1 Reis 11
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ
1 Masacɛ Sulemani ka siya wɛrɛ muso caman kanu ka o furu, ka fara Farawona denmuso kan. Mohabukamusow tun b’a fɛ, ani Amɔnkamusow, ani Edɔmukamusow, ani Sidɔnkamusow, ani Hɛtikamusow.
1 O rei Salomão, porém, amou muitas mulheres estrangeiras, além da filha de Faraó, mulheres dos moabitas, amonitas, edomitas, sidônios, e dos heteus;
2 O musow tun bɔra siya wɛrɛw le ra; k’a sɔrɔ Matigi Ala tun k’a fɔ Izirayɛlimɔgɔw ye o siyaw ta ko le ra, ko: «Aw kana o dɔ ta furu ra, aw fana kana a to o ye na aw fɛ furu ra; ni o tɛ, sigiya t’a ra, o bɛna kɛ sababu ye ka aw hakiri yɛlɛma, ka aw nɛgɛ ka taga o ta alaw bato.» Nka o bɛɛ n’a ta, masacɛ Sulemani tara kanuya fɛ ka nɔrɔ o siyaw ta musow le ra.
2 das nações acerca das quais o SENHOR disse aos filhos de Israel: A elas não entrareis, tampouco elas entrarão a vós; porquanto, certamente, elas desviarão o vosso coração atrás dos seus deuses. Salomão se apegou a estas em amor.
3 Muso kɛmɛ wolonfla tun b’a fɛ, minw tun ye masadenw ye, ka fara jɔnmuso kɛmɛ saba kan, a tun ka minw fana kɛ a musow ye. O musow le kɛra sababu ye k’a hakiri yɛlɛma,
3 E ele teve setecentas esposas, princesas, e trezentas concubinas; e as suas esposas desviaram o seu coração.
4 sabu masacɛ Sulemani nana kɔrɔ wagati min na, a ta musow k’a hakiri yɛlɛma ka taga ala wɛrɛw kɔ. O ra, a ma tugu Matigi Ala, a ta Ala kɔ ni a jusukun bɛɛ ye tuun, i n’a fɔ a facɛ Dawuda tun k’a kɛ cogo min na.
4 Porquanto, sucedeu, quando Salomão era idoso, que as suas esposas desviaram o seu coração atrás de outros deuses; e o seu coração não foi perfeito diante do SENHOR seu Deus, como foi o coração de Davi, o seu pai.
5 A tugura Sidɔnkaw ta ala musoman kɔ, min ye Asera ye, ka o bato; a tugura Amɔnkaw ta ala haramunin fana kɔ, min ye Molɔki ye, ka o fana bato.
5 Porque Salomão foi atrás de Astarote, a deusa dos sidônios, e atrás de Milcom, a abominação dos amonitas.
6 Sulemani ka kojugu kɛ Matigi Ala ɲa kɔrɔ. A ma tugu Matigi Ala kɔ ni a jusukun bɛɛ ye, i n’a fɔ a facɛ Dawuda tun k’a kɛ cogo min na.
6 E Salomão fez o mal à vista do SENHOR, e não seguiu inteiramente o SENHOR, como fez Davi, o seu pai.
7 A kɛra ten, kongori min bɛ Zeruzalɛmu terebɔyanfan na, masacɛ tagara sɔnnikɛyɔrɔ dɔ lɔ o yɔrɔ ra Kemɔsi ye, min ye Mohabukaw ta ala haramunin ye; a ka dɔ fana lɔ Molɔki ye, min ye Amɔnkaw ta ala haramunin ye.
7 Então, Salomão edificou um lugar alto para Quemós, a abominação de Moabe, no outeiro que está diante de Jerusalém, e para Moloque, a abominação dos filhos de Amom.
8 A kɛra ten, a ka sɔnnikɛyɔrɔ dɔw lɔ a ta siya wɛrɛ musow bɛɛ ta alaw ye, janko o bɛɛ ye se ka kasadiyananw ni sarakaw bɔ o ta alaw ye.
8 E, de igual modo, ele fez para todas as suas esposas estrangeiras, as quais queimavam incenso e sacrificavam para os seus deuses.
9 Matigi Ala dimina masacɛ Sulemani kɔrɔ, sabu a k’a hakiri yɛlɛma ka bɔ Matigi Ala kan, Izirayɛli ta Ala min tun k’a yɛrɛ yira a ra fɔ siɲaga fla;
9 E o SENHOR ficou irado com Salomão, porque o seu coração foi desviado do SENHOR Deus de Israel, o qual lhe havia aparecido duas vezes,
10 k’a sɔrɔ Matigi Ala tun kumana a fɛ nin ko ra, ko a kana tugu siya wɛrɛw ta alaw kɔ. Nka Matigi Ala ka min fɔ, masacɛ Sulemani ma o kɛ.
10 e acerca disto lhe havia ordenado, que não deveria andar após outros deuses; no entanto, ele não guardou aquilo que o SENHOR lhe ordenou.
11 O ra, Matigi Ala k’a fɔ Sulemani ye ko: «I n’a fɔ i ka nin le kɛ, ani ne tun ka jɛnɲɔgɔnya* min don ni i ye i ma to o kan, ani ne tun ka ci minw fɔ i ye, i ma o kɛ, ne bɛna masaya bɔsi ka bɔ i boro, k’a di i ta baaraden dɔ ma.
11 Porquanto o SENHOR disse a Salomão: Visto que isto se deu contigo, e não guardaste o meu pacto e os meus estatutos, os quais te ordenei, certamente rasgarei o reino de ti, e o darei ao teu servo.
12 Nka i facɛ Dawuda kosɔn, ne tɛna o kɛ i yɛrɛ ɲa na. Ne bɛna masaya bɔsi i dencɛ ta tere le ra.
12 Não obstante, nos teus dias isto não farei por causa de Davi, o teu pai; mas o rasgarei da mão do teu filho.
13 Ne tɛna masaya bɛɛ le bɔsi fana; ne bɛna i dencɛ to masaya ra Izirayɛli gba kelen kunna, ne ta jɔncɛ Dawuda kosɔn, ani Zeruzalɛmu dugu kosɔn, ne ka o dugu min ɲanawoloma k’a kɛ ne ta dugu ye.»
13 Todavia não rasgarei todo o reino; mas darei uma tribo ao teu filho, por causa de Davi, o meu servo, e por causa de Jerusalém, a qual tenho escolhido.
14 Ayiwa, Matigi Ala nana cɛ dɔ lawuri ka o kɛ masacɛ Sulemani jugu ye; o cɛ kɛra Edɔmukacɛ Hadadi ye. Ale tun ye Edɔmu masacɛ dencɛ dɔ le ye.
14 E o SENHOR levantou um adversário para Salomão; Hadade, o edomita, ele era da semente do rei em Edom.
15 Wagati min na masacɛ Dawuda tun bɛ kɛrɛ ra ni Edɔmukaw ye, Dawuda ta kɛrɛkɛjama kuntigi min ye Yohabu ye, ale tagatɔ, ko a bɛ taga Izirayɛli ta kɛrɛkɛden faganinw sutara, a tun ka Edɔmu jamana cɛw bɛɛ faga.
15 Porque sucedeu, quando Davi esteve em Edom, e Joabe, o capitão do exército, havia subido para sepultar os mortos, depois de ele ter ferido todo macho em Edom;
16 Yohabu ni Izirayɛli kɛrɛkɛjama bɛɛ tun tora Edɔmu ka se fɔ karo wɔɔrɔ, fɔ ka taga Edɔmu jamana cɛw bɛɛ faga ka ban pewu.
16 (por seis meses Joabe permaneceu ali com todo o Israel, até ter destruído todos os machos em Edom);
17 O wagati le ra, Hadadi tun borira ka taga Misiran, ni Edɔmuka dɔw ye, minw tun ye a facɛ ta baaradenw ye. O wagati ra, Hadadi tun ye kanbelennin le ye belen.
17 que Hadade fugiu, ele e alguns edomitas dos servos dos seus pais consigo, para entrarem no Egito; Hadade sendo ainda uma pequena criança.
18 Hadadi ni a nɔfɛmɔgɔw bɔra Madiyan mara ra, ka taga Paran. O ka Paran cɛ dɔw fana fara o yɛrɛ kan, ka taga se Misiran masacɛ Farawona fɛ. Farawona ka bon dɔ di o ma, ka to ka o baro, ka dugukolo dɔ fana di o ma.
18 E eles se levantaram de Midiã, e vieram a Parã; e tomaram consigo homens de Parã, e vieram ao Egito, até Faraó, rei do Egito; o qual lhe deu uma casa, e lhe determinou provisões, e lhe deu terra.
19 Hadadi ko diyara Farawona ye, fɔ Farawona nana a muso dɔgɔmuso furu a ma, a muso min ye masamuso Tapenɛsi ye.
19 E Hadade achou grande favor à vista de Faraó, de modo que ele lhe deu por esposa a irmã da sua própria esposa, a irmã de Tafnes, a rainha.
20 Tapenɛsi dɔgɔmuso ka dencɛ woro Hadadi ye; o ka o tɔgɔ la ko Genubati. Tapenɛsi ka o den lamɔ masacɛ Farawona ta so kɔnɔ; a kɛra ten Genubati tora Farawona ta so kɔnɔ ni Farawona dencɛw ye.
20 E a irmã de Tafnes lhe gerou Genubate, o seu filho, ao qual Tafnes amamentou na casa de Faraó; e Genubate esteve na casa de Faraó, entre os filhos de Faraó.
21 Ayiwa, Hadadi nana to Misiran k’a mɛn ko masacɛ Dawuda sara, ka taga fara a bɛmaw kan, ko a ta kɛrɛkɛjama kuntigi min tun ye Yohabu ye, ko o ka ale faga. Hadadi k’a fɔ o le ra Farawona ye ko: «A to ne ye taga ne ta jamana ra ten.»
21 E, quando Hadade ouviu, no Egito, que Davi dormira com os seus pais, e que Joabe, o capitão do exército, estava morto, Hadade disse a Faraó: Deixa-me partir, para que possa seguir ao meu próprio país.
22 Farawona k’a ɲininka ko: «Mun le dɛsɛra i boro ne fɛ yan, fɔ i ko i bɛ taga i ta jamana ra?» Hadadi k’a jaabi ko: «Foyi, nka o bɛɛ n’a ta, a to ne ye taga.»
22 Então, Faraó lhe disse: Mas o que te faltou comigo, para que procures ir para o teu próprio país? E ele respondeu: Nada; todavia deixa-me ir, de qualquer forma.
23 O kɔ, Ala ka cɛ dɔ wɛrɛ lawuri ka o kɛ Sulemani jugu dɔ wɛrɛ ye tuun. O cɛ tun ye Eliyada dencɛ Rezɔn ye; ale tun borira ka bɔ a matigicɛ Hadadezɛri fɛ, min ye Soba jamana masacɛ ye.
23 E Deus lhe levantou um outro adversário, Rezom, o filho de Eliada, o qual fugiu do seu senhor, Hadadezer, rei de Zobá.
24 Wagati min na masacɛ Dawuda tun ka Rezɔn matigicɛ ta mɔgɔw halaki, o wagati le ra, Rezɔn tun ka mɔgɔ dɔw tugu a yɛrɛ kɔ, ka kɛ olugu ɲamɔgɔ ye. Rezɔn ni o mɔgɔw tagara Damasi, ka taga sigi o yɔrɔ ra, ka kɛ o yɔrɔ kuntigi ye.
24 E ele reuniu consigo homens, e se tornou capitão sobre um bando, quando Davi matou os de Zobá; e eles foram para Damasco, e nela habitaram, e reinaram em Damasco.
25 Rezɔn kɛra Izirayɛlimɔgɔw jugu ye Sulemani ta masaya wagati bɛɛ ra; o wagati kelen le ra, Hadadi fana tun bɛ kojugu caman kɛra Izirayɛlimɔgɔw ra. Rezɔn kɛra Siri jamana masacɛ ye; a ka Izirayɛlimɔgɔw kɔninya kosɛbɛ.
25 E ele foi um adversário para Israel todos os dias de Salomão, além do mal que Hadade fez; e ele detestou Israel, e reinou sobre a Síria.
26 Ayiwa, Nebati dencɛ Yerobohamu fana tun wurira masacɛ Sulemani kama. Ale tun ye masacɛ Sulemani ta jamana ɲamɔgɔ dɔ le ye; Efirayimuka tun lo, a tun bɔra Sereda dugu kɔnɔ. A facɛ tun sara k’a bamuso kelen to; a bamuso tɔgɔ tun ye ko Zeruwa.
26 E Jeroboão, o filho de Nebate, um efrateu de Zereda, servo de Salomão, cuja mãe tinha o nome de Zeruia, uma viúva, também levantou a sua mão contra o rei.
27 A wurira masacɛ Sulemani kama cogo min na, o flɛ nin ye. O wagati y’a sɔrɔ masacɛ Sulemani tun bɛ Milo yɔrɔw labɛnna ka ɲa, ani k’a facɛ Dawuda ta masabonba kogow wo dɔw datugu.
27 E esta era a causa pela qual ele levantou a sua mão contra o rei: Salomão edificou Milo, e reparou as brechas da cidade de Davi, o seu pai.
28 Yerobohamu tun ye kanbelen barakaman jagbɛlɛn dɔ le ye. Masacɛ Sulemani k’a baarakɛtɔ ye minkɛ, Yusufu ta mɔgɔ minw tun bɛ jagboyabaaraw kɛra, a k’a sigi olugu bɛɛ kunna ka o kɔrɔsi.
28 E o homem Jeroboão era um homem poderoso e valente; e Salomão, vendo no moço que ele era industrioso, fez dele governante sobre todo o encargo da casa de José.
29 Lon dɔ, Yerobohamu bɔra Zeruzalɛmu ka taga bɛn ni Ala ta cira dɔ ye sira ra, min tɔgɔ tun ye ko Ahiya; ale tun bɛ bɔra Silo. Deregebakura dɔ le tun bɛ Ahiya ra. O cɛ fla dɔrɔn le tun tagara bɛn ni ɲɔgɔn ye kongo kɔnɔ yi.
29 E sucedeu, naquele tempo, quando Jeroboão saiu de Jerusalém, que o profeta Aías, o silonita, encontrou-lhe no caminho; e ele havia se vestido com uma vestimenta nova; e os dois estavam a sós no campo;
30 Deregebakura min tun bɛ Ahiya ra, Ahiya ka o mina k’a faranfaran k’a kɛ fɔ kunkurun tan ni fla.
30 e Aías tomou a vestimenta nova que estava sobre ele, e a rasgou em doze pedaços;
31 A ko Yerobohamu ma ko: «Kunkurun tan ta! Sabu Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala ko: ‹A flɛ, ne bɛna masaya bɔsi Sulemani na, ka ele sigi masaya ra Izirayɛli ta gba tan kunna.
31 e ele disse a Jeroboão: Toma para ti dez pedaços, porque assim diz o SENHOR, o Deus de Israel: Eis que rasgarei o reino da mão de Salomão, e darei dez tribos para ti;
32 Nka ne bɛna gba kelen to a fɛ ne ta jɔncɛ Dawuda kosɔn, ani Zeruzalɛmu dugu kosɔn, ne ka o dugu min ɲanawoloma Izirayɛli ta gbaw ta dugu tɔw bɛɛ cɛ ra, k’a kɛ ne ta dugu ye.
32 (mas ele terá uma tribo por causa do meu servo Davi, e por causa de Jerusalém, a cidade que tenho escolhido de todas as tribos de Israel);
33 Ne bɛna o kɛ, sabu o banna ne ra, ka taga o kinbiri gban Sidɔnkaw ta ala musoman kɔrɔ, min ye Asera ye, ka o bato, ani Mohabukaw ta ala min ye Kemɔsi ye, ani Amɔnkaw ta ala min ye Molɔki ye; o ma sɔn ka ne ta siraw tagama. Ko minw terennin lo ne ɲa kɔrɔ, o ma o kɛ; o ma ne ta cifɔninw ni ne ta kolatigɛninw sira tagama i n’a fɔ Sulemani facɛ Dawuda k’a kɛ cogo min na.
33 porque eles me abandonaram, e adoraram Astarote, a deusa dos sidônios, Quemós, o deus dos moabitas, e Milcom, o deus dos filhos de Amom, e não andaram nos meus caminhos, para fazerem aquilo que é certo aos meus olhos, e para guardar os meus estatutos e os meus juízos, como fez Davi, o seu pai.
34 Nka ne tɛna masaya bɔsi Sulemani yɛrɛ le ra; ne bɛna a to kuntigiya ra fɔ ka taga a sa. Ne bɛna o kɛ ne ta jɔncɛ Dawuda le kosɔn, ne tun ka min ɲanawoloma; sabu ale ka ne ta kumaw ni ne ta cifɔninw bɛɛ sira tagama.
34 Todavia não retirarei o reino inteiro da sua mão; mas farei dele príncipe todos os dias da sua vida por causa do meu servo Davi, a quem escolhi, porque ele guardou os meus mandamentos e os meus estatutos;
35 Ne bɛna masaya bɔsi Sulemani dencɛ le boro, ka ele sigi masaya ra Izirayɛli ta gba tan kunna.
35 no entanto, removerei o reino da mão do seu filho, e darei a ti, a saber, dez tribos.
36 Ne bɛna gba kelen di Sulemani dencɛ ma, janko ne ta jɔncɛ Dawuda dencɛ dɔ ye to masaya ra wagati bɛɛ ne ɲa kɔrɔ Zeruzalɛmu dugu kɔnɔ, ne ka o dugu min ɲanawoloma ka ne tɔgɔ sigi o dugu ra.
36 E ao seu filho darei uma tribo, para que Davi, o meu servo, possa ter sempre uma luz diante de mim em Jerusalém, a cidade que escolhi para ali colocar o meu nome.
37 Ele kɔni, ne bɛna ele sigi masaya ra Izirayɛli jamana kunna; min o min ka i diya, i bɛna o kɛ.
37 E te tomarei, e tu reinarás segundo tudo o que a tua alma desejar, e serás rei sobre Israel.
38 Ne ka kuma minw fɔ i ye, ni i ka sɔn ka o bɛɛ lamɛn, ka sɔn ka ne ta siraw tagama, ani ko minw terennin lo ne ɲa kɔrɔ ni i ka o kɛ, ka ne ta cifɔninw ni ne ta kumaw bɛɛ sira tagama, i n’a fɔ ne ta jɔncɛ Dawuda k’a kɛ cogo min na, o tuma ne bɛna kɛ ni i ye, ka i ta somɔgɔw to masaya ra tuma bɛɛ, i n’a fɔ ne k’a kɛ Dawuda ye cogo min na; ne bɛna Izirayɛli jamana di i ma.
38 E o será, se tu atentares a tudo o que te ordeno, e andares nos meus caminhos, e fizeres aquilo que for reto à minha vista, para guardares os meus estatutos e os meus mandamentos, como fez Davi, o meu servo; que serei contigo e te edificarei uma casa segura, como edifiquei para Davi, e darei para ti Israel.
39 Ne bɛna Dawuda ta duruja majigi o cogo le ra; nka o majiginin tɛna to ten wagati bɛɛ.› »
39 E, por isso, afligirei a semente de Davi, mas não para sempre.
40 Ayiwa, o kow kɔ, masacɛ Sulemani ko a bɛ Yerobohamu faga. Yerobohamu wurira o le ra ka bori ka taga Misiran, Sisaki fɛ, min tun ye Misiran masacɛ ye. A tora Misiran fɔ ka taga se Sulemani saya ma.
40 Porquanto Salomão procurou matar Jeroboão. E Jeroboão se levantou, e fugiu para dentro do Egito, para Sisaque, rei do Egito, e esteve no Egito até a morte de Salomão.
41 Ayiwa, masacɛ Sulemani ta ko tɔw, a ka ko minw bɛɛ kɛ, ani a ta hakiritigiya, o bɛɛ sɛbɛra Sulemani ta kow kitabu le kɔnɔ.
41 E o restante dos atos de Salomão, e tudo o que ele fez, e a sua sabedoria, não estão eles escritos no livro dos atos de Salomão?
42 Sulemani ka wagati min kɛ masaya ra Zeruzalɛmu, ani Izirayɛli jamana bɛɛ kunna, o kɛra san binaani.
42 E o tempo que Salomão reinou em Jerusalém sobre todo Israel foi de quarenta anos.
43 O kɔ, Sulemani sara, ka taga fara a bɛmaw kan. O k’a su don a facɛ Dawuda ta masabonba kɔnɔ. A dencɛ Robohamu sigira masaya ra a nɔ ra.
43 E Salomão dormiu com os seus pais, e foi sepultado na cidade de Davi, o seu pai; e Roboão, o seu filho, reinou em seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.