1 Crônicas 11

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ayiwa, Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ tagara lajɛn Dawuda kɔrɔ Heburɔn, k’a fɔ a ye ko: «Anw ye nin ye, anw ye i balemaw le ye.
1 Então todo o Israel se ajuntou a Davi em Hebron, dizendo: Eis que somos teus ossos e tua carne.
2 Kabini fɔlɔfɔlɔ, hali tuma min na Sawuli le tun bɛ an ta masacɛ ye, ele le tun bɛ to ka bla Izirayɛli ta kɛrɛkɛdenw ɲa ka taga kɛrɛ ra. Matigi Ala tun k’a fɔ i ye ko: ‹Ele le bɛna kɛ ne ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw ɲamɔgɔ ye, ka kɛ o kuntigi ye.› »
2 Já dantes, quando Saul ainda era rei, eras tu o que fazias Israel sair, e entrar; também o Senhor teu Deus te disse: Tu apascentaras o meu povo Israel; tu serás príncipe sobre o meu povo Israel.
3 Izirayɛli cɛkɔrɔbaw bɛɛ nana Dawuda fɛ Heburɔn ka na o le fɔ a ye. Dawuda ka jɛnɲɔgɔnya don ni o ye Heburɔn, Matigi Ala ɲa kɔrɔ. O ka turu saninman* kɛ Dawuda kun na, k’a kɛ Izirayɛli jamana bɛɛ ta masacɛ ye, i n’a fɔ Samawilu tun k’a fɔ cogo min na ka kaɲa ni Matigi Ala ta kuma ye.
3 Assim vieram todos os anciãos de Israel ao rei, a Hebrom; e Davi fez com eles um pacto em Hebrom, perante o Senhor; e ungiram a Davi rei sobre Israel, conforme a palavra do Senhor por intermédio de Samuel.
4 Ayiwa, Dawuda ni Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ tagara Zeruzalɛmu kama, min ye Yebusi ye. Yebusika minw tun ye o yɔrɔ mara mɔgɔw ye, olugu le tun siginin bɛ dugu kɔnɔ.
4 Então Davi, com todo o Israel, partiu para Jerusalém , que é Jebus; e estavam ali os jebuseus, habitantes da terra.
5 Yebusikaw k’a fɔ Dawuda ye ko: «Ele tɛna don yan!» Nka o ta bonba min tun bɛ Siyɔn kuru* kan, Dawuda ka o mina. O le kɛra Dawuda ta masabonba ye.
5 E disseram os habitantes de Jebus a Davi: Tu não entrarás aqui. Não obstante isso, Davi tomou a fortaleza de Sião, que é a cidade de Davi.
6 Dawuda tun k’a fɔ a ta kɛrɛkɛdenw ye ko ni mɔgɔ min kɔnna ka ben Yebusikaw kan, ko a bɛ o tigi kɛ a ta kɛrɛkɛjama kuntigiba ye. Seruya dencɛ Yohabu le kɔnna ka taga ben o kan; ale kɛra kɛrɛkɛjama kuntigiba ye.
6 Davi disse: Qualquer que primeiro ferir os jebuseus será chefe e capitão. E Joabe, filho de Zeruia, subiu primeiro, pelo que foi feito chefe.
7 Dawuda tagara sigi o ta bonba kɔnɔ, min tun ye o ta kɛrɛkɛdenw dogoyɔrɔ ye. O kosɔn o yɔrɔ tɔgɔ nana la ko Dawuda ta masabonba.
7 Então Davi habitou na fortaleza, e por isso foi chamada cidade de Davi.
8 Dawuda ka bon dɔw lɔ ka dugu lamini, k’a ta Milo yɔrɔ ra, ka taga a bla fɔ dugu laminikogo ma. Yohabu ka dugu tɔ lalaga.
8 E edificou a cidade ao redor, desde Milo em diante; e Joabe reparou o resto da cidade.
9 Dawuda ta fanga tun bɛ bonyara ka taga a fɛ, sabu Fangatigi Ala tun bɛ ni a ye.
9 Davi tornava-se cada vez mais forte; porque o Senhor dos exércitos era com ele.
10 Dawuda ta kɛrɛkɛcɛw kuntigiw tɔgɔw ye nin ye; olugu ni Izirayɛlimɔgɔ tɔw bɛɛ le k’a dɛmɛ k’a sigi fanga ra, ka baraka don a ta masaya ra kosɛbɛ, i n’a fɔ Matigi Ala tun k’a fɔ Izirayɛlimɔgɔw ye cogo min na.
10 São estes os chefes dos valentes de Davi, que o apoiaram fortemente no seu reino, com todo o Israel, para o fazerem rei, conforme a palavra do Senhor, no tocante a Israel.
11 O kɛrɛkɛcɛfariw tɔgɔw le ye nin ye: Yasobehamu, min tun ye Hakimɔnika dɔ dencɛ ye; ale tun ye kɛrɛkɛcɛfari saba kuntigi ye. Ale le k’a ta taman kɛ ka cɛ kɛmɛ saba bɛɛ faga kɛrɛ kelen na.
11 Esta é a relação dos valentes de Davi: Jasobeão, filho dum hacmonita, o chefe dos trinta, o qual, brandindo a sua lança contra trezentos, duma só vez os matou.
12 Ni ale bɔra yi, Elehazari lo; ale tun ye Ahoyikacɛ Dodo dencɛ le ye. Ale fana tun bɛ o cɛfari saba ra.
12 Depois dele, Eleazar, filho de Dodó, o aoíta; ele estava entre os três valentes.
13 Tuma min na Filisikaw tun tagara lajɛn kɛrɛ kama, a tun bɛ ni Dawuda ye Pasidamimu. Foro dɔ tun bɛ yi, siman caman tun bɛ o foro kɔnɔ; Izirayɛlimɔgɔw nana kɛ bori ye Filisikaw ɲa minkɛ,
13 Este esteve com Davi em Pas-Damim, quando os filisteus ali se ajuntaram à peleja, onde havia um pedaço de campo cheio de cevada; e o povo fugia de diante dos filisteus.
14 olugu le tagara lɔ o foro cɛ ma, ka Filisikaw kɛrɛ, ka o gbɛn ka bɔ yi. Matigi Ala ka sesɔrɔriba kɛ Izirayɛlimɔgɔw ye.
14 Mas eles se puseram no meio daquele campo, e o defenderam, e mataram os filisteus; e o Senhor os salvou com uma grande vitória.
15 Lon dɔ, o kuntigi bisaba ra, cɛ saba tagara Dawuda fɛ; fara min bɛ Adulamu farawo yɔrɔ ra, Dawuda tun bɛ o fara yɔrɔ le ra; o y’a sɔrɔ Filisikaw ta kɛrɛkɛdenw ta jɛnkuru dɔ tun ka o ta fanibonw lɔ Refayikaw ta kɛnɛgbɛ ra.
15 Três dos trinta chefes desceram à penha; a ter com Davi, na caverna de Adulão; e o exército dos filisteus estará acampado no vale de Refaim.
16 Dawuda tun dogonin bɛ kuruwo kɔnɔ; Filisikaw ta kɛrɛkɛden dɔw fana tun ka Bɛtilɛhɛmu dugu mina.
16 Davi estava então no lugar forte, e a guarnição dos filisteus estava em Belém.
17 Jiminlɔgɔ ka Dawuda sɔrɔ; a ko: «E, jɔn le bɛna Bɛtilɛhɛmu dugu donda ta kɔlɔn ji dɔ di ne ma, ne y’a min sa?»
17 E Davi, ofegante, exclamou: Quem me dera beber da água do poço de Belém, que está junto à porta!
18 O cɛfari saba wurira ka taga don Filisikaw sigiyɔrɔ ra fanga ra, ka ji bi Bɛtilɛhɛmu donda kɔlɔn na, ka na ni a ye ka na a di Dawuda ma. Nka Dawuda ma sɔn k’a min. A k’a bɔn dugu ma, k’a kɛ saraka ye, Matigi Ala ɲa kɔrɔ;
18 Então aqueles três romperam pelo arraial dos filisteus, tiraram água do poço de Belém, que estava junto à porta, e a trouxeram a Davi; porém Davi não a quis beber, mas a derramou perante o Senhor,
19 a ko: «E, ne Tigi Ala ye ne kisi nin ko ɲɔgɔn ma! A bɛna kɛ i n’a fɔ ne ka nin mɔgɔw jori le min, sabu o ka o nin bla farati le ra ka taga nin ji bi ka na ni a ye.» A ma sɔn ka ji min. O cɛfari saba ka min kɛ, o le kɛra nin ye.
19 dizendo: Não permita meu Deus que eu faça isso! Beberia eu o sangue da vida destes homens? Pois com perigo das suas vidas a trouxeram. Assim, não a quis beber. Isso fizeram aqueles três valentes.
20 Yohabu balemacɛ Abisayi, ale le tun ye o cɛ saba ta ɲamɔgɔ ye. Ale le k’a ta taman kɛ ka cɛ kɛmɛ saba faga; ale le ka tɔgɔ sɔrɔ o cɛ saba ra.
20 Abisai, irmão de Joabe, era o chefe dos três; o qual, brandindo a sua lança contra trezentos, os matou, e teve nome entre os três.
21 A tɔgɔ bonyara ka tɛmɛ tɔ fla kan. A kɛra o kuntigi ye; nka o bɛɛ n’a ta, cɛ saba min tɔgɔ kɔnna ka fɔ, a tɔgɔ bonya belen tun ma olugu ta bɔ.
21 Ele foi mais ilustre do que os outros dois, pelo que foi feito chefe deles; todavia não igualou aos primeiros três.
22 Yehoyada dencɛ Benaya fana tun ye kɛrɛkɛcɛfari le ye; a ka koba caman kɛ. Ale tun ye Kabisɛlika le ye. Ale le ka Mohabukaw ta cɛfari fla faga. Nɛnɛlonba dɔ ra fana, a jigira jidinga dɔ kɔnɔ ka jara dɔ faga yi.
22 Havia também Benaías, filho de Jeoiada, filho de um homem valente de Cabzeel, autor de grandes feitos; este matou dois filhos de Ariel de Moabe; depois desceu e matou um leão dentro duma cova, no tempo da neve.
23 Ale le fana ka Misiranka cɛjanba dɔ faga; a janya tun ye nɔngɔn ɲa looru. Taman min tun bɛ Misirankacɛ boro, o bonya tun bɛ i ko jesedanbagaw ta kpɛlɛyiri; nka Benaya tagara a kɔ ni bere le ye. A tagara taman bɔsi Misirankacɛ boro k’a faga ni o taman kelen ye.
23 Matou também um egípcio, homem de grande altura, de cinco côvados. O egípcio tinha na mão uma lança como o órgão de tecelão; mas Benaías desceu contra ele com um cajado, arrancou-lhe da mão a lança e com ela o matou.
24 Yehoyada dencɛ Benaya ka min kɛ, o le ye nin ye. A ka tɔgɔ sɔrɔ kosɛbɛ o cɛfari saba ra.
24 Estas coisas fez Benaías, filho de Jeoiada, pelo que teve nome entre os três valentes.
25 O kuntigi bisaba ra, ale le ka tɔgɔ sɔrɔ ka tɛmɛ o bɛɛ kan. Nka cɛ saba minw tɔgɔ kɔnna ka fɔ, a ma olugu bɔ. Kɛrɛkɛden minw tun bɛ to ka Dawuda yɛrɛ kɔrɔsi, Dawuda k’a bla ni olugu ye.
25 e o mais ilustre, contudo não igualou aos primeiros três; e Davi o pôs sobre os da sua guarda.
26 Cɛfari wɛrɛ minw tun bɛ yi, olugu flɛ nin ye: Yohabu balemacɛ Asahɛli, ani Dodo dencɛ Elanan min tun bɛ bɔ Bɛtilɛhɛmu,
26 Os valentes dos exércitos: Asael, irmão de Joabe; El-Hanã, filho de Dodó, de Belém;
27 ani Samɔti min tun bɛ bɔ Harɔri, ani Helɛsi min tun bɛ bɔ Pelɔn.
27 Samote, o harorita; Helez, o pelonita;
28 Ani Ikɛsi dencɛ Ira min tun bɛ bɔ Tekoha, ani Abiyezɛri min tun bɛ bɔ Anatɔti,
28 Ira, filho de Iques, o tecoíta; Abiezer, o anatotita;
29 ani Sibekayi min tun bɛ bɔ Husa, ani Ilayi min tun bɛ bɔ Ahoyi,
29 Sibecai, o husatita; Ilai, o aoíta;
30 ani Maharayi min tun bɛ bɔ Netofa, ani Bana dencɛ Helɛdi min tun bɛ bɔ Netofa,
30 Maarai, o netofatita; Helede, filho de Baaná, o netofatita;
31 ani Ribayi dencɛ Itayi min tun bɛ bɔ Gibeha, Boniyaminu ta mɔgɔw ta dugu ra, ani Benaya min tun bɛ bɔ Piratɔn,
31 Itai, filho de Ribai, de Gibeá, dos filhos de Benjamim; Benaías, o piratonita;
32 ani Hurayi min tun bɛ bɔ Gasi ta kɔw yɔrɔ ra, ani Abiyɛli min tun bɛ bɔ Bɛti Araba,
32 Hurai, dos ribeiros de Gaás; Abiel, o arbatita;
33 ani Azimavɛti min tun bɛ bɔ Baharumu, ani Eliyaba min tun bɛ bɔ Salibɔn,
33 Azmavete, o baarumita; Eliabá, o saalbonita;
34 ani Hasɛmu min tun bɛ bɔ Gizɔn, ale dencɛw, ani Sage dencɛ Yonatan min tun bɛ bɔ Harari,
34 dos filhos de Hasem, o gizonita: Jônatas, filho de Sage, o hararita;
35 ani Sakari dencɛ Ayamu min tun bɛ bɔ Harari, ani Uri dencɛ Elifali,
35 Aião, filho de Sacar, o hararita; Elifal, filho de Ur.
36 ani Hefɛri min tun bɛ bɔ Mekera, ani Ahiya min tun bɛ bɔ Pelɔn,
36 Hefer, o mequeratita; Aías, o pelonita;
37 ani Hesiro, min tun bɛ bɔ Karimɛli, ani Ezibayi dencɛ Narayi,
37 Hezro, o carmelita; , Naarai, filho de Ebzai;
38 ani Natan balemacɛ Yowɛli, ani Hagiri dencɛ Mibari,
38 Joel, irmão de Natã; Mibar, filho de Harri;
39 ani Selɛki min tun ye Amɔnka ye, ani Naharayi min tun bɛ bɔ Berɔti; ale tun ye Seruya dencɛ Yohabu ta kɛrɛkɛminanw tabaga ye;
39 Zeleque, o amonita; Naarai, o berotita, escudeiro de Joabe, filho de Zeniia;
40 ani Ira, min tun bɛ bɔ Yetɛri, ani Garɛbu min tun bɛ bɔ Yetɛri fana,
40 Ira, o itrita; Garebe, o itrita;
41 ani Huri, Hɛtikacɛ, ani Alayi dencɛ Zabadi,
41 Urias, o heteu; Zabade, filho de Alai;
42 ani Siza dencɛ Adina, min tun ye Rubɛn ta mɔgɔ ye; ale le tun ye Rubɛn ta mɔgɔw ta ɲamɔgɔ ye; cɛ bisaba kuntigi tun lo;
42 Adina, filho de Siza, o rubenita, chefe dos rubenitas, e com ele trinta;
43 ani Mahaka dencɛ Hanan, ani Yosafati min tun bɛ bɔ Mitini,
43 Hanã, filho de Maacá; Jeosafá, o mitnita;
44 ani Uziya min tun bɛ bɔ Asitarɔti, ani Hotamu dencɛw, Sama ni Yeyɛli minw tun bɛ bɔ Arowɛri,
44 Uzias, o asteratita; Sama e Jeiel, filhos de Hotão, o aroerita;
45 ani Simiri dencɛ Yediyahɛli, ani a balemacɛ Yoha min tun bɛ bɔ Tisite,
45 Jediael, filho de Sínri, e Joá, seu irmão, o tizita;
46 ani Eliyɛli min tun bɛ bɔ Mahava, ani Elinamu dencɛw, Yeribayi ni Yosaviya, ani Itima min tun ye Mohabuka ye,
46 Eliel, o maavita; Jeribai e Josavias, filhos de Elnaão; Itma, o moabita;
47 ani Eliyɛli, ani Obɛdi, ani Yasiyɛli min tun bɛ bɔ Soba.
47 Eliel, Obede e Jaasiel, o mezobaíta

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.