Gênesis 29

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ko puŋgo na, a Zhakɔbu wì si yiri ma konɔ li lɛ naa, mɛɛ kari wa tara ti yɔnlɔ yirisaga yeri.
1 Jacó continuou a sua viagem e chegou à terra do Oriente.
2 Pilige ka, a wì si saa kɔlɔ wa yan wa wasege. Simbaala naa sikaala ŋgbeleye taanri la pye ma sinlɛ le kɔlɔ wi tanla na wogo. Pa pàa pye na kori wa ki kɔlɔ wi ni na pe kaan paa woo. Sinndɛlɛgɛ ŋga pàa pye na kɔlɔ wi yɔn tɔnni, kìla pye ma gbɔgɔ.
2 De repente, ele olhou e viu no campo um poço; em volta dele estavam três pastores, cada um com as suas ovelhas e cabras. A água para os animais era tirada desse poço, que era tapado com uma grande pedra.
3 Na paga ka pan mbe yaayoro ŋgbeleye yi ni fuun yi gbogolo le, pe mɛɛ sinndɛlɛgɛ ki koŋgo maga laga wa kɔlɔ wi yɔn na, mbe si ko mbe yaayoro ti kan ti ma wɔ. Ko puŋgo na, pe mɛɛ sinndɛlɛgɛ ki sɔngɔrɔ maga taga wa ki yɔnlɔ.
3 Quando todos os pastores se ajuntavam ali com os seus animais, então tiravam a pedra para dar água às ovelhas e cabras. Depois tornavam a pôr a pedra na boca do poço.
4 A Zhakɔbu wì si yaayoro kɔnrifɛnnɛ pe yewe ma yo fɔ: «Sefɛnnɛ, ye yiri se yeri?» A pè suu pye fɔ: «Wè yiri wa Haran ca.»
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus amigos? — Somos de Harã — responderam eles.
5 A wì si pe yewe fɔ: «Nahɔri pinambyɔ Laban, yoo jɛn le?» A pè sho fɔ: «Ee, wòo jɛn.»
5 Em seguida perguntou: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? — Conhecemos, sim — disseram.
6 A wì si pe yewe ma yo fɔ: «Wi yɛn ŋgbaan le?» A pè sho fɔ: «Ee, wi yɛn wa ŋgbaan. Wele, wi sumborombyɔ Arashɛli wi ŋa wila paan wa wi yaayoro ŋgbelege ki ni.»
6 — Ele vai bem? — perguntou Jacó. Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 A Zhakɔbu wì sho fɔ: «Ye wele, yɔnlɔ wa bere, yaayoro gbogolosanga wi fa gbɔn gbɛn ti sinlɛ. Ye yaayoro ti kan ti wɔ, ye kari ye saa yanri ti ni tila kaa.»
7 Então Jacó disse: — Ainda é dia, e é muito cedo para recolher as ovelhas. Por que vocês não lhes dão água e as levam de volta para pastar?
8 A pè suu pye fɔ: «We se ya mbege pye ma, fɔ ndɛɛ pe sa yaayoro ŋgbeleye yi ni fuun yi gbogolo na gbɛn. Pa kona, sinndɛlɛgɛ ŋga ki yɛn ma kɔlɔ wi yɔn tɔn, pe mɛɛ ki koŋgo mbege laga wa wi yɔn na, mbe si ko mbe yaayoro ti kan ti ma wɔ.»
8 Eles responderam: — Não podemos. Temos de esperar que todas as ovelhas e cabras estejam aqui e a pedra seja tirada da boca do poço. Aí daremos água para elas.
9 Ma Zhakɔbu wi ta wìla pye na para pe ni bere, a Arashɛli wì si pan ma gbɔn le wi to yaayoro ti ni, katugu Arashɛli wìla pye yaayoro kɔnrifɔ.
9 Jacó ainda estava falando com eles quando Raquel, que era pastora de ovelhas, chegou com os animais do seu pai.
10 Naa Zhakɔbu wìla wi nɔ ndɔ Laban wi sumborombyɔ Arashɛli wi yan wila paan wi lɛɛ Laban wi yaayoro ŋgbelege ki ni, a Zhakɔbu wì si fulo wa kɔlɔ wi tanla, ma sinndɛlɛgɛ ŋga kìla pye wa wi yɔn na ki koŋgo maga laga wa, mɛɛ ko maa lɛɛ Laban wi yaayoro ŋgbelege ki kan, a kì wɔ.
10 Logo que Jacó a viu com as ovelhas e cabras do seu tio Labão, ele foi, e tirou a pedra da boca do poço, e deu água para os animais.
11 A Zhakɔbu wì si kɛyɛn wa Arashɛli wi yɔlɔgɔ maa shari nɛɛ gbele nayinmɛ coli.
11 Depois ele beijou Raquel e, muito emocionado, começou a chorar.
12 A Zhakɔbu wì sigi yo Arashɛli wi kan ma yo wi yɛn wi to go lere wo wa, fɔ wi yɛn Erebeka wo pinambyɔ. A Arashɛli wì si fe ma saa ki yɛgɛ yo wi to wi kan.
12 E disse: — Eu sou parente do seu pai; sou filho de Rebeca. Raquel foi correndo contar tudo ao pai.
13 Naa Laban wìla kaa wi jɔnlɔ sumboro wi pinambyɔ Zhakɔbu wi panga sɛnrɛ ti logo, a wì si fe ma saa wi fili, ma kɛyɛn wa wi yɔlɔgɔ maa shari maa mara wi yɛɛ na. A wì suu lɛ ma kari wi ni wa wi go. A Zhakɔbu wì si kagala ŋgele fuun kàa pye wi na ke yɛgɛ yo Laban wi kan.
13 Ele ouviu as novidades a respeito do seu sobrinho e logo saiu correndo. Quando encontrou Jacó, Labão o abraçou, e beijou, e o levou para casa. Jacó lhe contou tudo o que havia acontecido,
14 A Laban wì suu pye fɔ: «Kaselege ko na, ma yɛn na go lere wo wa, ma yɛn kasanwa nuŋgba na ni.»
14 e aí Labão disse: — Sim, de fato, você é da minha própria carne e sangue. Jacó ficou na casa do seu tio um mês inteiro.
15 Pilige ka, a Laban wì si Zhakɔbu wi pye fɔ: «Ma yɛn na go lere, ɛɛn fɔ, kii daga maa tunŋgo piin na kan waga. Ma sara wi daga mbe pye yaraga ŋga, ki yo na kan.»
15 Aí Labão disse: — Não está certo você trabalhar de graça para mim só porque é meu parente. Quanto você quer ganhar?
16 Ma si yala, sumborombiile shyɛn la pye Laban wi yeri. Sumboro lɛrɛfɔ pàa pye naa yinri Leya, nɛɛ jɔnlɔfɔ wi yinri Arashɛli.
16 Acontece que Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Leia, e a mais moça, Raquel.
17 Leya wi yɛngɛlɛ ke sila pye lugulugu, ɛɛn fɔ, Arashɛli wo la pye ma yɔn witige na fɔ jɛŋgɛ.
17 Leia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita de rosto e de corpo.
18 Arashɛli wo wìla pye ma Zhakɔbu wi ndanla, a wì si Laban wi pye fɔ: «Mi yaa tunŋgo pye ma kan yɛlɛ kɔlɔshyɛn, mɔɔ sumborombyɔ shyɛnwoo Arashɛli wi kan na yeri na jɔ.»
18 Como Jacó estava apaixonado por Raquel, respondeu: — Trabalharei sete anos para o senhor a fim de poder casar com Raquel.
19 A Laban wì si yɛnlɛ ki na, ma sho fɔ: «Mboo kan mboro yeri, ko mbɔnrɔ mboo kan naŋa wa yɛgɛ yeri ko na. Koro laga na yeri.»
19 Labão disse: — Eu prefiro dá-la a você em vez de a um estranho. Fique aqui comigo.
20 Kì kaa pye ma, a Zhakɔbu wì si tunŋgo pye Laban wi kan ma saa gbɔn yɛlɛ kɔlɔshyɛn Arashɛli wi kala na. Ki yɛlɛ kɔlɔshyɛn làa pye Zhakɔbu wi yɛgɛ na paa piliye jɛnri yɛn, katugu Arashɛli wìla pye maa ndanla fɔ jɛŋgɛ.
20 Assim, Jacó trabalhou sete anos para poder ter Raquel. Mas, porque ele a amava, esses anos pareceram poucos dias.
21 Ko puŋgo na, a Zhakɔbu wì si Laban wi pye fɔ: «Na jɔ wi kan na yeri mboo jɛn jɛlɛ, katugu wagati ŋa mìla naga mbe tunŋgo pye ma kan, wùu yɛɛ yɔn fili.»
21 Quando passaram os sete anos, Jacó disse a Labão: — Dê-me a minha mulher. O tempo combinado já passou, e eu quero casar com ela.
22 A Laban wì sigi laga ki leele pe yeri, ma jayire sɔgɔlɔ li sɔgɔ pe kan.
22 Labão deu uma festa de casamento e convidou toda a gente do lugar.
23 Ki yembinɛ li ni, a Laban wì suu sumborombyɔ Leya wi lɛ ma saa wi kan Zhakɔbu wi yeri. A wì si ye wi kɔrɔgɔ maa jɛn jɛlɛ.
23 Mas naquela noite Labão pegou Leia e a entregou a Jacó, e ele teve relações com ela
24 A Laban wì suu kulojɔ Zilipa wi kan wi sumborombyɔ Leya wi yeri, wi pye wi kulojɔ.
24 (Labão tinha dado a sua escrava Zilpa a Leia para ser escrava dela.).
25 Ki goto pinliwɛ pi ni, a Zhakɔbu wì sigi yan fɔ Leya lawi. A wì si Laban wi pye fɔ: «Yiŋgi yi ŋga mà pye na na yɛɛn? Mì yo mì tunŋgo pye ma kan Arashɛli wo kala na? Yiŋgi na, a mà silan fanla?»
25 Só na manhã seguinte Jacó descobriu que havia dormido com Leia. Por isso foi reclamar com Labão. Ele disse: — Por que o senhor me fez uma coisa dessas? Eu trabalhei para ficar com Raquel. Por que foi que o senhor me enganou?
26 A Laban wì suu pye fɔ: «We kalɛgɛ ma laga mbe keli mbe jɔnlɔfɔ wi kan naŋa yeri njɔfɔ wi na.
26 Labão respondeu: — Aqui na nossa terra não é costume a filha mais moça casar antes da mais velha.
27 Jayire yapelege ki pye njɔfɔ wi ni, pa we yaa jɔnlɔfɔ wi kan ma yeri fun, ma tunŋgo pye na kan naa yɛlɛ kɔlɔshyɛn.»
27 Espere até que termine a semana de festas do casamento. Aí, se você prometer que vai trabalhar para mim outros sete anos, eu lhe darei Raquel.
28 A Zhakɔbu wì si yɛnlɛ ma jayire yapelege ki pye Leya wi ni. Ko puŋgo na, a Laban wì suu sumborombyɔ Arashɛli wi kan Zhakɔbu wi yeri jɛlɛ.
28 Jacó concordou, e, quando terminou a semana de festas do casamento de Leia, Labão lhe deu a sua filha Raquel como esposa
29 A Laban wì suu kulojɔ Biliha wi kan Arashɛli wi yeri, wi pye wi kulojɔ.
29 (Labão tinha dado a sua escrava Bila a Raquel para ser escrava dela.).
30 A Zhakɔbu wì si ye Arashɛli wi kɔrɔgɔ fun, maa jɛn jɛlɛ. Arashɛli wìla Zhakɔbu wi ndanla ma wɛ Leya wi na. A wì si tunŋgo pye naa Laban wi kan yɛlɛ kɔlɔshyɛn.
30 Jacó também teve relações com Raquel; e ele amava Raquel muito mais do que amava Leia. E ficou trabalhando para Labão mais sete anos.
31 Naa Yawe Yɛnŋɛlɛ làa kaa ki yan Leya wi sila Zhakɔbu wi ndanla, a lì suu pye sevɔ, ma si yala Arashɛli wo la pye jambasee.
31 Quando o Senhor Deus viu que Jacó desprezava Leia, fez com que ela pudesse ter filhos, mas Raquel não podia ter filhos.
32 A Leya wì si kugbɔ lɛ mɛɛ pinambyɔ se, maa mɛgɛ taga naa yinri Urubɛn; katugu wìla yo fɔ: «Ŋga kìla fɛrɛ wa na na, Yawe Yɛnŋɛlɛ lìgi yan. Koni mi yaa na pɔlɔ wi ndanla.»
32 Leia ficou grávida e deu à luz um filho; e pôs nele o nome de Rúben . Ela explicou assim: — O
33 A Leya wì si kugbɔ ka lɛ naa, ma pinambyɔ se, ma sho fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ lìgi jɛn mi silan pɔlɔ wi ndanla, mɛɛ na kan pinambyɔ ŋa wi ni naa.»
33 Leia ficou grávida outra vez e teve outro filho, a quem deu o nome de Simeão . E disse: — O
34 A wì si kugbɔ ka lɛ naa, ma pinambyɔ se, mɛɛ yo fɔ: «Koni, na pɔlɔ wi mbe mara na na, katugu mì pinambiile taanri se wi kan.»
34 Leia engravidou ainda outra vez e teve mais um filho, a quem chamou de Levi , pois disse assim: — Agora o meu marido ficará mais unido comigo, pois já lhe dei três filhos.
35 A wì si kugbɔ ka lɛ naa, ma pinambyɔ se, mɛɛ yo fɔ: «Yiŋgɔ wo ni, mi yaa Yawe Yɛnŋɛlɛ li sɔn.» Kì kaa pye ma, a wì suu mɛgɛ taga naa yinri Zhuda.
35 Leia ficou grávida mais uma vez e teve outro filho. A esse deu o nome de Judá e disse: — Desta vez louvarei a Deus, o Depois disso não teve mais filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.