Juízes 11
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs VC
1 Galaadi tara fɛnnɛ naŋa wà la pye wa, ŋa wìla pye malaga gbɔnfɔ wɛlɛwɛ. Pàa pye naa yinri Zhɛfite, naa to wi yinri Galaadi. Galaadi wìla Zhɛfite wi se nanjaa wa na.
1 Jefté, o galaadita, era. um valente guerreiro, filho de Galaad e duma meretriz.
2 Galaadi wi japɔrɔwɔ wìla pinambiile se wi kan fun. Naa pàa kaa yiri ma lɛ, a pè si Zhɛfite wi purɔ maa pye fɔ: «Ma se ya kɔrɔgɔ li laga we to go ki ni, katugu ma yɛn jɛlɛ wa yɛgɛ pinambyɔ.»
2 A mulher de Galaad deu-lhe filhos, e estes, tendo crescido, expulsaram Jefté, dizendo: Tu não herdarás nada na casa de nosso pai, porque és um bastardo.
3 Kì pye ma, a Zhɛfite wì si fe ma lali wi to seyɛɛnlɛ pe ni, ma saa cɛn wa Tɔbu tara. A lejagala pèle si saa taga wi na, a paa yanri ja.
3 Jefté afastou-se de seus irmãos e fixou-se na terra de Tob. Alguns homens miseráveis reuniram-se a ele e tomaram parte em suas incursões.
4 Ki kagala ke puŋgo na, a Amɔ cɛnlɛ woolo pè si yiri na malaga gbɔɔn Izirayɛli woolo pe ni.
4 Algum tempo depois, os amonitas entraram em luta contra Israel.
5 Naa Amɔ cɛnlɛ woolo pàa ka saa to Izirayɛli woolo pe na sanga ŋa ni, a Galaadi tara lelɛɛlɛ pè si kari ma saa Zhɛfite wi lagaja wa Tɔbu tara.
5 Os habitantes de Galaad, vendo-se assim atacados, foram em busca de Jefté na terra de Tob
6 A pè suu pye fɔ: «Pan ma pye we maliŋgbɔɔnlɔ to, ma keli we yɛgɛ we sa malaga gbɔn Amɔ cɛnlɛ woolo pe ni.»
6 e disseram-lhe: Vem: serás o nosso chefe, e combateremos os amonitas.
7 Ɛɛn fɔ, a Zhɛfite wì si Galaadi tara lelɛɛlɛ pe pye fɔ: «Yàa na panra, mala purɔ mala wɔ wa na to go ki ni. Yiŋgi na, ye kaa na jɔlɔ koni, a yè si pan na kɔrɔgɔ?»
7 Jefté, porém, respondeu: Vós, que sois meus inimigos, tendo-me expulsado da casa de meu pai, por que vindes a mim agora que estais em aperto?
8 A Galaadi tara lelɛɛlɛ pè suu pye fɔ: «Ko kì si ti wè pan ma kɔrɔgɔ koni, jaŋgo ma pinlɛ we ni mbe sa malaga gbɔn Amɔ cɛnlɛ woolo pe ni; pa ma yaa cɛn we ni fuun we go na, woro Galaadi tara fɛnnɛ we ni fuun we go na.»
8 Os anciãos de Galaad disseram-lhe: Foi {precisamente} por isso que viemos agora ter contigo, para que venhas conosco e combatas contra os filhos de Amon, e sejas o nosso chefe, o chefe de todo o povo de Galaad.
9 A Zhɛfite wì si Galaadi tara lelɛɛlɛ pe pye fɔ: «Na yaga na lɛ mbe kari na ni mbe sa malaga ki gbɔn Amɔ cɛnlɛ woolo pe ni, na Yawe Yɛnŋɛlɛ li ka pe le na kɛɛ, pa kona muwi mi yaa cɛn ye go na dɛ?»
9 Jefté disse-lhes: Se vós me conduzirdes para lutar contra os amonitas, e o Senhor mos entregar nas mãos, serei o vosso chefe.
10 Kona, a Galaadi tara lelɛɛlɛ pè si Zhɛfite wi pye fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ li pye we sɛrɛfɔ, ŋga mà yo na we sigi pye we.»
10 Os anciãos responderam-lhe: O Senhor seja testemunha entre nós de que faremos tudo o que disseste!
11 Kì pye ma, a Zhɛfite wì si pinlɛ Galaadi tara lelɛɛlɛ pe ni ma kari. A leele pè suu tɛgɛ pe to konaa pe maliŋgbɔɔnlɔ to. Sɛnrɛ nda pàa yo ma yere ti na, a Zhɛfite wì si ti ni fuun ti yo Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ na, wa Mizipa ca.
11 E Jefté partiu com os anciãos de Galaad. O povo proclamou-o seu chefe e general, e Jefté repetiu diante do Senhor, em Masfa, tudo o que acabara de dizer.
12 Kona, a Zhɛfite wì si pitunmbolo torogo wa Amɔ cɛnlɛ woolo pe wunlunaŋa wi yeri ma yo fɔ: «Yiŋgi kì ye mi naa mboro we sɔgɔwɔ, a mà si pan mbe to na tara woolo pe na malaga ni?»
12 Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas para lhe dizer: Que tens tu contra mim para que me venhas combater em minha terra?
13 A Amɔ cɛnlɛ woolo pe wunlunaŋa wì si Zhɛfite wi pitunmbolo pe pye fɔ: «Ko pan ma, katugu naa Izirayɛli woolo pàa yiri wa Ezhipiti tara, pàa na tara ti shɔ, maga lɛ wa Arinɔ lafogo ki na fɔ ma saa gbɔn wa Yabɔki lafogo ki na, konaa ma saa gbɔn wa Zhuridɛn gbaan wi na. Koni ki tara laga ki kan na yeri yɛyinŋge na.»
13 O rei respondeu-lhes: Israel, vindo do Egito, tomou a minha terra desde o Arnon até Jaboc e até o Jordão. Devolve-mo agora, pois, pacificamente.
14 A Zhɛfite wì si pitunmbolo pele torogo naa fɔnŋgɔ wa Amɔ cɛnlɛ woolo pe wunlunaŋa wi yeri,
14 Jefté mandou nova embaixada ao rei dos amonitas,
15 a pè saa wi pye ma yo fɔ: «Zhɛfite wì yo fɔ: ‹Izirayɛli woolo pe sila Mowabu cɛnlɛ woolo pe tara ti shɔ, pe sila si Amɔ cɛnlɛ woolo pe tara ti shɔ.›
15 dizendo-lhe: Assim fala Jefté: Israel não se apoderou nem do território de Moab, nem da terra dos filhos de Amon.
16 Katugu na Izirayɛli woolo pàa yiri wa Ezhipiti tara, gbinri wo pàa pari ma toro fɔ ma saa gbɔn wa Kɔgɔje yɛɛn wi na konaa ma saa gbɔn wa Kadɛshi ca ki na.
16 Quando saiu do Egito, Israel marchou pelo deserto até o mar Vermelho, e chegou a Cades.
17 Kona, a pè si pitunmbolo torogo wa Edɔmu tara wunlunaŋa wi yeri maa pye fɔ: ‹Ma yɛɛ yaga wɔɔn tara ti pari we toro.› Ɛɛn fɔ, a wì si je. A pè si pitunmbolo torogo wa Mowabu tara wunlunaŋa wi yeri fun maa yɛnri. A wo fun wì je. A Izirayɛli woolo pè si koro wa Kadɛshi ca.
17 Mandou então mensageiros ao rei de Edom, pedindo-lhe a permissão de passar pela sua terra; mas o rei de Edom não o consentiu. Fez o mesmo pedido ao rei de Moab, que tampouco lhe deu passagem. Israel deteve-se, pois, em Cades.
18 Ko puŋgo na, a pè si gbinri konɔ li lɛ ma Edɔmu tara naa Mowabu tara ti sɔlɔgɔ ma kari ma saa yiri wa Mowabu tara ti yɔnlɔ yirisaga kɛɛ yeri, mɛɛ pe paara yinrɛ ti kankan ma cɛn wa Arinɔ lafogo ki kɛɛ ŋga na. Pe sila ye wa Mowabu tara ti ni; katugu Arinɔ lafogo ko ki yɛn Mowabu tara ti kɔnlɔ le.
18 Retomou em seguida sua marcha pelo deserto, e contornou as terras de Edom e de Moab; chegando à parte oriental da terra de Moab, acampou na outra banda do Arnon, sem contudo penetrar na terra de Moab, cuja fronteira é o Arnon.
19 Kona, a Izirayɛli woolo pè si pitunmbolo torogo wa Amɔri cɛnlɛ woolo pe wunlunaŋa Sihɔn wi yeri, wo la pye ma cɛn wa Ɛshibɔn ca, maa pye fɔ: ‹Ma yɛɛ yaga, wɔɔn tara ti pari we toro, we sa gbɔn wa laga ŋga waa kee.›
19 Dali, Israel mandou ainda mensageiros a Seon, rei dos amorreus, em Hesebon pedindo-lhe que os deixasse passar pela sua terra, para que chegassem à deles.
20 Ɛɛn fɔ, wunlunaŋa Sihɔn wì sila taga Izirayɛli woolo pe na, ki kala na, wi sila yɛnlɛ poo tara ti pari pe toro. A wì suu woolo pe ni fuun pe gbogolo ma saa maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga kan ma cɛn wa Yaza ca, mɛɛ to Izirayɛli woolo pe na malaga ni.
20 Seon, porém, não teve bastante confiança em Israel para deixá-lo atravessar o seu território; antes, ajuntando todas as suas tropas, acampou em Jasa, e atacou Israel.
21 Ɛɛn fɔ, a Yawe Yɛnŋɛlɛ, Izirayɛli woolo Yɛnŋɛlɛ lì si Sihɔn naa wi maliŋgbɔɔnlɔ pe ni fuun pe le Izirayɛli woolo pe kɛɛ, a pè ya pe ni. Amɔri cɛnlɛ woolo pàa pye ma cɛn tara ti laga ŋga fuun ni, Izirayɛli woolo pàa ki shɔ maga ta.
21 O Senhor, Deus de Israel, entregou-o com todo o seu povo nas mãos de Israel, que o derrotou, e conquistou todas as terras dos amorreus que habitavam naquela região;
22 Pàa Amɔri cɛnlɛ woolo pe tara ti ni fuun ti shɔ mari ta, maga lɛ wa Arinɔ lafogo ki na fɔ ma saa gbɔn wa Yabɔki lafogo ki na, konaa maga lɛ wa gbinri wi na fɔ ma saa gbɔn wa Zhuridɛn gbaan wi na.
22 tomou toda a terra dos amorreus, desde o Arnon até Jaboc, e desde o deserto até o Jordão.
23 Koni, naa Yawe Yɛnŋɛlɛ, Izirayɛli woolo Yɛnŋɛlɛ lì kaa Amɔri cɛnlɛ woolo pe purɔ ma pe tara ti kan Izirayɛli woolo pe yeri, mɛlɛ mboro wo nɛɛ jaa mberi shɔ pe yeri?
23 Agora que o Senhor, Deus de Israel, expulsou os amorreus diante de seu povo de Israel, tu pretendes possuir a sua terra?
24 Ma yarisunŋgo Kemɔshi kì tara nda fuun kan ma yeri ti pye ma woro, ma siri ta ma woro le? Yawe Yɛnŋɛlɛ, we Yɛnŋɛlɛ lo fun lì tara nda fuun kan we yeri, we seri ta fun ti pye we woro le?
24 Porventura não tens a posse do que te deu a conquistar o teu deus Camos? E nós, por que não possuiríamos tudo aquilo que o Senhor, nosso Deus, expulsou diante de nós?
25 Ma yɛn naga jate ma mbɔnrɔ Zipɔri pinambyɔ Balaki ŋa wìla pye Mowabu tara wunlunaŋa wi na wi le? Wi sila yɛnlɛ mbe kendige wɔ Izirayɛli woolo pe ni, wi sila si malaga gbɔn pe ni.
25 Serias tu melhor do que Balac, filho de Sefor, rei de Moab? Porventura disputou ele com os israelitas, ou combateu contra eles?
26 Wele, naa Izirayɛli woolo pè pan ma cɛn wa Ɛshibɔn ca, naa wa Aroyɛri ca, naa ti kanŋgara na cara ti ni, konaa cara nda fuun ti yɛn wa Arinɔ lafogo ki yɔn na ti ni, yɛlɛ yɛn ki yɛlɛ cɛnmɛ taanri (300). Yiŋgi na ki wagati wi ni, ye sila siri shɔ pe yeri?
26 Eis já trezentos anos que Israel habita em Hesebon e em suas aldeias, em Aroer e em suas aldeias, e em todas as cidades banhadas pelo Arnon. Por que não lhe tiraste estas terras durante todo esse tempo?
27 Mi wo na, mi si kala la kpɛ jɔgɔ ma na, ɛɛn fɔ mboro maa kapege piin na na, ma pan na malaga gbɔɔn na ni. Yawe Yɛnŋɛlɛ na li yɛn kiti kɔnfɔ, li kiti kɔn Izirayɛli setirige piile poro naa Amɔ cɛnlɛ woolo pe sɔgɔwɔ.»
27 Não sou eu, pois, que te faço dano, mas és tu mesmo que te prejudicas, declarando-me guerra. Que o Senhor, o Juiz, se pronuncie hoje entre os israelitas e os amonitas!
28 Ɛɛn fɔ, Amɔ cɛnlɛ woolo pe wunlunaŋa wi sila sɛnrɛ nda Zhɛfite wìla yo wi kan ti jate.
28 Mas o rei dos amonitas não quis ouvir nada do que Jefté lhe mandara dizer.
29 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ li yinnɛ lì si tigi ma ye Zhɛfite wi ni. A wì si Galaadi tara naa Manase tara ti pari ma toro; ko puŋgo na, a wì si kari wa Mizipe ca, wa Galaadi tara, mɛɛ yiri le mbe sa to Amɔ cɛnlɛ woolo pe na.
29 O Espírito do Senhor desceu sobre Jefté, e ele, atravessando Galaad e Manassés, passou dali até Masfa de Galaad, de onde marchou contra os amonitas.
30 A Zhɛfite wì si yɔn fɔlɔ kɔn Yawe Yɛnŋɛlɛ li yeri ma yo fɔ: «Na maga Amɔ cɛnlɛ woolo pe le na kɛɛ,
30 Jetfé fez ao Senhor este voto:
31 na mi ka ya pe ni mbe yiri wa pe yeri mbe pan yinŋge, yaraga yɛnwege ŋga fuun ka keli mbe yiri wa na go mbe pan mbanla fili, mi yaa ki tɛgɛ ki yɛ ma kan, mbege wɔ saraga sogowogo ma yeri.»
31 Se me entregardes nas mãos os amonitas, aquele que sair das portas de minha casa ao meu encontro, quando eu voltar vitorioso dos filhos de Amon, será consagrado ao Senhor, e eu o oferecerei em holocausto.
32 A Zhɛfite wì si kari ma saa to Amɔ cɛnlɛ woolo pe na, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si pe le wi kɛɛ.
32 Jefté marchou contra os amonitas, e o Senhor lhos entregou.
33 A wì si pe gbo fɔ jɛŋgɛ, ma ca nafa ko shɔ pe yeri, maga lɛ wa Aroyɛri ca ki na fɔ ma saa gbɔn wa Miniti ca ki na, fɔ ma saa gbɔn Abɛli Keramimu ca ki na. A Amɔ cɛnlɛ woolo pè si go sogo ma Izirayɛli woolo pe kan.
33 Ele os derrotou desde Aroer até as proximidades de Menit, e até Abel-Queramim, tomando-lhes vinte aldeias. E os amonitas, com este terrível golpe, foram humilhados perante Israel.
34 Malaga ki kɔŋgɔlɔ, a Zhɛfite wì si sɔngɔrɔ ma kari wa pe yeri wa Mizipa ca. Wi mbe wele, mɛɛ wi sumborombyɔ wi yan wila yoo pimbigile ke magala li na, na paan mboo fili. Wo nuŋgba wìla pye wi yeri wi pyɔ. Pinambyɔ sila pye wi yeri, sumborombyɔ wa yɛgɛ sila pye wi yeri naa.
34 Ora, voltando Jefté para a sua casa em Masfa, eis que sua filha saiu-lhe ao encontro com tamborins e danças. Era a sua única filha, porque, afora ela, não tinha filho nem filha.
35 Naa Zhɛfite wìla kaa wi yan sanga ŋa ni, jatere piriwɛn pi kala na, a wì suu yɛɛra yaripɔrɔ ti walagi, ma sho fɔ: «E, na sumborombyɔ, mà kayaŋga le na ni. Mboro ma yɛn na jɔlɔgɔ gbɔgɔ ki go ye. Katugu mì yɔn fɔlɔ kɔn Yawe Yɛnŋɛlɛ li yeri, mi se ya mbe yɔn sɔngɔrɔ naa.»
35 Quando a viu, rasgou as suas vestes: Ah, minha filha, exclamou ele, tu me acabrunhas de dor, e estás no número daqueles que causam a minha infelicidade! Fiz ao Senhor um voto que não posso revogar.
36 A wi sumborombyɔ wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Na to, na kaa pye mà yɔn kan Yawe Yɛnŋɛlɛ li yeri, ŋga mà yo li kan, maga pye ma na na; katugu lì ti a mà kayaŋga wɔ ma mbɛnfɛnnɛ, Amɔ cɛnlɛ woolo pe ni.»
36 Meu pai, disse ela, se fizeste um voto ao Senhor, trata-me segundo o que prometeste, agora que o Senhor te vingou de teus inimigos, os amonitas.
37 A wì suu to wi pye naa fɔ: «Mi yɛn na yaraga nuŋgba yɛnri ma yeri. Maga yaga, ma yeyɛn shyɛn kan na yeri. Mi naa na nimbiile pe ni we yaa kari saa yanri wa yanwira ti na mbaa gbele wa; katugu mi yaa ku na mi fa naŋa kala jɛn.»
37 E ajuntou: Concede-me somente isto: Deixa-me que vá sobre as colinas durante dois meses, para chorar a minha virgindade com as minhas amigas.
38 A Zhɛfite wì suu pye fɔ: «Ta kee.» A wì suu yaga, a wì kari ma saa yeŋge shyɛn ki pye. A wo naa wi nimbiile pe ni pè si kari wa yanwira ti na, ma saa na gbele wa wi naŋa kala mbajɛnwɛ pi kala na.
38 Vai, disse-lhe ele. E deu-lhe dois meses de liberdade. Ela foi com as suas companheiras, e chorou a sua virgindade sobre as colinas.
39 Naa yeyɛn shyɛn yìla kaa tin, a wì si sɔngɔrɔ wa wi to wi yeri. A wi to wì suu tɛgɛ ma yɔn fɔlɔ na wìla lɛ li tɔn. Wìla ku maga ta wi fa naŋa kala jɛn.
39 Passado o prazo, voltou para seu pai, e ele cumpriu o voto que tinha feito. Ela não tinha conhecido varão.
40 Yɛlɛ pyew, Izirayɛli tara sumbonɔ pe ma kari ma saa gbele Galaadi tara fɛnnɛ naŋa Zhɛfite wi sumborombyɔ wi kala na fɔ ma saa gbɔn piliye tijɛrɛ.
40 Daqui veio este costume, em Israel, que todos os anos as jovens israelitas reúnem-se para chorar durante quatro dias a filha de Jefté, o galaadita.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.