Juízes 11
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NTLH
1 Galaadi tara fɛnnɛ naŋa wà la pye wa, ŋa wìla pye malaga gbɔnfɔ wɛlɛwɛ. Pàa pye naa yinri Zhɛfite, naa to wi yinri Galaadi. Galaadi wìla Zhɛfite wi se nanjaa wa na.
1 Jefté, da região de Gileade, era um soldado valente. O seu pai se chamava Gileade, e a sua mãe era uma prostituta.
2 Galaadi wi japɔrɔwɔ wìla pinambiile se wi kan fun. Naa pàa kaa yiri ma lɛ, a pè si Zhɛfite wi purɔ maa pye fɔ: «Ma se ya kɔrɔgɔ li laga we to go ki ni, katugu ma yɛn jɛlɛ wa yɛgɛ pinambyɔ.»
2 A esposa de Gileade também teve filhos. Quando cresceram, eles expulsaram Jefté, dizendo: — Você não vai herdar nada do nosso pai porque é filho de outra mulher.
3 Kì pye ma, a Zhɛfite wì si fe ma lali wi to seyɛɛnlɛ pe ni, ma saa cɛn wa Tɔbu tara. A lejagala pèle si saa taga wi na, a paa yanri ja.
3 Jefté fugiu dos seus irmãos e foi morar na terra de Tobe. Lá alguns homens ordinários se juntaram a ele, e andavam juntos.
4 Ki kagala ke puŋgo na, a Amɔ cɛnlɛ woolo pè si yiri na malaga gbɔɔn Izirayɛli woolo pe ni.
4 Algum tempo depois os amonitas foram guerrear contra o povo de Israel.
5 Naa Amɔ cɛnlɛ woolo pàa ka saa to Izirayɛli woolo pe na sanga ŋa ni, a Galaadi tara lelɛɛlɛ pè si kari ma saa Zhɛfite wi lagaja wa Tɔbu tara.
5 Quando isso aconteceu, os chefes de Gileade foram buscar Jefté na terra de Tobe
6 A pè suu pye fɔ: «Pan ma pye we maliŋgbɔɔnlɔ to, ma keli we yɛgɛ we sa malaga gbɔn Amɔ cɛnlɛ woolo pe ni.»
6 e disseram: — Venha com a gente e seja o nosso chefe na guerra contra os amonitas.
7 Ɛɛn fɔ, a Zhɛfite wì si Galaadi tara lelɛɛlɛ pe pye fɔ: «Yàa na panra, mala purɔ mala wɔ wa na to go ki ni. Yiŋgi na, ye kaa na jɔlɔ koni, a yè si pan na kɔrɔgɔ?»
7 Jefté respondeu: — Eu sei que vocês me odeiam; e odeiam tanto, que me fizeram sair da casa do meu pai. Como é que vocês vêm me pedir ajuda, agora que estão em dificuldade?
8 A Galaadi tara lelɛɛlɛ pè suu pye fɔ: «Ko kì si ti wè pan ma kɔrɔgɔ koni, jaŋgo ma pinlɛ we ni mbe sa malaga gbɔn Amɔ cɛnlɛ woolo pe ni; pa ma yaa cɛn we ni fuun we go na, woro Galaadi tara fɛnnɛ we ni fuun we go na.»
8 — Nós viemos falar com você porque queremos que comande todo o povo de Gileade na luta contra os amonitas! — responderam eles.
9 A Zhɛfite wì si Galaadi tara lelɛɛlɛ pe pye fɔ: «Na yaga na lɛ mbe kari na ni mbe sa malaga ki gbɔn Amɔ cɛnlɛ woolo pe ni, na Yawe Yɛnŋɛlɛ li ka pe le na kɛɛ, pa kona muwi mi yaa cɛn ye go na dɛ?»
9 Jefté disse: — Se me levarem de volta para casa a fim de lutar contra os amonitas, e se o
10 Kona, a Galaadi tara lelɛɛlɛ pè si Zhɛfite wi pye fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ li pye we sɛrɛfɔ, ŋga mà yo na we sigi pye we.»
10 Eles responderam: — Sim. Nós faremos como você diz. O
11 Kì pye ma, a Zhɛfite wì si pinlɛ Galaadi tara lelɛɛlɛ pe ni ma kari. A leele pè suu tɛgɛ pe to konaa pe maliŋgbɔɔnlɔ to. Sɛnrɛ nda pàa yo ma yere ti na, a Zhɛfite wì si ti ni fuun ti yo Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ na, wa Mizipa ca.
11 Aí Jefté foi com os chefes de Gileade, e o povo o colocou como governador e chefe. E em Mispa, na presença do Senhor , Jefté fez o povo jurar que faria tudo o que havia sido dito.
12 Kona, a Zhɛfite wì si pitunmbolo torogo wa Amɔ cɛnlɛ woolo pe wunlunaŋa wi yeri ma yo fɔ: «Yiŋgi kì ye mi naa mboro we sɔgɔwɔ, a mà si pan mbe to na tara woolo pe na malaga ni?»
12 Então Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas. Os mensageiros disseram: — O que é que vocês têm contra mim? Por que invadiram o meu país?
13 A Amɔ cɛnlɛ woolo pe wunlunaŋa wì si Zhɛfite wi pitunmbolo pe pye fɔ: «Ko pan ma, katugu naa Izirayɛli woolo pàa yiri wa Ezhipiti tara, pàa na tara ti shɔ, maga lɛ wa Arinɔ lafogo ki na fɔ ma saa gbɔn wa Yabɔki lafogo ki na, konaa ma saa gbɔn wa Zhuridɛn gbaan wi na. Koni ki tara laga ki kan na yeri yɛyinŋge na.»
13 O rei dos amonitas respondeu: — Quando os israelitas saíram do Egito, tomaram a minha terra, desde o rio Arnom até os rios Jaboque e Jordão. Agora, sem luta, vocês devem devolver a minha terra.
14 A Zhɛfite wì si pitunmbolo pele torogo naa fɔnŋgɔ wa Amɔ cɛnlɛ woolo pe wunlunaŋa wi yeri,
14 Jefté mandou outros mensageiros ao rei dos amonitas
15 a pè saa wi pye ma yo fɔ: «Zhɛfite wì yo fɔ: ‹Izirayɛli woolo pe sila Mowabu cɛnlɛ woolo pe tara ti shɔ, pe sila si Amɔ cɛnlɛ woolo pe tara ti shɔ.›
15 com a seguinte resposta: — O povo de Israel não tomou a terra de Moabe nem a terra de Amom.
16 Katugu na Izirayɛli woolo pàa yiri wa Ezhipiti tara, gbinri wo pàa pari ma toro fɔ ma saa gbɔn wa Kɔgɔje yɛɛn wi na konaa ma saa gbɔn wa Kadɛshi ca ki na.
16 Quando os israelitas saíram do Egito, foram pelo deserto até o golfo de Ácaba e daí até Cades.
17 Kona, a pè si pitunmbolo torogo wa Edɔmu tara wunlunaŋa wi yeri maa pye fɔ: ‹Ma yɛɛ yaga wɔɔn tara ti pari we toro.› Ɛɛn fɔ, a wì si je. A pè si pitunmbolo torogo wa Mowabu tara wunlunaŋa wi yeri fun maa yɛnri. A wo fun wì je. A Izirayɛli woolo pè si koro wa Kadɛshi ca.
17 Eles mandaram mensageiros ao rei dos edomitas, pedindo licença para passar pelas suas terras, mas ele não deixou. Então os israelitas pediram a mesma coisa ao rei de Moabe, porém ele também não deixou. Por isso os israelitas ficaram em Cades.
18 Ko puŋgo na, a pè si gbinri konɔ li lɛ ma Edɔmu tara naa Mowabu tara ti sɔlɔgɔ ma kari ma saa yiri wa Mowabu tara ti yɔnlɔ yirisaga kɛɛ yeri, mɛɛ pe paara yinrɛ ti kankan ma cɛn wa Arinɔ lafogo ki kɛɛ ŋga na. Pe sila ye wa Mowabu tara ti ni; katugu Arinɔ lafogo ko ki yɛn Mowabu tara ti kɔnlɔ le.
18 — Eles foram pelo deserto. Rodearam a terra dos edomitas e dos moabitas e chegaram até a parte leste de Moabe, no outro lado do rio Arnom. Acamparam ali, mas não atravessaram o rio porque estava na fronteira de Moabe.
19 Kona, a Izirayɛli woolo pè si pitunmbolo torogo wa Amɔri cɛnlɛ woolo pe wunlunaŋa Sihɔn wi yeri, wo la pye ma cɛn wa Ɛshibɔn ca, maa pye fɔ: ‹Ma yɛɛ yaga, wɔɔn tara ti pari we toro, we sa gbɔn wa laga ŋga waa kee.›
19 Aí os israelitas mandaram mensageiros a Seom, o rei amorreu de Hesbom, e pediram licença para atravessar aquele país a fim de poderem chegar à sua terra.
20 Ɛɛn fɔ, wunlunaŋa Sihɔn wì sila taga Izirayɛli woolo pe na, ki kala na, wi sila yɛnlɛ poo tara ti pari pe toro. A wì suu woolo pe ni fuun pe gbogolo ma saa maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga kan ma cɛn wa Yaza ca, mɛɛ to Izirayɛli woolo pe na malaga ni.
20 Mas Seom não deixou. Levou todo o seu exército, acampou em Jasa e atacou o povo de Israel.
21 Ɛɛn fɔ, a Yawe Yɛnŋɛlɛ, Izirayɛli woolo Yɛnŋɛlɛ lì si Sihɔn naa wi maliŋgbɔɔnlɔ pe ni fuun pe le Izirayɛli woolo pe kɛɛ, a pè ya pe ni. Amɔri cɛnlɛ woolo pàa pye ma cɛn tara ti laga ŋga fuun ni, Izirayɛli woolo pàa ki shɔ maga ta.
21 Mas o Senhor , o Deus de Israel, fez com que os israelitas derrotassem Seom e todos os seus homens. E assim os israelitas conquistaram toda a terra que era dos amorreus.
22 Pàa Amɔri cɛnlɛ woolo pe tara ti ni fuun ti shɔ mari ta, maga lɛ wa Arinɔ lafogo ki na fɔ ma saa gbɔn wa Yabɔki lafogo ki na, konaa maga lɛ wa gbinri wi na fɔ ma saa gbɔn wa Zhuridɛn gbaan wi na.
22 Tomaram toda a terra dos amorreus: desde o rio Arnom, ao Sul, até o rio Jaboque, ao Norte; e, desde o deserto, a Leste, até o rio Jordão, a Oeste.
23 Koni, naa Yawe Yɛnŋɛlɛ, Izirayɛli woolo Yɛnŋɛlɛ lì kaa Amɔri cɛnlɛ woolo pe purɔ ma pe tara ti kan Izirayɛli woolo pe yeri, mɛlɛ mboro wo nɛɛ jaa mberi shɔ pe yeri?
23 Assim, foi o Senhor , o Deus de Israel, quem expulsou os amorreus para o seu povo, os israelitas.
24 Ma yarisunŋgo Kemɔshi kì tara nda fuun kan ma yeri ti pye ma woro, ma siri ta ma woro le? Yawe Yɛnŋɛlɛ, we Yɛnŋɛlɛ lo fun lì tara nda fuun kan we yeri, we seri ta fun ti pye we woro le?
24 E agora vocês querem tentar tomar a terra de volta? Podem ficar com tudo o que Quemos, o deus de vocês, lhes deu. — Mas nós vamos ficar com tudo o que o
25 Ma yɛn naga jate ma mbɔnrɔ Zipɔri pinambyɔ Balaki ŋa wìla pye Mowabu tara wunlunaŋa wi na wi le? Wi sila yɛnlɛ mbe kendige wɔ Izirayɛli woolo pe ni, wi sila si malaga gbɔn pe ni.
25 Você pensa que é melhor do que Balaque, filho de Zipor, que era rei de Moabe? Será que alguma vez ele desafiou Israel? Quando foi que ele guerreou contra nós?
26 Wele, naa Izirayɛli woolo pè pan ma cɛn wa Ɛshibɔn ca, naa wa Aroyɛri ca, naa ti kanŋgara na cara ti ni, konaa cara nda fuun ti yɛn wa Arinɔ lafogo ki yɔn na ti ni, yɛlɛ yɛn ki yɛlɛ cɛnmɛ taanri (300). Yiŋgi na ki wagati wi ni, ye sila siri shɔ pe yeri?
26 Durante trezentos anos o povo de Israel morou em Hesbom e Aroer. Morou também nas cidades vizinhas e em todas as outras cidades das margens do rio Arnom. Por que foi que vocês não tomaram essas cidades de volta durante todo esse tempo?
27 Mi wo na, mi si kala la kpɛ jɔgɔ ma na, ɛɛn fɔ mboro maa kapege piin na na, ma pan na malaga gbɔɔn na ni. Yawe Yɛnŋɛlɛ na li yɛn kiti kɔnfɔ, li kiti kɔn Izirayɛli setirige piile poro naa Amɔ cɛnlɛ woolo pe sɔgɔwɔ.»
27 Não! Eu não fiz nada de errado contra vocês. Vocês é que fazem mal, querendo lutar contra mim. O Senhor é o juiz. Ele decidirá hoje entre os israelitas e os amonitas.
28 Ɛɛn fɔ, Amɔ cɛnlɛ woolo pe wunlunaŋa wi sila sɛnrɛ nda Zhɛfite wìla yo wi kan ti jate.
28 Mas o rei dos amonitas não quis ouvir a mensagem que Jefté havia mandado.
29 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ li yinnɛ lì si tigi ma ye Zhɛfite wi ni. A wì si Galaadi tara naa Manase tara ti pari ma toro; ko puŋgo na, a wì si kari wa Mizipe ca, wa Galaadi tara, mɛɛ yiri le mbe sa to Amɔ cɛnlɛ woolo pe na.
29 Então o Espírito do Senhor dominou Jefté, e ele atravessou Gileade e Manassés e voltou para Mispa, em Gileade. Dali foi para Amom
30 A Zhɛfite wì si yɔn fɔlɔ kɔn Yawe Yɛnŋɛlɛ li yeri ma yo fɔ: «Na maga Amɔ cɛnlɛ woolo pe le na kɛɛ,
30 e prometeu ao Senhor o seguinte: — Se fizeres com que eu vença os amonitas,
31 na mi ka ya pe ni mbe yiri wa pe yeri mbe pan yinŋge, yaraga yɛnwege ŋga fuun ka keli mbe yiri wa na go mbe pan mbanla fili, mi yaa ki tɛgɛ ki yɛ ma kan, mbege wɔ saraga sogowogo ma yeri.»
31 eu queimarei em sacrifício aquele que sair primeiro da minha casa para me encontrar quando eu voltar da guerra. Eu o oferecerei em sacrifício a ti.
32 A Zhɛfite wì si kari ma saa to Amɔ cɛnlɛ woolo pe na, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si pe le wi kɛɛ.
32 Então Jefté atravessou o rio para lutar contra os amonitas, e o Senhor lhe deu a vitória.
33 A wì si pe gbo fɔ jɛŋgɛ, ma ca nafa ko shɔ pe yeri, maga lɛ wa Aroyɛri ca ki na fɔ ma saa gbɔn wa Miniti ca ki na, fɔ ma saa gbɔn Abɛli Keramimu ca ki na. A Amɔ cɛnlɛ woolo pè si go sogo ma Izirayɛli woolo pe kan.
33 Ele derrotou os amonitas desde Aroer até perto de Minite — vinte cidades ao todo — e continuou até Abel-Queramim. Houve uma grande matança, e os israelitas derrotaram os amonitas.
34 Malaga ki kɔŋgɔlɔ, a Zhɛfite wì si sɔngɔrɔ ma kari wa pe yeri wa Mizipa ca. Wi mbe wele, mɛɛ wi sumborombyɔ wi yan wila yoo pimbigile ke magala li na, na paan mboo fili. Wo nuŋgba wìla pye wi yeri wi pyɔ. Pinambyɔ sila pye wi yeri, sumborombyɔ wa yɛgɛ sila pye wi yeri naa.
34 Quando Jefté voltou para a sua casa, em Mispa, a sua filha saiu ao seu encontro, dançando e tocando pandeiro. Era filha única; ele não tinha mais nenhuma filha ou filho.
35 Naa Zhɛfite wìla kaa wi yan sanga ŋa ni, jatere piriwɛn pi kala na, a wì suu yɛɛra yaripɔrɔ ti walagi, ma sho fɔ: «E, na sumborombyɔ, mà kayaŋga le na ni. Mboro ma yɛn na jɔlɔgɔ gbɔgɔ ki go ye. Katugu mì yɔn fɔlɔ kɔn Yawe Yɛnŋɛlɛ li yeri, mi se ya mbe yɔn sɔngɔrɔ naa.»
35 Quando Jefté a viu, ficou desesperado, rasgou as suas roupas e disse: — Ah! Minha filha! Você está partindo o meu coração! Por que tem de ser você quem me vai fazer sofrer? Eu fiz uma promessa a Deus, o
36 A wi sumborombyɔ wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Na to, na kaa pye mà yɔn kan Yawe Yɛnŋɛlɛ li yeri, ŋga mà yo li kan, maga pye ma na na; katugu lì ti a mà kayaŋga wɔ ma mbɛnfɛnnɛ, Amɔ cɛnlɛ woolo pe ni.»
36 Ela respondeu: — Se o senhor fez uma promessa ao
37 A wì suu to wi pye naa fɔ: «Mi yɛn na yaraga nuŋgba yɛnri ma yeri. Maga yaga, ma yeyɛn shyɛn kan na yeri. Mi naa na nimbiile pe ni we yaa kari saa yanri wa yanwira ti na mbaa gbele wa; katugu mi yaa ku na mi fa naŋa kala jɛn.»
37 E continuou: — Só peço uma coisa: deixe que eu vá com as minhas amigas pelos montes e chore durante dois meses porque nunca chegarei a ser mãe.
38 A Zhɛfite wì suu pye fɔ: «Ta kee.» A wì suu yaga, a wì kari ma saa yeŋge shyɛn ki pye. A wo naa wi nimbiile pe ni pè si kari wa yanwira ti na, ma saa na gbele wa wi naŋa kala mbajɛnwɛ pi kala na.
38 E o pai deixou que ela fosse por dois meses. Então ela e as suas amigas saíram pelas montanhas, chorando porque ela nunca chegaria a ser mãe.
39 Naa yeyɛn shyɛn yìla kaa tin, a wì si sɔngɔrɔ wa wi to wi yeri. A wi to wì suu tɛgɛ ma yɔn fɔlɔ na wìla lɛ li tɔn. Wìla ku maga ta wi fa naŋa kala jɛn.
39 Depois dos dois meses, ela voltou para o pai. E ele fez o que havia prometido a Deus. Assim ela morreu virgem. Daí veio o costume de as mulheres israelitas
40 Yɛlɛ pyew, Izirayɛli tara sumbonɔ pe ma kari ma saa gbele Galaadi tara fɛnnɛ naŋa Zhɛfite wi sumborombyɔ wi kala na fɔ ma saa gbɔn piliye tijɛrɛ.
40 saírem durante quatro dias, todos os anos, para chorar pela filha de Jefté, o gileadita.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.