Neemias 2

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Wunlunaŋa Aritasɛrisɛsi wi wunluwɔ pi yɛlɛ nafa wolo li ni, nisan yeŋge ki ni, pilige ka, a mì si duvɛn ŋa pàa pan wunlunaŋa wi kan wi lɛ maa kan wi yeri. Maga lɛ wa mi fa yɛgɛ san wi yɛgɛ na gbɛn, na ko pilige ko ma.
1 Sucedeu, pois, no mês de nisã, no ano vigésimo do rei Artaxerxes, que estava posto vinho diante dele, e eu tomei o vinho e o dei ao rei; porém nunca, antes, estivera triste diante dele.
2 A wunlunaŋa wì silan yewe ma yo fɔ: «Yiŋgi na, a mà si yɛgɛ san, ma si yala ma woro na yaa? Yaraga ka kpɛ ma, ma nawa po pì piri ma na.»
2 E o rei me disse: Por que está triste o teu rosto, pois não estás doente? Não é isso senão tristeza de coração. Então, temi muito em grande maneira
3 A mì si wunlunaŋa wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Wunlunaŋa, Yɛnŋɛlɛ sa yinwetɔnlɔgɔ kan ma yeri! Ki yaa pye mɛlɛ mi se si yɛgɛ san? Na tɛlɛye pe fanra ti yɛn ca ŋga ni kì tɔngɔ, a kasɔn ki yeyɔnrɔ kɔɔrɔ ti sogo.»
3 e disse ao rei: Viva o rei para sempre! Como não estaria triste o meu rosto, estando a cidade, o lugar dos sepulcros de meus pais, assolada, e tendo sido consumidas as suas portas a fogo?
4 Kona, a wunlunaŋa wì silan yewe ma yo fɔ: «Yiŋgi maa jaa mbe pye ma kan?»
4 E o rei me disse: Que me pedes agora? Então, orei ao Deus dos céus
5 mɛɛ wunlunaŋa wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Na kaa pye kɔɔn ndanla wunlunaŋa, na kaa pye mi ŋa ma tunmbyee na kala lɔɔn ndanla, konɔ kan na yeri mbe kari wa Zhuda kinda wi ni, wa ca ŋga na tɛlɛye pe fanra ti yɛn we, jaŋgo mbe saga kan naa fɔnŋgɔ.»
5 e disse ao rei: Se é do agrado do rei, e se o teu servo é aceito em tua presença, peço-te que me envies a Judá, à cidade dos sepulcros de meus pais, para que eu a edifique.
6 Ma wunlunjɔ wi ta wìla pye ma cɛn le wunlunaŋa wi tanla, a wunlunaŋa wì silan yewe ma yo fɔ: «Wagati jori ma yaa pye wa ki kondangala li na? Ma yaa sɔngɔrɔ mbe pan sanga wiwiin ni?» A kì si wunlunaŋa wi ndanla, a wì si konɔ kan na yeri. A mì silan pansanga wi naga wi na.
6 Então, o rei me disse, estando a rainha assentada junto a ele: Quanto durará a tua viagem, e quando voltarás? E aprouve ao rei enviar-me, apontando-lhe eu um certo tempo.
7 Ko puŋgo na, a mì si wunlunaŋa wi pye fɔ: «Na kaa pye kɔɔn ndanla wunlunaŋa, tara nda wa Efirati gbaan wi yɔnlɔ tosaga kɛɛ yeri, ki yaga ma sɛwɛɛlɛ kan na yeri mbe sa pe kan ti gboforonɛriye pe yeri, jaŋgo panla yaga mbe toro fɔ sa gbɔn wa Zhuda tara.
7 Disse mais ao rei: Se ao rei parece bem, deem-se-me cartas para os governadores dalém do rio, para que me deem passagem até que chegue a Judá;
8 Ma sɛwɛ wa kan na yeri fun mbe saa kan Asafu wi yeri, wo ŋa wi yɛn wunlunaŋa wi kɔlɔgɔ ki welefɔ, jaŋgo wi tire kan na yeri. Mi yaa ti tɛgɛ mbe malaga sigego ŋga wa shɛrigo gbɔgɔ ki tanla ki kɔɔrɔ ti gbegele ti ni, naa ca ki mbogo yeyɔngɔ kɔɔrɔ ti ni, konaa mi jate na wɔnlɔgo ki ni.» A wunlunaŋa wì sigi sɛwɛɛlɛ pe kan na yeri, katugu Yɛnŋɛlɛ làa pye nala go singi.
8 como também uma carta para Asafe, guarda do jardim do rei, para que me dê madeira para cobrir as portas do paço da casa, e para o muro da cidade, e para a casa em que eu houver de entrar. E o rei mas deu, segundo a boa mão de Deus sobre mim.
9 Kona gboforonɛriye mbele pàa pye wa tara nda wa Efirati gbaan wi yɔnlɔ tosaga kɛɛ yeri, a mì si saa wunlunaŋa wi sɛwɛɛlɛ pe kan pe yeri. Wunlunaŋa wìla maliŋgbɔɔnlɔ teele, naa shɔn lugufɛnnɛ pinlɛ na ni pe sanla torogo.
9 Então, vim aos governadores dalém do rio e dei-lhes as cartas do rei; e o rei tinha enviado comigo chefes do exército e cavaleiros.
10 Sanbala ŋa wìla yiri wa Horɔn ca wo naa Amɔ cɛnlɛ woolo naŋa Tobiya ŋa wìla pye wunlunaŋa wi kagala yɛgɛ wɔfɔ, naa pàa kaa ki logo ma yo fɔ lere wà pan mbe kajɛŋgɛ pye Izirayɛli woolo pe kan, a kì si pe mbɛn fɔ jɛŋgɛ.
10 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, lhes desagradou com grande desagrado que alguém viesse a procurar o bem dos filhos de Israel.
11 Naa mìla kaa gbɔn wa Zheruzalɛmu ca, a mì si wogo piliye taanri.
11 E cheguei a Jerusalém e estive ali três dias.
12 Ko puŋgo na, a mì si yiri yembinɛ la ni mi naa leele pele ni jɛnri. Ɛɛn fɔ ŋga na Yɛnŋɛlɛ làa le wa na nawa mbe pye wa Zheruzalɛmu ca, mi sila ki yo lere kpɛ kan. Yaayogo ka yɛgɛ sila pye wa na yeri kaawɔ sofile ŋa mi maa nuru wi na wo cɛ.
12 E, de noite, me levantei, eu e poucos homens comigo, e não declarei a ninguém o que o meu Deus me pôs no coração para fazer em Jerusalém; e não havia comigo animal algum, senão aquele em que estava montado.
13 Mìla yiri yembinɛ li ni ma toro wa Gbunlundɛgɛ konɔ yeyɔngɔ ki ni, mɛɛ kari wa Yarifɛlɛgɛ gbegbeŋge pulugo ki yeri, konaa ma kari wa Kayege yeyɔngɔ ki yeri, ma Zheruzalɛmu ca mbogo ki wele jɛŋgɛ ma toro. Mbogo ki lara tà la toori lagapyew, a ki yeyɔnrɔ kɔɔrɔ tì sogo.
13 E, de noite, saí pela Porta do Vale, para a banda da Fonte do Dragão e para a Porta do Monturo e contemplei os muros de Jerusalém, que estavam fendidos, e as suas portas, que tinham sido consumidas pelo fogo.
14 Kona, a mì si kari yɛgɛ naa, ma saa Pulugo yeyɔngɔ ki wele konaa wunlunaŋa wi tɔnmɔ wege ki ni. Ɛɛn fɔ mìla pye sofile ŋa na, wi sila torosaga ta wa ki laga ki na.
14 E passei à Porta da Fonte e ao viveiro do rei; e não havia lugar por onde pudesse passar a cavalgadura que estava debaixo de mim.
15 Ki yembinɛ nuŋgba li ni, a mì si saa toro wa Sedirɔn lafoŋgologo ki ni ma mbogo ki wele. Ko puŋgo na, a mì si sɔngɔrɔ ma saa ye wa Gbunlundɛgɛ konɔ yeyɔngɔ ki ni ma kari na go.
15 Então, de noite, subi pelo ribeiro e contemplei o muro; e voltei, e entrei pela Porta do Vale, e assim voltei.
16 Ca ki teele pe sila na karisaga ki jɛn konaa ŋga mìla pye na piin ki ni, katugu ali ma pan ma gbɔn ki wagati wi na, mi sila yaraga ka kpɛ yo Zhufuye pe ni, nakoma saraga wɔfɛnnɛ, nakoma legbɔɔlɔ, nakoma ca ki teele, nakoma leele mbele fuun pàa pye na tunŋgo ka yɛgɛ piin pe ni.
16 E não souberam os magistrados aonde eu fui nem o que eu fazia; porque ainda até então nem aos judeus, nem aos nobres, nem aos magistrados, nem aos mais que faziam a obra tinha declarado coisa alguma.
17 Kona, a mì si pe pye fɔ: «Jɔlɔgɔ ŋga we na, yege wele! Zheruzalɛmu ca kì tɔngɔ, a kasɔn kìgi yeyɔngɔ kɔɔrɔ ti sogo. Ye yiri we Zheruzalɛmu ca mbogo ki kan naa fɔnŋgɔ, jaŋgo mbege fɛrɛ kala li laga we yɛɛ na.»
17 Então, lhes disse: Bem vedes vós a miséria em que estamos, que Jerusalém está assolada e que as suas portas têm sido queimadas; vinde, pois, e reedifiquemos o muro de Jerusalém e não estejamos mais em opróbrio.
18 Na Yɛnŋɛlɛ làa tɔn na na yɛgɛ ŋga na konaa wunlunaŋa wìla sɛnrɛ nda yo na kan, a mì siri yɛgɛ yo pe kan. Kona, a pè sho fɔ: «Ye yiri wege kan!» Kì pye ma, a pè si kotogo le pe yɛɛ ni mbege tunŋgo jɛŋgɛ ki pye.
18 Então, lhes declarei como a mão do meu Deus me fora favorável, como também as palavras do rei, que ele me tinha dito. Então, disseram: Levantemo-nos e edifiquemos. E esforçaram as suas mãos para o bem.
19 Ɛɛn fɔ, Sanbala ŋa wìla yiri wa Horɔn ca, wo naa Amɔ cɛnlɛ woolo naŋa Tobiya ŋa wìla pye wunlunaŋa wi kagala yɛgɛ wɔfɔ, konaa Larabuye naŋa Geshɛmu wi ni, naa pàa kaa ki wogo ki logo, a pe nɛɛ tɛgɛ we na, na we tifaga, ma sho fɔ: «Yiŋgi yaa piin yɛɛn? Yaa jaa mbe yiri mbe je wunlunaŋa wi na wi le?»
19 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, e Gesém, o arábio, zombaram de nós, e desprezaram-nos, e disseram: Que é isso que fazeis? Quereis rebelar-vos contra o rei?
20 A mì si pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Yɛnŋɛlɛ na wa naayeri, li yaa we saga mbe we tunŋgo ki yɔn. Woro mbele li tunmbyeele, we yaa yiri mbe to mbogo ki na mbege kan. Yoro wo na, ye tasaga woro wa Zheruzalɛmu ca ki ni, fanŋga kpɛ woro ye ni ki ca ŋga ki go na, pe se ka nawa to ye na laga ki ni fyew.»
20 Então, lhes respondi e disse: O Deus dos céus é o que nos fará prosperar; e nós, seus servos, nos levantaremos e edificaremos; mas vós não tendes parte, nem justiça, nem memória em Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.