1 Pedro 2
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ
1 Ayiwa, o le kosɔn aw ye juguya ni nanbara ni flankafuya ni ɲangboya ni ɲɔgɔnkɔrɔfɔ bɛɛ dabla.
1 Abandonando toda a malícia, e todo o engano, e hipocrisias, e invejas, e toda a maledicência.
2 Nɔnɔ nege bɛ denɲɛnin sɔrɔ cogo min na, aw y’a to Ala ta Kuma min bɛ i ko nɔnɔ saninyanin, o nege ye aw sɔrɔ ten, janko o sababu ra aw ye baraka sɔrɔ lanaya ra ka kisi.
2 Como bebês recém-nascidos, desejai o leite genuíno da palavra, a fim de que assim possais crescer,
3 Sabu aw ka Matigi ta ɲumanya nɛnɛ, k’a ye ko a ka di.
3 se é que já provastes que o Senhor é benévolo.
4 Aw ye gbara Matigi ra, ale min ye bon jusiginan kabakuru ɲanaman ye; mɔgɔw banna a ra, nka Ala k’a ɲanawoloma, ka nafaba la a kan.
4 Chegando-vos para ele, como para uma pedra viva, reprovada, de fato, pelos homens, mas eleita por Deus, e preciosa.
5 Ayiwa, aw fana kɛra kabakuru ɲanaman dɔw ye; aw ye fara ɲɔgɔn kan, ka kɛ Ala ta bon saninman ye, ka kɛ Ala ta sarakalasebaga* saninmanw ye, janko ka aw jusukun ta sarakaw lase Ala ma Yesu Kirisita baraka ra, saraka minw ka di Ala ye.
5 Vós também, como pedras vivas, sois edificados uma casa espiritual, um sacerdócio santo, para oferecer sacrifícios espirituais, aceitáveis a Deus por Jesus Cristo.
6 Sabu a sɛbɛra Kitabu kɔnɔ, ko:
6 Porquanto também a Escritura contém: Eis que ponho em Sião a principal pedra angular, eleita e preciosa; e aquele que nela crer não será confundido.
7 Aw minw lara a ra, a kɛra fɛn nafaman ye aw fɛ; nka lanabariw ta fan fɛ, a sɛbɛra ko:
7 E assim para vós, os que credes, ele é precioso, mas para os desobedientes, a pedra que os construtores reprovaram, essa mesma foi feita a principal da esquina.
8 A fɔra tuun ko:
8 E uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, também para aqueles que tropeçam na palavra, sendo desobedientes; para o que também foram destinados.
9 Nka aw kɔni, aw ye siya wolomanin le ye, aw ye Masa Ala ta sarakalasebagaw le ye, ani siya saninman, ani Ala ta mɔgɔ kunmabɔninw; Ala ka aw wele ka bɔ dibi ra ka aw ladon a ta yeelensɔbɛ ra, janko aw ye a ta koɲuman kabakomanw lase mɔgɔw ma.
9 Mas vós sois uma geração escolhida, um sacerdócio real, uma nação santa, um povo peculiar, para que anuncieis os louvores daquele que vos chamou das trevas para a sua maravilhosa luz.
10 Fɔlɔfɔlɔ aw tun tɛ Ala ta mɔgɔw ye, nka sisan aw kɛra Ala ta mɔgɔw ye. Fɔlɔfɔlɔ aw minw tun ma Ala ta makari sɔrɔ, sisan aw ka a sɔrɔ.
10 Vós que em tempo passado não éreis povo, mas sois agora o povo de Deus; que não tínheis alcançado misericórdia, mas agora alcançastes misericórdia.
11 Ne balema kanuninw, aw bɛ dunuɲa kɔnɔ i n’a fɔ lonan tɛmɛbagaw; o kosɔn ne bɛ aw daari ko aw ye aw farisogo negerakow ye ka o to yi, sabu o negerako bɛ aw nin kɛrɛ.
11 Mui amados, rogo-vos, como estrangeiros e peregrinos, que vos abstenhais das concupiscências carnais, que guerreiam contra a alma.
12 Aw ye aw tagamacogo lɔn siya wɛrɛ mɔgɔw cɛ ra. O cogo ra, hali ni o bɛ aw tɔgɔjugu fɔ k’a kɛ i n’a fɔ aw ka kojugu kɛ, o belen ye aw ta kɛwaleɲumanw ye; ni o kɛra, ni Ala nana nɛɛma o ye lon min na, o bɛna a tando.
12 Sendo o vosso comportamento honesto entre os gentios, para que, apesar de falarem mal de vós, como falam de malfeitores, possam glorificar a Deus no dia da visitação, pelas boas obras que em vós hão de contemplar.
13 Matigi kosɔn, aw ye aw yɛrɛ majigi adamadenw ta kuntigiyaw bɛɛ kɔrɔ, ka aw yɛrɛ majigi masacɛba ye kosɛbɛ, ale min bɛ bɛɛ kunna,
13 Submetei-vos, pois, a todo decreto humano por amor ao Senhor; quer seja ao rei, como superior;
14 ani jamanatigiw, masacɛba ka minw ci janko ka kojugukɛbagaw koro, ani ka koɲumankɛbagaw tando.
14 quer aos governadores, ou àqueles por ele enviados para castigo dos malfeitores, e para louvor dos que fazem o bem.
15 Sabu Ala sago ye ko aw ye koɲuman kɛ janko ka mɔgɔkolon hakirintanw da datugu.
15 Porque assim é a vontade de Deus, que, fazendo o bem, possais silenciar a ignorância dos homens insensatos.
16 Ala ka aw kɛ aw yɛrɛ ta ye, nka aw kana o kɛ sababu ye ka kojugu kɛ; aw ye ɲanamanya i ko Ala ta jɔnw.
16 Como livres, e não usando a liberdade como uma capa para a malícia, mas como servos de Deus.
17 Aw ye mɔgɔ bɛɛ bonya; aw ye aw balemaw kanu, aw ye siran Ala ɲa, aw ye masacɛba bonya.
17 Honrai a todos os homens. Amai a fraternidade. Temei a Deus. Honrai ao rei.
18 Aw baaradenw, aw ye aw yɛrɛ majigi aw kuntigiw ye, ka o bonya cogoya bɛɛ ra; kuntigi minw ka ɲi, ani minw jusu sumanin lo, olugu dɔrɔn tɛ, nka hali minw ka fari.
18 Servos, sujeitai-vos aos vossos senhores com todo o temor, não somente aos bons e gentis, mas também aos perversos.
19 Sabu ni aw man kan ni tɔɔrɔ min ye, ni aw bɛ o sɔnminana Ala yɛrɛ ɲasiran kosɔn, o ye koɲuman le ye.
19 Pois isso é digno de reconhecimento, que um homem, por causa da consciência para com Deus, passe por aflição, sofrendo injustamente.
20 Ni o tɛ, ni aw bɛ bugɔri sɔnmina aw yɛrɛ ta kojuguw le kosɔn, aw bɛ bonya juman le sɔrɔ o ra? Nka ni aw bɛ tɔɔrɔ sɔnmina aw ta koɲuman le kosɔn, o ye koɲumanba le ye Ala fɛ.
20 Porque, que glória será essa, se sois esbofeteados por vossas faltas, devendo suportar pacientemente? Mas se, fazendo o bem, sofreis por isso, e suportais pacientemente, isso é aceitável a Deus.
21 Ala ka aw wele o le kama fana, sabu Kirisita* fana tɔɔrɔra aw kosɔn, ka o sira yira aw ra, janko aw fana ye tugu ale sennɔ kɔ.
21 Porque para isto sois chamados; pois Cristo também sofreu por nós, deixando-nos um exemplo, para que sigais as suas pisadas.
22 Ale ma jurumun si kɛ, faninya si ma bɔ a da ra ka ye.
22 O qual não pecou, e nem malícia se achou em sua boca.
23 O k’a nɛni, nka a ma a ta ɲɔgɔn sara; o k’a tɔɔrɔ, nka a ma wuri mɔgɔ kama; a ka a ta ko bɛɛ to Ala le boro, ale Ala min bɛ kiti tigɛ ni terenninya ye.
23 O qual, quando injuriado, não devolvia a injúria, e quando sofria, não ameaçava, mas entregava-se àquele que julga justamente.
24 A ka an ta jurumunw doni ta ka o la a yɛrɛ kan, k’a farikolo tɔɔrɔ gbengben yiri kan. A ka o kɛ, janko an ye sa ka bɔ jurumun fanga kɔrɔ, ka ɲanamanya terenninya ra. Jori minw tigɛra a farikolo ra, o le sababu ra aw kɛnɛyara.
24 Aquele que em seu próprio corpo levou os nossos pecados sobre o madeiro, para que nós, mortos para os pecados, pudéssemos viver para a justiça; e pelas suas feridas fostes curados.
25 Sabu aw tun bɛ i ko saga tununinw; nka sisan aw sekɔra ka na sagagbɛnbaga fɛ, min ye aw nin kɔrɔsibaga ye.
25 Porque éreis como ovelhas extraviadas; mas agora voltastes ao Pastor e Bispo das vossas almas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.