Jó 1
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARIB
1 Naŋa wà la pye wa Uzi tara, pàa pye naa yinri Zhɔbu. Ki naŋa wi nawa pìla pye ma filige wi na konaa ma pye lesinŋɛ. Wìla pye na fyɛ Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ, maa yɛɛ laga kapege pyege ki na.
1 Havia um homem na terra de Uz, cujo nome era Jó. Era homem íntegro e reto, que temia a Deus e se desviava do mal.
2 Pinambiile kɔlɔshyɛn naa sumborombiile taanri wìla se.
2 Nasceram-lhe sete filhos e três filhas.
3 Simbaala waga kɔlɔshyɛn (7 000) pàa pye wi yeri, naa yɔngɔmɛye waga taanri (3 000) ni, naa nɛrɛ nda ti maa fali ti shyɛnzhyɛn tɛgɛsaga cɛnmɛ kaŋgurugo (500) ni, naa sofilele nɛɛlɛ cɛnmɛ kaŋgurugo (500) ni konaa tunmbyeele lɛgɛrɛ ni. Ki naŋa pàa pye naa jate ma wɛ yɔnlɔ yirisaga kɛɛ tara woolo pe ni fuun pe na.
3 Possuía ele sete mil ovelhas, três mil camelos, quinhentas juntas de bois e quinhentas jumentas, tendo também muitíssima gente ao seu serviço; de modo que este homem era o maior de todos os do Oriente.
4 Zhɔbu wi pinambiile pàa koro na tooro pe yɛɛ yinrɛ ti ni na sɔgɔlɔ gbɔlɔ sori na nii. Pàa pye na pe nɔsepiile sumbonɔ pe yinri fun na nii na woo ja pe ni.
4 Iam seus filhos à casa uns dos outros e faziam banquetes cada um por sua vez; e mandavam convidar as suas três irmãs para comerem e beberem com eles.
5 Ɛɛn fɔ na ki liwɛn piliye yi ka toro sanga ŋa ni, Zhɔbu wi maa piile pe yeri mbe pan mbe pe pye kpoyi. Wi ma yiri faa pinliwɛ ni mbe saraga sogowogo wɔ pe ni fuun nuŋgba nuŋgba pe mɛgɛ ni; katugu wìla pye naa yɛɛ piin fɔ: «Kana ki mbe ya pye na piile pè kapege pye, kana pè Yɛnŋɛlɛ li mɛgɛ ki jɔgɔ wa pe kotogo na.» Pa Zhɔbu wìla pye naga piin ma sanga pyew.
5 E sucedia que, tendo decorrido o turno de dias de seus banquetes, enviava Jó e os santificava; e, levantando-se de madrugada, oferecia holocaustos segundo o número de todos eles; pois dizia Jó: Talvez meus filhos tenham pecado, e blasfemado de Deus no seu coração. Assim o fazia Jó continuamente.
6 Ma si yala, pilige ka, a Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛye pè si kari wa Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ sɔgɔwɔ; a Sɔtanla fun wì si pan ma yere wa pe sɔgɔwɔ.
6 Ora, chegado o dia em que os filhos de Deus vieram apresentar-se perante o Senhor, veio também Satanás entre eles.
7 A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Sɔtanla wi yewe ma yo fɔ: «Ma yiri se yeri?» A Sɔtanla wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɔn sogo ma yo fɔ: «Mì saa tara ti maga, mari yanriyanri ma toro.»
7 O Senhor perguntou a Satanás: Donde vens? E Satanás respondeu ao Senhor, dizendo: De rodear a terra, e de passear por ela.
8 A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Sɔtanla wi yewe ma yo fɔ: «Naga yɛn ma, mala tunmbyee Zhɔbu wi kala li kɔrɔsi mali yan? Lere kpɛ woro wa tara na paa wi yɛn. Wi yɛn lere ŋa wi nawa pi yɛn ma filige wi na konaa ma pye lesinŋɛ. Wi maa fyɛ mi ŋa Yɛnŋɛlɛ na yɛgɛ, maa yɛɛ laga lali kapege pyege ki ni?»
8 Disse o Senhor a Satanás: Notaste porventura o meu servo Jó, que ninguém há na terra semelhante a ele, homem íntegro e reto, que teme a Deus e se desvia do mal?
9 A Sɔtanla wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɔn sogo ma yo fɔ: «Naga yɛn ma, ma yo fɔ Zhɔbu wi yɛn na fyɛ mboro Yɛnŋɛlɛ ma yɛgɛ jaga wi le?
9 Então respondeu Satanás ao Senhor, e disse: Porventura Jó teme a Deus debalde?
10 Mboro ma ma yɛn naa go singi, wo naa wi go woolo konaa wi kɛɛ yaara ti ni fuun ti ni wi le? Màa kɛɛ tunŋgo ki ni fuun ki yɔn, wi yaayoro tì jaraga laga tara ti lagapyew ki ni.
10 Não o tens protegido de todo lado a ele, a sua casa e a tudo quanto tem? Tens abençoado a obra de suas mãos, e os seus bens se multiplicam na terra.
11 Ɛɛn fɔ ma kɛɛ ki yirige wi kɛɛ yaara to naa wi go woolo pe na ma wele; mì taga ki na ma yo wi yaa ma mɛgɛ ki jɔgɔ kpeŋgbeleŋgbe.»
11 Mas estende agora a tua mão, e toca-lhe em tudo quanto tem, e ele blasfemará de ti na tua face!
12 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Sɔtanla wi pye fɔ: «Wele, mùu kɛɛ yaara ti ni fuun ti yaga ma kɛɛ na. Ɛɛn fɔ maga ka jiri wo na.» Kona, a Sɔtanla wì si yiri le Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ sɔgɔwɔ ma kari.
12 Ao que disse o Senhor a Satanás: Eis que tudo o que ele tem está no teu poder; somente contra ele não estendas a tua mão. E Satanás saiu da presença do Senhor.
13 Pilige ka, maga ta Zhɔbu wi pinambiile poro naa wi sumborombiile pe ni pàa pye na nii na duvɛn woo wa pe ndɔ lɛrɛfɔ wi go ki ni,
13 Certo dia, quando seus filhos e suas filhas comiam e bebiam vinho em casa do irmão mais velho,
14 a pitunŋɔ wà si pan ma gbɔn wa Zhɔbu wi na, mɛɛ wi pye fɔ: «Falinɛrɛ tì pye na tunŋgo piin wa kɛrɛ, a sofile nɛɛlɛ paa nii le pe tanla.
14 veio um mensageiro a Jó e lhe disse: Os bois lavravam, e as jumentas pasciam junto a eles;
15 A Sabe tara fɛnnɛ pèle si pan ma to we na fyɛlɛgɛ na, ma yaayoro ti yigi ma kari ti ni, mɔɔ tunmbyeele pe ni fuun pe gbo tokobi ni. Mi nuŋgba mì fe ma shɔ mbe pan mbege yo ma kan.»
15 e deram sobre eles os sabeus, e os tomaram; mataram os moços ao fio da espada, e só eu escapei para trazer-te a nova.
16 Maa ta wìla pye na para bere, a pitunŋɔ wà yɛgɛ si pan naa, ma yo fɔ: «Yɛnŋɛlɛ gbanlaga kasɔn kì yiri wa naayeri ma to ma simbaala naa sikaala konaa tunmbyeele pe na, ma pe sogo ma pe kɔ pew. Mi nuŋgba mì fe ma shɔ mbe pan mbege yo ma kan.»
16 Enquanto este ainda falava, veio outro e disse: Fogo de Deus caiu do céu e queimou as ovelhas e os moços, e os consumiu; e só eu escapei para trazer-te a nova.
17 Maa ta wìla pye na para bere, a pitunŋɔ wà yɛgɛ si pan naa, ma yo fɔ: «Kalide tara fɛnnɛ pèle pe yɛɛ kɔn ma yiri gbogolomɔ taanri, ma pan ma to yɔngɔmɛye pe na, ma pe yigi ma kari pe ni, ma tunmbyeele pe ni fuun pe gbo tokobi ni. Mi nuŋgba mì fe ma shɔ mbe pan mbege yo ma kan.»
17 Enquanto este ainda falava, veio outro e disse: Os caldeus, dividindo-se em três bandos, deram sobre os camelos e os tomaram; e mataram os moços ao fio da espada; e só eu escapei para trazer-te a nova.
18 Maa ta wìla pye na para bere, a pitunŋɔ wà yɛgɛ si pan naa, ma yo fɔ: «Ma pinambiile poro naa ma sumborombiile pe ni, pè pye na nii na duvɛn woo wa pe ndɔ lɛrɛfɔ wi go ki ni,
18 Enquanto este ainda falava, veio outro e disse: Teus filhos e tuas filhas estavam comendo e bebendo vinho em casa do irmão mais velho;
19 le ki yɔngɔlɔ nuŋgba ke ni, a tifɛliŋgbɔgɔ kà si yiri wa gbinri kɛɛ ki yeri, ma pan ma go ki yɛngɛlɛ tijɛrɛ ke gbɔn ŋgbanga ma ke jaanri. Go kì toori ma piile pe na, a pè ku. Mi nuŋgba mì fe ma shɔ mbe pan mbege yo ma kan.»
19 e eis que sobrevindo um grande vento de além do deserto, deu nos quatro cantos da casa, e ela caiu sobre os mancebos, de sorte que morreram; e só eu escapei para trazer-te a nova.
20 Kona, a Zhɔbu wì si yiri ma yere, maa derigbɔgɔ ki yigi maga wali, maa go ki kulu mbege naga fɔ kunwɔ kayaŋga gbɔn wi na; a wì si to tara maa yɛgɛ ki jiile wa tara ma Yɛnŋɛlɛ li gbɔgɔ.
20 Então Jó se levantou, rasgou o seu manto, rapou a sua cabeça e, lançando-se em terra, adorou;
21 A wì sho fɔ:
21 e disse: Nu saí do ventre de minha mãe, e nu tornarei para lá. O Senhor deu, e o Senhor tirou; bendito seja o nome do Senhor.
22 Wa ki kagala ŋgele ke ni fuun ke ni, Zhɔbu wi sila kapege pye. Wi sila yo mbe ye Yɛnŋɛlɛ li ni.
22 Em tudo isso Jó não pecou, nem atribuiu a Deus falta alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.