Gênesis 39

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Koni, a Ishimayɛli setirige piile pè si kari Zhozɛfu wi ni wa Ezhipiti tara. A Ezhipiti tara fɛnnɛ naŋa wà suu lɔ pe yeri, pàa pye naa yinri Potifari. Potifari wìla pye Farawɔn wi legbɔɔ konaa ma pye wi laga welefɛnnɛ to.
1 José foi levado para o Egito, e Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda, egípcio, comprou-o dos ismaelitas que o tinham levado para lá.
2 Yawe Yɛnŋɛlɛ làa pye Zhozɛfu wi ni, ki kala na, wi kagala ke ni fuun kàa pye na yɔngɔ wi kan. Zhozɛfu wìla pye ma cɛn wa wi tafɔ Ezhipiti tara fɛnnɛ naŋa wi go.
2 O Senhor Deus estava com José, que veio a ser homem próspero e estava na casa de seu dono egípcio.
3 A wi tafɔ wì sigi yan Yawe Yɛnŋɛlɛ làa pye Zhozɛfu wi ni, na wiga kɛɛ le kala na fuun ni, Yawe Yɛnŋɛlɛ li mali yɔn wi kan.
3 Potifar viu que o Senhor estava com José e que tudo o que ele fazia o Senhor prosperava em suas mãos.
4 Zhozɛfu wi kala làa wi tafɔ Potifari wi ndanla, a wila tunŋgo piin wi kan. A Potifari wì suu tɛgɛ wi go ki go na, maa kɛɛ yaara ti ni fuun ti le wi kɛɛ.
4 Assim, José achou favor diante dos olhos de seu dono e o servia. E ele pôs José por mordomo de sua casa e lhe passou às mãos tudo o que tinha.
5 Naa Ezhipiti tara fɛnnɛ naŋa Potifari wìla kaa Zhozɛfu wi tɛgɛ wi go konaa wi kɛɛ yaara ti go na, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si duwaw wi go yaara ti ni fuun ti na Zhozɛfu wi kala na. Yawe Yɛnŋɛlɛ làa duwaw wi kɛɛ yaara ti ni fuun ti na, nda tìla pye wa ca to naa nda tìla pye wa kɛɛrɛ ti ni.
5 E, desde que Potifar o fez mordomo de sua casa e encarregado de tudo o que tinha, o Senhor abençoou a casa do egípcio por causa de José. A bênção do Senhor estava sobre tudo o que tinha, tanto em casa como no campo.
6 Ki kala na, Potifari wìla wi kɛɛ yaara ti le Zhozɛfu wi kɛɛ, wi sila pye na yaraga ka piin naa, kaawɔ wi yɔn suro liwɛn po.
6 Potifar confiou tudo o que tinha às mãos de José, de maneira que não se preocupava com nada, a não ser com o pão que comia. José tinha um belo porte e boa aparência.
7 Naa wagati wà la kaa toro, a Zhozɛfu wi tafɔ wi jɔ wì si Zhozɛfu wi wele maa yan wi yɛn ma yɔn fɔ jɛŋgɛ. A jɛlɛ wì suu pye fɔ: «Pan ma sinlɛ na ni.»
7 Assim, depois de algum tempo, a mulher de Potifar pôs os olhos em José e lhe disse: — Venha para a cama comigo.
8 A Zhozɛfu wì si je mɛɛ wi tafɔ wi jɔ wi pye fɔ: «Wele, na tafɔ wùu kɛɛ yaara ti ni fuun ti le na kɛɛ, wi woro na kala la piin laga go ki ni naa.
8 Ele, porém, recusou e disse à mulher do seu dono: — Escute! O meu senhor não se preocupa com nada do que existe nesta casa, porque eu estou aqui; tudo o que tem ele passou às minhas mãos.
9 Lere wo wa woro laga go ŋga ki ni ma gbɔgɔ ma wɛ na na. Wii na yɛgɛ kɔn yaraga ka kpɛ na, kaawɔ mboro nuŋgba, katugu ma yɛn wi jɔ. Mɛlɛ mbee ki kapege gbɔgɔ ŋga ki pye mbe kapege pye Yɛnŋɛlɛ na?»
9 Não há ninguém nesta casa que esteja acima de mim. Ele não me vedou nada, a não ser a senhora, porque é a mulher dele. Como, pois, cometeria eu tamanha maldade e pecaria contra Deus?
10 Konaa ki ni fuun, wìla koro naga yuun Zhozɛfu wi ni pilige pyew. Ɛɛn fɔ, Zhozɛfu wi sila logo wi yeri mbe yɛnlɛ mbe sinlɛ wi ni.
10 Ela falava com José todos os dias, mas ele não lhe dava ouvidos, recusando-se a ir para cama com ela e a ficar perto dela.
11 Pilige ka, a Zhozɛfu wì si ye wa go mboo tunŋgo ki pye. Kìla yala go woolo wa sila pye wa go.
11 Aconteceu, porém, que, certo dia, José entrou na casa para fazer o seu serviço, e ninguém dos de casa se achava presente.
12 Kì kaa pye ma, a jɛlɛ wì si Zhozɛfu wi yigi wi derigbɔgɔ ki na, ma suu pye fɔ: «Pan ma sinlɛ na ni.»
12 Então ela o pegou pela roupa e lhe disse: — Venha para a cama comigo. Ele, porém, deixando a roupa nas mãos dela, saiu, fugindo para fora.
13 Naa jɛlɛ wìla kaa ki yan Zhozɛfu wìla wi derigbɔgɔ ki yaga wi kɛɛ, ma fe ma yiri wa funwa na,
13 Quando notou que José tinha fugido para fora, mas havia deixado a roupa nas mãos dela,
14 a wì si gbele maa go tunmbyeele pe yeri, mɛɛ pe pye fɔ: «Ye wele, na pɔlɔ wì pan ki Eburuye naŋa ŋa wi ni laga, wi ta wila jɛɛlɛ kala piin we ni. Wì pan mbe sinlɛ na ni, ɛɛn fɔ, a mi nɛɛ gbele ŋgbanga na sagafɔ jaa.
14 chamou pelos homens de sua casa e lhes disse: — Vejam! Meu marido nos trouxe este hebreu para nos humilhar. Ele entrou no meu quarto, querendo me levar para a cama, mas eu gritei bem alto.
15 Naa wì kaa ki yan mila gbele ŋgbanga na yinri, a wì suu derigbɔgɔ ki yaga na na tanla, mɛɛ fe ma yiri wa funwa na.»
15 Quando ele ouviu que eu levantava a voz e gritava, deixou a roupa ao meu lado e saiu, fugindo para fora.
16 A jɛlɛ wì si Zhozɛfu wi derigbɔgɔ ki tɛgɛ le wi yɛɛ tanla, fɔ a wi pɔlɔ wì saa sɔngɔrɔ ma pan.
16 Ela conservou junto de si a roupa de José, até que o dono dele voltasse para casa.
17 A wì sigi sɛnrɛ nuŋgba ti yo wi pɔlɔ wi kan ma yo fɔ: «Ki Eburuye kulonaŋa ŋa mà pan wi ni we kan, wì pan na kɔrɔgɔ mbe jɛɛlɛ kala pye na ni.
17 Então lhe falou, segundo as mesmas palavras, e disse: — O escravo hebreu, que você nos trouxe, entrou no meu quarto para me humilhar.
18 Naa mì kaa gbele ŋgbanga ma yeri, a wì suu derigbɔgɔ ki yaga na na tanla, mɛɛ fe ma yiri wa funwa na.»
18 Mas, quando levantei a voz e gritei, ele deixou a roupa ao meu lado e fugiu para fora.
19 Naa Zhozɛfu wi tafɔ wìla kaa wi jɔ wi sɛnyoro ti logo ma yo fɔ: «Ŋga ko mà kulonaŋa wì pye na na»,
19 Quando o dono ouviu as palavras de sua mulher, que lhe disse: “Foi assim que o seu escravo me tratou”, ele ficou irado.
20 a wi nawa pì si ŋgban fɔ jɛŋgɛ. A wì si ti a pè Zhozɛfu wi yigi maa tɔn wa kaso go ŋga wunlunaŋa wìla pye naa kasopiile pe tɔnni ki ni.
20 E o dono de José o tomou e o lançou na prisão, no lugar onde os presos do rei estavam encarcerados; ali José ficou na prisão.
21 Yawe Yɛnŋɛlɛ làa pye Zhozɛfu wi ni ma kajɛŋgɛ pye maa kan, ma ti a wi kala lì kaso go ki to wi ndanla.
21 O Senhor , porém, estava com José, foi bondoso com ele e fez com que encontrasse favor aos olhos do carcereiro.
22 A kaso go ki to wì si kasopiile sanmbala pe le Zhozɛfu wi kɛɛ. Kala na fuun làa pye na piin wa, Zhozɛfu wo wìla pye nali yɛgɛ sinni.
22 Este confiou às mãos de José todos os presos que estavam no cárcere. E José fazia tudo o que se devia fazer ali.
23 Kala na fuun làa pye Zhozɛfu wi kɛɛ na, kaso go ki to wi sila pye na lo la wele naa, katugu Yawe Yɛnŋɛlɛ làa pye Zhozɛfu wi ni, naa kagala ke ni fuun ke yɔngɔ wi kan.
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que tinha sido entregue às mãos de José, porque o Senhor estava com ele, e tudo o que ele fazia o Senhor prosperava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.