Neemias 5
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARA
1 Ki wagati wi ni, a nambala pèle si yiri wa janwa wi ni poro naa pe jɛɛlɛ, nɛɛ para pe sefɛnnɛ Zhufuye pe na.
1 Foi grande, porém, o clamor do povo e de suas mulheres contra os judeus, seus irmãos.
2 Pèle la pye na yuun fɔ: «Woro naa we pinambiile naa we sumborombiile wè lɛgɛ. Waa jaa pe bile wa kan we yeri, jaŋgo waa kaa we ta we pɔgɔ.»
2 Porque havia os que diziam: Somos muitos, nós, nossos filhos e nossas filhas; que se nos dê trigo, para que comamos e vivamos.
3 A pele nɛɛ yuun fɔ: «Fuŋgo sanga ni, we ma we kɛɛrɛ, naa we ɛrɛzɛn kɛɛrɛ konaa we yinrɛ ti kan yɛrɛ jorowo na mbe bile ta mbaa kaa, puŋgo na mbe tɔnli taga wa peri sɔngɔrɔ we na.»
3 Também houve os que diziam: As nossas terras, as nossas vinhas e as nossas casas hipotecamos para tomarmos trigo nesta fome.
4 Pèle yɛgɛ la pye na yuun fɔ: «We daga mbe we kɛɛrɛ konaa we ɛrɛzɛn kɛɛrɛ ti kan mbe penjara jin, puŋgo na mbe tɔnli taga wa peri sɔngɔrɔ we na, jaŋgo mbe ta mbe wunlunaŋa wi lambo wi sara.
4 Houve ainda os que diziam: Tomamos dinheiro emprestado até para o tributo do rei, sobre as nossas terras e as nossas vinhas.
5 Ma si yala woro naa we tara woolo pe ni we yɛn cɛnlɛ nuŋgba woolo. We piile poro naa pe piile pe ni pe yɛn nuŋgba. Konaa ki ni fuun, wè jori fɔ na we pinambiile poro naa we sumborombiile pe kaan kulolo. We sumborombiile pèle pye kulolo makɔ. Fanŋga si koro we ni naa, katugu we kɛɛrɛ naa we ɛrɛzɛn kɛɛrɛ tì pye pele woro.»
5 No entanto, nós somos da mesma carne como eles, e nossos filhos são tão bons como os deles; e eis que sujeitamos nossos filhos e nossas filhas para serem escravos, algumas de nossas filhas já estão reduzidas à escravidão. Não está em nosso poder evitá-lo; pois os nossos campos e as nossas vinhas já são de outros.
6 Naa mìla kaa pe jɔlɔgɔ kala lo naa ki sɛnrɛ ti logo sanga ŋa ni, a na nawa pì si ŋgban fɔ jɛŋgɛ.
6 Ouvindo eu, pois, o seu clamor e estas palavras, muito me aborreci.
7 A mì sigi kɔn maga tɛgɛ mbe sɛnŋgbanra yo legbɔɔlɔ poro naa tara teele pe na. Mìla pe pye fɔ: «Mɛlɛ, a ye nɛɛ ye sefɛnnɛ pe jinni yaara ni nɛɛ tɔnli jaa pe go na?» Kì pye ma, a mì si finliwɛ gbɔɔ pa pye mbege kala li yɛgɛ wɔ.
7 Depois de ter considerado comigo mesmo, repreendi os nobres e magistrados e lhes disse: Sois usurários, cada um para com seu irmão; e convoquei contra eles um grande ajuntamento.
8 A mì si pe pye fɔ: «We mbe ya ŋga pye, wège pye ma we sefɛnnɛ Zhufuye mbele pàa pe yɛɛ pɛrɛ kulolo cɛngɛlɛ kele yɛgɛ yeri pe go shɔ. Koni yoro yɛrɛ ye yɛn na ye sefɛnnɛ pe pɛrɛ. Ye si yɛn na pe pɛrɛ yɛrɛ we tara woolo poro yeri.» Ɛɛn fɔ, a pè si pyeri, pe sila na yɔn sogo?
8 Disse-lhes: nós resgatamos os judeus, nossos irmãos, que foram vendidos às gentes, segundo nossas posses; e vós outra vez negociaríeis vossos irmãos, para que sejam vendidos a nós?
9 Ko puŋgo na, a mì sho naa fɔ: «Ŋga ye yɛn na piin ki woro ma yɔn. Ye ja daga mbaa tanri mbaa fyɛ we Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ, jaŋgo we juguye, poro mbele pe yɛn cɛngɛlɛ kele yɛgɛ woolo paga ka fɛrɛ wa we na.
9 Então, se calaram e não acharam o que responder. Disse mais: não é bom o que fazeis; porventura não devíeis andar no temor do nosso Deus, por causa do opróbrio dos gentios, os nossos inimigos?
10 Mi fun, mi naa na sefɛnnɛ pe ni, naa na tunmbyeele pe ni, wè pele jin penjara naa yarilire ni. Koni ye ti wege fɔgɔ ki kala yaga pe na.
10 Também eu, meus irmãos e meus moços lhes demos dinheiro emprestado e trigo. Demos de mão a esse empréstimo.
11 Mila ye yɛnri fɔ ye pe kɛɛrɛ, naa pe ɛrɛzɛn kɛɛrɛ, naa pe oliviye tire konaa pe yinrɛ ti sɔngɔrɔ pe na nala. Penjara, naa bile, naa duvɛn fɔnŋɔ konaa sinmɛ mba yè shɔ pe yeri ye tɔnli, yeri sɔngɔrɔ pe na fun.»
11 Restituí-lhes hoje, vos peço, as suas terras, as suas vinhas, os seus olivais e as suas casas, como também o centésimo do dinheiro, do trigo, do vinho e do azeite, que exigistes deles.
12 A pè silan yɔn sogo ma yo fɔ: «Ŋga mà yo, we yaa ki pye. We yaa ti ni fuun ti sɔngɔrɔ pe na. We se yaraga ka kpɛ shɔ pe yeri naa.» Kona, a mì si saraga wɔfɛnnɛ pe yeri, ma ti a leele pè wugu pe yɛgɛ na mbe tanga sɛnrɛ nda pàa yo ti na.
12 Então, responderam: Restituir-lhes-emos e nada lhes pediremos; faremos assim como dizes. Então, chamei os sacerdotes e os fiz jurar que fariam segundo prometeram.
13 Ko puŋgo na, a mì silan derigbɔgɔ jufa wi yangara ma sho fɔ: «Na lere ŋa fuun si tanga wi sɛnyoro ti na, Yɛnŋɛlɛ ligi fɔ wi yangara ki yangaralɔmɔ mba pi na fun, mboo wɔ wa wi go woolo pe sɔgɔwɔ, wuu kɛɛ yaara ti la, wi kɛwaga mbe yiri.» A janwa wi ni fuun wì sho fɔ: «Anmiina.» A pè si Yawe Yɛnŋɛlɛ li sɔn. A leele pè si tanga ma yala pe sɛnyoro ti ni.
13 Também sacudi o meu regaço e disse: Assim o faça Deus, sacuda de sua casa e de seu trabalho a todo homem que não cumprir esta promessa; seja sacudido e despojado. E toda a congregação respondeu: Amém! E louvaram o Senhor ; e o povo fez segundo a sua promessa.
14 Maga lɛ pilige ŋga ni wunlunaŋa wìla na tɛgɛ Zhuda kinda wi go na, ko kɔrɔ wo yɛn maga lɛ wunlunaŋa Aritasɛrisɛsi wi wunluwɔ pi yɛlɛ nafa wolo li na fɔ ma saa gbɔn pi yɛlɛ nafa ma yiri kɛ ma yiri shyɛn wolo li na, ki yɛgɛlɛ kɛ ma yiri shyɛn ke ni, nizara ŋa wi maa woo wunlunaŋa wi yeri, mi naa na sefɛnnɛ pe ni we sila wa kpɛ shɔ leele pe yeri wi pye we yɔn suro.
14 Também desde o dia em que fui nomeado seu governador na terra de Judá, desde o vigésimo ano até ao trigésimo segundo ano do rei Artaxerxes, doze anos, nem eu nem meus irmãos comemos o pão devido ao governador.
15 Teele mbele pè keli ma cɛn na yɛgɛ, pàa pye na leele pe tege, na yaakara naa duvɛn shoo pe yeri konaa warifuwe pyɔ nafa shyɛnzhyɛn ni. Ki teele pe tunmbyeele pàa pe tegere ti ŋgban leele pe na. Ɛɛn fɔ, mi wo na, Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ fyɛrɛ ti kala na, mi sigi wogo ŋga ka pye.
15 Mas os primeiros governadores, que foram antes de mim, oprimiram o povo e lhe tomaram pão e vinho, além de quarenta siclos de prata; até os seus moços dominavam sobre o povo, porém eu assim não fiz, por causa do temor de Deus.
16 Ɛɛn fɔ, mi jate mì mbogo ki kanga tunŋgo ki pye. Na tunmbyeele pe ni fuun pàa tunŋgo ki pye. Wee kɛrɛ kpɛ lɔ lere yeri.
16 Antes, também na obra deste muro fiz reparação, e terra nenhuma compramos; e todos os meus moços se ajuntaram ali para a obra.
17 Mbe taga wa ko na, Zhufuye poro naa legbɔɔlɔ mbele pàa pye na nii wa na tabali wi na, pàa pye lere cɛnmɛ naa nafa shyɛn ma yiri kɛ (150); poro la pye pe yɛ mbele pàa pye na yinrigi we kanŋgara na cɛngɛlɛ ke ni na paan we kɔrɔgɔ pe ni.
17 Também cento e cinquenta homens dos judeus e dos magistrados e os que vinham a nós, dentre as gentes que estavam ao nosso redor, eram meus hóspedes.
18 Pilige nuŋgba nuŋgba pyew, napɔlɔ nuŋgba wi ma yiri wa na yeri mbe gbo mbe sɔgɔ, naa simbaala jɛmbɛlɛ kɔgɔlɔni konaa sannjɛrɛ lɛgɛrɛ ni. Piliye kɛ kɛ pyew, pàa pye na duvɛn cɛnlɛ lɛgɛrɛ gbegele na kan ma yala ŋa wìla daga wi ni. Konaa ki ni fuun, tasaga ŋga kìla daga mbaa kaan tara ti to wi yeri, mi sila pye naga shoo leele pe yeri, katugu mbogo tunŋgo kìla pye ma gbɔgɔ leele pe go na ma toro.
18 O que se preparava para cada dia era um boi e seis ovelhas escolhidas; também à minha custa eram preparadas aves e, de dez em dez dias, muito vinho de todas as espécies; nem por isso exigi o pão devido ao governador, porquanto a servidão deste povo era grande.
19 E, na Yɛnŋɛlɛ, jatere pye na na, ma kajɛŋgɛ pye na kan, ŋga fuun mì pye ki leele mbele pe kan ki kala na.
19 Lembra-te de mim para meu bem, ó meu Deus, e de tudo quanto fiz a este povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.