Neemias 2

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Wunlunaŋa Aritasɛrisɛsi wi wunluwɔ pi yɛlɛ nafa wolo li ni, nisan yeŋge ki ni, pilige ka, a mì si duvɛn ŋa pàa pan wunlunaŋa wi kan wi lɛ maa kan wi yeri. Maga lɛ wa mi fa yɛgɛ san wi yɛgɛ na gbɛn, na ko pilige ko ma.
1 No mês de nisã, no ano vigésimo do rei Artaxerxes, uma vez posto o vinho diante dele, eu o tomei para oferecer e lho dei; ora, eu nunca antes estivera triste diante dele.
2 A wunlunaŋa wì silan yewe ma yo fɔ: «Yiŋgi na, a mà si yɛgɛ san, ma si yala ma woro na yaa? Yaraga ka kpɛ ma, ma nawa po pì piri ma na.»
2 O rei me disse: Por que está triste o teu rosto, se não estás doente? Tem de ser tristeza do coração. Então, temi sobremaneira
3 A mì si wunlunaŋa wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Wunlunaŋa, Yɛnŋɛlɛ sa yinwetɔnlɔgɔ kan ma yeri! Ki yaa pye mɛlɛ mi se si yɛgɛ san? Na tɛlɛye pe fanra ti yɛn ca ŋga ni kì tɔngɔ, a kasɔn ki yeyɔnrɔ kɔɔrɔ ti sogo.»
3 e lhe respondi: viva o rei para sempre! Como não me estaria triste o rosto se a cidade, onde estão os sepulcros de meus pais, está assolada e tem as portas consumidas pelo fogo?
4 Kona, a wunlunaŋa wì silan yewe ma yo fɔ: «Yiŋgi maa jaa mbe pye ma kan?»
4 Disse-me o rei: Que me pedes agora? Então, orei ao Deus dos céus
5 mɛɛ wunlunaŋa wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Na kaa pye kɔɔn ndanla wunlunaŋa, na kaa pye mi ŋa ma tunmbyee na kala lɔɔn ndanla, konɔ kan na yeri mbe kari wa Zhuda kinda wi ni, wa ca ŋga na tɛlɛye pe fanra ti yɛn we, jaŋgo mbe saga kan naa fɔnŋgɔ.»
5 e disse ao rei: se é do agrado do rei, e se o teu servo acha mercê em tua presença, peço-te que me envies a Judá, à cidade dos sepulcros de meus pais, para que eu a reedifique.
6 Ma wunlunjɔ wi ta wìla pye ma cɛn le wunlunaŋa wi tanla, a wunlunaŋa wì silan yewe ma yo fɔ: «Wagati jori ma yaa pye wa ki kondangala li na? Ma yaa sɔngɔrɔ mbe pan sanga wiwiin ni?» A kì si wunlunaŋa wi ndanla, a wì si konɔ kan na yeri. A mì silan pansanga wi naga wi na.
6 Então, o rei, estando a rainha assentada junto dele, me disse: Quanto durará a tua ausência? Quando voltarás? Aprouve ao rei enviar-me, e marquei certo prazo.
7 Ko puŋgo na, a mì si wunlunaŋa wi pye fɔ: «Na kaa pye kɔɔn ndanla wunlunaŋa, tara nda wa Efirati gbaan wi yɔnlɔ tosaga kɛɛ yeri, ki yaga ma sɛwɛɛlɛ kan na yeri mbe sa pe kan ti gboforonɛriye pe yeri, jaŋgo panla yaga mbe toro fɔ sa gbɔn wa Zhuda tara.
7 E ainda disse ao rei: Se ao rei parece bem, deem-se-me cartas para os governadores dalém do Eufrates, para que me permitam passar e entrar em Judá,
8 Ma sɛwɛ wa kan na yeri fun mbe saa kan Asafu wi yeri, wo ŋa wi yɛn wunlunaŋa wi kɔlɔgɔ ki welefɔ, jaŋgo wi tire kan na yeri. Mi yaa ti tɛgɛ mbe malaga sigego ŋga wa shɛrigo gbɔgɔ ki tanla ki kɔɔrɔ ti gbegele ti ni, naa ca ki mbogo yeyɔngɔ kɔɔrɔ ti ni, konaa mi jate na wɔnlɔgo ki ni.» A wunlunaŋa wì sigi sɛwɛɛlɛ pe kan na yeri, katugu Yɛnŋɛlɛ làa pye nala go singi.
8 como também carta para Asafe, guarda das matas do rei, para que me dê madeira para as vigas das portas da cidadela do templo, para os muros da cidade e para a casa em que deverei alojar-me. E o rei mas deu, porque a boa mão do meu Deus era comigo.
9 Kona gboforonɛriye mbele pàa pye wa tara nda wa Efirati gbaan wi yɔnlɔ tosaga kɛɛ yeri, a mì si saa wunlunaŋa wi sɛwɛɛlɛ pe kan pe yeri. Wunlunaŋa wìla maliŋgbɔɔnlɔ teele, naa shɔn lugufɛnnɛ pinlɛ na ni pe sanla torogo.
9 Então, fui aos governadores dalém do Eufrates e lhes entreguei as cartas do rei; ora, o rei tinha enviado comigo oficiais do exército e cavaleiros.
10 Sanbala ŋa wìla yiri wa Horɔn ca wo naa Amɔ cɛnlɛ woolo naŋa Tobiya ŋa wìla pye wunlunaŋa wi kagala yɛgɛ wɔfɔ, naa pàa kaa ki logo ma yo fɔ lere wà pan mbe kajɛŋgɛ pye Izirayɛli woolo pe kan, a kì si pe mbɛn fɔ jɛŋgɛ.
10 Disto ficaram sabendo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita; e muito lhes desagradou que alguém viesse a procurar o bem dos filhos de Israel.
11 Naa mìla kaa gbɔn wa Zheruzalɛmu ca, a mì si wogo piliye taanri.
11 Cheguei a Jerusalém, onde estive três dias.
12 Ko puŋgo na, a mì si yiri yembinɛ la ni mi naa leele pele ni jɛnri. Ɛɛn fɔ ŋga na Yɛnŋɛlɛ làa le wa na nawa mbe pye wa Zheruzalɛmu ca, mi sila ki yo lere kpɛ kan. Yaayogo ka yɛgɛ sila pye wa na yeri kaawɔ sofile ŋa mi maa nuru wi na wo cɛ.
12 Então, à noite me levantei, e uns poucos homens, comigo; não declarei a ninguém o que o meu Deus me pusera no coração para eu fazer em Jerusalém. Não havia comigo animal algum, senão o que eu montava.
13 Mìla yiri yembinɛ li ni ma toro wa Gbunlundɛgɛ konɔ yeyɔngɔ ki ni, mɛɛ kari wa Yarifɛlɛgɛ gbegbeŋge pulugo ki yeri, konaa ma kari wa Kayege yeyɔngɔ ki yeri, ma Zheruzalɛmu ca mbogo ki wele jɛŋgɛ ma toro. Mbogo ki lara tà la toori lagapyew, a ki yeyɔnrɔ kɔɔrɔ tì sogo.
13 De noite, saí pela Porta do Vale, para o lado da Fonte do Dragão e para a Porta do Monturo e contemplei os muros de Jerusalém, que estavam assolados, cujas portas tinham sido consumidas pelo fogo.
14 Kona, a mì si kari yɛgɛ naa, ma saa Pulugo yeyɔngɔ ki wele konaa wunlunaŋa wi tɔnmɔ wege ki ni. Ɛɛn fɔ mìla pye sofile ŋa na, wi sila torosaga ta wa ki laga ki na.
14 Passei à Porta da Fonte e ao açude do rei; mas não havia lugar por onde passasse o animal que eu montava.
15 Ki yembinɛ nuŋgba li ni, a mì si saa toro wa Sedirɔn lafoŋgologo ki ni ma mbogo ki wele. Ko puŋgo na, a mì si sɔngɔrɔ ma saa ye wa Gbunlundɛgɛ konɔ yeyɔngɔ ki ni ma kari na go.
15 Subi à noite pelo ribeiro e contemplei ainda os muros; voltei, entrei pela Porta do Vale e tornei para casa.
16 Ca ki teele pe sila na karisaga ki jɛn konaa ŋga mìla pye na piin ki ni, katugu ali ma pan ma gbɔn ki wagati wi na, mi sila yaraga ka kpɛ yo Zhufuye pe ni, nakoma saraga wɔfɛnnɛ, nakoma legbɔɔlɔ, nakoma ca ki teele, nakoma leele mbele fuun pàa pye na tunŋgo ka yɛgɛ piin pe ni.
16 Não sabiam os magistrados aonde eu fora nem o que fazia, pois até aqui não havia eu declarado coisa alguma, nem aos judeus, nem aos sacerdotes, nem aos nobres, nem aos magistrados, nem aos mais que faziam a obra.
17 Kona, a mì si pe pye fɔ: «Jɔlɔgɔ ŋga we na, yege wele! Zheruzalɛmu ca kì tɔngɔ, a kasɔn kìgi yeyɔngɔ kɔɔrɔ ti sogo. Ye yiri we Zheruzalɛmu ca mbogo ki kan naa fɔnŋgɔ, jaŋgo mbege fɛrɛ kala li laga we yɛɛ na.»
17 Então, lhes disse: Estais vendo a miséria em que estamos, Jerusalém assolada, e as suas portas, queimadas; vinde, pois, reedifiquemos os muros de Jerusalém e deixemos de ser opróbrio.
18 Na Yɛnŋɛlɛ làa tɔn na na yɛgɛ ŋga na konaa wunlunaŋa wìla sɛnrɛ nda yo na kan, a mì siri yɛgɛ yo pe kan. Kona, a pè sho fɔ: «Ye yiri wege kan!» Kì pye ma, a pè si kotogo le pe yɛɛ ni mbege tunŋgo jɛŋgɛ ki pye.
18 E lhes declarei como a boa mão do meu Deus estivera comigo e também as palavras que o rei me falara. Então, disseram: Disponhamo-nos e edifiquemos. E fortaleceram as mãos para a boa obra.
19 Ɛɛn fɔ, Sanbala ŋa wìla yiri wa Horɔn ca, wo naa Amɔ cɛnlɛ woolo naŋa Tobiya ŋa wìla pye wunlunaŋa wi kagala yɛgɛ wɔfɔ, konaa Larabuye naŋa Geshɛmu wi ni, naa pàa kaa ki wogo ki logo, a pe nɛɛ tɛgɛ we na, na we tifaga, ma sho fɔ: «Yiŋgi yaa piin yɛɛn? Yaa jaa mbe yiri mbe je wunlunaŋa wi na wi le?»
19 Porém Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, e Gesém, o arábio, quando o souberam, zombaram de nós, e nos desprezaram, e disseram: Que é isso que fazeis? Quereis rebelar-vos contra o rei?
20 A mì si pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Yɛnŋɛlɛ na wa naayeri, li yaa we saga mbe we tunŋgo ki yɔn. Woro mbele li tunmbyeele, we yaa yiri mbe to mbogo ki na mbege kan. Yoro wo na, ye tasaga woro wa Zheruzalɛmu ca ki ni, fanŋga kpɛ woro ye ni ki ca ŋga ki go na, pe se ka nawa to ye na laga ki ni fyew.»
20 Então, lhes respondi: o Deus dos céus é quem nos dará bom êxito; nós, seus servos, nos disporemos e reedificaremos; vós, todavia, não tendes parte, nem direito, nem memorial em Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.