrifícios no altar. Fez o mesmo em Betel e ofereceu sacrifícios aos bezerros que havia feito. Também em Betel estabeleceu sacerdotes que serviam nos lugares altos que havia construído.
33 Ayiwa, san karo seeginan na, karo tere tan ni loorunan lon na, a tun ka sarakabɔnan min lɔ Betɛli, a tagara o yɔrɔ ra; a yɛrɛ le tun ka o lon latigɛ. A ka o lon kɛ ɲanagbɛlon ye Izirayɛlimɔgɔw fɛ; o lon na, a yɛrɛ yɛlɛnna ka taga wusunan saraka* bɔ o sarakabɔnan kan.
33 No décimo quinto dia do oitavo mês, escolhido a seu bel-prazer, ele subiu ao altar que havia construído em Betel e ordenou uma festa para os filhos de Israel; subiu para queimar incenso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.