Rute 1

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sanga ŋa ni kiti kɔnfɛnnɛ pàa pye tegere ti na wa Izirayɛli tara ti go na, a fuŋgo kà si kaa to wa tara ti ni. Kona, a naŋa wà si yiri wa Betilɛɛmu ca, wa Zhuda tara, wo naa wi jɔ, naa wi pinambiile shyɛn, mɛɛ kari ma saa cɛn wa Mowabu tara wasetanga ki ni.
1 Nos dias em que os juízes governavam, houve uma fome na terra; pelo que um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar no país de Moabe, ele, sua mulher, e seus dois filhos.
2 Ki naŋa pàa pye naa yinri Elimelɛki, naa jɔ wi yinri Nawomi, nɛɛ wi pinambiile nuŋgba yinri Makilɔn, na sanŋa wi yinri Kiliyɔn. Pàa pye Efirata sege woolo, ma yiri wa Betilɛɛmu ca, wa Zhuda tara. Ma pe ta wa Mowabu tara,
2 Chamava-se este homem Elimeleque, e sua mulher Noêmi, e seus dois filhos se chamavam Malom e Quiliom; eram efrateus, de Belém de Judá. Tendo entrado no país de Moabe, ficaram ali.
3 a Nawomi wi pɔlɔ Elimelɛki wì si ku ma wo naa wi pinambiile shyɛn pe yaga.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noêmi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 A wi pinambiile pè si Mowabu tara sumbonɔ pele pɔri pe jɛɛlɛ. Pàa pye na nuŋgba yinri Ɔripa, nɛɛ sanŋa wi yinri Uruti. Pàa yɛlɛ kɛ si lo pye wa Mowabu tara,
4 os quais se casaram com mulheres moabitas; uma destas se chamava Orfa, e a outra Rute; e moraram ali quase dez anos.
5 a Makilɔn naa Kiliyɔn pè si ku fun. Nawomi wì si koro wi yɛ naŋa fu naa pinambiile fu.
5 E morreram também os dois, Malom e Quiliom, ficando assim a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Ma Nawomi wi ta wa Mowabu tara, a wì sigi logo ma yo Yawe Yɛnŋɛlɛ làa li woolo pe saga ma yaakara lɛgɛrɛ kan pe yeri. Kì kaa pye ma, a wì si yiri mbe sɔngɔrɔ wa Zhuda tara, wo naa wi pijaala shyɛn pe ni.
6 Então se levantou ela com as suas noras, para voltar do país de Moabe, porquanto nessa terra tinha ouvido que e Senhor havia visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 A Nawomi wì si yiri wa laga ŋga wìla pye ma cɛn wo naa wi pijaala shyɛn pe ni, mɛɛ lɛ na sɔngɔrɔ wa Zhuda tara.
7 Pelo que saiu de lugar onde estava, e com ela as duas noras. Indo elas caminhando para voltarem para a terra de Judá,
8 Kona, a Nawomi wì suu pijaala shyɛn pe pye fɔ: «Na sumbonɔ, ye sɔngɔrɔ yaa kee wa ye yeri, wa ye nɛɛlɛ pe yinrɛ. Yɛgɛ ŋga na yè kajɛŋgɛ pye mbele pè ku pe kan konaa ma kajɛŋgɛ pye na kan, Yawe Yɛnŋɛlɛ li kajɛŋgɛ pye ye kan ma fun.
8 disse Noêmi às suas noras: Ide, voltai, cada uma para a casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós o fizestes com os falecidos e comigo.
9 Yawe Yɛnŋɛlɛ li nambala kan ye ni fuun nuŋgba nuŋgba ye yeri, ye yinmɛ ta wa pe yinrɛ.»
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. Quando as beijou, porém, levantaram a voz e choraram.
10 mɛɛ wi pye fɔ: «Ayoo, we yaa pinlɛ ma ni mbe kari wa ma woolo pe tara.»
10 E disseram-lhe: Certamente voltaremos contigo para o teu povo.
11 A Nawomi wì si pe pye fɔ: «Na sumbonɔ, ye sɔngɔrɔ. Yiŋgi na yee pinlɛ na ni? Mì lɛ makɔ, mi se ya mbe pinambiile se, pe yiri, pe pye ye pɛnɛ.
11 Noêmi, porém, respondeu: Voltai, minhas filhas; porque ireis comigo? Tenho eu ainda filhos no meu ventre, para que vos viessem a ser maridos?
12 Na sumbonɔ, ye sɔngɔrɔ yaa kee. Mì lɛ ma toro nandɛgɛrɛ na. Ali na kaa pye na jigi wi yɛn ki na fɔ nala yembinɛ na li ni, mbe ya mbe naŋa ta, mbe pinambiile se,
12 Voltai, filhas minhas; ide-vos, porque já sou velha demais para me casar. Ainda quando eu dissesse: Tenho esperança; ainda que esta noite tivesse marido e ainda viesse a ter filhos.
13 yoro mbe ya mbe pe sige fɔ pe sa lɛ, pe ye tɛgɛ le? Ye se ka je mbe nambala pele yɛgɛ tɛgɛ poro puŋgo na? Ayoo, na sumbonɔ. Na nawa pì tanga jɛŋgɛ ye kala na, katugu Yawe Yɛnŋɛlɛ lì piri na ni.»
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, porque mais amargo me é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 Nawomi wi paraŋgɔlɔ, a wi pijaala pe nɛɛ gbele ŋgbanga naa. Ko puŋgo na, a Ɔripa wo si kɛyɛn wa wi najɔ wi yɔlɔgɔ mbe sara wi na, mbaa kee. Ɛɛn fɔ, a Uruti wo si je ma koro Nawomi wi ni.
14 Então levantaram a voz, e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 A Nawomi wì si Uruti wi pye fɔ: «Wele, ma pɔlɔ wi nɔsepyɔ lenaŋa wi jɔ wì sɔngɔrɔ ma kari wi woolo poro naa wi yarisunndo ti kɔrɔgɔ. Mboro fun, sɔngɔrɔ ma taga wi na.»
15 Pelo que disse Noêmi: Eis que tua concunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses; volta também tu após a tua concunhada.
16 Ɛɛn fɔ, a Uruti wì suu pye fɔ:
16 Respondeu, porém, Rute: Não me instes a que te abandone e deixe de seguir-te. Porque aonde quer que tu fores, irei eu; e onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo será o meu povo, o teu Deus será o meu Deus.
17 Ma yaa ku laga ŋga na, pa mi yaa ku wa fun panla le wa.
17 Onde quer que morreres, morrerei eu, e ali serei sepultada. Assim me faça o Senhor, e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Naa Nawomi wìla kaa ki yan Uruti wì yere ki yerewe mbe pinlɛ wi ni, a wì si pyeri maa yaga yɛw.
18 Vendo Noêmi que de todo estava resolvida a ir com ela, deixou de lhe falar nisso.
19 A pe shyɛn pè si pinlɛ nɛɛ kee fɔ ma saa ye wa Betilɛɛmu ca. Naa pàa kaa ye wa ca, pe panga kìla to ca woolo pe lɛgɛrɛ yɔn na. A jɛɛlɛ pe nɛɛ pe yɛɛ piin fɔ: «Nawomi nuŋgba wowi yɛɛn gbari?»
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém. E sucedeu que, ao entrarem em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres perguntavam: É esta, porventura, Noêmi?
20 A Nawomi wì si pe pye fɔ:
20 Ela, porém, lhes respondeu: Não me chameis Noêmi; chamai-me Mara, porque o Todo-Poderoso me encheu de amargura.
21 Na karisanga wi ni, mìla pye yarijɛndɛ tafɔ,
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar. Por que, pois, me chamais Noêmi, visto que o Senhor testemunhou contra mim, e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Pa Nawomi wìla yiri wa Mowabu tara ma sɔngɔrɔ yɛɛn, wo naa wi pijɔ Uruti ŋa wìla pye Mowabu cɛnlɛ woo wi ni. Pàa ye wa Betilɛɛmu ca ma yala pè kɛɛ le yarilire nda pe yinri ɔrizhi ti kɔnwɔ pi ni.
22 Assim Noêmi voltou, e com ela Rute, a moabita, sua nora, que veio do país de Moabe; e chegaram a Belém no principio da sega da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.