Rute 1
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARC
1 Sanga ŋa ni kiti kɔnfɛnnɛ pàa pye tegere ti na wa Izirayɛli tara ti go na, a fuŋgo kà si kaa to wa tara ti ni. Kona, a naŋa wà si yiri wa Betilɛɛmu ca, wa Zhuda tara, wo naa wi jɔ, naa wi pinambiile shyɛn, mɛɛ kari ma saa cɛn wa Mowabu tara wasetanga ki ni.
1 E sucedeu que, nos dias em que os juízes julgavam, houve uma fome na terra; pelo que um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar nos campos de Moabe, ele, e sua mulher, e seus dois filhos.
2 Ki naŋa pàa pye naa yinri Elimelɛki, naa jɔ wi yinri Nawomi, nɛɛ wi pinambiile nuŋgba yinri Makilɔn, na sanŋa wi yinri Kiliyɔn. Pàa pye Efirata sege woolo, ma yiri wa Betilɛɛmu ca, wa Zhuda tara. Ma pe ta wa Mowabu tara,
2 E era o nome deste homem Elimeleque, e o nome de sua mulher, Noemi, e os nomes de seus dois filhos, Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; e vieram aos campos de Moabe e ficaram ali.
3 a Nawomi wi pɔlɔ Elimelɛki wì si ku ma wo naa wi pinambiile shyɛn pe yaga.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 A wi pinambiile pè si Mowabu tara sumbonɔ pele pɔri pe jɛɛlɛ. Pàa pye na nuŋgba yinri Ɔripa, nɛɛ sanŋa wi yinri Uruti. Pàa yɛlɛ kɛ si lo pye wa Mowabu tara,
4 os quais tomaram para si mulheres moabitas; e era o nome de uma Orfa, e o nome da outra, Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 a Makilɔn naa Kiliyɔn pè si ku fun. Nawomi wì si koro wi yɛ naŋa fu naa pinambiile fu.
5 E morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando assim esta mulher desamparada dos seus dois filhos e de seu marido.
6 Ma Nawomi wi ta wa Mowabu tara, a wì sigi logo ma yo Yawe Yɛnŋɛlɛ làa li woolo pe saga ma yaakara lɛgɛrɛ kan pe yeri. Kì kaa pye ma, a wì si yiri mbe sɔngɔrɔ wa Zhuda tara, wo naa wi pijaala shyɛn pe ni.
6 Então, se levantou ela com as suas noras e voltou dos campos de Moabe, porquanto, na terra de Moabe, ouviu que o Senhor tinha visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 A Nawomi wì si yiri wa laga ŋga wìla pye ma cɛn wo naa wi pijaala shyɛn pe ni, mɛɛ lɛ na sɔngɔrɔ wa Zhuda tara.
7 Pelo que saiu do lugar onde estivera, e as suas duas noras, com ela. E, indo elas caminhando, para voltarem para a terra de Judá,
8 Kona, a Nawomi wì suu pijaala shyɛn pe pye fɔ: «Na sumbonɔ, ye sɔngɔrɔ yaa kee wa ye yeri, wa ye nɛɛlɛ pe yinrɛ. Yɛgɛ ŋga na yè kajɛŋgɛ pye mbele pè ku pe kan konaa ma kajɛŋgɛ pye na kan, Yawe Yɛnŋɛlɛ li kajɛŋgɛ pye ye kan ma fun.
8 disse Noemi às suas duas noras: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os falecidos e comigo.
9 Yawe Yɛnŋɛlɛ li nambala kan ye ni fuun nuŋgba nuŋgba ye yeri, ye yinmɛ ta wa pe yinrɛ.»
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. E, beijando-as ela, levantaram a sua voz, e choraram,
10 mɛɛ wi pye fɔ: «Ayoo, we yaa pinlɛ ma ni mbe kari wa ma woolo pe tara.»
10 e disseram-lhe: Certamente, voltaremos contigo ao teu povo.
11 A Nawomi wì si pe pye fɔ: «Na sumbonɔ, ye sɔngɔrɔ. Yiŋgi na yee pinlɛ na ni? Mì lɛ makɔ, mi se ya mbe pinambiile se, pe yiri, pe pye ye pɛnɛ.
11 Porém Noemi disse: Tornai, minhas filhas, por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no meu ventre mais filhos, para que vos fossem por maridos?
12 Na sumbonɔ, ye sɔngɔrɔ yaa kee. Mì lɛ ma toro nandɛgɛrɛ na. Ali na kaa pye na jigi wi yɛn ki na fɔ nala yembinɛ na li ni, mbe ya mbe naŋa ta, mbe pinambiile se,
12 Tornai, filhas minhas, ide-vos embora, que já mui velha sou para ter marido; ainda quando eu dissesse: Tenho esperança, ou ainda que esta noite tivesse marido, e ainda tivesse filhos,
13 yoro mbe ya mbe pe sige fɔ pe sa lɛ, pe ye tɛgɛ le? Ye se ka je mbe nambala pele yɛgɛ tɛgɛ poro puŋgo na? Ayoo, na sumbonɔ. Na nawa pì tanga jɛŋgɛ ye kala na, katugu Yawe Yɛnŋɛlɛ lì piri na ni.»
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, que mais amargo é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 Nawomi wi paraŋgɔlɔ, a wi pijaala pe nɛɛ gbele ŋgbanga naa. Ko puŋgo na, a Ɔripa wo si kɛyɛn wa wi najɔ wi yɔlɔgɔ mbe sara wi na, mbaa kee. Ɛɛn fɔ, a Uruti wo si je ma koro Nawomi wi ni.
14 Então, levantaram a sua voz e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra; porém Rute se apegou a ela.
15 A Nawomi wì si Uruti wi pye fɔ: «Wele, ma pɔlɔ wi nɔsepyɔ lenaŋa wi jɔ wì sɔngɔrɔ ma kari wi woolo poro naa wi yarisunndo ti kɔrɔgɔ. Mboro fun, sɔngɔrɔ ma taga wi na.»
15 Pelo que disse: Eis que voltou tua cunhada ao seu povo e aos seus deuses; volta tu também após a tua cunhada.
16 Ɛɛn fɔ, a Uruti wì suu pye fɔ:
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te deixe e me afaste de ti; porque, aonde quer que tu fores, irei eu e, onde quer que pousares à noite, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus.
17 Ma yaa ku laga ŋga na, pa mi yaa ku wa fun panla le wa.
17 Onde quer que morreres, morrerei eu e ali serei sepultada; me faça assim o Senhor e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Naa Nawomi wìla kaa ki yan Uruti wì yere ki yerewe mbe pinlɛ wi ni, a wì si pyeri maa yaga yɛw.
18 Vendo ela, pois, que de todo estava resolvida para ir com ela, deixou de lhe falar nisso.
19 A pe shyɛn pè si pinlɛ nɛɛ kee fɔ ma saa ye wa Betilɛɛmu ca. Naa pàa kaa ye wa ca, pe panga kìla to ca woolo pe lɛgɛrɛ yɔn na. A jɛɛlɛ pe nɛɛ pe yɛɛ piin fɔ: «Nawomi nuŋgba wowi yɛɛn gbari?»
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém; e sucedeu que, entrando elas em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e diziam: Não é esta Noemi?
20 A Nawomi wì si pe pye fɔ:
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara, porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 Na karisanga wi ni, mìla pye yarijɛndɛ tafɔ,
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar; por que, pois, me chamareis Noemi? Pois o Senhor testifica contra mim, e o Todo-Poderoso me tem afligido tanto.
22 Pa Nawomi wìla yiri wa Mowabu tara ma sɔngɔrɔ yɛɛn, wo naa wi pijɔ Uruti ŋa wìla pye Mowabu cɛnlɛ woo wi ni. Pàa ye wa Betilɛɛmu ca ma yala pè kɛɛ le yarilire nda pe yinri ɔrizhi ti kɔnwɔ pi ni.
22 Assim, Noemi voltou, e com ela, Rute, a moabita, sua nora, que voltava dos campos de Moabe; e chegaram a Belém no princípio da sega das cevadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.