Neemias 4
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NVT
1 Ɛɛn fɔ, naa Sanbala, naa Tobiya, naa Larabuye, naa Amɔ cɛnlɛ woolo poro naa Asidɔdi ca fɛnnɛ pe ni pàa kaa ki logo sanga ŋa ni ma yo fɔ Zheruzalɛmu ca mbogo ki kanga ki yɛn na kee yɛgɛ, mbogo ki lara nda tì toori, a ti yɛn na tɔnni na kee, a pè si nawa ŋgban fɔ jɛŋgɛ.
1 Sambalate ficou furioso quando soube que estávamos reconstruindo o muro. Indignou-se e zombou dos judeus.
2 A pe ni fuun pè si yɔn le mbe kari sa to Zheruzalɛmu ca ki na, jaŋgo mbege gbɔn mbege piri.
2 Disse na presença de seus companheiros e dos oficiais do exército samaritano: “O que esse punhado de judeus fracos pensa que está fazendo? Imaginam que serão capazes de construir o muro em um dia só porque ofereceram alguns sacrifícios? Pensam que podem fazer algo com as pedras queimadas que tiraram de um monte de entulho?”.
3 Kì pye ma, a wè si we Yɛnŋɛlɛ li yɛnri, mɛɛ kɔrɔsiri pyefɛnnɛ tɛgɛtɛgɛ paa laga ki kɔrɔsi sɔnlɔ naa yembinɛ mbaa we go singi pe na.
3 Tobias, o amonita, estava ao seu lado e comentou: “Basta uma raposa subir lá, e esse muro de pedra desaba!”.
4 Konaa ki ni fuun, Zhuda tara woolo pàa pye na yuun fɔ: «Mbele paa tunŋgo ki piin, pe fanŋga kila koo, ma si yala sinndɛɛrɛ gbogolosara ti yɛn ma lɛgɛ bere. We se ya mbege mbogo ŋga ki kan.»
4 Então orei: “Ouve-nos, nosso Deus, pois estamos sendo ridicularizados. Que essa zombaria caia sobre a cabeça deles, e que eles próprios se tornem prisioneiros numa terra estrangeira!
5 We juguye poro na, pàa pye naga yuun ma yo fɔ pe yaa ka pan mbe gbɔn laga we sɔgɔwɔ, we se ka pye ki jɛnmɛ, we se ka yaraga ka yan, fɔ pe yaa ka pan mbe gbɔn laga mbe we gbo mbe tunŋgo ki yerege.
5 Não ignores sua culpa. Não apagues seus pecados, pois provocaram tua ira aqui, diante dos construtores”.
6 Ma si yala Zhufuye mbele pàa pye ma cɛn wa we juguye pe ni, pàa pan pansaga kɛ ma pan ma we kɔgɔri fɔ: «Yaga kanŋga kɛɛ ŋga fuun na, pe yaa pan mbe to ye na.»
6 Por fim, o muro foi reconstruído até metade de sua altura ao redor de toda a cidade, pois o povo trabalhou com entusiasmo.
7 Ki kala na, mbogo kìla pye ma were lara nda na, a mì si leele pele tɛgɛtɛgɛ wa ti puŋgo na, ma pinlɛ ti lara nda tìla pye kpeŋgele ti ni. Mìla pe tɛgɛtɛgɛ seye seye, tokobiye, naa njaanra konaa sandira ni pe kɛɛ.
7 No entanto, quando Sambalate, Tobias, os árabes, os amonitas e os asdoditas souberam que a obra avançava e que as brechas no muro de Jerusalém estavam sendo fechadas, encheram-se de ira.
8 Naa mìla kaa pe wele ma toro ma kɔ, a mì si legbɔɔlɔ, naa tara teele konaa leele sanmbala pe pye fɔ: «Yaga ka fyɛ pe yɛgɛ. Ye nawa to we Fɔ wi na, wo ŋa wì gbɔgɔ ma pye fyɛrɛ ni. Ye malaga ki gbɔn ye sefɛnnɛ, naa ye pinambiile, naa ye sumborombiile, naa ye jɛɛlɛ konaa ye yinrɛ ti kan.»
8 Eles planejaram vir, lutar contra Jerusalém e causar confusão em nosso meio.
9 Naa we juguye pàa kaa ki logo ma yo fɔ pè we kɔgɔri, a Yɛnŋɛlɛ lì ŋga pàa kɔn mbe pye ki jɔgɔ, kona, a wè si sɔngɔrɔ ma saa na mbogo ki kanni, we ni fuun nuŋgba nuŋgba naa we tunŋgo.
9 Mas nós oramos a nosso Deus e colocamos guardas na cidade de dia e de noite para nos proteger.
10 Maga lɛ le ko pilige ko na, we woolo pe walaga la pye na tunŋgo piin, walaga sanŋga ko la pye ma gbɛgɛlɛ njaanra ni pe kɛɛ, naa tugurɔn sigeyaara ni, naa sandira ni konaa malaga gbɔndeere ni pe na. Mbele pàa pye teele pàa pye ma yere wa Zhuda tara woolo pe ni fuun pe puŋgo na.
10 Então o povo de Judá começou a se queixar: “Os trabalhadores estão cansados, e ainda há muito entulho para remover. Não seremos capazes de construir o muro sozinhos”.
11 Mbele pàa pye na mbogo ki waa konaa mbele pàa pye na tuguro ti lee nakoma nari tungu, pàa pye na tunŋgo ki piin kɛɛ nuŋgba ni, ma maliŋgbɔnyaara ti yigi kɛɛ sanŋga ki ni.
11 Enquanto isso, nossos inimigos diziam: “Antes que eles se deem conta do que está acontecendo, cairemos sobre eles e os mataremos, acabando com seu trabalho”.
12 Mbogo wafɛnnɛ pe ni fuun nuŋgba nuŋgba pàa pye pe tokobiye pe ni pè pɔpɔ wa pe sɛnŋgɛlɛ ke na nɛɛ tunŋgo ki piin. Mbanlaga winfɔ wìla pye ma yere le na tanla.
12 Os judeus que moravam perto dos inimigos nos disseram diversas vezes: “Eles virão de todas as direções e nos atacarão!”.
13 A mì sigi yo legbɔɔlɔ, naa teele konaa leele sanmbala pe kan fɔ: «Tunŋgo ki yɛn ma gbɔgɔ, ki fogo ki yɛn ma tɔnlɔ, we si yɛn ma yere mbogo ki tanla ma lalilali we yɛɛ ni.
13 Por isso, coloquei guardas armados atrás das partes mais baixas do muro e nos lugares mais expostos. Dividi-os por famílias, para que montassem guarda armados com espadas, lanças e arcos.
14 Ki kala na, na yaga ka mbanlaga winmɛ pi logo mbe ye ta laga ŋga fuun ni, ye pan ye gbogolo laga we tanla. We Yɛnŋɛlɛ li yaa malaga ki gbɔn we kan.»
14 Examinei a situação, reuni os nobres, os oficiais e o restante do povo e lhes disse: “Não tenham medo do inimigo! Lembrem-se do Senhor, que é grande e temível, e lutem por seus irmãos, seus filhos, suas filhas, suas esposas e seus lares!”.
15 Pa wàa pye na tunŋgo ki piin ki pyelɔmɔ mba pi na ma. We ni, walaga nuŋgba la pye na tunŋgo piin njaanra ti ni pe kɛɛ, mbege lɛ lalaaga ki na fɔ sa gbɔn wɔnŋgɔlɔ ke sa yiri yembinɛ.
15 Quando nossos inimigos descobriram que sabíamos de seus planos e que Deus os havia frustrado, todos nós voltamos ao trabalho no muro.
16 Ki wagati wi ni, mìla ki yo leele pe kan naa ma yo fɔ pe ni fuun nuŋgba nuŋgba pe saa wɔnlɔ wa Zheruzalɛmu ca poro naa pe tunŋgo pyeyɛɛnlɛ pe ni, jaŋgo yembinɛ waa ca ki go singi, sɔnlɔ na we sila tunŋgo ki piin.
16 Dali em diante, porém, apenas metade de meus homens trabalhava, pois a outra metade ficava de guarda com lanças, escudos, arcos e couraças. Os líderes ficavam na retaguarda de todo o povo de Judá,
17 Mi naa na sefɛnnɛ nambala pe ni, naa na tunmbyeele konaa laga kɔrɔsifɛnnɛ mbele pàa pye na ni, we sila we yaripɔrɔ ti wɔ we yɛɛ na. We ni fuun nuŋgba nuŋgba we maliŋgbɔnyaara to naa we tɔnmɔ po cɛ pìla pye we yeri.
17 que construía o muro. Os trabalhadores prosseguiram com a obra; com uma das mãos levavam as cargas, enquanto, com a outra, seguravam uma arma.
18 — ausente —
18 Todos os construtores tinham uma espada presa à cintura. O tocador de trombeta ficava comigo para dar o sinal de alerta.
19 — ausente —
19 Então expliquei aos nobres, aos oficiais e ao restante do povo: “A obra é extensa, e estamos muito separados uns dos outros ao longo do muro.
20 — ausente —
20 Quando ouvirem o toque da trombeta, corram para onde ele soar. Nosso Deus lutará por nós”.
21 — ausente —
21 Trabalhávamos o dia inteiro, do nascer ao pôr do sol, e metade dos homens estava sempre de guarda.
22 — ausente —
22 Nessa ocasião, eu disse aos que moravam fora dos muros que passassem a noite em Jerusalém. Assim, eles e seus servos poderiam ajudar na guarda à noite e trabalhar durante o dia.
23 — ausente —
23 Nenhum de nós — nem eu, nem meus parentes, nem meus servos, nem os guardas que estavam comigo — trocava de roupa. Carregávamos sempre nossas armas, até mesmo quando íamos beber água.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.