Jó 1
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NAA
1 Naŋa wà la pye wa Uzi tara, pàa pye naa yinri Zhɔbu. Ki naŋa wi nawa pìla pye ma filige wi na konaa ma pye lesinŋɛ. Wìla pye na fyɛ Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ, maa yɛɛ laga kapege pyege ki na.
1 Havia um homem na terra de Uz cujo nome era Jó. Este homem era íntegro e reto, temia a Deus e se desviava do mal.
2 Pinambiile kɔlɔshyɛn naa sumborombiile taanri wìla se.
2 Nasceram-lhe sete filhos e três filhas.
3 Simbaala waga kɔlɔshyɛn (7 000) pàa pye wi yeri, naa yɔngɔmɛye waga taanri (3 000) ni, naa nɛrɛ nda ti maa fali ti shyɛnzhyɛn tɛgɛsaga cɛnmɛ kaŋgurugo (500) ni, naa sofilele nɛɛlɛ cɛnmɛ kaŋgurugo (500) ni konaa tunmbyeele lɛgɛrɛ ni. Ki naŋa pàa pye naa jate ma wɛ yɔnlɔ yirisaga kɛɛ tara woolo pe ni fuun pe na.
3 Tinha sete mil ovelhas, três mil camelos, quinhentas juntas de bois e quinhentas jumentas. Também tinha muitíssima gente a seu serviço, de maneira que este homem era o maior de todos os do Oriente.
4 Zhɔbu wi pinambiile pàa koro na tooro pe yɛɛ yinrɛ ti ni na sɔgɔlɔ gbɔlɔ sori na nii. Pàa pye na pe nɔsepiile sumbonɔ pe yinri fun na nii na woo ja pe ni.
4 Os filhos dele iam às casas uns dos outros e faziam banquetes, cada um por sua vez, e mandavam convidar as suas três irmãs a comerem e beberem com eles.
5 Ɛɛn fɔ na ki liwɛn piliye yi ka toro sanga ŋa ni, Zhɔbu wi maa piile pe yeri mbe pan mbe pe pye kpoyi. Wi ma yiri faa pinliwɛ ni mbe saraga sogowogo wɔ pe ni fuun nuŋgba nuŋgba pe mɛgɛ ni; katugu wìla pye naa yɛɛ piin fɔ: «Kana ki mbe ya pye na piile pè kapege pye, kana pè Yɛnŋɛlɛ li mɛgɛ ki jɔgɔ wa pe kotogo na.» Pa Zhɔbu wìla pye naga piin ma sanga pyew.
5 Quando se encerrava um ciclo de banquetes, Jó chamava os seus filhos e os santificava; levantava-se de madrugada e oferecia holocaustos segundo o número de todos eles. Pois Jó pensava assim: “Talvez os meus filhos tenham pecado e blasfemado contra Deus em seu coração.” Jó fazia isso continuamente.
6 Ma si yala, pilige ka, a Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛye pè si kari wa Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ sɔgɔwɔ; a Sɔtanla fun wì si pan ma yere wa pe sɔgɔwɔ.
6 Num dia em que os filhos de Deus vieram apresentar-se diante do Senhor , veio também Satanás entre eles.
7 A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Sɔtanla wi yewe ma yo fɔ: «Ma yiri se yeri?» A Sɔtanla wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɔn sogo ma yo fɔ: «Mì saa tara ti maga, mari yanriyanri ma toro.»
7 Então o Senhor perguntou a Satanás: — De onde você vem? Satanás respondeu ao — De rodear a terra e passear por ela.
8 A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Sɔtanla wi yewe ma yo fɔ: «Naga yɛn ma, mala tunmbyee Zhɔbu wi kala li kɔrɔsi mali yan? Lere kpɛ woro wa tara na paa wi yɛn. Wi yɛn lere ŋa wi nawa pi yɛn ma filige wi na konaa ma pye lesinŋɛ. Wi maa fyɛ mi ŋa Yɛnŋɛlɛ na yɛgɛ, maa yɛɛ laga lali kapege pyege ki ni?»
8 E o Senhor disse a Satanás: — Você reparou no meu servo Jó? Não há ninguém como ele na terra. Ele é um homem íntegro e reto, que teme a Deus e se desvia do mal.
9 A Sɔtanla wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɔn sogo ma yo fɔ: «Naga yɛn ma, ma yo fɔ Zhɔbu wi yɛn na fyɛ mboro Yɛnŋɛlɛ ma yɛgɛ jaga wi le?
9 Então Satanás respondeu ao Senhor : — Será que é sem motivo que Jó teme a Deus?
10 Mboro ma ma yɛn naa go singi, wo naa wi go woolo konaa wi kɛɛ yaara ti ni fuun ti ni wi le? Màa kɛɛ tunŋgo ki ni fuun ki yɔn, wi yaayoro tì jaraga laga tara ti lagapyew ki ni.
10 Não é verdade que tu mesmo puseste uma cerca ao redor dele, da sua casa e de tudo o que ele tem? Abençoaste a obra de suas mãos, e os seus bens se multiplicaram na terra.
11 Ɛɛn fɔ ma kɛɛ ki yirige wi kɛɛ yaara to naa wi go woolo pe na ma wele; mì taga ki na ma yo wi yaa ma mɛgɛ ki jɔgɔ kpeŋgbeleŋgbe.»
11 Mas estende a tua mão e toca em tudo o que ele tem, para ver se ele não blasfema contra ti na tua face.
12 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Sɔtanla wi pye fɔ: «Wele, mùu kɛɛ yaara ti ni fuun ti yaga ma kɛɛ na. Ɛɛn fɔ maga ka jiri wo na.» Kona, a Sɔtanla wì si yiri le Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ sɔgɔwɔ ma kari.
12 Então o Senhor disse a Satanás: — Você pode fazer o que quiser com tudo o que ele tem; só não estenda a mão contra ele. Então Satanás saiu da presença do
13 Pilige ka, maga ta Zhɔbu wi pinambiile poro naa wi sumborombiile pe ni pàa pye na nii na duvɛn woo wa pe ndɔ lɛrɛfɔ wi go ki ni,
13 Um dia, quando os filhos e as filhas de Jó comiam e bebiam vinho na casa do irmão mais velho,
14 a pitunŋɔ wà si pan ma gbɔn wa Zhɔbu wi na, mɛɛ wi pye fɔ: «Falinɛrɛ tì pye na tunŋgo piin wa kɛrɛ, a sofile nɛɛlɛ paa nii le pe tanla.
14 veio um mensageiro a Jó e lhe disse: — Os bois estavam lavrando e as jumentas estavam pastando junto a eles.
15 A Sabe tara fɛnnɛ pèle si pan ma to we na fyɛlɛgɛ na, ma yaayoro ti yigi ma kari ti ni, mɔɔ tunmbyeele pe ni fuun pe gbo tokobi ni. Mi nuŋgba mì fe ma shɔ mbe pan mbege yo ma kan.»
15 De repente, os sabeus atacaram e levaram tudo. Mataram os servos a fio de espada. Só eu consegui escapar, para trazer a notícia.
16 Maa ta wìla pye na para bere, a pitunŋɔ wà yɛgɛ si pan naa, ma yo fɔ: «Yɛnŋɛlɛ gbanlaga kasɔn kì yiri wa naayeri ma to ma simbaala naa sikaala konaa tunmbyeele pe na, ma pe sogo ma pe kɔ pew. Mi nuŋgba mì fe ma shɔ mbe pan mbege yo ma kan.»
16 Enquanto este ainda falava, veio outro mensageiro e disse: — Fogo de Deus caiu do céu e queimou as ovelhas e os servos, destruindo todos eles. Só eu consegui escapar, para trazer a notícia.
17 Maa ta wìla pye na para bere, a pitunŋɔ wà yɛgɛ si pan naa, ma yo fɔ: «Kalide tara fɛnnɛ pèle pe yɛɛ kɔn ma yiri gbogolomɔ taanri, ma pan ma to yɔngɔmɛye pe na, ma pe yigi ma kari pe ni, ma tunmbyeele pe ni fuun pe gbo tokobi ni. Mi nuŋgba mì fe ma shɔ mbe pan mbege yo ma kan.»
17 Enquanto este ainda falava, veio outro mensageiro e disse: — Os caldeus se dividiram em três bandos, atacaram os camelos e os levaram embora. Mataram os servos a fio de espada. Só eu consegui escapar, para trazer a notícia.
18 Maa ta wìla pye na para bere, a pitunŋɔ wà yɛgɛ si pan naa, ma yo fɔ: «Ma pinambiile poro naa ma sumborombiile pe ni, pè pye na nii na duvɛn woo wa pe ndɔ lɛrɛfɔ wi go ki ni,
18 Também este ainda falava quando veio outro e disse: — Os seus filhos e as suas filhas estavam comendo e bebendo vinho na casa do irmão mais velho.
19 le ki yɔngɔlɔ nuŋgba ke ni, a tifɛliŋgbɔgɔ kà si yiri wa gbinri kɛɛ ki yeri, ma pan ma go ki yɛngɛlɛ tijɛrɛ ke gbɔn ŋgbanga ma ke jaanri. Go kì toori ma piile pe na, a pè ku. Mi nuŋgba mì fe ma shɔ mbe pan mbege yo ma kan.»
19 De repente, eis que se levantou um vento muito forte do lado do deserto e bateu contra os quatro cantos da casa. Ela caiu sobre os jovens, e eles morreram. Só eu consegui escapar, para trazer a notícia.
20 Kona, a Zhɔbu wì si yiri ma yere, maa derigbɔgɔ ki yigi maga wali, maa go ki kulu mbege naga fɔ kunwɔ kayaŋga gbɔn wi na; a wì si to tara maa yɛgɛ ki jiile wa tara ma Yɛnŋɛlɛ li gbɔgɔ.
20 Então Jó se levantou, rasgou o seu manto, rapou a cabeça, prostrou-se em terra e adorou.
21 A wì sho fɔ:
21 E disse: — Nu saí do ventre de minha mãe e nu voltarei. O
22 Wa ki kagala ŋgele ke ni fuun ke ni, Zhɔbu wi sila kapege pye. Wi sila yo mbe ye Yɛnŋɛlɛ li ni.
22 Em tudo isto Jó não pecou, nem atribuiu a Deus falta alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.